{"id":480,"date":"2011-03-17T17:53:06","date_gmt":"2011-03-17T15:53:06","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=480"},"modified":"2011-03-18T10:29:43","modified_gmt":"2011-03-18T08:29:43","slug":"strategia-promocyjna-dla-mocarstwa-kulturalnego-w-kilku-krokach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/03\/17\/strategia-promocyjna-dla-mocarstwa-kulturalnego-w-kilku-krokach\/","title":{"rendered":"Strategia promocyjna dla mocarstwa kulturalnego w kilku krokach"},"content":{"rendered":"

My\u015bla\u0142em, co by mogli zrobi\u0107 Francuzi – kt\u00f3rym og\u00f3lnie kibicuj\u0119 – \u017ceby zn\u00f3w za\u0142apa\u0107 si\u0119 na tak\u0105 fal\u0119 zainteresowania swoj\u0105 muzyk\u0105, jak\u0105 mieli pod koniec lat 90. (Air, Daft Punk, Stardust itd.). I wymy\u015bli\u0142em. Ale najpierw powiem, dlaczego o tym my\u015bla\u0142em. Ot\u00f3\u017c jutro rusza Francophonic – wa\u017cny punkt na polskiej mapie festiwalowej od pi\u0119ciu lat. Sk\u0142ad artyst\u00f3w pokazuje, \u017ce Francja ma dzi\u015b gorzej ni\u017c dekad\u0119 temu – wraca Nouvelle Vague (cho\u0107 z ciekawym programem przypominania francuskiej nowej fali), za gwiazd\u0119 robi \u015bpiewaj\u0105ca par\u0119 zda\u0144 po francusku Monika Brodka (ca\u0142y program tutaj<\/a>), ale jest te\u017c – w\u015br\u00f3d wa\u017cnych postaci – Kanadyjka o haita\u0144skich korzeniach Melissa Laveaux, kt\u00f3ra robi karier\u0119, \u015bpiewaj\u0105c angloj\u0119zyczn\u0105 piosenk\u0119 Beyonce w stylu Tracy Chapman. Do\u015b\u0107 egzotyczne zestawienie, cho\u0107 wol\u0119 je na pewno ni\u017c polskie piosenki \u015bpiewane po polsku przez polskich wykonawc\u00f3w tylko po to, by polska organizacja zarz\u0105dzania prawami ZAIKS wyp\u0142aci\u0142a im honorarium w my\u015bl poprawki do polskiej ustawy o mediach. Generalnie rzecz ujmuj\u0105c: jestem za transferami. Je\u015bli Francja widzi gdzie\u015b znaczny element francuszczyzny, niech to promuje, przyci\u0105ga w rejon swoich zainteresowa\u0144. Ale w dobie sporego zainteresowania niekt\u00f3rymi kanadyjskimi projektami mam lepsza propozycj\u0119: powinni przygarn\u0105\u0107 Arcade Fire. Nie do\u015b\u0107, \u017ce Kanada, to i haita\u0144skie korzenie by si\u0119 znalaz\u0142y (Regine Chassagne!).<\/p>\n

Oczywi\u015bcie nie pisz\u0119 tego zupe\u0142nie bezinteresownie. W razie powodzenia ca\u0142ej akcji oczekuj\u0119 ma\u0142ego podarunku. Tak jak Arcade Fire zbieraj\u0105 w\u0142a\u015bnie milion dolar\u00f3w dla Haiti, ja chcia\u0142bym zebra\u0107 drobn\u0105 cho\u0107by sum\u0119, \u017ceby wynaj\u0105\u0107 kogo\u015b, kto napisze za mnie o dw\u00f3ch p\u0142ytach, kt\u00f3re odnotowa\u0107 wypada, bo autorzy s\u0105 wielcy i zas\u0142u\u017ceni, a ja wci\u0105\u017c nie potrafi\u0119 si\u0119 do tego zabra\u0107. Z braku funduszy napisz\u0119 wi\u0119c kr\u00f3tko.<\/p>\n

Seefeel<\/strong>, kt\u00f3ry po czternastu latach wyda\u0142 w lutym nowy album, by\u0142 kilkana\u015bcie lat temu zespo\u0142em fascynuj\u0105cym. Jednym z tych kilku, dla kt\u00f3rych Simon Reynolds wymy\u015bli\u0142 i wylansowa\u0142 termin post-rock. Dzi\u015b brzmienie tych starych p\u0142yt pozostawia ju\u017c troch\u0119 do \u017cyczenia, natomiast nowe Seefeel, pozbawione nimbu rewolucyjno\u015bci i zapuszczaj\u0105ce si\u0119 dalej na terytorium prostych patent\u00f3w laptopowej elektroniki, w og\u00f3le traci sens. To jest – m\u00f3wi\u0105c najkr\u00f3cej – brzmienie indolencji tw\u00f3rczej. Docenicie, \u017ce uda\u0142o im si\u0119 je wyprodukowa\u0107, o ile b\u0119dzie si\u0119 wam chcia\u0142o pos\u0142ucha\u0107 tego do ko\u0144ca. <\/p>\n

Na nowy album Moritz Von Oswald Trio<\/strong> – improwizuj\u0105cej grupy jednego z moich ulubionych berli\u0144skich technowc\u00f3w i cz\u0142owieka wielce zas\u0142u\u017conego, da\u0142em si\u0119 nabra\u0107 ze wzgl\u0119du na nowe instrumenty (kontrabas, gitara). Po kontakcie z koncertowym wcieleniem formacji – ciekawszym mimo wszystko ni\u017c wersja studyjna – liczy\u0142em na nowe wra\u017cenia. Po przes\u0142uchaniu utwierdzi\u0142em si\u0119 w przekonaniu, \u017ce w\u0142\u0105czane delaya, by sprawdzi\u0107, co z tego wyniknie, mo\u017ce da\u0107 dobry efekt – od czasu do czasu. Swoj\u0105 drog\u0105 u Seefeel zabawy z p\u0119tl\u0105 op\u00f3\u017aniaj\u0105c\u0105 to najlepsze momenty p\u0142yty, wi\u0119c pomy\u015blcie tylko…<\/p>\n

\"\"<\/a>MORITZ VON OSWALD TRIO „Horizontal Structures”<\/strong>
\nHonest Jons 2011
\n5\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> ewentualnie „Structure 2”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Moritz von Oswald Trio – Structure 2<\/a> by honest jons<\/a><\/span> <\/p>\n

\"\"<\/a>SEEFEEL „Seefeel”<\/strong>
\nWarp 2011
\n4\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Making” i „Aug30”, je\u015bli ju\u017c trzeba.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Seefeel – Faults<\/a> by PIAS UK Sales<\/a><\/span> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

My\u015bla\u0142em, co by mogli zrobi\u0107 Francuzi – kt\u00f3rym og\u00f3lnie kibicuj\u0119 – \u017ceby zn\u00f3w za\u0142apa\u0107 si\u0119 na tak\u0105 fal\u0119 zainteresowania swoj\u0105 muzyk\u0105, jak\u0105 mieli pod koniec lat 90. (Air, Daft Punk, Stardust itd.). I wymy\u015bli\u0142em. Ale najpierw powiem, dlaczego o tym my\u015bla\u0142em. Ot\u00f3\u017c jutro rusza Francophonic – wa\u017cny punkt na polskiej mapie festiwalowej od pi\u0119ciu lat. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[29,8,3,120,311,7,435,131],"tags":[500,501],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/480"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=480"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/480\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":484,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/480\/revisions\/484"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=480"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=480"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=480"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}