{"id":48111,"date":"2025-11-16T13:36:48","date_gmt":"2025-11-16T12:36:48","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=48111"},"modified":"2025-11-16T13:38:36","modified_gmt":"2025-11-16T12:38:36","slug":"plyta-dnia-oberkas-travel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2025\/11\/16\/plyta-dnia-oberkas-travel\/","title":{"rendered":"P\u0142yta dnia: Oberkas Travel"},"content":{"rendered":"<p>Ju\u017c nawi\u0105zanie do Mazurkas Travel w nazwie przyci\u0105gn\u0119\u0142o mnie do tego materia\u0142u. Chodzi o firm\u0119, kt\u00f3ra powsta\u0142a w czasach transformacji, kiedy Polak\u00f3w sta\u0107 by\u0142o na zwiedzanie \u015bwiata i podr\u00f3\u017ce do innych miast co najwy\u017cej na pok\u0142adzie autokaru. Tabor autokar\u00f3w, zwykle nie pierwszej m\u0142odo\u015bci, stoj\u0105cych w\u00f3wczas na granicach w wielogodzinnych kolejkach i trwaj\u0105ce nierzadko ponad dob\u0119 (sam to prze\u017cywa\u0142em) przejazdy do Pary\u017ca i innych europejskich stolic &#8211; tak kraj zza \u017celaznej kurtyny zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do Zachodu. Na p\u0142ycie Oberkas Travel panowie Piotr Domagalski, Jan Emil M\u0142ynarski, Mateusz Niwi\u0144ski i Piotr Zabrodzki (z go\u015bcinnie pojawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 wybitn\u0105 \u015bpiewaczk\u0105 ludow\u0105 Mari\u0105 Siwiec) prowadz\u0105 nas do \u015bwiata tak\u0105 kr\u0119t\u0105 drog\u0105 zahaczaj\u0105c\u0105 po drodze o wszystkie lokalne k\u0105ty. Bardziej autokarem ni\u017c samolotem.<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n<p>Rzecz odnosi si\u0119 oczywi\u015bcie do oberk\u00f3w &#8211; i zasila now\u0105 scen\u0119 oberkow\u0105, na kt\u00f3rej dzia\u0142a cho\u0107by Gary Gwadera &#8211; przynosz\u0105c precyzyjn\u0105, ale skoczn\u0105 zarazem rytmik\u0119 sekcji M\u0142ynarski\/Domagalski. Ale dochodzi do tego charakterystyczne, metaliczne brzmienie skrzypotr\u0105by (skrzypce Stroha &#8211; tu Niwi\u0144ski), no i instrumenty klawiszowe. I w\u0142a\u015bnie te syntezatorowe partie Zabrodzkiego prowadz\u0105 nas najmocniej w stron\u0119 muzyki niezachodniej, folkloru kraj\u00f3w egzotycznych i wyobra\u017conych linii ewolucyjnych muzyki tradycyjnej. Bo wyobra\u017amy sobie, \u017ce pionierzy disco polo, zamiast spolszcza\u0107 italo disco czy euro disco, rzucaj\u0105 si\u0119 na oryginalne oberki i bez sp\u0142aszczania ich finezyjnej, ognistej rytmiki pr\u00f3buj\u0105 odda\u0107 charakter muzyki ludowej na keyboardach, niczym gwiazdy elektronicznego dabke odpowiadaj\u0105cy dzi\u015b na muzyk\u0119 weseln\u0105 z Lewantu.\u00a0<\/p>\n<p>Oberkas jest wi\u0119c \u015bwietn\u0105 kontynuacj\u0105 trad-futurystycznej serii, kt\u00f3r\u0105 &#8211; stawiaj\u0105c raczej na jako\u015b\u0107 ni\u017c ilo\u015b\u0107 &#8211; prowadzi label Ta\u0144ce. A zarazem troch\u0119 te\u017c fantazj\u0105 na temat Czwartego \u015awiata, jak u Jona Hassella, powsta\u0142\u0105 jednak na solidnej muzykologicznej bazie Drugiego \u015awiata, kt\u00f3ry aspiruje do tego Pierwszego, nie porzucaj\u0105c jednak tr\u00f3jkowych rytm\u00f3w.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>OBERKAS TRAVEL <em>Oberkas Travel<\/em><\/strong>, Ta\u0144ce 2025\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3693756580\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/tance.bandcamp.com\/album\/oberkas-travel\">Oberkas Travel by Oberkas Travel<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ju\u017c nawi\u0105zanie do Mazurkas Travel w nazwie przyci\u0105gn\u0119\u0142o mnie do tego materia\u0142u. Chodzi o firm\u0119, kt\u00f3ra powsta\u0142a w czasach transformacji, kiedy Polak\u00f3w sta\u0107 by\u0142o na zwiedzanie \u015bwiata i podr\u00f3\u017ce do innych miast co najwy\u017cej na pok\u0142adzie autokaru. Tabor autokar\u00f3w, zwykle nie pierwszej m\u0142odo\u015bci, stoj\u0105cych w\u00f3wczas na granicach w wielogodzinnych kolejkach i trwaj\u0105ce nierzadko ponad dob\u0119 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":48112,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,13,312,120,3319,107,4156,3309,7,5878,1139],"tags":[5916],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48111"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=48111"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48111\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":48114,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48111\/revisions\/48114"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/48112"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=48111"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=48111"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=48111"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}