{"id":48171,"date":"2025-11-26T10:59:00","date_gmt":"2025-11-26T09:59:00","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=48171"},"modified":"2025-11-26T10:59:00","modified_gmt":"2025-11-26T09:59:00","slug":"plyta-dnia-s-t-a-n-k-o","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2025\/11\/26\/plyta-dnia-s-t-a-n-k-o\/","title":{"rendered":"P\u0142yta dnia: S T A \u0143 K O"},"content":{"rendered":"<p>By uj\u0105\u0107 rzecz precyzyjnie: to a\u017c sze\u015b\u0107 p\u0142yt. Zebranych w bardzo porz\u0105dnie wydanym boksie <em>Polish Radio Sessions 1970-1991<\/em>. Je\u015bli komu\u015b nazwiska Tomasza Sta\u0144ki brakowa\u0142o w serii <em>Polish Radio Jazz Archives<\/em>, to tutaj odetchnie z ulg\u0105. A je\u015bli komu\u015b w tamtej d\u0142ugiej serii brakowa\u0142o porz\u0105dnej oprawy i obudowy redaktorskiej, tutaj westchnie: wreszcie! No i je\u015bli kto\u015b do tego zauwa\u017cy\u0142 w tym roku dwa woluminy \u015bwietnych sesji Sta\u0144ki ze Scandinavian Art Ensemble (z roku 2016, wydanych nak\u0142adem April Records), a p\u00f3\u017aniej jeszcze odnotowa\u0142 <em>Wst\u0119p wzbroniony<\/em>, czyli p\u0142yt\u0119 naszego wybitnego tr\u0119bacza nagran\u0105 z Orkiestr\u0105 Polskiego Radia i Telewizji Studio S-1 pod dyr. Andrzeja Trzaskowskiego, uzna z pewno\u015bci\u0105 ten sezon za wyj\u0105tkowy. Poza <em>Wooden Music<\/em>, publikowanym niedawno w dw\u00f3ch ods\u0142onach przez Astigmatic, s\u0105 to najlepsze wydania niepublikowanych nagra\u0144 Sta\u0144ki, jakie ukaza\u0142y si\u0119 po jego \u015bmierci. To nowe 6-p\u0142ytowe wydawnictwo jest jednak nawet na tym tle wyj\u0105tkowe, bo opowiada do\u015b\u0107 sumiennie, krok po kroku, ewolucj\u0119 jego muzyki w ci\u0105gu dw\u00f3ch dekad.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n<p>Zaczynamy od do\u015b\u0107 obowi\u0105zkowego, podstawowego zestawu <em>Piece for Diana and Other Ballads<\/em> (ka\u017cda p\u0142yta ma tu, co istotne, sw\u00f3j osobny tytu\u0142 &#8211; w streamingu b\u0119dzie z tego troch\u0119 ba\u0142aganu, bo box trzeba odnale\u017a\u0107 w cz\u0119\u015bciach). Zawiera utwory z lat 1970-71 grane klasyczny kwintet Sta\u0144ki. <em>Pierwszy zesp\u00f3\u0142 jest jak pierwsza kochanka<\/em> &#8211; czytamy w ksi\u0105\u017ceczce, w kt\u00f3rej przez kolejne etapy prowadz\u0105 nas m.in. takie cytaty z bohatera, pochodz\u0105ce z ksi\u0105\u017cki <em>Desperado<\/em> Rafa\u0142a Ksi\u0119\u017cyka. A ten pierwszy wolumin ucieszy najbardziej radiowc\u00f3w \u2013 dostajemy tu kr\u00f3tkie, kilkuminutowe wersje dobrze znanych temat\u00f3w.\u00a0<\/p>\n<p>Dalej robi si\u0119 coraz ciekawiej: dostajemy sesj\u0119 z Czes\u0142awem Bartkowskim i Adamem Makowiczem na tr\u0105bk\u0119, perkusj\u0119 i pianino elektryczne (t\u0119 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 sam Makowicz opisuje w ksi\u0105\u017ceczce jako <em>owocn\u0105, intensywn\u0105 i kr\u00f3tk\u0105<\/em>). Sporo tu niewymuszonej wirtuozerii, sporo te\u017c nut &#8211; inaczej ni\u017c na p\u0142ycie numer trzy, kt\u00f3ra jest dla mnie chyba najwi\u0119kszym odkryciem, czyli na <em>Zamku mgie\u0142<\/em>, improwizowanej sesji z Bartkowskim i saksofonist\u0105 Tomaszek Szukalskim. Tu poza improwizacj\u0105 wa\u017cna jest studyjna produkcja, Sta\u0144ko wciela si\u0119 momentami w rol\u0119 Milesa Davisa (za Teo Macero robi realizator Andrzej Malczewski), re\u017cyseruj\u0105c w studiu te poetyckie obrazki. Zarazem jest wi\u0119c \u015bwiatowo i bardzo polsko &#8211; za spraw\u0105 wra\u017cliwo\u015bci tr\u00f3jki muzyk\u00f3w.\u00a0<\/p>\n<p>Mi\u0142o\u015bnicy improwizacji powinni si\u0119gn\u0105\u0107 po duetow\u0105 sesj\u0119 Sta\u0144ki z kontrabasist\u0105 Witoldem Szczurkiem &#8211; to ju\u017c numer cztery. Szczurek, czyli Vitold Rek, pojawia si\u0119 te\u017c na dw\u00f3ch innych sesjach &#8211; <em>Freelectronic<\/em>, z Januszem Skowronem i Tadeuszem Sudnikiem, elektronicznej, eksperymentalnej, momentami zaskakuj\u0105cej i ca\u0142kiem wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie brzmi\u0105cej. Z kolei ostatnia p\u0142yta to jazzrockowy Sta\u0144ko z klubu Akwarium, w kt\u00f3rej gwiazd\u0105 na r\u00f3wnych prawach z liderem jest Apostolis Anthimos w \u015bwietnej formie. Sporo r\u00f3\u017cnych \u015bwiat\u00f3w jak na jedno wydawnictwo. Sporo r\u00f3\u017cnych \u015bwiat\u00f3w jak na jednego lidera. Niez\u0142a laurka dla radiowych archiw\u00f3w, dobry prezent dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Sta\u0144ki, no i pewnie obowi\u0105zkowa pozycja w krajowych podsumowaniach roku. A dla czytelnik\u00f3w i czytelniczek Polifonii, mam nadziej\u0119, rekompensata za kilkadziesi\u0105t godzin milczenia.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>TOMASZ STA\u0143KO <em>Polish Radio Sessions 1970-1991<\/em><\/strong>, Polskie Radio\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2466899959\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/stanko-polskieradio.bandcamp.com\/album\/polish-radio-sessions-1970-91\">Polish Radio Sessions 1970-91 by Tomasz Sta\u0144ko<\/a><\/iframe>\n\n\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>By uj\u0105\u0107 rzecz precyzyjnie: to a\u017c sze\u015b\u0107 p\u0142yt. Zebranych w bardzo porz\u0105dnie wydanym boksie Polish Radio Sessions 1970-1991. Je\u015bli komu\u015b nazwiska Tomasza Sta\u0144ki brakowa\u0142o w serii Polish Radio Jazz Archives, to tutaj odetchnie z ulg\u0105. A je\u015bli komu\u015b w tamtej d\u0142ugiej serii brakowa\u0142o porz\u0105dnej oprawy i obudowy redaktorskiej, tutaj westchnie: wreszcie! No i je\u015bli kto\u015b [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":48172,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,4994,312,120,107,4993,7,5878,1139],"tags":[1247],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48171"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=48171"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48171\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":48173,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48171\/revisions\/48173"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/48172"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=48171"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=48171"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=48171"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}