{"id":48217,"date":"2025-12-19T13:31:04","date_gmt":"2025-12-19T12:31:04","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=48217"},"modified":"2025-12-19T13:45:14","modified_gmt":"2025-12-19T12:45:14","slug":"swiateczny-rap-w-smutnym-miescie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2025\/12\/19\/swiateczny-rap-w-smutnym-miescie\/","title":{"rendered":"\u015awi\u0105teczny rap w smutnym mie\u015bcie"},"content":{"rendered":"

Tak jak pisa\u0142em: rok w muzyce – zupe\u0142nie jak ten zwyk\u0142y – trwa, dop\u00f3ki si\u0119 nie sko\u0144czy. Zreszt\u0105 szkoda przyspiesza\u0107. Taco Hemingway<\/strong> nie wyda\u0142 p\u0142yty latem ju\u017c przez dwa lata, ale przed \u015bwi\u0119tami proponuje nostalgiczn\u0105 podr\u00f3\u017c w g\u0142\u0105b emocji narratora, kt\u00f3ry dzi\u015b ma 35 lat i ci\u0105gle pisze teksty, spaceruj\u0105c po Warszawie (trzy dekady to jedno ze znacze\u0144 wracaj\u0105cych w tytu\u0142ach trzech krzy\u017cy\/krzy\u017cyk\u00f3w: \u271d\u271d\u271d). I w g\u0142\u0105b temat\u00f3w, kt\u00f3re kojarz\u0105 si\u0119 z pocz\u0105tkami jego kariery: piciem, snuciem si\u0119, rozpami\u0119tywaniem i afektach, tu w ods\u0142onie cienkiej granicy mi\u0119dzy mi\u0142o\u015bci\u0105 a stalkingiem oraz miasta jako k\u0142\u0119bowiska zaurocze\u0144 i podryw\u00f3w. Dla fan\u00f3w i fanek p\u0142yta Latarnie wsz\u0119dzie dawno zgas\u0142y<\/em> b\u0119dzie wi\u0119c mi\u0142ym prezentem. Czy przekona nowych – mam w\u0105tpliwo\u015bci, cho\u0107 w sumie mog\u0142aby to by\u0107 pierwsza p\u0142yta Taco dla niewtajemniczonych. Jest bowiem – najkr\u00f3cej m\u00f3wi\u0105c – w znacznej mierze wizj\u0105 Taco z 2014 r. w roku 2025. Nieco romantyczny, do b\u00f3lu warszawski, zatopiony w cytatach, sprawnie pisz\u0105cy. Tyle \u017ce wtedy zwi\u0119z\u0142y, dzi\u015b rozci\u0105gaj\u0105cy opowie\u015b\u0107 do formatu XL, co by\u0142oby \u015bwietnym rozwi\u0105zaniem, gdyby wi\u0119cej nowego dzia\u0142o si\u0119 w warstwie muzycznej – ta jest jednak te\u017c do\u015b\u0107 nostalgiczna, a w paru momentach wydaje si\u0119 zwyczajnie szkicowa, z wra\u017ceniem dopinania niczym bud\u017cety na stary rok w dzia\u0142ach ksi\u0119gowo\u015bci przed Bo\u017cym Narodzeniem. Cho\u0107 jak w kinie – do kt\u00f3rego nawi\u0105zania te\u017c mamy – s\u0105 dobre momenty. Na tle rosn\u0105cej dyskografii autora – wy\u017cszy poziom stan\u00f3w \u015brednich.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n

Jasnym elementem Latarni…<\/em> jest drugi g\u0142os: Livka, czyli Oliwia Kiszczak, kt\u00f3ra pojawia si\u0119 w g\u0142\u00f3wnej roli \u017ce\u0144skiej w ca\u0142ej opowie\u015bci, jako wokalistka i raperka. W t\u0119 drug\u0105 rol\u0119 wchodzi naturalnie i z zaskakuj\u0105c\u0105 normalno\u015bci\u0105, troch\u0119 jak raperzy z tego naj\u015bwie\u017cszego pokolenia, kt\u00f3re coraz cz\u0119\u015bciej ju\u017c nie szuka w nowej, tylko w starej szkole. Z kolei Taco zabawnie s\u0142ysze\u0107 w roli nie tego m\u0142odego podgryzaj\u0105cego starszych i kreuj\u0105cego nowy j\u0119zyk, tylko tego, kt\u00f3ry – gdy co\u015b go rozjuszy\u0142o – zwraca uwag\u0119, \u017ce „m\u0142odzie\u017c m\u00f3wi na to: trigger” (w wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 sk\u0105din\u0105d Placu Trzech Krzy\u017cy, <\/em>drugim wydaje mi si\u0119 Pustoszej\u0105 sale kinowe<\/em>).\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n

Tegoroczne \u015bwi\u0119ta – troch\u0119 pod nieobecno\u015b\u0107 innych artyst\u00f3w, a troch\u0119 ze wzgl\u0119du na up\u00f3r hip-hopu w interesowaniu si\u0119 miastem, nawet tym opustosza\u0142ym – przejmuj\u0105 wi\u0119c raperzy i ich historie. Ta mi\u0142osna snuta przez Taco Hemingwaya i ta skomplikowana narracja \u015bwi\u0105teczna w debiutanckiej powie\u015bci Wojtka Soko\u0142a Weso\u0142ych \u015bwi\u0105t<\/em>. Ta druga na poziomie fabularnym imponuje splotem los\u00f3w r\u00f3\u017cnych bohater\u00f3w i bohaterek, kusi obrazem szemranego \u017cycia stolicy, kt\u00f3re autor chyba nie\u017ale pozna\u0142. Czasem za mocno brnie w stylizacj\u0119, ale z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 nie jest to \u0142atwa pr\u00f3ba monetyzacji nazwiska w nowej dziedzinie. A tym bardziej nie jest ta powie\u015b\u0107 typow\u0105 \u015bwi\u0105teczn\u0105 histori\u0105. Poza tym i tu mamy ten lekko nostalgiczny aspekt przeniesienia we wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 Warszaw\u0119 nieco dawniejszych emocji, w tym wypadku gdzie\u015b z prze\u0142omu wiek\u00f3w, kiedy ulica by\u0142a bardziej uliczna, emocje wyra\u017aniejsze, raperzy nie musieli jeszcze liczy\u0107 krzy\u017cyk\u00f3w, a samo miasto by\u0142o smutniejsze ni\u017c dzi\u015b. Smutne jak w tek\u015bcie u Taco albo dialogu z Ch\u0142opaki nie p\u0142acz\u0105<\/em>. Zreszt\u0105 o wszechobecno\u015bci tego cytatu o smutnym jak pi… mie\u015bcie<\/em> najlepiej m\u00f3wi sam zainteresowany – Sok\u00f3\u0142 b\u0119dzie go\u015bciem podkastu „Polityki” ju\u017c za tydzie\u0144, w drugi dzie\u0144 \u015bwi\u0105t. W dniu, kiedy w powie\u015bciowej chronologii dochodzi do ostatecznych rozstrzygni\u0119\u0107. Zapraszam, bo kt\u00f3\u017c wam dzi\u015b dotrzyma kulturalnie towarzystwa w \u015bwi\u0119ta, je\u015bli nie polscy raperzy.\u00a0 \u00a0<\/p>\n

TACO HEMINGWAY Latarnie dawno zgas\u0142y<\/em><\/strong>, 2020 2025\u00a0<\/p>\n\n\n