{"id":48424,"date":"2026-03-13T10:56:07","date_gmt":"2026-03-13T09:56:07","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=48424"},"modified":"2026-03-13T13:36:45","modified_gmt":"2026-03-13T12:36:45","slug":"dzien-dobry-a-plyta-jeszcze-lepsza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2026\/03\/13\/dzien-dobry-a-plyta-jeszcze-lepsza\/","title":{"rendered":"Dzie\u0144 dobry, a p\u0142yta jeszcze lepsza"},"content":{"rendered":"<p>Dziej\u0105 si\u0119 ostatnio rzeczy g\u0142upie, z\u0142e, a najcz\u0119\u015bciej g\u0142upie i z\u0142e jednocze\u015bnie. Mo\u017cna je pr\u00f3bowa\u0107 odreagowa\u0107 muzyk\u0105 z Iranu (nowy album Saby Alizadeha), Libanu (nowy Praed) albo i\u015b\u0107 w zdziesi\u0105tkowane i rozwodnione sk\u0142ady Gongu i Soft Machine (w\u0142a\u015bnie jednocze\u015bnie wyda\u0142y nowe p\u0142yty, a to, przypomn\u0119, rok 2026). Nie widz\u0119 jednak lepszego antidotum na stan \u015bwiata ni\u017c rewelacyjny album muzycznego \u015brodka, a nagra\u0142 i wyda\u0142 tak\u0105 p\u0142yt\u0119 nie Harry Styles (album jest, ale ostatecznie przeci\u0119tny jak zwykle), nie Bruno Mars (wyda\u0142 p\u0142yt\u0119, ale kr\u00f3tk\u0105 i nier\u00f3wn\u0105), tylko <strong>James Blake<\/strong>.<em> Trying Times<\/em> to p\u0142yta pop, jakiej nie s\u0142ysza\u0142em dawno. Taka, na kt\u00f3rej dwa trafione single z miejsca zgubi\u0142y si\u0119 t\u0142umie jeszcze lepszych piosenek. Czyli ostatecznie okaza\u0142y si\u0119 mo\u017ce nie do ko\u0144ca trafione, za to reprezentatywne dla p\u0142yty, kt\u00f3rej poziom \u015bredni wydaje si\u0119 osi\u0105galny dla mainstreamowej p\u0142yty raz, mo\u017ce dwa razy w roku. Owszem, utrzymany jest w do\u015b\u0107 niskich tempach, bardzo liryczny, ma\u0142o taneczny, ale poziom kompozycji &#8211; takiego na przyk\u0142ad utworu tytu\u0142owego &#8211; pozwala je sobie wyobrazi\u0107 w wykonaniu jakiego\u015b zupe\u0142nie innego songwritera, w innych aran\u017cacjach, a jednak w\u0142a\u015bnie te nadaj\u0105 im wyj\u0105tkowy charakter. Podobnie jest z<em> Make Something Up<\/em> czy <em>Just a Little Higher<\/em>.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n<p>Co do tego charakteru jeszcze. Blake to do\u015b\u0107 wyj\u0105tkowy przyk\u0142ad artysty, kt\u00f3ry przetrwa\u0142 z post-dubstepowej fali, odni\u00f3s\u0142 du\u017cy komercyjny sukces i jakim\u015b cudem zachowa\u0142 integralno\u015b\u0107. Mo\u017cna takiej muzyki na styku sceny tanecznej i rejon\u00f3w liryki soulowej nie lubi\u0107. To jasne. Ale ka\u017cdy album Blake&#8217;a, kt\u00f3rego kariera zacz\u0119\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bciwie dwutorowo &#8211; jako dostawcy nowej muzyki tanecznej spod znaku future garage i UK bass oraz inspirowanych ni\u0105 piosenek &#8211; a potem szybko splot\u0142a w jedno\u015b\u0107, ka\u017cda jego p\u0142yta ma gdzie\u015b w sobie cz\u0105stk\u0119 &#8222;starego Blake&#8217;a&#8221;. Ta najnowsza ma takich moment\u00f3w kilka, z <em>Days Go By<\/em> na czele. Utwory oparte na patentach z przetwarzaniem i manipulacj\u0105 g\u0142osem mijaj\u0105 si\u0119 tu wi\u0119c ze \u015bpiewanymi naturalnie i bardziej tradycyjnie aran\u017cowanymi balladami, a wszystko daje na ko\u0144cu nieprze\u0142adowan\u0105 formalnie, sp\u00f3jn\u0105 i r\u00f3\u017cnorodn\u0105 zarazem 47-minutow\u0105 p\u0142yt\u0119 o zbalansowanym charakterze, przy kt\u00f3rej nie zmarnujecie czasu. Ja ju\u017c te\u017c go wi\u0119cej nie zajmuj\u0119. Lista premier poni\u017cej.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>JAMES BLAKE <em>Trying Times<\/em>,<\/strong> Good Boy 2026<\/p>\n\n\n<iframe data-testid=\"embed-iframe\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/16tV8wTfqPyA6Cu5dwJJPc?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"352\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>12.03 <strong>Simo Cell, Abdullah Miniawy<\/strong> Dying Is The Internet, Dekmantel<br \/>13.03 <strong>Alexis Taylor<\/strong> Paris in the Spring, Night Time Stories <br \/>13.03 <strong>Amy Gadiaga<\/strong> BabyGoated, Psychic Hotline <br \/>13.03 <strong>Anjimile<\/strong> You&#8217;re Free To Go, 4AD <br \/>13.03 <strong>Axel Boman<\/strong> From Riches to Rags, Simple EP<br \/>13.03 <strong>Bill Orcutt<\/strong> Music in Continuous Motion, Palilalia <br \/>13.03 <strong>Brigitte Calls Me Baby<\/strong> Irreversible, ATO <br \/>13.03 <strong>Claire Dickson<\/strong> Balance, New Amsterdam <br \/>13.03 <strong>Clark<\/strong> Modal Stims EP <br \/>13.03 <strong>Crack Cloud<\/strong> Peace And Purpose, TAR \/ MM \/ UOH <br \/>13.03 <strong>Cut Worms<\/strong> Transmitter, Jagjaguwar <br \/>13.03 <strong>ELUCID &amp; Sebb Bash<\/strong> I Guess U Had To Be There, Backwoodz Studioz <br \/>13.03 <strong>Franciszek Pospieszalski Warsaw Band<\/strong> Franciszek Pospieszalski Warsaw Band, Audio Cave <br \/>13.03 <strong>Gong<\/strong> Bright Spirit, Kscope <br \/>13.03<strong> GVVARA (Imitation Zone, Gabriel Hermes)<\/strong> Armageddon <br \/>13.03 <strong>Hans Reichel<\/strong> Dalbergia Retusa, Black Truffle <br \/>13.03 <strong>Ida Sand<\/strong> I Will Be Right There, ACT <br \/>13.03 <strong>Isik Kural<\/strong> As Flurries, RVNG Intl <br \/>13.03<strong> Jack Harlow<\/strong> Monica, Atlantic <br \/>13.03 <strong>James Blake<\/strong> Trying Times, Good Boy <br \/>13.03 <strong>Johnny Blue Skies<\/strong> Mutiny After Midnight, Atlantic Outpost <br \/>13.03 <strong>Kim Gordon<\/strong> Play Me, Matador <br \/>13.03 <strong>Lamb Of God<\/strong> Into Oblivion, Epic <br \/>13.03 <strong>Laurel Halo<\/strong> Midnight Zone OST, Awe <br \/>13.03 <strong>Mary Ocher<\/strong> Weimar <br \/>13.03 <strong>Mats Gustafsson &amp; Kjetil M\u00f8ster<\/strong> Nanaimo Swing, Black Dot <br \/>13.03 <strong>M\u00e9lanie Loisel &amp; Rachel Langlais<\/strong> Tertous, Unjenesaisquoi <br \/>13.03 <strong>Ora Cogan<\/strong> Hard Hearted Woman, Sacred Bones <br \/>13.03 <strong>Soft Machine<\/strong> Thirteen, MoonJune <br \/>13.03 <strong>T. Love<\/strong> Orajt, Universal <br \/>13.03<strong> The Black Crowes<\/strong> A Pound of Feathers, Silver Arrow <br \/>13.03 <strong>The Notwist<\/strong> News from Planet Zombie, Morr Music<br \/>13.03 <strong>The Sophs<\/strong> Goldstar, Rough Trade <br \/>13.03 <strong>Tinariwen<\/strong> Hoggar, Wedge <br \/>13.03 <strong>\u0179renice<\/strong> \u0179renice, Via Nocturna<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dziej\u0105 si\u0119 ostatnio rzeczy g\u0142upie, z\u0142e, a najcz\u0119\u015bciej g\u0142upie i z\u0142e jednocze\u015bnie. Mo\u017cna je pr\u00f3bowa\u0107 odreagowa\u0107 muzyk\u0105 z Iranu (nowy album Saby Alizadeha), Libanu (nowy Praed) albo i\u015b\u0107 w zdziesi\u0105tkowane i rozwodnione sk\u0142ady Gongu i Soft Machine (w\u0142a\u015bnie jednocze\u015bnie wyda\u0142y nowe p\u0142yty, a to, przypomn\u0119, rok 2026). Nie widz\u0119 jednak lepszego antidotum na stan \u015bwiata [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":48427,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,3681,312,120,3319,444,3309,4993,7,5926,106],"tags":[427],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48424"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=48424"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48424\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":48428,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48424\/revisions\/48428"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/48427"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=48424"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=48424"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=48424"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}