{"id":48473,"date":"2026-04-03T10:16:40","date_gmt":"2026-04-03T08:16:40","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=48473"},"modified":"2026-04-03T10:16:40","modified_gmt":"2026-04-03T08:16:40","slug":"ograne-algorytmy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2026\/04\/03\/ograne-algorytmy\/","title":{"rendered":"Ograne algorytmy"},"content":{"rendered":"

Je\u015bli na co\u015b jeszcze w muzyce czekam, to g\u0142\u00f3wnie na takie sytuacje. Duet Angine de Poitrine<\/strong> jest pierwszym wzgl\u0119dnie awangardowym zespo\u0142em, kt\u00f3ry podbi\u0142 \u015bwiat poprzez Instagram i TikToka. Oczywi\u015bcie, najpierw by\u0142 koncert dla KEXP, ale nie czarujmy si\u0119: to, jak wygl\u0105daj\u0105 Klek i Khn (a wygl\u0105daj\u0105 jak postaci z dziwnej kresk\u00f3wki, ich kropkowane stroje s\u0105 zarazem pompatycznie okaza\u0142e i amatorsko tandetne, poza tym to klasyczny przypadek, kiedy maska pomaga w karierze – vide Daft Punk). Oczywi\u015bcie s\u0105 przybyszami z innego \u015bwiata, oczywi\u015bcie komunikuj\u0105 si\u0119 w dziwnym j\u0119zyku, niczym Magma (do kt\u00f3rej stylu nawi\u0105zuj\u0105 bardzo delikatnie, ale jeste\u015bmy w kr\u0119gu muzycznej awangardy francuskiej), w ci\u0105gu dw\u00f3ch, mo\u017ce trzech miesi\u0119cy stali si\u0119 tak rozpoznawalni, \u017ce w rodzimym Quebecu nawi\u0105zania do Angine (nazwa oznacza dusznic\u0119 bolesn\u0105) znajdziemy w telewizyjnym prime timie, podczas gali nagr\u00f3d kabaretowych. Zauwa\u017cy\u0142 ich ca\u0142y \u015bwiat, koncerty maj\u0105 zaplanowane – i cz\u0119sto sprzedane – na wiele miesi\u0119cy do przodu (nie dotyczy to niestety Polski, gdzie organizatorzy festiwali i promotorzy albo nie zareagowali jeszcze na zjawisko, albo si\u0119 tym nie chwal\u0105). Bezczelno\u015b\u0107, poczucie humoru, fantazja i rolkowa atrakcyjno\u015b\u0107 zapewni\u0142yby sukces chyba niezale\u017cnie od muzyki. A jednak i o tej ostatniej warto pisa\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n

Po\u0142amane rytmy (nie tak znowu ekstremalne w wypadku AdP) znale\u017aliby\u015bmy u setek zespo\u0142\u00f3w, podobnie z mistrzowskim operowaniem looperem: od popu po metal jest to narz\u0119dzie wszechobecne. Niez\u0142a instrumentalna technika to te\u017c zjawisko powszechne w \u015bwiecie internetowych tutoriali, co wi\u0119cej – znajdziemy w sieci sporo patent\u00f3w na przer\u00f3bki gitary tak, by z niej wycisn\u0105\u0107 co\u015b innego ni\u017c inni. Ale mikrotonowo\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest podstaw\u0105 muzyki Angine de Poitrine, nie na co dzie\u0144 zawija do radia (cho\u0107 od razu zaznacz\u0119, \u017ce w Tr\u00f3jce grali\u015bmy AgP prawie dwa miesi\u0105ce temu). Nawet tu Kanadyjczycy nie s\u0105 pierwszymi muzykami, kt\u00f3rzy w XXI wieku zdobywaj\u0105 ni\u0105 ca\u0142kiem powa\u017cne zasi\u0119gi: zesp\u00f3\u0142 King Gizzard & The Lizard Wizard, dzi\u015b tak znany, \u017ce a\u017c zapraszany na Pol’and’Rock (odwo\u0142ali w ostatniej chwili), zbudowa\u0142 swoj\u0105 karier\u0119 na albumach Nonagon Infinity<\/em> i Flying Microtonal Banana<\/em>, kt\u00f3re te\u017c wychodzi\u0142y poza dwunastotonow\u0105 zachodni\u0105 skal\u0119, w stron\u0119 tego, co znamy z muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej XX wieku albo z lokalnych kultur muzycznych.<\/p>\n

U AdP matematyczne, nak\u0142adane na siebie motywy – szacunek dla Khn de Poitrine nale\u017cy si\u0119 tu za crimsonowsk\u0105 dyscyplin\u0119, bez snuj\u0105cych si\u0119 sol\u00f3wek – wykorzystuj\u0105 \u0107wier\u0107tony ca\u0142y czas. zar\u00f3wno w partiach gitary, jak i basu. W po\u0142\u0105czeniu z bardzo zorganizowanym, riffowym graniem, tworzy to muzyczn\u0105 struktur\u0119, kt\u00f3ra zdaje si\u0119 falowa\u0107, zwalnia\u0107 lub przyspiesza\u0107 – niezale\u017cnie od tego, \u017ce perkusista b\u0119bni z r\u00f3wn\u0105 dyscyplin\u0105 swoje, relatywnie zreszt\u0105 proste partie. P\u0142yta nie zmienia pod tym wzgl\u0119dem obrazka znanego z singli. Cho\u0107 go dywersyfikuje. Polkowy w rytmie Utzp<\/em> wprost odnosi si\u0119 do muzyki orientalnej, kt\u00f3ra mikrotonalno\u015bci u\u017cywa na co dzie\u0144, a nie od \u015bwi\u0119ta. Yor Zarad<\/em> w spos\u00f3b oczywisty odnosi si\u0119 do metalowych inspiracji AgP. Angor<\/em> brzmi troch\u0119 jak zagubiony utw\u00f3r King Gizzard. Tu i \u00f3wdzie na ca\u0142ym albumie pojawiaj\u0105 si\u0119 kr\u00f3tkie partie wokalne, na kt\u00f3re jednak jeszcze nie ma wyra\u017anego pomys\u0142u. Zwarty, 36-minutowy materia\u0142 nie przynosi nudy, cho\u0107 na horyzoncie majaczy (to ju\u017c druga p\u0142yta AgP) wyczerpanie formu\u0142y. To, co go broni w spos\u00f3b ostateczny, to w\u0142a\u015bnie wspomniane powinowactwo ze scen\u0105 Zeuhl – francusk\u0105 awangard\u0105 rockow\u0105, nurtem bogatym, wielobarwnym, ale niemal w ca\u0142o\u015bci endemicznym, charakterystycznym dla frankofonii (do kt\u00f3rej, mam nadziej\u0119, przyci\u0105gnie na chwil\u0119 uwag\u0119 s\u0142uchaczy – w tym samym tygodniu ukazuje si\u0119 kilka ciekawych francuskoj\u0119zycznych p\u0142yt, m.in Monsieur Thibault). I ta publiczno\u015b\u0107 wychowana na Etron Fou czy Magmie, mo\u017ce jeszcze fani Ruins czy oczywi\u015bcie KG&TLW zostan\u0105 przy zespole na dobre i na z\u0142e.\u00a0<\/p>\n

Bo oczywi\u015bcie socialowa fajno\u015b\u0107 formu\u0142y wizualnej i \u015bwie\u017co\u015b\u0107 formu\u0142y muzycznej przemin\u0105. I bardzo jestem ciekaw, co wtedy b\u0119dzie z dw\u00f3jk\u0105 przesympatycznych postaci z Kanady. Na razie cieszmy si\u0119, bo pojawi\u0142o si\u0119 co\u015b, czego nikt nie m\u00f3g\u0142 przewidzie\u0107, a to w muzyce – i w dzisiejszej zalgorytmizowanej kulturze w og\u00f3le – zjawisko nie do przecenienia. Naprawd\u0119 \u015bwi\u0119to mamy w te \u015bwi\u0119ta.<\/p>\n

ANGINE DE POITRINE Vol. II<\/em><\/strong>, Angine de Poitrine 2026<\/p>\n\n\n