S\u0142usznie Kayah napisa\u0142a na swoim profilu o poziomie realizacyjnym i technicznym Eurowizji, \u017ce nied\u0142ugo trzeba b\u0119dzie „zje\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105 nog\u0119”, \u017ceby by\u0107 numerem jeden. Zgadzam si\u0119, cho\u0107 moim zdaniem tak zdobyta s\u0142awa potrwa i tak tylko do momentu, a\u017c kto\u015b inny zje obie nogi. Politycznie zatopiony cieniem obecno\u015bci Izraela konkurs zjada (nie od dzi\u015b) w\u0142asny ogon, ale realizacja jest tak efektowna, \u017ce czasem nie zauwa\u017cycie nawet, \u017ce kto\u015b co\u015b \u015bpiewa\u0142. A to niez\u0142y przyk\u0142ad bardziej og\u00f3lnego problemu, z kt\u00f3rym muzyka ma do czynienia: dowody sukcesu musz\u0105 by\u0107 coraz wi\u0119ksze i coraz bardziej nad\u0119te, rekordy bite na stadionach wa\u017cniejsze ni\u017c to, co si\u0119 ma do powiedzenia. Skala wydarzenia bije na g\u0142ow\u0119 skale muzyczne (z wyj\u0105tkiem mo\u017ce Angine de Poitrine). A memiczno\u015b\u0107 wa\u017cniejsza bywa ni\u017c melodia, rytm i brzmienie (tu ju\u017c AdP mo\u017ce si\u0119 \u0142apa\u0107). W tym roku ma to dla nas dobre strony, bo spodziewam si\u0119 po wyst\u0119pie ma\u0142o znanej ludziom Alicji Szempli\u0144skiej najlepszej lokaty od czasu Edyty G\u00f3niak – i nie dlatego, \u017ce radzi sobie ze \u015bpiewaniem, tylko dlatego, \u017ce jej u\u015bmiech, stopklatka z filmu, w kt\u00f3rym pad\u0142o pytanie „co masz do powiedzenia swoim fanom w Izraelu?”, sta\u0142 si\u0119 symbolem zamiatanych pod dywan tegorocznych problem\u00f3w politycznych z Eurowizj\u0105. A konkurencja po zbojkotowaniu imprezy przez pi\u0119\u0107 do\u015b\u0107 istotnych dla konkursu kraj\u00f3w jest jednak du\u017co mniejsza. Je\u015bli kto\u015b to widowisko musi \u015bledzi\u0107 z kronikarskiego obowi\u0105zku – polecam pami\u0119ci to moje przewidywanie. Dzi\u0119ki temu, \u017ce chyba mniej nam w tym roku zale\u017ca\u0142o – eliminacje krajowe przebiega\u0142y w cieniu bojkot\u00f3w i odwo\u0142a\u0144 obecno\u015bci – uda\u0142o nam si\u0119 przez przypadek wys\u0142a\u0107 kogo\u015b, kto zachowuje si\u0119 w miar\u0119 naturalnie. I mo\u017ce to mie\u0107 kolosalne znaczenie. Ale co polecam muzycznie?\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n
P\u0142yt\u0119 skromn\u0105, ma\u0142\u0105 i intymn\u0105. Zupe\u0142ne zaprzeczenie tego, co powy\u017cej: nowy album Martyny Basty, kt\u00f3rej kariera rozwija si\u0119 na poboczach lepiej ni\u017c te wielkie kariery w mainstreamie, bo przynajmniej \u0142apie kontakt ze \u015bwiatow\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0105. Tak ju\u017c mamy. Konwencja jest mieszanin\u0105 preparowanych akustycznych d\u017awi\u0119k\u00f3w, kt\u00f3re z du\u017c\u0105 inwencj\u0105 Basta poddaje metamorfozie, pie\u015bni z pogranicza ASMR, wykonywanych w bliskim planie, introwertycznych, ale niepozbawionych bardzo uniwersalnego uroku, no i wreszcie elektroniki traktowanej bardziej jako spoiwo dla my\u015bli autorskiej ni\u017c jako fetysz sam w sobie. I tak z udzia\u0142em go\u015bci (m.in. mojej ulubionej James K, do tego LEYA i Rainy Miller) a\u017c do kulminacji w kapitalnym utworze You, My Nest<\/em>. Rzecz jest ciekawa, a przy tym ca\u0142kiem otwarta na r\u00f3\u017cn\u0105 publiczno\u015b\u0107. Koncertowe wersje ju\u017c niebawem, m.in. na warszawskiej Ephemerze.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n Ma\u0142ych rzecz, kt\u00f3re ciesz\u0105, jest w tym tygodniu wi\u0119cej: Daria ze \u015al\u0105ska prze\u0142amuj\u0105ca nieco dotychczasow\u0105 formu\u0142\u0119 (rozmawiamy o tym w podka\u015bcie POLITYKI<\/a>), Jeff Parker ze swoim rewelacyjnym sk\u0142adem ETA IVtet, po\u0142owa Skalpela, czyli Meeting By Chance na nowej p\u0142ycie, a wreszcie nowy album Sneaky Jesus, kt\u00f3ry te\u017c mog\u0119 z pe\u0142n\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 poleci\u0107. Bliski kontakt, klubowe koncerty, wykonawcy odkryci samodzielnie, a nie poprzez algorytmy – to wszystko jeszcze istnieje. Wielkie jest nudne, a ma\u0142e jest pi\u0119kne.<\/span><\/p>\n MARTYNA BASTA Winged in Collapse<\/em><\/strong>, 7K 2026\u00a0<\/p>\n\n\n