{"id":48629,"date":"2026-06-26T10:55:56","date_gmt":"2026-06-26T08:55:56","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/?p=48629"},"modified":"2026-06-26T15:31:14","modified_gmt":"2026-06-26T13:31:14","slug":"a-najbardziej-niedoceniona-postac-sceny-muzycznej-to","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2026\/06\/26\/a-najbardziej-niedoceniona-postac-sceny-muzycznej-to\/","title":{"rendered":"A najbardziej niedoceniona posta\u0107 sceny muzycznej to&#8230;"},"content":{"rendered":"<p>Darujcie clickbait. Mi\u0142o\u015bnicy <strong>Beth Orton<\/strong> pewnie mi go wybacz\u0105. Jak si\u0119 kogo\u015b doceni\u0142o, trudno si\u0119 wpisywa\u0107 w tytu\u0142owe has\u0142o, ale fani tej artystki wiedz\u0105, \u017ce s\u0105 w mniejszo\u015bci. A ci, kt\u00f3rzy przypadkowo si\u0119 na ni\u0105 natkn\u0105 w roku 2026 dzi\u0119ki takiemu nag\u0142\u00f3wkowi maj\u0105 szanse sp\u0119dzi\u0107 najbli\u017csze dni na poznawaniu tego dorobku: przyst\u0119pnego i nieco ukrytego zarazem. We\u017amy lipcowe wydanie &#8222;Uncuta&#8221;: na ok\u0142adce Kate Bush, a Beth Orton daleko w \u015brodku, z recenzj\u0105 p\u0142yty. Tymczasem ma ju\u017c dyskografi\u0119 pod wzgl\u0119dem rozmiar\u00f3w por\u00f3wnywaln\u0105 ze starsz\u0105 Angielk\u0105, pod wzgl\u0119dem trzymania poziomu &#8211; nieust\u0119puj\u0105c\u0105 jej, i mo\u017ce tylko jednego bezwzgl\u0119dnego arcydzie\u0142a zabrak\u0142o, \u017ceby przekona\u0107 pras\u0119 i publiczno\u015b\u0107, \u017ce Orton wybitn\u0105 autork\u0105 piosenek jest. Zabrak\u0142o mo\u017ce jednego b\u0142ysku i momentu koncentracji. W zamian mamy ca\u0142\u0105 seri\u0119 wyj\u0105tkowych album\u00f3w, lepszych przy ka\u017cdym przes\u0142uchaniu. Klasyki Wam si\u0119 znudz\u0105, p\u0142yty autorki <em>Trailer Park<\/em> &#8211; nigdy. Nowa, <em>The Ground Above<\/em>, potwierdza ten fenomen. Trudno si\u0119 by\u0142o znudzi\u0107 ju\u017c singlami, z pierwszym trwaj\u0105cym &#8211; bagatela &#8211; osiem i p\u00f3\u0142 minuty. Dynamicznymi, pe\u0142nymi emocji, melodyjnymi, ale bez zatrzymywania si\u0119 na poziomie kilkunutowego tematu. Daj\u0105cymi pogra\u0107 instrumentalistom, bo od lat taktyka Orton polega na tym, \u017ce p\u0142yty studyjne maj\u0105 w sobie swobod\u0119 koncertowych: partie instrumentalne &#8211; jak ca\u0142a reszta zawieszone gdzie\u015b mi\u0119dzy popem, folkiem a jazzem, teraz nawet soulem &#8211; buduj\u0105 napi\u0119cie i doprowadzaj\u0105 do naturalnej kulminacji.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n<p>Trudno si\u0119 znudzi\u0107 Orton, bo zmienia si\u0119 jej g\u0142os: nie ekspresja, nie styl, tylko tembr. Jaki\u015b czas temu wspomina\u0142em, jak z wiekiem zmierza w stron\u0119 Sinead O&#8217;Connor, cho\u0107 punktem wyj\u015bcia by\u0142a raczej Joni Mitchell. Dzi\u015b doda\u0142bym jakie\u015b soulowe i bluesowe wokalistki. A i muzycznie rzecz idzie momentami w tym kierunku, zahaczaj\u0105c cho\u0107by o styl Joan As Police Woman (<em>Cigarette Curls<\/em>). Jest to jednak ca\u0142y czas autorski styl &#8211; to fenomen wobec takiej palety instrumentalist\u00f3w, kt\u00f3rzy si\u0119 tu pojawiaj\u0105, wnosz\u0105c co\u015b swojego: od Toma Skinnera czy Davida Okumu, przez Shazhada Ismaily&#8217;ego, po Mauro Refosco czy Adriana Utleya. Brytyjskie media zwracaj\u0105 uwag\u0119 na rosn\u0105ce podobie\u0144stwo figury Beth Orton do Marka Hollisa, co ma sens zar\u00f3wno na poziomie aran\u017cacyjnej swobody &#8211; z coraz wi\u0119ksz\u0105 s\u0142abo\u015bci\u0105 do instrument\u00f3w d\u0119tych &#8211; p\u0142ywania poza nurtami i og\u00f3lnej melancholii. Poza \u015bwietnym, katartycznym <em>Otherside<\/em>, to dominuj\u0105cy tak\u017ce na nowej p\u0142ycie nastr\u00f3j. Na tym albumie niesamowite wra\u017cenie robi kontrast pomi\u0119dzy delikatno\u015bci\u0105 i nierzadko g\u0142adko\u015bci\u0105 partii instrumentalnych a wymagaj\u0105cym si\u0142y, wyczerpuj\u0105cym i surowym sposobem \u015bpiewania. Aran\u017cacje s\u0105 mi\u0119kkie, ekspresja wokalna bywa twarda. Nie ka\u017cdy to pokocha, cho\u0107 wra\u017cliwo\u015b\u0107 muzyczna i ponadczasowo\u015b\u0107 nowych piosenek wydaje mi si\u0119 niezaprzeczalna.\u00a0 I trzeba chyba nadludzkiego wysi\u0142ku, \u017ceby tego nie doceni\u0107.\u00a0<\/p>\n<p><strong>BETH ORTON <em>The Ground Above<\/em><\/strong>, Partisan 2026<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3309700834\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/bethorton.bandcamp.com\/album\/the-ground-above-2\">The Ground Above by Beth Orton<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>24.06 <strong>VA<\/strong> Friends &amp; Neighbors vol. 4-6, We Jazz <br \/>25.06 <strong>VA<\/strong> Flowers Not Bombs, Beacon Sound <br \/>26.06 <strong>Aaron MF Olson<\/strong> Songs Album II <br \/>26.06<strong> Agata Kulis<\/strong> Liverty &amp; Identity, SJRecords <br \/>26.06 <strong>Akiid<\/strong> Skeffu, Hakuna Kulala <br \/>26.06 <strong>Alia<\/strong> Where the Echoes Bloom, Leaving <br \/>26.06 <strong>BCMC<\/strong> Stash, Drag City <br \/>26.06 <strong>Beth Orton<\/strong> The Ground Above, Partisan <br \/>26.06 <strong>Brutalismus 3000<\/strong> Harmony, Columbia <br \/>26.06 <strong>Butthole Surfers<\/strong> After the Astronaut, Sunset Blvd <br \/>26.06 <strong>Camila Nebbia &amp; Chris Corsano<\/strong> Six or Seven Ways Towards Becoming Undone, Relative Pitch <br \/>26.06 <strong>Chanel Beads<\/strong> Your Day Will Come, Jagjaguwar <br \/>26.06 <strong>Chris Corsano &amp; Tashi Dorji<\/strong> Live at Ritual Botanica, Feeding Tube<br \/>26.06 <strong>Daniel Pigo\u0144ski<\/strong> Pigon Poetry, Requiem\u00a0<br \/>26.06 <strong>dgoHn<\/strong> Tessares, Planet Mu <br \/>26.06<strong> DJ Plead<\/strong> Please, Smalltown Supersound <br \/>26.06<strong> Felicia Atkinson<\/strong> Sans Visage, Viernulvier <br \/>26.06<strong> Gold Panda<\/strong> Ton Up, Studio Barnhus <br \/>26.06 <strong>Goran Kajfe\u0161 Subtropic Arkestra<\/strong> Goran Kajfe\u0161 Subtropic Arkestra &amp; Avin Omer, We Jazz <br \/>26.06 <strong>Ibeyi<\/strong> Offering, Ibeyi <br \/>26.06 <strong>Joa Joys<\/strong> Alivie, Discrepant <br \/>26.06 <strong>Kronos Quartet, Nicole Liz\u00e9e<\/strong> Zonelyhearts, CMC <br \/>26.06 <strong>Lau Ro<\/strong> Lau, Mexican Summer <br \/>26.06 <strong>Laura Cannell<\/strong> SOUND HOARD I Echoes of a Swan Bone Flute, Brawl <br \/>26.06 <strong>Lunatic Soul<\/strong> Transition II, Mystic\/Kscope<br \/>26.06 <strong>Martyrmachine<\/strong> Efficiency Justifies Everything, Requiem<br \/>26.06 <strong>Miles Okazaki<\/strong> Boomtown, Pi Recordings <br \/>26.06 <strong>Muse<\/strong> The Wow! Signal, Warner <br \/>26.06 <strong>Pearl &amp; The Oysters<\/strong> Monkey Mind, Stones Throw <br \/>26.06 <strong>Pixies<\/strong> Complete B-Sides: 1988-97, 4AD arch<br \/>26.06 <strong>Rizomagic<\/strong> Cumbi\u00f3n Planetario, Soundway <br \/>26.06 <strong>Ryan Beatty<\/strong> Sweet Fortune, Warner <br \/>26.06 <strong>SML<\/strong> Spontaneous Music Live, International Anthem <br \/>26.06 <strong>Truck Violence<\/strong> The Weathervane Is My Body, The Flenser <br \/>26.06 <strong>VA<\/strong> Where the Willow and the Dogwood Grow, Ace Records <br \/>26.06 <strong>Yana Couto, Iwona Skv<\/strong> Innocence<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Darujcie clickbait. Mi\u0142o\u015bnicy Beth Orton pewnie mi go wybacz\u0105. Jak si\u0119 kogo\u015b doceni\u0142o, trudno si\u0119 wpisywa\u0107 w tytu\u0142owe has\u0142o, ale fani tej artystki wiedz\u0105, \u017ce s\u0105 w mniejszo\u015bci. A ci, kt\u00f3rzy przypadkowo si\u0119 na ni\u0105 natkn\u0105 w roku 2026 dzi\u0119ki takiemu nag\u0142\u00f3wkowi maj\u0105 szanse sp\u0119dzi\u0107 najbli\u017csze dni na poznawaniu tego dorobku: przyst\u0119pnego i nieco ukrytego [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":48631,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,3309,4009,4993,7,5926,106],"tags":[15],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48629"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=48629"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48629\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":48642,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48629\/revisions\/48642"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/48631"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=48629"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=48629"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=48629"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}