{"id":4935,"date":"2013-06-25T09:13:36","date_gmt":"2013-06-25T07:13:36","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4935"},"modified":"2013-06-26T08:38:44","modified_gmt":"2013-06-26T06:38:44","slug":"jedno-porownanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/06\/25\/jedno-porownanie\/","title":{"rendered":"Jedno (po)r\u00f3wnanie"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b w Warszawie Sigur R\u00f3s<\/strong>. Mam wra\u017cenie, \u017ce ju\u017c prawie ka\u017cdy interesuj\u0105cy si\u0119 muzyk\u0105 Polak ju\u017c ich widzia\u0142. A je\u015bli nie widzia\u0142, to ma szanse ten brak nadrobi\u0107. Nawet je\u015bli mu si\u0119 nie spodoba, to mo\u017ce si\u0119 przyda\u0107 jako punkt orientacyjny. SR s\u0105 punktem odniesienia w muzyce. Mistrzami samych siebie – \u0142atwo rozpoznawalnej estetyki. A fraza „prawie tak dobrzy jak na \u00c1g\u00e6tis byrjun” staje si\u0119 powoli podobnym kluczem co „sko\u0144czyli si\u0119 na Kill \u201aEm All”. Zaryzykuj\u0119 nawet, \u017ce sta\u0142oby si\u0119 szybciej, gdyby nie trudniejsza wymowa<\/a>. Najpi\u0119kniejsze jest, \u017ce wszystko to mo\u017cna pisa\u0107 bez odrobiny z\u0142o\u015bliwo\u015bci, bo Islandczycy maj\u0105 te\u017c jaki\u015b sz\u00f3sty zmys\u0142, kt\u00f3ry pozwala im unikn\u0105\u0107 dramatu megalomanii i kiczu, gdy ju\u017c, ju\u017c niebezpiecznie si\u0119 do nich zbli\u017caj\u0105.<\/p>\n

Jeden z koleg\u00f3w recenzent\u00f3w do\u015b\u0107 \u0142adnie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce s\u0142ucha\u0107 „Kveikura” (prawie tak dobry jak „\u00c1g\u00e6tis byrjun”!) to co\u015b takiego, jak przypadkiem zaw\u0119drowa\u0107 na pogrzeb Davida Attenborough. I jest w muzyce wra\u017cliwych i melancholijnych Islandczyk\u00f3w (tutaj troszk\u0119 pot\u0119\u017cniejszej i usztywnionej twardsz\u0105 rytmik\u0105 – prosz\u0119 nie wierzy\u0107 w du\u017ce zmiany stylu, kt\u00f3re sami sugeruj\u0105, bo te gro\u017ane industrialne pomruki z ty\u0142u zawsze po chwili zr\u00f3wnowa\u017c\u0105 anielskie wokale) kosmiczna wizja – ka\u017cda scena filmowa zilustrowana Sigur R\u00f3s zamieni si\u0119 w opowie\u015b\u0107 o \u017cyciu na Ziemi, w\u0119dr\u00f3wce cz\u0142owieka itd. A\u017c chcia\u0142oby si\u0119 zamiast gl\u0119dzenia kolejny raz na ten sam temat poda\u0107 uniwersalne r\u00f3wnanie, kt\u00f3re pozwoli s\u0142uchaczom okre\u015bli\u0107 sw\u00f3j stosunek do nowej p\u0142yty Sigur R\u00f3s. Pr\u00f3bowa\u0142em przez p\u00f3\u0142 dnia u\u0142o\u017cy\u0107 takie, kt\u00f3re pozwala\u0142oby mi usprawiedliwi\u0107 przyznanie temu albumowi jednak do\u015b\u0107 wysokiej oceny. I nie wysz\u0142o, uznaj\u0119 wi\u0119c, \u017ce nawet pojedyncze \u015bwietne nagrania s\u0105 w stanie ca\u0142kowicie zmieni\u0107 m\u00f3j stosunek do p\u0142yty, no i \u017ce s\u0105 w przyrodzie rzeczy ci\u0105gle niewyt\u0142umaczalne. Przy okazji: to r\u00f3wnie\u017c jedna z nielicznych grup rockowych, kt\u00f3rych powinno si\u0119 s\u0142ucha\u0107 pod go\u0142ym niebem, amfiteatr w Parku Sowi\u0144skiego wydaje si\u0119 wi\u0119c do\u015b\u0107 rozs\u0105dnym rozwi\u0105zaniem, zaryzykuj\u0119 (cho\u0107 w wypadku SR ryzykowa\u0142em ju\u017c w \u017cyciu przynajmniej o jeden raz za du\u017co), \u017ce prawie tak dobrym jak „\u00c1g\u00e6tis byrjun”.<\/p>\n

\"\"<\/a>SIGUR R\u00d3S „Kveikur”<\/strong>
\nXL Recordings
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Hrafntinna”, „Isjaki”, „Kveikur”.<\/p>\n