{"id":4943,"date":"2013-06-28T11:39:23","date_gmt":"2013-06-28T09:39:23","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=4943"},"modified":"2013-06-29T19:32:34","modified_gmt":"2013-06-29T17:32:34","slug":"rewolucja-jedzie-jedzie-jedzie-na-peryferia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/06\/28\/rewolucja-jedzie-jedzie-jedzie-na-peryferia\/","title":{"rendered":"Rewolucja jedzie, jedzie, jedzie na peryferia"},"content":{"rendered":"

O Kraftwerk<\/strong> by\u0142o ju\u017c niedawno<\/a> w kontek\u015bcie wielkich rewolucji. Dzi\u015b koncert, wi\u0119c wr\u00f3c\u0119 do tematu – cho\u0107by po to, \u017ceby zauwa\u017cy\u0107 ciekawe zestawienie. Bo przed Niemcami gra\u0107 b\u0119dzie (w pozna\u0144skiej Starej Gazowni) duet Niwea. Czyli zanim publiczno\u015b\u0107 us\u0142yszy „Neon Lights” z opowie\u015bci\u0105 o centrum wielkiego imperium sk\u0105panym w \u015bwietle neon\u00f3w, Niwea poka\u017ce peryferia, kt\u00f3re roz\u015bwietla tylko neon supermarketu, i to zepsuty, migaj\u0105cy. Dwie bardzo silne estetyki, muzycznie mo\u017ce nie do ko\u0144ca \u0142atwe do zestawienia, ale je\u015bli rozmawiamy o wizji artystycznej wychodz\u0105cej poza muzyk\u0119 – lepszej kombinacji bym na pewno nie wymy\u015bli\u0142. <\/p>\n

W\u0142a\u015bnie wysz\u0142a solowa p\u0142yta Wojciecha B\u0105kowskiego<\/strong>, po\u0142owy Niwei. Materia\u0142 powstawa\u0142 d\u0142ugo, ale nie odchodzi daleko od stylu zespo\u0142u – po prostu no\u015bnikiem tego stylu jest w znacznej mierze sam B\u0105kowski. Na „Kszta\u0142cie” \u0142\u0105czy poezj\u0119 i muzyk\u0119 w spos\u00f3b chyba jeszcze bardziej ascetyczny i ch\u0142odny. Na oszcz\u0119dnych motywach d\u017awi\u0119kowych wykonywanych z wykorzystaniem samplera, na tle pojedynczych uderze\u0144 perkusji deklamuje teksty (tu przypomina mi si\u0119 okre\u015blenie Ralfa H\u00fcttera: Sprechensingen – jawohl!<\/em>), tworz\u0105c na tyle sugestywn\u0105 atmosfer\u0119, \u017ce od razu mamy te\u017c wyobra\u017cenie jakich\u015b pustych i przygn\u0119biaj\u0105cych scenerii, wizualizacji dla tej muzyki. \u201eKszta\u0142t\u201d to w zasadzie trzy \u017cywio\u0142y artystyczne B\u0105kowskiego w jednym: muzyka, tekst i plastyka. Ta ostatnia wa\u017cna ze wzgl\u0119du na edytorsk\u0105 form\u0119 winylowego wydania<\/del> p\u0142yty (w tej chwili dost\u0119pna na cd), tytu\u0142, ale jeszcze jeden fakt. Kiedy m\u00f3j kolega redakcyjny Piotr Sarzy\u0144ski wr\u0119cza\u0142 B\u0105kowskiemu Paszport POLITYKI \u2013 w\u0142a\u015bnie w dziedzinie sztuk wizualnych \u2013 przeprowadzi\u0142 z nim te\u017c wywiad, w kt\u00f3rym ten opowiada\u0142 o wa\u017cnej dla niego wystawie Miros\u0142awa Ba\u0142ki: \u201eBy\u0142a wierszem z kszta\u0142t\u00f3w, zapach\u00f3w, temperatury i d\u017awi\u0119k\u00f3w. Abstrakcyjnym wierszem\u201d. Trudno si\u0119 oprze\u0107 wra\u017ceniu, \u017ce \u201eKszta\u0142t\u201d jest rodzajem odpowiedzi na tamto wspomnienie.<\/p>\n

\"\"<\/a>Sporo ciekawych wspomnie\u0144 zawiera jedna z niewielu tak obszernych i kompletnych biografii grupy Kraftwerk, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie wysz\u0142a po polsku: „Kraftwerk. Publikation”<\/strong> Davida Buckleya. Jest mo\u017ce nieco nacechowana angielskim punktem widzenia autora, dziennikarza „Mojo”, ale z drugiej strony – Buckley udowadnia swoje bliskie zwi\u0105zki z Niemcami, \u015bci\u0105ga do wsp\u00f3\u0142pracy wa\u017cnych rozm\u00f3wc\u00f3w: Wolfganga Fl\u00fcra i Karla Bartosa, kt\u00f3rzy jak zwykle wnosz\u0105 do\u015b\u0107 krytyczne spojrzenie na dzieje zespo\u0142u, a tak\u017ce basist\u0119 Eberharda Kranemanna, kt\u00f3ry z mitologi\u0105 wczesnego Kraftwerku rozprawia si\u0119 bardzo bezlito\u015bnie. Przypomina, \u017ce zesp\u00f3\u0142 d\u0142ugo dzia\u0142a\u0142 w og\u00f3le bez H\u00fcttera i \u017ce ukszta\u0142twany zosta\u0142 raczej przez nieobecnego ju\u017c w sk\u0142adzie Floriana Schneidera. <\/p>\n

Buckley przedstawia te\u017c niekorzystn\u0105 dla cz\u0142onk\u00f3w Kraftwerk wersj\u0119 rozstania z producentem Connym Plankiem po nagraniu kluczowej p\u0142yty „Autobahn”. Gdy przyje\u017cd\u017ca do D\u00fcsseldorfu ameryka\u0144ski wydawca z walizk\u0105 pieni\u0119dzy (i pistoletem w kaburze!), Florian i Ralf szybko sp\u0142acaj\u0105 Planka 5 tysi\u0105cami marek, wszystkie prawa przepisuj\u0105c na siebie, podczas gdy Plank – co potwierdzaj\u0105 znajomi muzycy i rodzina – by\u0142 wr\u0119cz g\u0142\u00f3wnym tw\u00f3rc\u0105 repertuaru na tej p\u0142ycie. Oczywi\u015bcie problem Buckleya polega na tym, \u017ce nie dostaje wersji drugiej strony – Ralf i Florian nie wsp\u00f3\u0142pracowali przy tworzeniu ksi\u0105\u017cki, a wymowna scena, w kt\u00f3rej jej autor zostaje odprawiony z kwitkiem spod drzwi studia Kling Klang, \u015bwiadczy o tym, \u017ce byli kompletnie niezainteresowani jakimkolwiek dialogiem.<\/p>\n

Wydaje si\u0119, \u017ce w „Publikation” jest wi\u0119c troch\u0119, je\u015bli nie stronniczo\u015bci, to przynajmniej lekkiej zawi\u015bci w stosunku do eleganckich i bogatych g\u0142\u00f3wnych mistrz\u00f3w zakonu Kraftwerk. Ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce autor pieczo\u0142owicie zbiera wszystkie najwa\u017cniejsze wypowiedzi H\u00fcttera z drugiej r\u0119ki. Poza tym ten obraz neutralizuj\u0105 kapitalne opowie\u015bci r\u00f3\u017cnych brytyjskich muzyk\u00f3w, kt\u00f3rych Buckley nak\u0142oni\u0142 do zwierze\u0144 w zwi\u0105zku z inspiruj\u0105c\u0105 si\u0142\u0105 Kraftwerku, cho\u0107by Andy’ego McCluskeya z OMD i Johna Foxxa. \u015awietne s\u0105 uwagi dotycz\u0105ce wizualnej strony dzia\u0142a\u0144 zespo\u0142u, pochodz\u0105ce od Petera Saville’a, wybitnego pracuj\u0105cego dla Factory. Ewidentnie te\u017c wychodzi z autora ksi\u0105\u017cki fan Davida Bowiego – por\u00f3wnuje jego karier\u0119 z popkulturow\u0105 misj\u0105 grupy Kraftwerk tak cz\u0119sto, \u017ce chwilami ta interesuj\u0105ca opowie\u015b\u0107 zamienia si\u0119 w rodzaj biografii por\u00f3wnawczej. Moc Kraftwerk i szybko\u015b\u0107, z jak\u0105 przemieszcza\u0142o si\u0119 po \u015bwiecie ich „fahr’n, fahr’n, fahr’n” by\u0142y tak wielkie, \u017ce nie tylko my bywali\u015bmy dla nich peryferiami, \u015bwiat anglosaski te\u017c musia\u0142 si\u0119 przy okazji tej historii wczu\u0107 w rol\u0119 peryferii niejeden raz.<\/p>\n

David Buckley „Kraftwerk. Publikation”<\/strong>
\nDom Wydawniczy Rebis, Pozna\u0144 2013
\nPrzek\u0142ad: Maciej Szyma\u0144ski, wst\u0119p: Karl Bartos.<\/p>\n

\"\"<\/a>WOJCIECH B\u0104KOWSKI „Kszta\u0142t”<\/strong>
\nBocian 2013
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Najazdy pod\u0142ogowe”, „Urodzi\u0142em si\u0119 ka\u017cdego dnia”.<\/p>\n