
{"id":5101,"date":"2013-08-23T15:16:10","date_gmt":"2013-08-23T13:16:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=5101"},"modified":"2013-08-23T15:24:30","modified_gmt":"2013-08-23T13:24:30","slug":"bierzcie-here","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/08\/23\/bierzcie-here\/","title":{"rendered":"Bierzcie Her\u0119*"},"content":{"rendered":"<p>Gdyby najnowszy album <strong>Hery<\/strong> by\u0142 dziewczyn\u0105 (a sama grupa ma kobiec\u0105 nazw\u0119), m\u00f3g\u0142bym do niej uderzy\u0107 ze starym tekstem Fisza, jednym z najlepszych: &#8222;Ty jeste\u015b m\u00f3j narkotyk, lecz raczej ci\u0119\u017cki&#8221;. Na nowej p\u0142ycie zespo\u0142u Wac\u0142awa Zimpla najmocniej wida\u0107 to, \u017ce ten kolektyw wchodzi w trans tak jak m\u00f3j wiecznie przem\u0119czony kolega w sen &#8211; w dowolnym momencie (na Offie grali jako\u015b ko\u0142o 15.00), w ci\u0105gu paru sekund i na dowolny przedzia\u0142 czasowy. Wra\u017cenie &#8222;bycia gdzie indziej&#8221; pojawia si\u0119 w muzyce tego zespo\u0142u od pierwszego taktu. I nie ust\u0119puje do ko\u0144ca.<!--more--><\/p>\n<p>Trzeba przyzna\u0107, \u017ce w wi\u0119kszym jeszcze stopniu ni\u017c na dotychczasowych dw\u00f3ch p\u0142ytach Hera wykorzystuje same brzmieniowe w\u0142a\u015bciwo\u015bci instrument\u00f3w &#8211; szczeg\u00f3lnie pojawiaj\u0105ca si\u0119 tu lira korbowa Ma\u0107ka Cierli\u0144skiego okazuje si\u0119 cennym nabytkiem (mo\u017ce zasugerowali si\u0119 podpowiedzi\u0105 <a href=\"http:\/\/www.popupmusic.pl\/no\/34\/recenzje\/1478\/hera-where-my-complete-beloved-is\">z recenzji Piotra Lewandowskiego<\/a>?). W ko\u0144cu to tradycyjna, tak\u017ce dla nas, maszyna do budowania dron\u00f3w, a to na psychodelicznej \u015bcie\u017cce or\u0119\u017c nie do pogardzenia. Legendarny na \u015bwiecie Hamid Drake (perkusja) i uznany na miejscu Raphael Rogi\u0144ski (gitara) te\u017c oczywi\u015bcie brzmieniowo wzbogacaj\u0105 podstawowy kwartet Zimpel-Postaremczak-W\u00f3jci\u0144ski-Szpura. W tym sk\u0142adzie Hera zamienia si\u0119 ju\u017c w bro\u0144 masowego ra\u017cenia, kt\u00f3rej si\u0142\u0119 chyba jednak lepiej s\u0142ycha\u0107 na p\u0142ycie (kt\u00f3ra de facto jest rejestracj\u0105 koncertu z Krakowskiej Jesieni Jazzowej 2012) ni\u017c w trakcie tej popo\u0142udni\u00f3wki na Off Festivalu, ale to bardziej kwestia warunk\u00f3w odbioru, ciszy, mo\u017cliwo\u015bci skupienia. Im wi\u0119ksza dynamika, tym \u0142atwiej si\u0119 przekona\u0107, \u017ce je\u015bli to arsena\u0142, to raczej ci\u0119\u017cki&#8230;<\/p>\n<p>Muzyka zespo\u0142u w dalszym ci\u0105gu odzwierciedla rodzaj poszukiwania etnicznego transu &#8211; o niemo\u017cliwym do jednoznacznego zdefiniowania pochodzeniu geograficznym &#8211; i pr\u00f3b oddania jego charakteru za pomoc\u0105 formacji pracuj\u0105cej na silniku dobrze zgranego jazzowego zespo\u0142u. Wcze\u015bniej odbiera\u0142em jako najbardziej charakterystyczny dwug\u0142os klarnetu i saksofonu, tu jednak moj\u0105 uwag\u0119 zwr\u00f3ci\u0142a szczeg\u00f3lnie sekcja rytmiczna &#8211; po pierwsze, mo\u017ce ze wzgl\u0119du na do\u015b\u0107 oczywiste wzmocnienie tkanki perkusyjnej, po drugie &#8211; ze wzgl\u0119du na bardzo afryka\u0144skie w charakterze linie kontrabasu, podkre\u015blane dodatkowo lekkimi akcentami gitary w stylu pustynnego bluesa. Chwilami mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce to ci\u0105gle trwa jam-session Zimpla i Szpury z maroka\u0144skim muzykiem Maallemem Mokhtarem Gani\u0105 (grali ostatnio), tymczasem wed\u0142ug wszelkich dost\u0119pnych mi danych te zaskakuj\u0105co lekkie przebiegi to efekt gry na kontrabasie. Wi\u0119c je\u015bli to instrument, to raczej ci\u0119\u017cki. <\/p>\n<p>Wyrazy uznania w takim razie. Je\u015bli to kandydat do zestawie\u0144 na koniec roku, to te\u017c raczej ci\u0119\u017ckiego kalibru.  <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/08\/hera_seven_lines.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/08\/hera_seven_lines-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"hera_seven_lines\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5102\" \/><\/a><strong>HERA &#8222;Seven Lines&#8221;<\/strong><br \/>\nMultikulti 2013<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Roofs of Kyoto&#8221;, &#8222;Afterimages&#8221;. Jedyne, do czego mog\u0119 si\u0119 przyczepi\u0107, ju\u017c na marginesie, to ok\u0142adkowa estetyka Hery &#8211; zn\u00f3w nie do ko\u0144ca do mnie trafia i nie nad\u0105\u017ca IMHO za muzyk\u0105. Poni\u017cej fragmencik z Offa, nawet nie\u017ale nagrany:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"280\" src=\"\/\/www.youtube.com\/embed\/_rgEyJ8ufdg\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>*Bierzcie=kupujcie<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gdyby najnowszy album Hery by\u0142 dziewczyn\u0105 (a sama grupa ma kobiec\u0105 nazw\u0119), m\u00f3g\u0142bym do niej uderzy\u0107 ze starym tekstem Fisza, jednym z najlepszych: &#8222;Ty jeste\u015b m\u00f3j narkotyk, lecz raczej ci\u0119\u017cki&#8221;. Na nowej p\u0142ycie zespo\u0142u Wac\u0142awa Zimpla najmocniej wida\u0107 to, \u017ce ten kolektyw wchodzi w trans tak jak m\u00f3j wiecznie przem\u0119czony kolega w sen &#8211; w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5102,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,312,120,7,1228,1139],"tags":[1490,1489,754],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5101"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5101"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5101\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5111,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5101\/revisions\/5111"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5102"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5101"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5101"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5101"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}