{"id":5113,"date":"2013-08-26T16:14:05","date_gmt":"2013-08-26T14:14:05","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=5113"},"modified":"2013-08-26T16:17:50","modified_gmt":"2013-08-26T14:17:50","slug":"sa-nowe-utwory-niemana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/08\/26\/sa-nowe-utwory-niemana\/","title":{"rendered":"S\u0105 nowe utwory Niemana!"},"content":{"rendered":"

Randall Nieman. Wszelkie skojarzenia z Czes\u0142awem N. nale\u017cy zrzuci\u0107 na karb tego, co sobie dopowiada nasz m\u00f3zg w takich sytuacjach. Wystarczy rzut oka na ok\u0142adk\u0119 p\u0142yty – prosz\u0119 koniecznie powi\u0119kszy\u0107! – projektu, kt\u00f3rym Nieman kieruje od lat, F\u00fcxa<\/strong>, \u017ceby si\u0119 zorientowa\u0107, \u017ce takie zmy\u0142ki artysta lubi. Psychodelia czy wsp\u00f3\u0142czesny rock kosmiczny (gatunki, w ramach kt\u00f3rych si\u0119 porusza) czasem wchodz\u0105 na terytorium psychoakustyki, sfera wizualna musi pr\u00f3bowa\u0107 nad\u0105\u017cy\u0107. W ka\u017cdym razie mi\u0142o powita\u0107 z powrotem F\u00fcx\u0119 w dobrej formie – dla mnie to podobnie dobra wiadomo\u015b\u0107 co kolejny album Death In Vegas dwa lata temu.<\/p>\n

Podobnie jak DIV jest dzi\u015b F\u00fcxa przedsi\u0119wzi\u0119ciem jednego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 do nagrania p\u0142yty grono doborowych go\u015bci. Przede wszystkim Ann Shenton z Add N To (X), formacji, z kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 ju\u017c w przesz\u0142o\u015bci. Ich „Sun Is Shining” to o\u015b p\u0142yty – ciep\u0142y i oparty na przesterowanych syntezatorowych barwach utw\u00f3r utrzymany w duchu Spacemen 3. Tyle \u017ce z elektronik\u0105 w roli gitar – bardziej jak u Suicide. Ale gitara te\u017c si\u0119 na p\u0142ycie pojawia – m.in. w partiach zaproponowanych przez go\u015bcia specjalnego, BJ Cole’a. W utworze „The Blue Barracuda” otwieraj\u0105cym album pojawia si\u0119 Suki Ewers z Mazzy Star i – jak mo\u017cna si\u0119 spodziewa\u0107 – jest to zupe\u0142nie inny klimat muzycznie, cho\u0107 ca\u0142y czas ten sam okres: brzmienia prze\u0142omu lat 80. i 90. z wokalami Judy Dyble z Fairport Convention. Do tego misz-masz starych (jest Ryan Anderson) i nowych cz\u0142onk\u00f3w grupy, co daje teoretycznie zestaw bardzo r\u00f3\u017cnorodny, wr\u0119cz ba\u0142aganiarski, ale jednak spi\u0119ty tym psychodelicznym klimatem sprzed \u0107wier\u0107 wieku. Je\u015bli ju\u017c starszym, to dopiero w fina\u0142owym „Stand By Me”, klasyku sprzed p\u00f3\u0142 wieku, za\u015bpiewanym tu przez samego Niemana, na ko\u0144cu w towarzystwie Britty Phillip z Luny. <\/p>\n

Zapewne ju\u017c sama ta wyliczanka zainteresowa\u0142a potencjalnych odbiorc\u00f3w tej p\u0142yty, kt\u00f3rej na pewno nie jest ma\u0142o. Poznany w trakcie niemieckiego tripu (odsy\u0142am do poprzednich wpis\u00f3w) Kanadyjczyk, dziennikarz muzyczny z „Toronto Star”, zauwa\u017cy\u0142 w pewnym momencie, \u017ce ze sklepu p\u0142ytowego wychodz\u0119 ze starymi wydawnictwami Flying Saucer Attack. „Wiesz co, tak podejrzewa\u0142em, \u017ce mamy wi\u0119cej wsp\u00f3lnego ni\u017c mi si\u0119 wydawa\u0142o” – powiedzia\u0142. Bo chocia\u017c zewn\u0119trznie i osobowo\u015bciowo r\u00f3\u017cnili\u015bmy si\u0119 pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem, metryka kaza\u0142a nam obu ch\u0142on\u0105\u0107 t\u0119 ca\u0142\u0105 neopsychodeliczn\u0105 generacj\u0119. F\u00fcxa te\u017c by\u0142a gdzie\u015b po drodze. Wra\u017cenie zanurzenia si\u0119 w d\u017awi\u0119ku o uszy – to samo. <\/p>\n

A tak na marginesie – w tych samych czasach rozkwitu neopsychodelii u nas dzia\u0142a\u0142 klub Fugazi, do\u015b\u0107 wa\u017cne koncertowe miejsce w Warszawie. Mia\u0142 by\u0107 po 21 latach festiwal przypominaj\u0105cy tradycje tamtego miejsca. I nie b\u0119dzie. Cisza nocna<\/a>. To nie mo\u017cna by\u0142o od razu pomy\u015ble\u0107, \u017ceby gdzie indziej?<\/p>\n

\"\"<\/a>F\u00dcXA „Dirty D”<\/strong>
\nRocket Girl 2013
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: „Sun Is Shining”, „Stand By Me”.<\/p>\n