{"id":5233,"date":"2013-10-04T11:51:04","date_gmt":"2013-10-04T09:51:04","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=5233"},"modified":"2013-10-04T17:44:23","modified_gmt":"2013-10-04T15:44:23","slug":"wrzesien-2013-polubienia-i-pozegnania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/10\/04\/wrzesien-2013-polubienia-i-pozegnania\/","title":{"rendered":"WRZESIE\u0143 2013: Polubienia i po\u017cegnania"},"content":{"rendered":"

We wrze\u015bniu nie uda\u0142o mi si\u0119 zagl\u0105da\u0107 tu tak regularnie jak bym chcia\u0142. Uda\u0142o mi si\u0119 za to po\u017cegna\u0107 ostatecznie rozwleczone na d\u0142ugie tygodnie – ale fabularnie znakomite – „The Last Of Us” z urokliw\u0105 muzyk\u0105 Gustavo Santaolalli. I po\u017cegna\u0107 Waltera White’a w genialnym „Breaking Bad”. Uda\u0142o mi si\u0119 wreszcie przekona\u0107 si\u0119 do drugiego albumu Janelle Monae<\/a>, mimo du\u017cych pocz\u0105tkowych zastrze\u017ce\u0144. A nawet polubi\u0107 p\u0142yt\u0119 Babyshambles „Sequel to the Prequel”, nie zmieniaj\u0105c zdystansowanego stosunku do Pete’a Doherty’ego. Poni\u017cej w wi\u0119kszo\u015bci – cho\u0107 nie tylko – p\u0142yty, kt\u00f3rych polubi\u0107 mi si\u0119 nie uda\u0142o.<\/p>\n

\"\"<\/a>BILL CALLAHAN „Dream River”<\/strong>
\nDrag City
\nAmeryka\u0144ska ballada z tekstem (warto si\u0119 wczyta\u0107, \u0142atwo – dzi\u0119ki bardzo mocnym wybiciu wokalu na pierwszy plan – si\u0119 ws\u0142ucha\u0107), poezj\u0105, oddechem, luzem i otwarto\u015bci\u0105. Dla wszystkich tych, kt\u00f3rzy dziwili si\u0119 wysokim notom dla „Sometimes I Wish We Were An Eagle”. I dla wszystkich rozczarowanych „Apocalypse”. Obok Staplesa, Wagnera i Berningera – jeden z najlepszych, \u017ce tak to ujm\u0119, baryton\u00f3w naszych czas\u00f3w. 8\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>CHVRCHES „The Bones of What You Believe”<\/strong>
\nChvrches 2013
\nNie lubi\u0119 wysokich i nosowych wokali, kt\u00f3re kojarz\u0105 si\u0119 mi si\u0119 z animacjami dla dzieci. Moje dzieci lubi\u0105 za to animacje, a te melodyjne, mocno skompresowane piosenki mo\u017cecie dziecku zapakowa\u0107 do empetr\u00f3jki bez wi\u0119kszego wstydu, a po drodze skopiowa\u0107 sobie do samochodu i jeszcze b\u0142ysn\u0105\u0107 w rozmowie, \u017ce jeste\u015bcie na czasie. Problem w tym, \u017ce kiedy moje dzieci b\u0119d\u0105 wystarczaj\u0105co du\u017ce, by doceni\u0107 bycie na czasie, ulotni w swojej modzie Chvrches ju\u017c dawno nie b\u0119d\u0105 na czasie. A ja mam na rozkochiwanie si\u0119 w takie historie za ma\u0142o czasu. 6\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>JACKSON AND HIS COMPUTERBAND „Glow”<\/strong>
\nWarp 2013
\nM\u0119czy\u0142 si\u0119 Jackson przez osiem lat, programuj\u0105c komputer. Jego m\u0119czarnie spotka\u0142y si\u0119 z opiniami dwojakiego rodzaju. Jedni m\u00f3wili: Jak na tak d\u0142ug\u0105 przerw\u0119 mi\u0119dzy pierwszym a drugim albumem efekt by\u0142 mizerny. A drudzy dowodzili, \u017ce jak na tak mizerny efekt wk\u0142ad pracy by\u0142 zaiste imponuj\u0105cy. Zajmuj\u0119 stanowisko gdzie\u015b po\u015brodku: Jak na ten mizerny efekt ko\u0144cowy przerwa by\u0142a stanowczo za d\u0142uga. 5\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>JACK JOHNSON „From Here To Now To You”<\/strong>
\nBrushfire 2013
\nKolejne akustyczne piosenki nagrane na Hawajach i w Kalifornii z pomoc\u0105 energii odnawialnej, kt\u00f3re moja \u017cona nuci przy drugim ods\u0142uchu, a facet, kt\u00f3ry je nagra\u0142, trafi\u0142 na pierwsze miejsce w „Billboardzie” i nawet nie liczy dochod\u00f3w, bo by mu zabrak\u0142o czasu na surfing. Zawi\u015b\u0107 nie pozwala wi\u0119c tej p\u0142ycie da\u0107 wi\u0119cej ni\u017c 5\/10, ale sp\u00f3jrzmy prawdzie w oczy: nawet Jack Johnson nagrywa\u0142 ju\u017c lepsze p\u0142yty. 5\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>KINGS OF LEON „Mechanical Bull”<\/strong>
\nRCA 2013
\nU Followill\u00f3w (kt\u00f3rych kocha\u0142em – pami\u0119tajcie – mi\u0142o\u015bci\u0105 \u015blep\u0105 na pocz\u0105tku ich kariery) by\u0142o ostatnio tak \u017ale, \u017ce ju\u017c gorzej by\u0107 nie mo\u017ce, wi\u0119c „Mechanical Bull” oznacza lekkie odbicie si\u0119 od poziomu mizerii i powr\u00f3t na swoje ameryka\u0144skie Po\u0142udnie. Tylko \u017ce mam wra\u017cenie, \u017ce do tej Ameryki to oni wracaj\u0105 troch\u0119 bez przekonania, jak tury\u015bci, jak – nie przymierzaj\u0105c – U2 na „Rattle And Hum”. No ale U2 mieli wtedy jednak lepsze piosenki. 5\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>MAZZOLL feat. TOMASZ SROCZY\u0143SKI „Arhythmic Perfection Project Volumen One. Riteof Spring Variation”<\/strong>
\nRequiem 2013
\nNie mnie ocenia\u0107, czy klarnecista i skrzypek wystarczaj\u0105co wiernie odczytali my\u015bl Strawi\u0144skiego zapisan\u0105 w „\u015awi\u0119cie Wiosny”. Ale my\u015bli kompozytora zanotowali skrz\u0119tnie w tytu\u0142ach utwor\u00f3w, brzmienie jest dosadne, mocne, a przestrze\u0144 obaj wype\u0142niaj\u0105 tak bezceremonialnie i tak mocno przyci\u0105gaj\u0105 uwag\u0119 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 technik, \u017ce chyba i pewn\u0105 emocj\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z burzycielsk\u0105 si\u0142\u0105 „\u015awi\u0119ta…” oddali. Zaskakuj\u0105co udany materia\u0142, szczeg\u00f3lnie jak na porywanie si\u0119 na jedno z najwi\u0119kszych symfonicznych dzie\u0142 XX wieku w duecie. 7\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>MGMT „MGMT” <\/strong>
\nColumbia 2013
\nKwintesencj\u0105 jako\u015bci tego albumu jest ten psychodeliczny filmik, kt\u00f3ry mo\u017cecie sobie \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 z sieci po wpisaniu kodu (albo pewnie znale\u017a\u0107 gdzie\u015b za friko): poza og\u00f3lnym kierunkiem i doborem producenta, kt\u00f3ry sprawia, \u017ce wydaje si\u0119 to kolejnym albumem The Flaming Lips, nie ma tu \u017cadnego pomys\u0142u. Zatrwa\u017caj\u0105co szybko zaj\u0119li w moich notowaniach pozycj\u0119 mi\u0119dzy Kings Of Leon a Stingiem. 5\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>SARAH NEUFELD „Hero Brother”<\/strong>
\nConstellation 2013
\nSkrzypaczka Arcade Fire nagra\u0142a t\u0119 p\u0142yt\u0119 pod okiem Nilsa Frahma w najmodniejszym berli\u0144skim Funkhaus Nalepastrasse (tak, te\u017c przez chwil\u0119 my\u015bla\u0142em, \u017ce to na cze\u015b\u0107 naszego Tadeusza Nalepy, ale nie) dla montrealskiej Constellation Records. Niez\u0142a konstelacja, ale w sumie przyjemny album na skrzypce solo bez wi\u0119kszych zaskocze\u0144. 6\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>STING „The Last Ship”<\/strong>
\nCherrytree\/A&M 2013
\nGdy pierwszy raz przeczyta\u0142em t\u0119 recenzje, to pomy\u015bla\u0142em, \u017ce „Polityka” zatrudnia na sta\u017cu jakiego\u015b smarka z 3 roku studi\u00f3w dziennikarskich nie maj\u0105cego zielonego poj\u0119cia nie tylko o tw\u00f3rczo\u015bci Stinga, ale tak\u017ce o muzyce w og\u00f3le. Napisz\u0119 wprost: recenzja jest totalnie nietrafiona. I to nie dlatego, \u017ce jest nieprzychylna, tylko z powodu braku znajomo\u015bci tematu.<\/em> (komentarz na Polityka.pl<\/a>)
\nM\u0119czy si\u0119 cz\u0142owiek dobrych 27 lat ze Stingiem pod r\u00f3\u017cnymi postaciami tylko po to, \u017ceby udowadniali mu, \u017ce to za ma\u0142o. Dziennikarzem zosta\u0144, m\u00f3wili… 4\/10<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>THE WEEKND „Kiss Land”<\/strong>
\nUniversal Republic 2013
\nZrobi\u0142 karier\u0119 i zdoby\u0142 \u015bwietne recenzje, rozdaj\u0105c za darmo sw\u00f3j mixtape „House of Balloons”. I bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce za pieni\u0105dze pr\u00f3buje nam sprzeda\u0107 rozbe\u0142tany dubstep z wokalami w stylu Michaela Jacksona, tamten pomys\u0142 z gratisem by\u0142 s\u0142uszny. 4\/10<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

We wrze\u015bniu nie uda\u0142o mi si\u0119 zagl\u0105da\u0107 tu tak regularnie jak bym chcia\u0142. Uda\u0142o mi si\u0119 za to po\u017cegna\u0107 ostatecznie rozwleczone na d\u0142ugie tygodnie – ale fabularnie znakomite – „The Last Of Us” z urokliw\u0105 muzyk\u0105 Gustavo Santaolalli. I po\u017cegna\u0107 Waltera White’a w genialnym „Breaking Bad”. Uda\u0142o mi si\u0119 wreszcie przekona\u0107 si\u0119 do drugiego albumu […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5243,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[29,8,48,18,12,312,120,558,1059],"tags":[1522,541,1518,1524,1525,1521,103,80,1520,1519,876,1523],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5233"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5233"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5233\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5244,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5233\/revisions\/5244"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5243"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5233"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5233"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5233"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}