{"id":5558,"date":"2013-12-18T11:53:31","date_gmt":"2013-12-18T10:53:31","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=5558"},"modified":"2013-12-18T12:00:23","modified_gmt":"2013-12-18T11:00:23","slug":"113-czyli-system-modularny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2013\/12\/18\/113-czyli-system-modularny\/","title":{"rendered":"1+1=3, czyli system modularny"},"content":{"rendered":"

Drogi \u015bwi\u0119ty Miko\u0142aju, przywie\u017a mi na Gwiazdk\u0119 system modularny, czyli takie klocki dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w muzyki<\/a>. Elektroniczne klocki, z kt\u00f3rych co\u015b muzycznie wynika – w dodatku to co\u015b r\u00f3\u017cni si\u0119 bardzo w zale\u017cno\u015bci od tego, jak je z\u0142o\u017cy\u0107. Pokawa\u0142kowany syntezator, kt\u00f3ry mo\u017ce by\u0107 czym\u015b innym za ka\u017cdym razem. No i pomo\u017ce stworzy\u0107 ca\u0142\u0105 kolekcj\u0119 brzmie\u0144, co ja, niewprawny, amatorski muzyk potykaj\u0105cy si\u0119 o gamy i akordy, ale zafascynowany brzmieniem, z pewno\u015bci\u0105 doceni\u0119. A skoro ju\u017c nie by\u0142o mnie na imprezie polskich znawc\u00f3w modularnych syntezator\u00f3w<\/a> (Mirt pierwszy z lewej), mam p\u0142yty. Te mo\u017cesz, drogi Miko\u0142aju, przywie\u017a\u0107 ju\u017c nie mnie, ale innym.<\/p>\n

P\u0142yty s\u0105 trzy. Na jednej Mirt<\/strong> i T.E.R.<\/strong> (sta\u0142y duet krajowy), na drugiej tylko Mirt (ale mo\u017ce ona zawiera\u0107 \u015bladowe ilo\u015bci wp\u0142yw\u00f3w T.E.R.), na trzeciej T.E.R. solo (ale zawiera \u015bladowe ilo\u015bci Mirta w utworze pi\u0105tym i w koncepcji ok\u0142adki, a tak\u017ce Zale’a na perkusji). Ukaza\u0142y si\u0119 ju\u017c ca\u0142kiem dawno, ale w tym roku. Pierwsza na winylu, dla w\u0142oskiej wytw\u00f3rni Backwards i postanowi\u0142em j\u0105 kr\u00f3tko scharakteryzowa\u0107 jako modu\u0142 zewn\u0119trzny<\/a>. Po wakacjach wysz\u0142y kolejne dwie, oddzielne modu\u0142y przedsi\u0119wzi\u0119cia z podobnymi ok\u0142adkami – tekturowymi rozk\u0142ad\u00f3wkami z p\u0142yt\u0105 w \u015brodku, o formacie nieco wi\u0119kszym ni\u017c sama p\u0142yta.<\/p>\n

Modu\u0142 Tomka Mirta zatytu\u0142owany jest „Rite of Passage” i jest moim zdaniem najlepsz\u0105 p\u0142yt\u0105 tego artysty jak do tej pory. W jego grze na syntezatorach s\u0142ycha\u0107 \u015bwietnie do\u015bwiadczenie z field recordingu, zupe\u0142nie jak gdyby by\u0142o ono rodzajem sta\u017cu przed zaj\u0119ciem si\u0119 tworzeniem w\u0142asnej rzeczywisto\u015bci d\u017awi\u0119kowej. Od pocz\u0105tku ca\u0142o\u015b\u0107 odbiera\u0142em wi\u0119c jako nie tyle wariacje, co halucynacje na temat nagra\u0144 terenowych. Prawdziwy field recording, kt\u00f3ry dominuje w utworze numer pi\u0119\u0107 przynosi zarazem najbardziej barokowe, g\u0119ste nagranie na p\u0142ycie (te wszystkie \u017caby, owady itd.), cho\u0107 jest tylko dodatkiem, tak samo jak strz\u0119pki filmowych dialog\u00f3w o zombie (na te patrzy\u0142em z niech\u0119ci\u0105, dop\u00f3ki nie uzna\u0142em, \u017ce jednak s\u0142u\u017c\u0105 dramaturgii). Je\u015bli ju\u017c co\u015b brzmi tutaj bardziej banalnie, to zabawy Mirta z beatem (numer sze\u015b\u0107). Ca\u0142o\u015b\u0107 odbieram jako bardzo oszcz\u0119dn\u0105, \u0142adn\u0105, ciep\u0142\u0105 i pe\u0142n\u0105 wypowied\u017a cz\u0142owieka, kt\u00f3ry dobrze zna sw\u00f3j warsztat pracy z modularnym systemem syntezatorowym jako centrum. Sk\u0105din\u0105d w Polsce mamy ju\u017c ca\u0142\u0105 grup\u0119 takich muzyk\u00f3w – Robert Piotrowicz nale\u017cy do nich od dawna, ale a\u017c dwa bardzo r\u00f3\u017cne wyst\u0119py na Unsoundzie przekona\u0142 mnie o tym, \u017ce kolejnym jest zdecydowanie Piotr Kulczy\u0144ski, czyli Wilhelm Bras. W zasadzie mogliby teraz grywa\u0107 ze sob\u0105 w r\u00f3\u017cnych konfiguracjach, wykorzystuj\u0105c si\u0119 jak \u017cywe modu\u0142y. I nie potrzebowaliby\u015bmy zagranicznych go\u015bci z tej bran\u017cy, polska scena zaczyna by\u0107 samowystarczalna. <\/p>\n

Modu\u0142 T.E.R. nosi tytu\u0142 „Fingerprints” i pod wzgl\u0119dem formy jest najsurowszy ze wszystkich trzech, przy tym najmocniej nastawiony na eksploracj\u0119 coraz to kolejnych p\u00f3l brzmieniowych syntezator\u00f3w. Jedno i drugie w tym wypadku tylko pozornie jest paradoksem. Sam gdybym usiad\u0142 przed takim systemem modu\u0142owym pewnie intuicyjnie pod\u0105\u017cy\u0142bym w takim kierunku. Najmocniej przemawia do mnie utw\u00f3r pierwszy, konfrontuj\u0105cy pos\u0119pne syntetyczne plamy z brzmieniami elektronicznej i \u017cywej perkusji. Ciekawie wykorzystane perkusyjne d\u017awi\u0119ki pojawiaj\u0105 si\u0119 i p\u00f3\u017aniej, ale momentami (utw\u00f3r drugi i czwarty) ca\u0142o\u015b\u0107 cierpi na pewn\u0105 monotoni\u0119. S\u0105 jednak (tr\u00f3jka) motywy rozwijaj\u0105ce si\u0119 ciekawiej, kojarz\u0105ce si\u0119 troch\u0119 z Tangerine Dream, a troch\u0119 z seri\u0105 Spectrum Spools, do kt\u00f3rej – jak wiedz\u0105 czytelnicy tego bloga – mam pewn\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107. Numer sz\u00f3sty wskazuje z kolei na to, \u017ce modu\u0142 T.E.R. i modu\u0142 Mirt stworzy\u0142yby duet idealny. Zaraz, zaraz, ale oni przecie\u017c ju\u017c regularnie grywaj\u0105 w duecie!<\/p>\n

Drogi Miko\u0142aju, daj mi ju\u017c wi\u0119c mo\u017ce \u015bwi\u0119ty spok\u00f3j. Systemy modularne zostawi\u0119 w r\u0119kach innych, z tamtych klock\u00f3w i tak bym pewnie niczego sensownego nie z\u0142o\u017cy\u0142, za to – korzystaj\u0105c z tego, \u017ce \u0142\u0105cze internetowe i tak ju\u017c posiadam – posiedz\u0119 i poogl\u0105dam sobie takie oto porno<\/a>.<\/p>\n

MIRT „Rite of Passage”<\/strong>
\nCat|Sun 2013
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> \u017cab, dialog\u00f3w, syntezator\u00f3w.<\/p>\n