
{"id":5765,"date":"2014-02-07T16:00:32","date_gmt":"2014-02-07T15:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=5765"},"modified":"2014-02-07T16:11:00","modified_gmt":"2014-02-07T15:11:00","slug":"zero-satysfakcji-czyli-przyjdzie-szatan-i-nas-zje-styczen-2014","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2014\/02\/07\/zero-satysfakcji-czyli-przyjdzie-szatan-i-nas-zje-styczen-2014\/","title":{"rendered":"Zero satysfakcji, czyli przyjdzie szatan i nas zje (STYCZE\u0143 2014)"},"content":{"rendered":"<p><strong>10 p\u0142yt ze stycznia 2014 <\/strong>(uzupe\u0142niaj\u0105cych te dwie wcze\u015bniej opisywane) stosunkowo \u0142atwo by\u0142o wytypowa\u0107. \u0141atwo te\u017c by\u0142o w tamtym miesi\u0105cu odpocz\u0105\u0107 od muzyki, co przyda\u0142o mi si\u0119 ze wzgl\u0119du na to, \u017ce pracy by\u0142o du\u017co i dodatkowo jeszcze sam \u015bwi\u0119towa\u0142em z powod\u00f3w metrykalnych, a w tym wieku \u015bwi\u0119towanie to r\u00f3wnie\u017c dodatkowa porcja zm\u0119czenia. Najlepsze nagrania, kt\u00f3re trafia\u0142y mi w r\u0119ce w styczniu, z regu\u0142y pochodzi\u0142y jeszcze z poprzedniego roku albo ju\u017c z lutego, ale mimo wszystko i tak musia\u0142em dokona\u0107 pewnej selekcji dla potrzeb poni\u017cszego przegl\u0105du. Jak zwykle za p\u00f3\u017ano i za d\u0142ugo, ale mo\u017ce komu\u015b si\u0119 poni\u017csze uwagi jeszcze przydadz\u0105. <!--more--> <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/slalom.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/slalom-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"slalom\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5780\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/slalom-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/slalom-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/slalom.jpg 350w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Jedn\u0105 z pierwszych pozycji w noworocznym katalogu okaza\u0142a si\u0119 dla mnie p\u0142yta tria <strong>SLALOM<\/strong>, kt\u00f3re ju\u017c mia\u0142o okazj\u0119 j\u0105 wyda\u0107 w postaci cyfrowej w roku ubieg\u0142ym i przyszed\u0142 czas na fizyczn\u0105 wersj\u0119. M\u0119czy\u0142em wi\u0119c album zatytu\u0142owany po prostu <strong>&#8222;Slalom&#8221; (Lado ABC 6\/10) <\/strong>d\u0142ugo &#8211; i troch\u0119 chyba wym\u0119czy\u0142em, bo pod swobod\u0105 formu\u0142y, w kt\u00f3rej ka\u017cdy dodaje co\u015b mi\u0142ego od siebie (Bartek Tyci\u0144ski troch\u0119 gitarowego surfu, Bartek Weber &#8211; pozap\u0119tlane motywy samplerowe w stylu Baaby, Hubert Zemler &#8211; niejednostajne b\u0119bnienie), jednak czai si\u0119 odrobina znu\u017cenia. Tym razem wyj\u0105tkowo troch\u0119 bym si\u0119 czepia\u0142 d\u0142ugo\u015bci tych form. Trzeba jednak zaznaczy\u0107, \u017ce nawet gdy Slalom kluczy ciut za d\u0142ugo i wprawia w konsternacj\u0119 &#8211; jak w &#8222;Syrenach z Tytany&#8221; &#8211; ci\u015bnienie podnosz\u0105 w\u0142a\u015bnie znakomite partie Zemlera. Poza tym stwierdzam tu obecno\u015b\u0107 sygnalizowanego ju\u017c w tytu\u0142ach nagra\u0144 (zabawne t\u0142umaczenia) luzu, a nawet poczucia humoru. &#8222;I&#8217;ll Fly Away&#8221; za to wydaje si\u0119 wy\u015bmienite si\u0142\u0105 wsp\u00f3lnego ogrywania dziarskiego g\u0142\u00f3wnego motywu, niemal country&#8217;owego. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/116663348&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/actress_ghettoville.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/actress_ghettoville-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"actress_ghettoville\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5781\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/actress_ghettoville-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/actress_ghettoville-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/actress_ghettoville.jpg 658w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Nie ma ju\u017c czego ogrywa\u0107 <strong>ACTRESS<\/strong>, czyli Darren Cunningham. Co prawda poprzedni album &#8222;R.I.P&#8221; pozostawi\u0142 mnie z zaskakuj\u0105co dobrym wra\u017ceniem, ale ten nowy &#8211; cho\u0107 stylistycznie oznacza tylko subtelny ruch w stron\u0119 muzyki bardziej pustej, repetytywnej, brzmieniowo zniekszta\u0142conej i odartej z formy &#8211; jest wr\u0119cz demonstracyjnie z\u0142y. Najlepsze z tego wszystkiego jest to cytowane ju\u017c w mediach zdanie <a href=\"http:\/\/www.werkdiscs.com\/actress\/\">press release&#8217;u<\/a> m\u00f3wi\u0105ce o &#8222;maszynach zamienionych w kamie\u0144&#8221; i &#8222;danych odczytywanych jak ostatnie po\u017cegnanie&#8221;. To jeszcze przynajmniej uzasadnia wolne tempa i partie perkusyjne rozmyte w szumach &#8211; og\u00f3lnie jest nudziarsko, lecz par\u0119 podobnych patent\u00f3w brzmieniowych (utw\u00f3r &#8222;Time&#8221;) warto odnotowa\u0107. Dla mnie jednak bardziej kluczowym elementem tego przewrotnego wprowadzenia (czy\u017cby Cunningham wiedzia\u0142, \u017ce nagra\u0142 s\u0142ab\u0105 p\u0142yt\u0119 i szuka\u0142 w tym sensu?) jest fraza &#8222;zero satysfakcji&#8221;. <strong>&#8222;Ghettoville&#8221; (Werkdiscs 4\/10)<\/strong> rzeczywi\u015bcie jej nie przynosi. \u017beby uzasadni\u0107 sens s\u0142uchania potrzeba znacznie wi\u0119cej &#8211; przynajmniej doktoratu z filozofii. A \u017ceby naprawd\u0119 j\u0105 polubi\u0107 treba by chyba da\u0107 sobie wyci\u0105\u0107 o\u015brodek przyjemno\u015bci. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/131145734&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Broken_Bells.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Broken_Bells-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"Broken_Bells\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5782\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Broken_Bells-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Broken_Bells-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Broken_Bells.jpg 658w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Nie mia\u0142em \u017cadnych z\u0142udze\u0144, przyst\u0119puj\u0105c do s\u0142uchania <strong>BROKEN BELLS<\/strong>, kt\u00f3rych pierwszy album <a href=\"http:\/\/chacinski.wordpress.com\/2010\/03\/23\/joanna-newsom-sie-rozbiera-yellow-swans-sie-zegnaja-jeszcze-o-plytach-lutego\/\">zdecydowanie mnie zawi\u00f3d\u0142<\/a>. Przypomnijmy: James Mercer z The Shins i brian Burton vel Danger Mouse pr\u00f3buj\u0105 tu stworzy\u0107 jak\u0105\u015b pe\u0142n\u0105 kompromis\u00f3w wizj\u0119 niezale\u017cnego popu pod skrzyd\u0142ami wielkiej wytw\u00f3rni. Aran\u017cacje smyczkowe przygotowa\u0142 im tu Daniele Luppi, kt\u00f3rego wsp\u00f3\u0142praca z Danger Mouse&#8217;em wypada\u0142a ju\u017c <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2011\/05\/16\/mysz-ktora-zaryczala\/\">nieco lepiej<\/a>. Ale te\u017c bez szale\u0144stw. Drugi album Broken Bells <strong>&#8222;After the Disco&#8221; (Columbia 6\/10)<\/strong> dalej jest ba\u0142aganiarski, je\u015bli chodzi o lini\u0119. Ani to do ko\u0144ca tytu\u0142owe disco (cho\u0107 s\u0105 momenty &#8211; w\u0142\u0105cznie z nawi\u0105zaniami do Bee Gees w &#8222;Holding on for Love&#8221;), ani new romantic (w\u0142\u0105cznie z nut\u0105 A-Ha), ani pop z lat 80. w stylu Phila Collinsa (&#8222;The Changing Lights&#8221;), ani fascynacja Britpopem, ani wreszcie easy listening z wczesnego Air, ani pr\u00f3ba po\u0142\u0105czenia elektroniki z bluesem (cho\u0107 &#8222;Leave It Alone&#8221; z bluesowymi wp\u0142ywami wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 zdecydowanie i warto tej piosenki pos\u0142ucha\u0107). Ale po trochu po kawa\u0142ku wszystkiego, ale nie zmieszane, tylko podoklejane do siebie jak w grze &#8222;Katamari Damacy&#8221;. Dlatego wybrana losowo minuta z tej p\u0142yty mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107 przemi\u0142ym do\u015bwiadczeniem, ale ju\u017c ca\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce wzbudza\u0107 mieszane uczucia. Po raz kolejny mam \u017cal do Danger Mouse&#8217;a, \u017ce jako producent nie dor\u00f3s\u0142 do takiego momentu, gdy fajny chwilami materia\u0142 jest w stanie ukszta\u0142towa\u0107 w sp\u00f3jny album.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/118528380&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Snowbird-Moon.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Snowbird-Moon-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"Snowbird-Moon\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5783\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Snowbird-Moon-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Snowbird-Moon-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Snowbird-Moon.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Inni taki sp\u00f3jny obraz nosz\u0105 w sobie i przeklejaj\u0105 z \u0142atwo\u015bci\u0105 z p\u0142yty na p\u0142yt\u0119. Na nowej p\u0142ycie Simona Raymonde&#8217;a nagranej w duecie z Amerykank\u0105 Stephanie Dosen wita urokliwy &#8222;I Heard the Owl Call My Name&#8221; &#8211; w\u0142a\u015bciwie proste przed\u0142u\u017cenie tw\u00f3rczo\u015bci Cocteau Twins, z budowaniem motyw\u00f3w melodycznych na kolejnych echach jednej frazy. Ale jest to przek\u0142ad bardzo wyg\u0142adzony, popowy, wsp\u00f3\u0142czesny pod wzgl\u0119dem brzmieniowymi. I tak, nawet je\u015bli bezpo\u015brednie skojarzenia z Elizabeth Fraser si\u0119 ulatniaj\u0105, pozostaje co\u015b z ducha 4AD &#8211; jako przyprawa do\u015b\u0107 wt\u00f3rnej i bez tego p\u0142yty. P\u0142yty jednocze\u015bnie \u0142adnej, cho\u0107 s\u0142ucha\u0142em jej z dusz\u0105 na ramieniu, \u017ce lada chwila pojawi si\u0119 Mark Knopfler w sol\u00f3wce albo &#8211; co gorsza &#8211; saksofonista Kenny G. Na szcz\u0119\u015bcie album <strong>&#8222;Moon&#8221; (Bella Union 5\/10)<\/strong> firmowany nazw\u0105 <strong>SNOWBIRD <\/strong>do czego\u015b takiego nie doprowadza, co jest dobr\u0105 informacj\u0105. Z\u0142a: z drugiej strony &#8211; nawet gdyby doprowadzi\u0142, m\u00f3g\u0142by u\u015bpi\u0107 wcze\u015bniej. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/118576137&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/warpaint.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/warpaint-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"warpaint\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5784\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/warpaint-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/warpaint-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/warpaint.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Drugi album <strong>WARPAINT<\/strong> te\u017c przynosi troch\u0119 ech Cocteau Twins i ca\u0142ej 4AD, a sprzedanie takich wp\u0142yw\u00f3w Calvinowi Kleinowi do reklamy \u015bwiadczy o tym, \u017ce dla takich ech przysz\u0142y z\u0142ote czasy. Na tyle z\u0142ote, \u017ceby op\u0142aci\u0107 Flooda i Nigela Godricha. Nie to, \u017cebym wybrzydza\u0142 (zreszt\u0105 &#8222;Love Is To Die&#8221; to obok &#8222;Teese&#8221; m\u00f3j ulubiony fragment p\u0142yty), \u015bwietni fachowcy, tylko troch\u0119 wyeksploatowani i cho\u0107 p\u0142yta brzmi wy\u015bmienicie, muzyka \u017ce\u0144skiej formacji na p\u0142ycie <strong>&#8222;Warpaint&#8221; (Rough Trade 6\/10)<\/strong> jest jak dla mnie wci\u0105\u017c zbyt ma\u0142o wyrazista &#8211; w &#8222;Polityce&#8221; <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/kultura\/muzyka\/1566889,1,recenzja-plyty-warpaint-warpaint.read\">pisa\u0142em<\/a> o &#8222;genderowo\u015bci&#8221; rocka w tym kontek\u015bcie &#8211; a kompozycje pozostawiaj\u0105 niedosyt wi\u0119kszy ni\u017c na debiucie. Dosz\u0142y mnie s\u0142uchy, \u017ce za t\u0119 recenzj\u0119 na papierze sta\u0142em si\u0119 obiektem po\u015bcigu fanek zespo\u0142u, postanowi\u0142em wi\u0119c w tym miejscu dalej si\u0119 z nimi podra\u017cni\u0107. W sumie zesp\u00f3\u0142 szanuj\u0119, wi\u0119c i jego s\u0142uchaczki z przyjemno\u015bci\u0105 poznam, pogadam, spr\u00f3buj\u0119 si\u0119 obroni\u0107. Na pewnym poziomie, wiadomo, \u017cycie jest kwesti\u0105 estetyki: lepiej przegra\u0107 z fandomem Warpaint ni\u017c wygra\u0107 z fanami Pid\u017camy Porno.  <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/123388749&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dum_dum_girls.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dum_dum_girls-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"dum_dum_girls\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5785\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dum_dum_girls-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dum_dum_girls.jpg 225w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>S\u0142ucha\u0142em te\u017c w styczniu wielokrotnie nowej &#8211; kr\u00f3ciutkiej jak zwykle &#8211; p\u0142yty <strong>DUM DUM GIRLS<\/strong>, kt\u00f3rego &#8222;Cult of Love&#8221; sprawi\u0142 mi sporo przyjemno\u015bci. O ca\u0142ym albumie <strong>&#8222;Too True&#8221; (Sub Pop 6\/10)<\/strong> nie ma sensu si\u0119 rozpisywa\u0107 d\u0142u\u017cej ni\u017c sam trwa &#8211; tym bardziej, \u017ce po raz kolejny do konwencji rocka ha\u0142a\u015bliwie marzycielskiego nie wnosi nic. Realizacja jest skrajnie prosta, rzecz jest wi\u0119c na drugim biegunie tego samego zjawiska, kt\u00f3re opisywa\u0142em powy\u017cej przy okazji Warpaint i ciekawie si\u0119 z t\u0105 powy\u017csz\u0105 p\u0142yt\u0105 uzupe\u0142nia. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/123388749&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/silver_mt_zion.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/silver_mt_zion-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"silver_mt_zion\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5786\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/silver_mt_zion-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/silver_mt_zion-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/silver_mt_zion.jpg 608w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>W montrealskim Constellation praca wre, po powrocie GY!BE mamy kolejny album grupy nagrywaj\u0105cej z wi\u0119ksz\u0105 regularno\u015bci\u0105, <strong>THEE SILVER MT. ZION MEMORIAL ORCHESTRA<\/strong>. P\u0142yta nosi jak (niemal) zawsze przegadany tytu\u0142, <strong>&#8222;Fuck Off Get Free We Pour Light On Everything&#8221; (Constellation 7\/10)<\/strong>, i powoli przestaj\u0119 si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce tyle energii Menuck, Amar i Trudeau po\u015bwi\u0119caj\u0105 tej mniej wa\u017cnej kapeli. Po prostu jej sowizdrzalsko-kameralistyczno-bluesowa natura nie narzuca takiego nabo\u017ce\u0144stwa, jakie towarzyszy dzia\u0142aniom GY!BE, swoboda wydaje si\u0119 o niebo wi\u0119ksza, dodatkowo mo\u017cna si\u0119 \u015bmia\u0142o wykrzycze\u0107 bez konsekwencji w postaci ocen mia\u017cd\u017c\u0105cych umiej\u0119tno\u015bci techniczne w tej dziedzinie. Nawet trasa A Silver Mt. Zion musi by\u0107 kapitalnym odpoczynkiem po tournee Godspeeda &#8211; nat\u0119\u017cenie emocji chwilami jest podobne, ale zarazem mo\u017cna odpocz\u0105\u0107, mam zreszt\u0105 do\u015bwiadczenia zwi\u0105zane w\u0142a\u015bnie z do\u015b\u0107 chaotyczn\u0105 i swobodn\u0105 propozycj\u0105 koncertow\u0105 tej grupy.  &#8222;Fuck Off&#8230;&#8221; zgodnie z pocz\u0105tkiem tej tytu\u0142owej frazy ma do\u015b\u0107 gara\u017cowy charakter, co bardzo s\u0142ycha\u0107 w brudnym brzmieniu. Najwa\u017cniejszym momentem tego nowego albumu wydaje si\u0119 &#8222;Austerity Blues&#8221; z frenetycznymi smyczkowymi pasa\u017cami w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci, ale ol\u015bnienia, kt\u00f3re zmieni\u0142o m\u00f3j spos\u00f3b my\u015blenia o tym zespole, dozna\u0142em s\u0142uchaj\u0105c &#8222;What We Loved Was Not Enough&#8221; &#8211; wyobrazi\u0142em sobie, \u017ce to Arcade Fire, kt\u00f3rzy nigdy nie wyszli z gara\u017cu. Poskutkowa\u0142o to natychmiastowym ods\u0142uchaniem albumu raz jeszcze, od pocz\u0105tku.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/118710763&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;visual=true\"><\/iframe><br \/>\n<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dog_bite.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dog_bite-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"dog_bite\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5787\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dog_bite-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/dog_bite.jpg 200w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Nie chcia\u0142o mi si\u0119 natomiast s\u0142ucha\u0107 od pocz\u0105tku p\u0142yty <strong>&#8222;Tranquilizers&#8221; (Carpark 5\/10)<\/strong> grupy <strong>DOG BITE<\/strong> prowadzonej przez Phila Jonesa z Washed Out. Opowiada ona o pewnym gatunku &#8211; mo\u017cecie to nazywa\u0107 chillwave&#8217;em &#8211; kt\u00f3ry wprowadzi\u0142 kult amatora do salonowych chillout\u00f3w, kaza\u0142 ukocha\u0107 to, co produkcyjnie niedorobione, cha\u0142upnicze, a jednocze\u015bnie sklejone z nostalgii za starymi czasami popu. W paru momentach wydawa\u0142 si\u0119 dzi\u0119ki temu urokliwy. I nawet &#8222;Tranquilizers&#8221; ma &#8211; na pewnym poziomie &#8211; mile znieczulaj\u0105ce dzia\u0142anie. Ze swoj\u0105 sp\u0142aszczon\u0105 dynamik\u0105, wszechobecnym zniekszta\u0142ceniem brzmie\u0144 gitar czy perkusji i marzycielskimi wokalami wydaje si\u0119 przera\u017aliwie wt\u00f3rny i \u0142adny zarazem.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/playlists\/20038562&amp;color=ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/hatti_vatti_worship_nothing.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/hatti_vatti_worship_nothing-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"hatti_vatti_worship_nothing\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5788\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/hatti_vatti_worship_nothing-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/hatti_vatti_worship_nothing-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/hatti_vatti_worship_nothing.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>R\u00f3wnie \u0142adny, a na pewno mniej wt\u00f3rny jest album polskiego artysty Piotra Kali\u0144skiego nagrany jako <strong>HATTI VATTI<\/strong> pod tytu\u0142em <strong>&#8222;Worship Nothing&#8221; (New Moon 7\/10)<\/strong>. Rzecz idzie w nieco innym kierunku ni\u017c zesz\u0142oroczna &#8222;Algebra&#8221;. Mniej minimalistyczna, mniej sterylna i pozbawiona egzotycznych motyw\u00f3w. Dla mnie &#8211; bardziej satysfakcjonuj\u0105ca, po pierwsze dzi\u0119ki ciep\u0142emu brzmieniu (a to pewnie po trosze dzi\u0119ki wokalom kojarz\u0105cym si\u0119 z dubstepem\/future garage &#8211; Sara Brylewska, Cian Finn), po trosze dzi\u0119ki bardzo \u0142adnym syntezatorowym partiom utrzymanym w duchu oldschoolu &#8211; jak dla mnie okolice roku 1990. Nie bez znaczenia by\u0142 pewnie fakt, \u017ce Kali\u0144ski s\u0142ucha\u0142 ostatnio du\u017co Boards Of Canada (o czym wspomina\u0142 <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2013\/06\/06\/wykony-na-tony-the-voice-of-marketing\/\">Nowej Muzyce<\/a>). Jest na &#8222;Worship Nothing&#8221; nuta oszcz\u0119dnej poezji d\u017awi\u0119kowej znana z nagra\u0144 tamtego duetu, kt\u00f3ra dobrze wr\u00f3\u017cy dalszym nagraniom Hatti Vatti i sprawia, \u017ce do tej p\u0142yty mo\u017cna wielokrotnie wraca\u0107 (szczeg\u00f3lnie do takich utwor\u00f3w jak &#8222;Syntheis&#8221; i &#8222;Treasure&#8221; &#8211; to m\u00f3j ulubiony fragment). No i b\u0119dzie s\u0142u\u017cy\u0142a jako dobra reprezentacja naszej sceny muzycznej za granic\u0105. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/playlists\/19326391&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Behemoth-TheSatanist.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Behemoth-TheSatanist-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"Behemoth-TheSatanist\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-5789\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Behemoth-TheSatanist-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Behemoth-TheSatanist-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/Behemoth-TheSatanist.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>Aha, w\u0142a\u015bnie: moja notka o <strong>&#8222;The Satanist&#8221; BEHEMOTHA <\/strong>(co prawda to ju\u017c luty, ale pocz\u0105tek; <strong>Mystic 8\/10<\/strong>), p\u0142yty, kt\u00f3ra mnie autentycznie zafrapowa\u0142a (bo czemu s\u0142ucha\u0107 farbowanych metalowc\u00f3w, skoro ci prawdziwi, pomijaj\u0105c makija\u017ce, wypadaj\u0105 jednak powa\u017cniej?) i sprawi\u0142a sporo przyjemno\u015bci, okaza\u0142a si\u0119 jedn\u0105 z najcz\u0119\u015bciej czytanych i komentowanych ocen p\u0142yty <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/kultura\/muzyka\/1569171,1,recenzja-plyty-behemoth-the-satanist.read\">w serwisie Polityka.pl<\/a>. Co pozwala raz jeszcze przekona\u0107 si\u0119 co do pewnych niezmiennych pr\u0105d\u00f3w w kulturze. No i co do pot\u0119gi metalu w kraju, w kt\u00f3rym najwi\u0119ksze dofinansowanie od MKiDN otrzymuje kompletnie nieperspektywiczna \u015awi\u0105tynia Opatrzno\u015bci Bo\u017cej. Bior\u0105c pod uwag\u0119 potencja\u0142 eksportowy, mo\u017ce ju\u017c dawno &#8211; pod auspicjami ministra i Instytutu Adama Mickiewicza &#8211; powinni\u015bmy budowa\u0107 centrum bada\u0144 nad polskim satanizmem?  <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/128097729&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>10 p\u0142yt ze stycznia 2014 (uzupe\u0142niaj\u0105cych te dwie wcze\u015bniej opisywane) stosunkowo \u0142atwo by\u0142o wytypowa\u0107. \u0141atwo te\u017c by\u0142o w tamtym miesi\u0105cu odpocz\u0105\u0107 od muzyki, co przyda\u0142o mi si\u0119 ze wzgl\u0119du na to, \u017ce pracy by\u0142o du\u017co i dodatkowo jeszcze sam \u015bwi\u0119towa\u0142em z powod\u00f3w metrykalnych, a w tym wieku \u015bwi\u0119towanie to r\u00f3wnie\u017c dodatkowa porcja zm\u0119czenia. Najlepsze nagrania, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5786,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[29,8,48,18,12,312,120,558,7,1228,1660,557,106],"tags":[373,1661,1664,1662,1666,1420,1665,1663,1659,686],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5765"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5765"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5765\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5793,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5765\/revisions\/5793"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5786"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5765"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5765"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5765"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}