Zacznijmy od Kyst<\/strong>, bo po rozsypuj\u0105cym si\u0119 koncepcyjnie „Cotton Touch” tym razem wreszcie wiadomo, o co im z grubsza chodzi. I wychodzi na, \u017ce – z grubsza – o Animal Collective. Pisa\u0142em o do\u015b\u0107 powszechnej animaloidozie, a w\u0142a\u015bciwie animalozie<\/a> – i \u017ce s\u0105 przypadki, w kt\u00f3rych rzecz mniej mi przeszkadza. To w\u0142a\u015bnie taki przypadek. W powi\u0105zaniu tych animalowych zabieg\u00f3w i hipisowsko-folkowej swobody sojusz polsko-norweski idzie nawet w stron\u0119 ostatniego Akron\/Family. Problem? Eee… Dziesi\u0119\u0107 lat temu da\u0142bym du\u017ce pieni\u0105dze, gdyby kto\u015b mi podsun\u0105\u0142 fundusz, kt\u00f3ry sprawi, \u017ce polscy wykonawcy b\u0119d\u0105 nad\u0105\u017ca\u0107 za tym, co na \u015bwiecie dzieje si\u0119 w danym sezonie (te tr\u00f3jk\u0105ty na ok\u0142adce…). Zreszt\u0105 ich przyj\u0119cie na ostatnim Don’t Panic, We’re From Poland pokazuje, \u017ce ta dobrze wykonywana muzyka sprawdza si\u0119 ponadnarodowo. Przy Twilite<\/strong> my\u015bla\u0142em podobnie: \u017ce przypomina mi to najnowszy Junip, ale zn\u00f3w przynajmniej bierzemy udzia\u0142 w jakim\u015b globalnym dzianiu si\u0119 w muzyce, a nie tylko biernie obserwujemy przez szyb\u0119, jak w latach 90. I tu s\u0105 go\u015bcie, m.in. Piotr Maciejewski na gitarach i Billie Lindahl (Szwecja) na wokalu. Wsp\u00f3lnie z duetem Bawirsz-Milewski stworzyli zestaw 12 bardzo jednorodnych kompozycji opartych na brzmieniach akustycznych gitar, ale obudowanych w do\u015b\u0107 bogate aran\u017ce, kt\u00f3rym – jak u Jose Gonzaleza – udaje si\u0119 sprytnie zaszpachlowa\u0107 dobrym warsztatem nawet gorsz\u0105 kompozycj\u0119, gdy i taka si\u0119 nawinie. Twilite nie s\u0105 na tej p\u0142ycie wizjonerami, ale bardzo imponuje mi to, \u017ce potrafi\u0105 powiedzie\u0107 to, co I wreszcie przypadek najbardziej odwa\u017cny, do\u015b\u0107 oryginalny, cho\u0107 muzycy Nerwowych Wakacji<\/strong> te\u017c maj\u0105 swoje wzorce. Wyblak\u0142e odbitki z jakich\u015b przeterminowanych klisz ORWO sugerowa\u0142yby polskiego Ariela Pinka, a muzyka momentami dowodzi, \u017ce gdyby w Polsce istnia\u0142 Ariel Pink, to mo\u017ce powinien si\u0119 popastwi\u0107 nad repertuarem takich na przyk\u0142ad Skald\u00f3w. Efekt ko\u0144cowy jest jednak – to najwi\u0119kszy problem NW – pewnym kompromisem. Produkcja nie wnosi nowej jako\u015bci, kt\u00f3ra by mnie roz\u0142o\u017cy\u0142a na \u0142opatki, a niez\u0142e melodie i bardzo wsysaj\u0105ce s\u0142uchacza refreny s\u0105 jednak minimalnie za bardzo ska\u017cone dystansem wynikaj\u0105cym ze s\u0142uchania „niezalu”, jak to si\u0119 m\u00f3wi, \u017ceby s\u0142uchacz Zetki czy RMF-u wybra\u0142 to w telefonicznym g\u0142osowaniu. Namawiaj\u0105c was do inwestowania w te nowe polskie p\u0142yty, chcia\u0142bym tylko przypomnie\u0107, \u017ce opieka promocyjna polskiego pa\u0144stwa w ramach nowej ustawy medialnej obejmie tylko t\u0119 ostatni\u0105, bo Kyst i Twilite nie \u015bpiewaj\u0105 po polsku. Ja jestem jeszcze mniej opieku\u0144czy – je\u015bli co\u015b tym razem zaokr\u0105gla\u0142em, to co najwy\u017cej o p\u00f3\u0142 punktu.
\nCzepia\u0142bym si\u0119 ewentualnie do\u015b\u0107 m\u0119tnego i chwilami ma\u0142o dynamicznego brzmienia tej p\u0142yty – s\u0142ysza\u0142em juz lepsze rzeczy robione w OPT, a to, co \u015bwietnie wysz\u0142o Micha\u0142owi Kupiczowi przy okazji Indigo Tree (w\u015br\u00f3d go\u015bci grupy Kyst pojawia si\u0119 zreszt\u0105 Peve Lety z tego w\u0142a\u015bnie zespo\u0142u), tutaj sprawdza si\u0119 moim zdaniem gorzej. Cho\u0107 z drugiej strony – taka mia\u0142a by\u0107 kreacja i o to pewnie chodzi\u0142o zespo\u0142owi. Kyst – co bardzo pozytywne – du\u017co lepiej ni\u017c na debiucie operuje emocjami, nat\u0119\u017ceniem d\u017awi\u0119ku, „Waterworks” to mimo wszechobecnych kanonad b\u0119bniarskich i spowolnionych wokalnych motyw\u00f3w album bardzo urozmaicony. Sprawd\u017acie sami jutro w warszawskiej Cafe Kulturalnej na premierze tej p\u0142yty.<\/p>\ndo<\/del> maj\u0105 do powiedzenia. Maj\u0105 \u015bwietne brzmienie (Maciejewski) i kilka moment\u00f3w, w kt\u00f3rych cie\u0144 \u00f3semki wychyla si\u0119 zza bezpiecznej si\u00f3demkowej oceny – cho\u0107by kapitalnie rozwijaj\u0105ce si\u0119 i domykaj\u0105ce utwory „Days Underwater” i „Hopin'”. Dobra angielszczyzna pomo\u017ce im w eksporcie swoich nagra\u0144, a wiadomo – w Polsce jak w Islandii, miejscowy rynek nie ud\u017awignie wszystkich.<\/p>\n
\nZupe\u0142nie va banque id\u0105 za to NW w kwestii polszczyzny, w kt\u00f3rej lider gruby Jacek Szabra\u0144ski ryje bez cienia strachu, czasem przypominaj\u0105c mi Janerk\u0119, czasem troch\u0119 szar\u017cuj\u0105c w przeno\u015bniach, ale za to zdobywaj\u0105c kilka lotnych premii dzi\u0119ki sk\u0142adaniu fraz z kr\u00f3tkich s\u0142\u00f3w. „Wi\u0119c my\u015blisz, \u017ce jest tak, \u017ce kto\u015b za ciebie w ko\u0144cu g\u0142o\u015bno powie to” nie jest mo\u017ce najprostszym refrenowym komunikatem, ale za to polszczyzna staje si\u0119 tu jako\u015b zaskakuj\u0105co przychylna piosenkowej rytmice.
\nWokale s\u0105 dobre emisyjnie, dykcyjnie bym si\u0119 jako czepialski troch\u0119 czepia\u0142. W najs\u0142abszych muzycznie momentach, gdy znika basowo-perkusyjny groove, po\u015bmiarduje z lekka harcerk\u0105, a ja przez te straszne lata 90. nabawi\u0142em si\u0119 na harcerk\u0119 alergii. Ale spokojnie, bez nerw\u00f3w – przynajmniej jeszcze w te wakacje – i za rok albo dwa b\u0119dziemy mieli lidera. Bo cztery pierwsze kawa\u0142ki, w tym moje ulubione „Gigi chce p\u00f3j\u015b\u0107 tam gdzie ja”, to taki zestaw potencjalnych hit\u00f3w, jaki ostatnio s\u0142ysza\u0142em chyba na p\u0142ytach z lat 80., w czasach Republiki i Lady Pank. Tylko \u017ceby wykorzysta\u0107 w pe\u0142ni ich potencja\u0142, proponowa\u0142bym nast\u0119pnym razem jednak zatrudni\u0107 producenta. Taki Bors (tak, wiem, \u017ce ma nadprodukcj\u0119) zrobi\u0142by z tego naprawd\u0119 drug\u0105 „Mi\u0142o\u015b\u0107 w czasach popkultury”, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 wypomina przy okazji debiutu NW.<\/p>\n
\nI przy okazji – na SXSW, o kt\u00f3rym wspomina\u0142em w ubieg\u0142ym tygodniu, by\u0142 tak\u017ce duet Kamp! i Bajzel. Podobno przyj\u0119cie mieli niez\u0142e, ale gdy wchodz\u0119 na stron\u0119<\/a>, o kt\u00f3rej wspomina\u0142em, to miejsce w festiwalowym rankingu ci\u0105gle i ci\u0105gle mi si\u0119 \u0142aduje. <\/p>\n
![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2011\/04\/kyst_waterworks-150x150.jpg\" "\\"kyst_waterworks\\"")
<\/a>KYST „Waterworks”<\/strong>