{"id":6030,"date":"2014-04-07T19:35:34","date_gmt":"2014-04-07T17:35:34","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=6030"},"modified":"2014-04-08T09:26:44","modified_gmt":"2014-04-08T07:26:44","slug":"jezus-maria-czyli-nowe-na-off-festivalu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2014\/04\/07\/jezus-maria-czyli-nowe-na-off-festivalu\/","title":{"rendered":"Jezus Maria, czyli nowe na Off Festivalu"},"content":{"rendered":"

To mamy kolejne og\u0142oszenia zwi\u0105zane z tegoroczn\u0105 edycj\u0105 katowickiego festiwalu. W\u015br\u00f3d nich m.in. do\u015b\u0107 ekstremalne<\/del> Black Lips i Celebral Ballzy, a tak\u017ce niemiecki The Notwist, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie b\u0142ysn\u0105\u0142 form\u0105 na p\u0142ycie „Close to the Glass”. Ale nade wszystko kolejny z serii wielkich zespo\u0142\u00f3w sprzed lat. Dla mnie – jedno z pierwszych ol\u015bnie\u0144 zwi\u0105zanych z ha\u0142asem i gitarami. Jedni mieli dziesi\u0119\u0107 lat, gdy \u015bwiat us\u0142ysza\u0142 o rock’n’rollu, ja mia\u0142em 11 czy 12, gdy ukaza\u0142a si\u0119 p\u0142yta „Psychocandy” – i do\u015b\u0107 szybko trafi\u0142a do Polski. M\u00f3j pierwszy radiowy kontakt z muzyk\u0105 The Jesus And Mary Chain <\/strong>zaowocowa\u0142 nagraniem tej p\u0142yty na kaset\u0119 z Polskiego Radia. Kiedy p\u00f3\u017aniej ods\u0142uchiwa\u0142em utw\u00f3r „In a Hole” uzna\u0142em, \u017ce co\u015b si\u0119 musia\u0142o popsu\u0107, z pewno\u015bci\u0105 wybrakowana ta\u015bma (co si\u0119 zdarza\u0142o). No bo sk\u0105d niby ten upiorny ha\u0142as na wysokich cz\u0119stotliwo\u015bciach przez ca\u0142y czas trwania utworu? By\u0142em kompletne nie\u015bwiadom tego, \u017ce takie rzeczy mo\u017cna robi\u0107 z gitar\u0105 elektryczn\u0105, a na swoje usprawiedliwienie mam fakt, \u017ce braci Reid\u00f3w us\u0142ysza\u0142em jeszcze zanim dotar\u0142a do mnie muzyka The Velvet Underground i The Stooges, \u017ce nie zna\u0142em wtedy jeszcze grupy Sonic Youth, a najbli\u017csze temu d\u017awi\u0119kowe doznanie prze\u017cy\u0142em dopiero dwa czy trzy lata p\u00f3\u017aniej, siedz\u0105c na fotelu dentystycznym.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

B\u0119d\u0119 wi\u0119c czeka\u0107 na wyst\u0119p TJAMC, kt\u00f3rych i potem s\u0142ucha\u0142em, ale kt\u00f3rzy nigdy ju\u017c swoj\u0105 p\u0142yt\u0105 (mimo \u015bwietnych moment\u00f3w na p\u0142ytach „Darklands” czy „Honey’s Dead”) nie przebili tego pierwotnego do\u015bwiadczenia. Nie licz\u0119 na powt\u00f3rk\u0119 z pierwszych koncert\u00f3w grupy, kt\u00f3re by\u0142y w\u00f3wczas – jak wyczyta\u0142em chyba jeszcze w „Magazynie Muzycznym” – przerywane po kilkunastu minutach, ale z ch\u0119ci\u0105 zobacz\u0119 ich na scenie po raz pierwszy na w\u0142asne oczy. Czekam te\u017c z niecierpliwo\u015bci\u0105 na The Notwist<\/strong>. Ten zesp\u00f3\u0142 mia\u0142em okazj\u0119 widzie\u0107 na \u017cywo gdzie\u015b w okolicy kultowej p\u0142yty „Neon Golden” i wtedy – jak pami\u0119tam – byli odrobin\u0119 pogubieni, bo zanadto si\u0119 obstawili r\u00f3\u017cnymi elektronicznymi pude\u0142kami. To samo dotyczy\u0142o, w jeszcze wi\u0119kszym stopniu, mi\u0142ej w odbiorze grupy Lali Puna prowadzonej przez tego samego Markusa Achera (jego trzeciej formacji, Tied & Tickled Trio, nigdy nie widzia\u0142em na \u017cywo). Teraz zesp\u00f3\u0142 The Notwist zaskoczy\u0142 mnie w tym roku na ca\u0142ej linii powrotem do bardzo rockowej witalno\u015bci i niez\u0142ym, bardzo wyr\u00f3wnanym materia\u0142em, kt\u00f3rego s\u0142ucham od dw\u00f3ch miesi\u0119cy w\u0142a\u015bciwie bez znu\u017cenia.<\/p>\n

„Close to the Glass” przynosi te\u017c rzecz chyba najbli\u017csz\u0105 TJAMC, ale te\u017c My Bloody Valentine, jaka si\u0119 zdarzy\u0142a w repertuarze The Notwist: utw\u00f3r „7-Hour Drive”. Reszta skutecznie wskrzesza niez\u0142e patenty postrockowe, czasem wyprowadzaj\u0105c z nich fajne minimalistyczne motywy („Into Another Tune”). Brzmieniowo to w og\u00f3le najlepsza p\u0142yta The Notwist, jak\u0105 s\u0142ysza\u0142em, i a\u017c szkoda, \u017ce tego typu my\u015blenie \u015bwiata ju\u017c dzi\u015b nie zmieni \u015bwiata, no i przyzna\u0107 trzeba, \u017ce melodie te\u017c ju\u017c bywa\u0142y lepsze. Acher i jego za\u0142oga, nawet je\u015bli ju\u017c nie tak odkrywczy, s\u0105 z pewno\u015bci\u0105 nieustaj\u0105co stylowi.<\/p>\n

Na Off Festivalu – opr\u00f3cz wy\u017cej wymienionych – pojawi\u0105 si\u0119 jeszcze Gary Wilson And The Blind Dates, Los Campesinos!, Pional oraz Lee Bains III. Poza oczywi\u015bcie wszystkimi tymi, kt\u00f3rych nazwiska znajdziecie tutaj<\/a>. S\u0142\u00f3wko o oczekiwanej bardzo p\u0142ycie solowej dyrektora imprezy tutaj<\/a>. A uzupe\u0142niona lista premier p\u0142ytowych pod sta\u0142ym adresem<\/a>.<\/p>\n

\"\"<\/a>THE NOTWIST „Close to the Glass”<\/strong>
\nCity Slang\/Sub Pop 2014
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „7-Hour Drive”, „Kong”, „Signals”.<\/br><\/br><\/br><\/br><\/br><\/p>\n