{"id":6070,"date":"2014-04-18T16:16:52","date_gmt":"2014-04-18T14:16:52","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=6070"},"modified":"2014-04-19T13:58:10","modified_gmt":"2014-04-19T11:58:10","slug":"wszystkiego-najlepszego-zycze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2014\/04\/18\/wszystkiego-najlepszego-zycze\/","title":{"rendered":"Wszystkiego najlepszego \u017cycz\u0119&#8230;"},"content":{"rendered":"<p>&#8230;bohaterom kompilacji <strong>&#8222;Don&#8217;t Panic We Are From Poland&#8221;<\/strong> (Warner). Bo postanowi\u0142em przed \u015awi\u0119tami zauwa\u017cy\u0107 te r\u00f3\u017cne dobre rzeczy w muzyce r\u00f3\u017cnych polskich artyst\u00f3w, a ta jedna p\u0142yta pozwala mi za\u0142atwi\u0107 problem hurtowo. Mamy tu kilkadziesi\u0105t nazwisk (je\u015bli osobno rozliczy\u0107 wszystkich cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142\u00f3w) r\u00f3\u017cnych zdolnych i do\u015b\u0107 m\u0142odych ludzi. Od Rebeki, przez The Dumplings, po Mikromusic. Z Brodk\u0105, Novik\u0105 i Bokk\u0105 po drodze. I kogokolwiek teraz nie wymieni\u0119, poczuje si\u0119 pewnie odtr\u0105cony, wi\u0119c odsy\u0142am do pe\u0142nej tracklisty, kt\u00f3r\u0105 znajdziecie na pewno <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/dontpanicwerefrompoland\">gdzie\u015b na tym fanpejd\u017cu<\/a>. Rzecz &#8211; do razu dodam &#8211; nie ma nic wsp\u00f3lnego z do\u015b\u0107 jednak nieudan\u0105 p\u0142yt\u0105 Tymona &#038; The Transistors o tym samym tytule, no ale tam nazw\u0119 widzia\u0142em po raz pierwszy. Dzi\u015b &#8222;Don&#8217;t Panic&#8230;&#8221; jest rodzajem akcji promocyjnej polskich muzyk\u00f3w rozrywkowych, prowadzonej w r\u00f3\u017cnych miejscach (do tej pory 40 wydarze\u0144 w 14 krajach) z my\u015bl\u0105 o podboju przez nich \u015bwiata. St\u0105d te\u017c Kari, Fismoll, Coldair &#8211; kolejni wykonawcy do\u015b\u0107 dobrze przygotowani do eksportowania w\u0142asnych piosenek o tyle, \u017ce tworz\u0105 muzyk\u0119 o do\u015b\u0107 globalnym charakterze. Cho\u0107 najwi\u0119ksze szanse pozostaj\u0105 &#8211; je\u015bli ju\u017c m\u00f3wimy o trackli\u015bcie &#8222;Don&#8217;t Panic&#8230;&#8221; &#8211; i tak przy formacji Bokka. Ten ok\u0142adkowy kr\u00f3liczek, zaprojektowany przez Tomo \u017by\u017cyka, ma te\u017c charakter ca\u0142kiem uniwersalny (i sygnalizuje tryb namna\u017cania si\u0119 talent\u00f3w na polskiej scenie), ale dzi\u015b nie mog\u0119 na niego patrze\u0107 inaczej, jak tylko dobry pretekst, \u017ceby tej p\u0142yty pos\u0142ucha\u0107 w okolicach \u015bwi\u0105t wielkanocnych.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/88561258&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/maria_sadowska.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/maria_sadowska-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"maria_sadowska\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-6071\" \/><\/a>&#8230;<strong>Marii Sadowskiej<\/strong>, kt\u00f3ra wyda\u0142a zgrabn\u0105 i \u0142adnie zrealizowan\u0105 p\u0142yt\u0119 &#8222;Jazz na ulicach&#8221; (Sony), gdzie przez moment dialoguje wokalnie z Urszul\u0105 Dudziak, pokazuj\u0105c jasno pewn\u0105 ambicj\u0119 wpisania si\u0119 w jak zawsze trudny rejon mi\u0119dzy jazzem a muzyk\u0105 klubow\u0105 czy nawet popem (m\u00f3g\u0142by by\u0107 w tym tytu\u0142owym nagraniu jednak jaki\u015b dobry wibrafonista zamiast sampli). Pewnie w \u017cadnych innych okoliczno\u015bciach bym tu nie napisa\u0142. A tak \u015bwi\u0119ta, jeste\u015bmy dla siebie serdeczni i mili, no i prawda jest taka, \u017ce us\u0142yszawszy taki jazz w restauracji, nie wyszed\u0142bym przecie\u017c od razu na ulic\u0119.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/Merkabah-Moloch.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/Merkabah-Moloch-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"Merkabah-Moloch\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-6072\" \/><\/a>&#8230;grupie <strong>Merkabah<\/strong>, kt\u00f3rej recenzj\u0119 (p\u0142yta &#8222;Moloch&#8221;) zaczyna\u0142em ju\u017c parokrotnie, odp\u0142ywaj\u0105c gdzie\u015b po drodze z nurtem nie\u017ale rozwijaj\u0105cego si\u0119 albumu. Mieszane uczucia wywo\u0142uje u mnie pocz\u0105tek, sugeruj\u0105cy rozkrok mi\u0119dzy Crimsonem, free jazzem i estetyk\u0105 RIO (plus wi\u0119cej instrument\u00f3w d\u0119tych) a \u0142ojeniem z okolic Neumy. Za to \u015bwietnie si\u0119 akcenty rozk\u0142adaj\u0105 w dwucz\u0119\u015bciowym &#8222;Hilasterionie&#8221;, a potem mocnym akcentem wydaje si\u0119 ko\u0144cowy &#8222;Ah! Ca Ira!&#8221;. Du\u017co ha\u0142asu wymaga nies\u0142ychanie selektywnej produkcji, a pod tym wzgl\u0119dem mia\u0142bym troch\u0119 wy\u017csze wymagania. A mo\u017ce mi g\u0142o\u015bniki &#8222;mul\u0105&#8221;? Za to edytorsko p\u0142yta prezentuje si\u0119 pi\u0119knie, co niestety poci\u0105ga za sob\u0105 pewien problem &#8211; fakt kompletnej nieczytelno\u015bci informacji, wi\u0119c nie b\u0119d\u0119 wam zawraca\u0142 g\u0142owy tytu\u0142ami czy nazwiskami tych, kt\u00f3rym dobrze \u017cycz\u0119. <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/wcias_trojpole.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/wcias_trojpole-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"wcias_trojpole\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-6073\" \/><\/a>&#8230;grupie <strong>We Call It A Sound<\/strong>, kt\u00f3ra przys\u0142a\u0142a mi ju\u017c kolejny, trzeci sw\u00f3j album &#8222;Tr\u00f3jpole&#8221; (WCIAS) i troch\u0119 mnie zaskoczy\u0142a, buduj\u0105c pocz\u0105tkow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 nowej p\u0142yty na zimnofalowych, nieco po peerelowsku brzmi\u0105cych gitarach i impresyjne teksty wykonuj\u0105c w ca\u0142o\u015bci po polsku. A gdyby poszli zdecydowanie w stron\u0119 &#8222;Na dalekiej&#8221;, mogliby si\u0119 nawet ubiega\u0107 o Folkowy Fonogram Roku. Ci\u0105\u017cy na WCIAS jakie\u015b brzemi\u0119 drugoligowo\u015bci, przyda\u0142aby si\u0119 tej p\u0142ycie mocniejsza wizja producencka i ostrzejsza selekcja utwor\u00f3w, ale to w ramach dobrych (mam nadziej\u0119, \u017ce niekoniecznie pobo\u017cnych) \u017cycze\u0144.     <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/micromelancolie_mia.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/micromelancolie_mia-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"micromelancolie_mia\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-6074\" \/><\/a>&#8230;<strong>Micromelancolie<\/strong>, czyli projektowi Roberta Skrzy\u0144skiego, ostatnio tak aktywnemu, \u017ce z trudem za nim nad\u0105\u017cam. Bo wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z Mi\u0105 Zabelk\u0105 w utworze &#8222;It Doesn&#8217;t Belong Here&#8221; (tak te\u017c nazywa si\u0119 ca\u0142a p\u0142yta) pokaza\u0142 mi zupe\u0142nie nowe pok\u0142ady swoich umiej\u0119tno\u015bci. Przetworzone skrzypcowe brzmienia Austriaczki daj\u0105 naturalny nap\u0119d polskiemu arty\u015bcie, dodaj\u0105 masy nagraniu i s\u0142ycha\u0107, jak wielk\u0105 rol\u0119, nawet w tak samotniczej konwencji jak okolice ambientu, dark ambientu i muzyki dronowej, odgrywa kooperacja i wymiana pogl\u0105d\u00f3w. Mroki uroki tego utworu powinny wystarczy\u0107 za rekomendacj\u0119, do pi\u0119ciu minut &#8222;Wedding Songs and Funeral Laments&#8221; podchodz\u0119 raczej w kategoriach przygotowania, wprowadzenia.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"280\" src=\"\/\/www.youtube.com\/embed\/KkuHz1clSxc?list=UUm0sSSR8T8ZdpdCq7i8gaQQ\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/olbrzym+kurdupel.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/olbrzym+kurdupel-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"olbrzym+kurdupel\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-6075\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/olbrzym+kurdupel-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/olbrzym+kurdupel.jpg 200w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a>&#8230;Tomkowi Gadeckiemu i Marcinowi Bo\u017ckowi, czyli duetowi <strong>Olbrzym i Kurdupel<\/strong>, kt\u00f3ry p\u0142yt\u0105 &#8222;Work&#8221; zadebiutowa\u0142 w\u0142a\u015bnie w dobrym miejscu <strong>(czyli pojawi\u0142 si\u0119 tu po raz pierwszy &#8211; ale ma ju\u017c na koncie p\u0142yty wydane gdzie indziej)<\/strong> &#8211; katalogu Kilogram Records. Zestawienie gitary basowej i saksofonu tenorowego w wersji free to nie jest rzecz dla ka\u017cdego, ale podobno powinno si\u0119 pan\u00f3w s\u0142ucha\u0107 i ogl\u0105da\u0107 zarazem, najlepiej na koncercie, wi\u0119c \u017cycz\u0119 sobie, \u017ceby si\u0119 nadarzy\u0142a jaka\u015b sposobno\u015b\u0107 niebawem. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/127526725&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>&#8230;wszystkim pozosta\u0142ym, kt\u00f3rzy wys\u0142ali mi w ostatnim okresie tyle link\u00f3w do swoich nowych p\u0142yt i samych p\u0142yt, \u017ce gdybym mia\u0142 ich wszystkich pos\u0142ucha\u0107 i opisa\u0107, z pewno\u015bci\u0105 nie mia\u0142bym \u015bwi\u0105t.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8230;bohaterom kompilacji &#8222;Don&#8217;t Panic We Are From Poland&#8221; (Warner). Bo postanowi\u0142em przed \u015awi\u0119tami zauwa\u017cy\u0107 te r\u00f3\u017cne dobre rzeczy w muzyce r\u00f3\u017cnych polskich artyst\u00f3w, a ta jedna p\u0142yta pozwala mi za\u0142atwi\u0107 problem hurtowo. Mamy tu kilkadziesi\u0105t nazwisk (je\u015bli osobno rozliczy\u0107 wszystkich cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142\u00f3w) r\u00f3\u017cnych zdolnych i do\u015b\u0107 m\u0142odych ludzi. Od Rebeki, przez The Dumplings, po Mikromusic. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6076,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,48,18,3,312,120,107,558,1660,4,1139,557],"tags":[1731,1730,1729,1144,1494,1728,64],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6070"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6070"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6070\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6082,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6070\/revisions\/6082"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6076"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6070"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6070"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6070"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}