{"id":6091,"date":"2014-04-24T12:54:31","date_gmt":"2014-04-24T10:54:31","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=6091"},"modified":"2014-04-24T13:06:04","modified_gmt":"2014-04-24T11:06:04","slug":"o-co-w-tym-wszystkim-chodzi-naprawde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2014\/04\/24\/o-co-w-tym-wszystkim-chodzi-naprawde\/","title":{"rendered":"O co w tym wszystkim chodzi naprawd\u0119"},"content":{"rendered":"

Po pierwsze, chcia\u0142bym powita\u0107 gor\u0105co tych wszystkich nowych go\u015bci, kt\u00f3rych przyci\u0105gn\u0119\u0142a tu sprawa klipu z „Hey Jude”. Z pewno\u015bci\u0105 wszyscy znajd\u0105 co\u015b dla siebie na ko\u0144cu tego wpisu. Ale mog\u0105 mie\u0107 w tym momencie mylny obraz sprawy, wi\u0119c dopowiadam: to blog o muzyce. Ale wszelkie oko\u0142omuzyczne, g\u0142o\u015bne historie staram si\u0119 wykorzysta\u0107, by zwraca\u0107 uwag\u0119 na to, co si\u0119 wydaje i czego mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107. Na to, co nie zniknie, gdy nie wydasz na to siedmiu milion\u00f3w z\u0142otych. Warto\u015b\u0107 artystyczn\u0105. Dzisiaj pewnie napisa\u0142bym o \u015bwi\u0119tuj\u0105cych jubileusz Fryderykach, ale ju\u017c to zrobi\u0142em<\/a> na stronach „Polityki”, co pozostawia mi wolne pole, by zaj\u0105\u0107 si\u0119 jubileuszem znacznie jednak wa\u017cniejszym z punktu widzenia Polifonii: 10-leciem serwisu PopUp Music<\/a>, kt\u00f3re zaowocuje minifestiwalem w warszawskim klubie Pardon To Tu. <\/p>\n

Urodziny mobilizuj\u0105 do tego, by doko\u0144czy\u0107 zdanie „PopUp ceni\u0119 za to, \u017ce…”. Ot\u00f3\u017c ja szanuj\u0119 t\u0119 grup\u0119 autor\u00f3w w\u0142a\u015bnie za to, \u017ce potrafi\u0105 od\u0142o\u017cy\u0107 na bok wszelkie argumenty dotycz\u0105ce g\u0142o\u015bnych wydarze\u0144, mody, hajpu, wizerunku itd. i skoncentrowa\u0107 si\u0119 na tym, co dla nich wa\u017cne wy\u0142\u0105cznie ze wzgl\u0119d\u00f3w muzycznych. Wida\u0107 to w linii programowej obejmuj\u0105cej rubie\u017ce tzw. rynku, a zarazem epicentra ciekawych pomys\u0142\u00f3w z kr\u0119gu improwizacji, fuzji jazzu z pomys\u0142ami noise’u, alternatywnego rocka, nietanecznych rejon\u00f3w elektroniki. Jest przy okazji PopUp niez\u0142ym punktem obserwacyjnym tego, co si\u0119 dzieje na scenie warszawskiej skupionej wok\u00f3\u0142 Lado ABC, ale te\u017c pokazuje nowe twarze z okolic poyassowej sceny tr\u00f3jmiejskiej, og\u00f3lnie pilnie \u015bledzi krajow\u0105 muzyk\u0119, co w wypadku serwis\u00f3w internetowych w Polsce regu\u0142\u0105 nie jest. Skupia si\u0119 te\u017c na warsztacie wykonawczym i \u017cywiole scenicznym, co te\u017c nie jest powszechne. Jedno i drugie jest dla mnie pomocne, wi\u0119c t\u0119 sieciow\u0105 gazet\u0119 staram si\u0119 regularnie czyta\u0107. Teraz pewnie zajrz\u0119 na koncerty (szczeg\u00f3lnie pierwszy dzie\u0144 kojarz\u0105cy ze sob\u0105 grono \u015bwietnych improwizator\u00f3w – Petera Evansa, Tony’ego Bucka i Roberta Piotrowicza – zapowiada si\u0119 pasjonuj\u0105co), a dzi\u015b po 23.35 (mode autopromo: on<\/em>) w radiowym Nokturnie w Dw\u00f3jce pogadamy z za\u0142o\u017cycielem PopUp Piotrem Lewandowskim i szefem Pardon To Tu Danielem Radtke. <\/p>\n

Mnie PopUp<\/a> kojarzy si\u0119 najcz\u0119\u015bciej z osob\u0105 g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cego Piotra Lewandowskiego, bo (A) \u0142atwo skojarzy\u0107 osob\u0119, kt\u00f3ra z tak\u0105 regularno\u015bci\u0105 pojawia si\u0119 na klubowych koncertach, by robi\u0107 zdj\u0119cia, podejrzewam go nawet o jeden z najciekawszych zbior\u00f3w fotos\u00f3w scenicznych z ostatnich lat, przynajmniej je\u015bli chodzi o tych artyst\u00f3w, kt\u00f3rych naprawd\u0119 chcia\u0142bym ogl\u0105da\u0107 na zdj\u0119ciach, no i (B) dlatego, \u017ce na do\u015b\u0107 wczesnym etapie znajomo\u015bci znale\u017ali\u015bmy par\u0119 wsp\u00f3lnych temat\u00f3w, m.in. ten zwi\u0105zany z Robem Mazurkiem i jego r\u00f3\u017cnorodnymi projektami. PopUp by\u0142 zawsze niez\u0142ym \u017ar\u00f3d\u0142em wiedzy o nich. Gdyby nie to, o najnowszej p\u0142ycie Chicago Underground Duo<\/strong> te\u017c pewnie bym do tej pory nie wiedzia\u0142.<\/p>\n

Duet CUD – zreszt\u0105 cud duet – od dawna by\u0142 polem, na kt\u00f3rym Mazurek wy\u017cywa\u0142 si\u0119 i jako tr\u0119bacz, i zapalony elektronik. Zreszt\u0105 \u015bwietny perkusista Chad Taylor mu w tym sekundowa\u0142, obs\u0142uguj\u0105c urz\u0105dzenia elektroniczne, ale te\u017c wprowadzaj\u0105c afryka\u0144skie instrumentarium (mbira, balafon). Tak by\u0142o cho\u0107by na p\u0142ycie „Boca Negra” sprzed czterech lat, kt\u00f3r\u0105 ceni\u0119 sobie szczeg\u00f3lnie. Ju\u017c tam Mazurek brawurowo przetwarza\u0142 brzmienie swojego kornetu, a Taylor mbiry – do takiego punktu, \u017ce improwizatorzy o jazzowych korzeniach l\u0105dowali w sferze improwizacji kojarz\u0105cej si\u0119 ju\u017c bardziej ze \u015bwiatem elektroniki czy noise’u (to mieli\u015bmy te\u017c chwilami na „Age of Energy”). Teraz syntezatorow\u0105 obsesj\u0119 Mazurka znamy jeszcze lepiej dzi\u0119ki ostatniej p\u0142ycie Exploding Star Orchestra, wi\u0119c pod tym wzgl\u0119dem zaskocze\u0144 b\u0119dzie mniej. Kornet chwilami idzie w odstawk\u0119, perkusja te\u017c, mamy wi\u0119c momenty, kiedy obaj panowie odje\u017cd\u017caj\u0105 brzmieniowo bardzo radykalnie od tej palety, kt\u00f3rej by\u015bmy oczekiwali po wyj\u015bciowym sk\u0142adzie („Borrow and Burry” chocia\u017cby). Taylor si\u0119ga w pewnym momencie po gitar\u0119, co zn\u00f3w t\u0119 charakterystyk\u0119 brzmienia troch\u0119 modyfikuje (po stronie Mazurka z nowo\u015bci jest bodaj Game Boy). Raz s\u0105 dwuosobow\u0105 sekcj\u0105 rytmiczn\u0105, innym razem – sk\u0142adem swobodnie lewituj\u0105cym bez sekcji. No ale w\u0142a\u015bnie – czy kategoria typu „sekcja” to tego elastycznego i nowoczesnego duetu w og\u00f3le pasuje?<\/p>\n

Zarazem jednak – co niezmiernie szanuj\u0119 we wszystkich projektach Mazurka – pojawia si\u0119 to charakterystyczne wyczucie dyscypliny i melodii. Mamy wi\u0119c \u015bwietnie zr\u00f3wnowa\u017cony pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem utw\u00f3r „Blink Out”, jest nap\u0119dzany syntezatorow\u0105 sekwencj\u0105 „Dante” czy wreszcie rozbujany „Yaa Yaa Kole” (z repertuaru Pan African Orchestra), w kt\u00f3rym s\u0142ysz\u0119 rytmik\u0119 i spos\u00f3b budowania melodii charakterystyczny te\u017c dla Mikrokolektywu. No ale to raczej pokrewie\u0144stwo duchowe, przypiecz\u0119towane przecie\u017c wsp\u00f3lnym graniem Mazurka z Kub\u0105 Sucharem. „Locus” to w ka\u017cdym razie kolejna bardzo udana p\u0142yta Chicago Underground w duetowej wersji i z obozu nieprzesadnie rozpieszczanego uwag\u0105 du\u017cych medi\u00f3w, nagrodami, jazzowymi honorami, grantami itp.<\/p>\n

A w\u0142a\u015bnie – przy okazji druga rzecz, z kt\u00f3r\u0105 czasem polemizuj\u0119 (uwa\u017cam, \u017ce grant puszczony w dobrym kierunku mo\u017ce zdzia\u0142a\u0107 sporo dobrego), ale kt\u00f3r\u0105 ceni\u0119 u PopUp Music, czyli ostatnie zdanie mailingu zapraszaj\u0105cego na przysz\u0142otygodniowy (28-29 kwietnia) festiwal:<\/p>\n

Koncerty odb\u0119d\u0105 si\u0119 BEZ WSPARCIA m.st. Warszawy, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Instytutu im. Adama Mickiewicza, Komisji Europejskiej, Funduszy EOG pochodz\u0105cych z Islandii, Liechtensteinu i Norwegii, Fundacji Wsp\u00f3\u0142pracy Polsko-Niemieckiej, Austriackiego Forum Kultury, oraz jakichkolwiek innych \u015brodk\u00f3w publicznych.<\/em><\/p>\n

I to jest poniek\u0105d ta d\u0142ugo wyczekiwana kwestia, na kt\u00f3r\u0105 mogli czeka\u0107 tropiciele siedmiu milion\u00f3w z\u0142otych za klip. Mi\u0142o b\u0119dzie ich zobaczy\u0107 w Pardon To Tu, a je\u015bli kto\u015b z przypadkowych przechodni\u00f3w zwr\u00f3ci uwag\u0119 na p\u0142yt\u0119 CUD – cudownie.<\/p>\n

\"\"<\/a>CHICAGO UNDERGROUND DUO „Locus”<\/strong>
\nNorther Spy 2014
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Blink Out”.<\/p>\n