{"id":6425,"date":"2014-08-04T18:24:03","date_gmt":"2014-08-04T16:24:03","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=6425"},"modified":"2014-08-04T18:35:12","modified_gmt":"2014-08-04T16:35:12","slug":"alternatywa-zwiera-szeregi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2014\/08\/04\/alternatywa-zwiera-szeregi\/","title":{"rendered":"Alternatywa zwiera szeregi"},"content":{"rendered":"

\"IMG_20140802_215418_edit_edit\"<\/a><\/p>\n

No i po Off Festivalu<\/strong>. Dla mnie w tym roku sko\u0144czy\u0142 si\u0119 nawet dzie\u0144 wcze\u015bniej, bo te\u017c jedna decyzja grupy Loop – kt\u00f3ra najpierw przyj\u0119\u0142a zaproszenie z Katowic, a potem odwo\u0142a\u0142a tras\u0119 – sporo namiesza\u0142a w moim grafiku. Decyzje zosta\u0142y podj\u0119te, rezerwacje dokonane, dzieci oddane pod opiek\u0119 w okre\u015blonym terminie. I tak oto Loop wyst\u0119p odwo\u0142ali, a ja nie zobaczy\u0142em ostatniego festiwalowego dnia, kt\u00f3ry okaza\u0142 si\u0119 mo\u017ce i najmocniejszy, je\u015bli chodzi o program (my\u015bl\u0119 tu o Slowdive <\/strong>i Nisennenmondai <\/strong>– co do Fuck Buttons<\/strong> mam wyniesion\u0105 z poprzednich koncert\u00f3w pewno\u015b\u0107, \u017ce by\u0142o \u015bwietnie, co do Belle & Sebastian<\/strong> przekonanie, \u017ce by\u0142o co najmniej poprawnie). Ale refleksjami z pozosta\u0142ych ch\u0119tnie si\u0119 podziel\u0119, czekaj\u0105c na ewentualne uzupe\u0142nienia ze strony Czytelnik\u00f3w. Tym bardziej, \u017ce kilka rzeczy tegoroczna edycja pokaza\u0142a bardzo dobitnie.<\/p>\n

W trudnym dla festiwali sezonie, gdy wojna na gwiazdy osi\u0105gn\u0119\u0142a apogeum, Off Festival<\/strong> poszed\u0142 troch\u0119 inn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 ni\u017c walcz\u0105cy o wielkie nazwiska Orange i Open’er – ewidentnie odpu\u015bci\u0142 sobie bicie si\u0119 o wykonawc\u00f3w, kt\u00f3rzy przyprowadz\u0105 do Doliny Trzech Staw\u00f3w w\u0142asn\u0105 publiczno\u015b\u0107 odmienn\u0105 od tutejszej sta\u0142ej klienteli. A do takich w ostatnich latach nale\u017ca\u0142y cho\u0107by Smashing Pumpkins czy Iggy Pop z The Stooges. Off opar\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie na tych sta\u0142ych bywalcach, ewidentnie pr\u00f3buj\u0105c ich grono rozszerzy\u0107 raczej o go\u015bci z zagranicy, utwardzaj\u0105c alternatywne podej\u015bcie. Dlatego pewnie headlinerami sta\u0142y si\u0119 kultowe niegdy\u015b, a na scenie pojawiaj\u0105ce si\u0119 po latach Neutral Milk Hotel<\/strong> czy The Jesus and Mary Chain<\/strong>. Po trosze odnosi si\u0119 to zreszt\u0105 nawet do Slowdive <\/strong>i stosunkowo d\u0142ugo nieobecnych Belle & Sebastian<\/strong>. Koncerty tych wszystkich zespo\u0142\u00f3w to w tym momencie atrakcja nawet dla fan\u00f3w z zagranicy, czasem (TJAMC) nawet z Wielkiej Brytanii.<\/p>\n

Z jednej strony by\u0142 to zabieg udany, bo obce j\u0119zyki s\u0142ysza\u0142o si\u0119 w Katowicach jeszcze cz\u0119\u015bciej ni\u017c dot\u0105d. Z drugiej – przyni\u00f3s\u0142 kilka trudnych do zaakceptowania moment\u00f3w. Dla mnie najgorsza by\u0142a konfrontacja z TJAMC<\/strong>. Sk\u0142\u00f3ceni bracia Reidowie z trzema jeszcze muzykami pojawili si\u0119 wprawdzie na scenie, ale zagrali tak, \u017ce z Doliny Trzech Staw\u00f3w odes\u0142a\u0142bym ich z automatu do Doliny Charlotty. Tam mogliby gra\u0107 spokojnie – cho\u0107by i repertuar z „Psychocandy”. To by\u0142 nawet nie cie\u0144 starych wersji poszczeg\u00f3lnych utwor\u00f3w, ale w wypadku tych najstarszych nierzadko wr\u0119cz ich zaprzeczenie. Pozbawione ha\u0142a\u015bliwej nadbudowy, okaza\u0142y si\u0119 bledszymi wersjami przeboj\u00f3w rockandrollowych czy nawet utwor\u00f3w The Rolling Stones, granymi jednak bez takiej energii i zapami\u0119tania, tak jakby bracia Reidowie (William – gitarzysta – mocno si\u0119 zaokr\u0105gli\u0142 w Ameryce) zestarzeli si\u0119 szybciej ni\u017c Jagger i Richards. Podobno (wszyscy praktycznie moi znajomi potwierdzaj\u0105) o niebo lepiej by\u0142o nast\u0119pnego dnia na Slowdive. <\/p>\n

Skoro ju\u017c jeste\u015bmy przy rozczarowaniach – Michael Rother<\/strong>, kt\u00f3ry jest \u015bwietnym rozm\u00f3wc\u0105 i wydaje si\u0119 mie\u0107 dobrze przemy\u015blane powody tworzenia takiej a nie innej muzyki, pokaza\u0142 jak mo\u017cna zepsu\u0107 idea\u0142, tylko minimalnie inaczej rozk\u0142adaj\u0105c akcenty, pr\u00f3buj\u0105c to i owo unowocze\u015bni\u0107, to i owo doda\u0107 (czasem wi\u0119cej linii gitary, kiedy indziej klawiszowe t\u0142o, og\u00f3lnie nieco zbyt mocno graj\u0105ca sekcja). Jego koncert, wype\u0142niony muzyk\u0105 z p\u0142yt solowych oraz utworami Harmonii i Neu!, robi\u0142 wra\u017cenie, ale niestety, orygina\u0142om nie dor\u00f3wnywa\u0142. Na pocieszenie po Rotherze nast\u0119pnego dnia wyst\u0105pi\u0142a grupa Hookworms<\/strong>, kt\u00f3ra – cho\u0107 brytyjska – krautrock zapami\u0119ta\u0142a nieco lepiej:<\/p>\n