Nie chodzi o premiera\/prezydenta Tuska (cho\u0107 b\u0119dzie o premierach), rozbicie Gibraltaru ani bezb\u0142\u0119dne wyst\u0119py siatkarzy. Chodzi oczywi\u015bcie o kampani\u0119 wrze\u015bniow\u0105, kt\u00f3ra na polskim rynku muzycznym zaczyna si\u0119 w tym roku dok\u0142adnie 8 wrze\u015bnia – premierami Gaby Kulki, Pauli, Karola i Skubasa. Razem trzy. Ka\u017cda znajdzie swojego amatora i spotkaj\u0105 si\u0119 za par\u0119 miesi\u0119cy w r\u00f3\u017cnego typu podsumowaniach \u015bwiata „rozrywki”, czyli gdzie\u015b mi\u0119dzy tegorocznymi p\u0142ytami Behemotha i Pustek. Jedna z szans\u0105 na sukces w kraju, druga – na zagraniczny, trzecia – na bycie przedmiotem rosn\u0105cego kultu. Sami dobierzcie 1, 2 i 3 do a, b i c. <\/p>\n
Skubas <\/strong>to artysta ukszta\u0142towany, w\u0142a\u015bciwie od debiutu. Od jednowyrazowego tytu\u0142u, liternictwa i podobnej stylistycznie ok\u0142adki autorstwa tego samego autora graffiti Przemka „Sainera” Blejzyka, po konsekwentn\u0105 dba\u0142o\u015b\u0107 o teksty \u015bpiewane po polsku. Tym razem jeszcze bardziej zdecydowanie po polsku. I w og\u00f3le nieco bardziej zdecydowanie. Du\u017co na „Brzasku” umiej\u0119tnie kontrolowanej rockowej energii, wi\u0119cej surowo\u015bci i gitarowego grania, w paru momentach mamy tylko lidera w dialogach z perkusist\u0105 Wojtkiem Sobur\u0105. Rockman, kt\u00f3ry odrobi\u0142 lekcje z Pogodno, no i z Waglewskiego s\u0142ucha\u0142 pilnie (tak\u017ce \u015bpiewaj\u0105c jego tekst mojej ulubionej „Mg\u0142y” na pierwszej p\u0142ycie – teraz ju\u017c tylko w\u0142asne, ale pisane wsp\u00f3lnie z Basi\u0105 Adamczyk). Brakuje tu tak wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cej si\u0119 pojedynczej piosenki, jak\u0105 na debiucie, dwa lata temu by\u0142a wspomniana „Mg\u0142a” czy „Linoskoczek”. „Nie mam dla ciebie mi\u0142o\u015bci” jest w\u0142a\u015bciwie tak dobre, ale jednak nieco bardziej czytelne, mniej zaskakuj\u0105ce, poza tym bardziej liryczne mimo stanowiska z tytu\u0142u. Za to album w ca\u0142o\u015bci – bardziej jeszcze satysfakcjonuj\u0105cy, bogatszy. Sporo w liryce Skubasa przyrody: dzikie trawy, wzrok jastrz\u0119bia, wiatr, \u015bnieg, ludzie pod postaci\u0105 drzew. Chwilami ucieka w kosmos i z trudem znajduj\u0119 tu punkt zaczepienia dla siebie – ale w sumie jest i „Plac Zbawiciela” z niez\u0142\u0105 fraz\u0105 „W prawym bucie wci\u0105\u017c grudzie\u0144, a w lewym maj” i „Diabe\u0142”, kt\u00f3ry jak\u0105\u015b prawd\u0119 przemyca. Ale i tam, gdzie punktu zaczepiania nie ma, sp\u00f3jny styl muzyczny i emocjonalny charakter „Brzasku” zapewnia r\u00f3wnowag\u0119. Poza tym Skubas i ca\u0142kowite pustos\u0142owie potrafi atrakcyjnie zinterpretowa\u0107. Ciekawe, \u017ce sposobem \u015bpiewania – bo nie do ko\u0144ca barw\u0105 – przypomina nieco Stanis\u0142awa Sojk\u0119. Zreszt\u0105 podobnie jak Sojka Skubas zinterpretowa\u0142by ka\u017cdy tekst tak, \u017ce mo\u017cna by go uzna\u0107 za wielki. Nie dyskutuje si\u0119 na przyk\u0142ad z interpretacj\u0105 takiego utworu jak fina\u0142owa „W\u0105tpliwo\u015b\u0107”. Tego si\u0119 s\u0142ucha. Krytyk si\u0119 to nie boi. Wi\u0119c i ja si\u0119 nie boj\u0119 o dalsze losy autora.<\/p>\n
![\"skubas_brzask\"](\"\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/skubas_brzask.jpg\")
<\/a>SKUBAS „Brzask”<\/strong>