{"id":6822,"date":"2014-10-06T12:18:11","date_gmt":"2014-10-06T10:18:11","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=6822"},"modified":"2014-10-06T14:48:58","modified_gmt":"2014-10-06T12:48:58","slug":"najlepsza-plyta-najlepszej-polskiej-grupy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2014\/10\/06\/najlepsza-plyta-najlepszej-polskiej-grupy\/","title":{"rendered":"Najlepsza p\u0142yta najlepszej polskiej grupy"},"content":{"rendered":"

Lubi\u0119 i szanuj\u0119 Roberta Brylewskiego. I wiem, \u017ce wiele os\u00f3b bardzo przej\u0119\u0142o si\u0119 jego niedawnym fejsbukowym wyznaniem na temat tego, \u017ce po latach grania nie ma jedzenie<\/a>. Nie b\u0119d\u0119 jednak \u015bciemnia\u0142 – bardziej solidaryzuj\u0119 si\u0119 z bohaterem wywiadu, kt\u00f3ry par\u0119 dni p\u00f3\u017aniej przeczyta\u0142em w „M\/I” (ju\u017c w\u0142a\u015bciwie sygnalizowa\u0142em ten temat), Micha\u0142em Biel\u0105 z Kristen, kt\u00f3ry opowiada, jak pr\u00f3buje godzi\u0107 granie w zespole z prac\u0105 od poniedzia\u0142ku do pi\u0105tku. I \u017ce nie jest nawet zarejestrowany w ZAiKS-ie. Sk\u0105din\u0105d – jak pami\u0119tam – wydan\u0105 w kwietniu p\u0142yt\u0119 solow\u0105<\/a> nagra\u0142 za po\u017cyczone pieni\u0105dze, teraz opublikowa\u0142 z kolegami nowy, \u015bwietny (o tym za chwil\u0119) album Kristen. Sprawa ma kilka poziom\u00f3w, wi\u0119c po kolei. <\/p>\n

Po pierwsze, sprawa ZAiKS-u to wstyd i kompromitacja dla ca\u0142ej sfery ochrony praw autorskich w Polsce. Gdybym by\u0142 przewodnicz\u0105cym zarz\u0105du<\/a> tej nobliwej organizacji i trafi\u0142 na nowy numer „M\/I” (co ju\u017c samo w sobie wydaje si\u0119 absurdalne), zapad\u0142bym si\u0119 pod ziemi\u0119, dowiedziawszy si\u0119, \u017ce jeden z najwybitniejszych tw\u00f3rc\u00f3w pokolenia nie ma nawet kontaktu z prowadzonym przez niego stowarzyszeniem (UPDATE: nie jest zarejestrowany, ale zamierza si\u0119 zg\u0142osi\u0107 – patrz komentarze)<\/em>. Uzna\u0142bym to zapewne jako symbol rozmijania si\u0119 z ca\u0142\u0105 generacyjn\u0105 grup\u0105 (um\u00f3w z ZAiKS-em nie ma wi\u0119kszo\u015b\u0107 znanych mi artyst\u00f3w z okolic Lado ABC, kt\u00f3rzy zarazem reprezentuj\u0105 kraj na arenie mi\u0119dzynarodowej), efekt braku nale\u017cytej przejrzysto\u015bci i kampanii informacyjnej. Poprosi\u0142bym o raport pieni\u0119dzy zgromadzonych przez organizacj\u0119 z tytu\u0142u emisji utwor\u00f3w Kristen (sam parokrotnie gra\u0142em i wype\u0142nia\u0142em kwity do ZAiKS-u, wi\u0119c wiem, \u017ce co\u015b powinno si\u0119 zebra\u0107) i zrobi\u0142bym wszystko, \u017ceby trafi\u0142y do adresat\u00f3w zamiast po 10 latach wyl\u0105dowa\u0107 na koncie organizacji. Potraktowa\u0142bym to jako okazj\u0119 do uczynienia gestu dobrej woli. I tak, wiem, \u017ce nie ob\u0119dzie si\u0119 i bez woli zespo\u0142u, ale docieranie do takich \u015brodowisk to powinien by\u0107 priorytet organizacji. Mia\u0142em okazj\u0119 rozmawia\u0107 z minister Ma\u0142gorzat\u0105 Omilanowsk\u0105 (wywiad w \u015brodowej „Polityce”) i pyta\u0107 j\u0105 r\u00f3wnie\u017c o t\u0119 kwesti\u0119 – wiem, \u017ce zmiany zwi\u0105zane z transparentno\u015bci\u0105 praw autorskich to jeden z priorytet\u00f3w, a sfera, w kt\u00f3rej dzia\u0142a Kristen – alternatywne obrze\u017ce rocka, najcz\u0119\u015bciej abstrakcyjne, bo instrumentalne i w dodatku odwo\u0142uj\u0105ce si\u0119 do rzadko kojarzonej z rockiem improwizacji – to bodaj najbardziej zaniedbany rejon, je\u015bli chodzi o publiczne wsparcie dla kultury. Znam starszych ode mnie wybitnych publicyst\u00f3w, kt\u00f3rzy ci\u0105gle uwa\u017caj\u0105, \u017ce w zasadzie to nie jest sfera kultury.<\/p>\n

Po drugie, sprawa Kristen to symbol p\u0142ytkiej kultury muzycznej w Polsce i – niestety – niemocy medi\u00f3w. To nie jest zesp\u00f3\u0142 nowy – zdobywa s\u0142uchaczy od bodaj 17 lat. Ju\u017c pierwsze p\u0142yty prasa (albo to, co z niej zosta\u0142o) przyjmowa\u0142a entuzjastycznie. Mia\u0142em okazj\u0119 pisa\u0107 o zespole jako o debiutantach jeszcze w \u015bp. „Machinie”, a pami\u0119tam, \u017ce przy okazji „Please Send Me a Card” (rok 2003, p\u0142yta nr 3) by\u0142em ju\u017c przekonany o tym, \u017ce ta misja skazana jest w du\u017cym stopniu na pora\u017ck\u0119, \u017ce opinie prasy i gusta szerszej publiczno\u015bci si\u0119 rozmijaj\u0105. Zreszt\u0105 co tam b\u0119d\u0119 si\u0119 opiera\u0142 na w\u0142asnej pami\u0119ci, mog\u0119 zacytowa\u0107 z pami\u0119ci komputera fragment \u00f3wczesnej recenzji z „Przekroju”: <\/p>\n

Gdyby wszystkie ciep\u0142e s\u0142owa, jakie napisali o nich dziennikarze, zamieni\u0142y si\u0119 w wyniki sprzeda\u017cy, to ta niepozorna szczeci\u0144ska grupa zdeklasowa\u0142aby Ich Troje. Jest to jednak r\u00f3wnie niemo\u017cliwe, co przy\u0142\u0105czenie do Polski miasta Chicago, kt\u00f3rego gitarowo-improwizuj\u0105ca scena wydaje si\u0119 dla Kristen g\u0142\u00f3wn\u0105 inspiracj\u0105. Graj\u0105 bowiem na wskro\u015b inteligencki rock i w dodatku \u015bpiewaj\u0105 po angielsku. <\/em><\/p>\n

Niewiele si\u0119 pod tym wzgl\u0119dem zmieni\u0142o od tamtej pory – a zarazem bardzo du\u017co. Dalej jest po angielsku (we wzmiankowanym wywiadzie Biela wyja\u015bnia dlaczego), wi\u0119c polskie przepisy promuj\u0105ce w radiach miejscow\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 te utwory ignoruj\u0105. Masowa publiczno\u015b\u0107 zapewne r\u00f3wnie\u017c si\u0119 na nich nie pozna. W zespole dalej graj\u0105 ci sami ludzie, tj. poza Micha\u0142em s\u0105 \u0141ukasz i Mateusz Rychliccy (odpowiednio: gitary i perkusja). Ba, na nowej p\u0142ycie jest nawi\u0105zanie do „Please Send Me a Card”, bo zn\u00f3w pojawia si\u0119 go\u015b\u0107 z okolic niezapomnianego Robotobiboka – Maciej B\u0105czyk (kt\u00f3ry zreszt\u0105 wtapia si\u0119 w zesp\u00f3\u0142 idealnie). Media dalej b\u0119d\u0105 pisa\u0107 (ju\u017c nawet s\u0105 pierwsze recenzje), \u017ce album „The Secret Map”, kt\u00f3rego premiera mia\u0142a miejsce w zesz\u0142ym tygodniu, jest rewelacyjny. A odbiorcami tych recenzji b\u0119d\u0105 inni dziennikarze, grono fan\u00f3w, kt\u00f3rych wiedza o wsp\u00f3\u0142czesnej scenie gitarowej tak naprawd\u0119 przerasta wiedz\u0119 krytyk\u00f3w, a do tego jeszcze paru m\u0142odych muzyk\u00f3w wpatrzonych w Kristen jak w obrazek. Dla niekt\u00f3rych maj\u0105 status dinozaur\u00f3w, bo nie pami\u0119taj\u0105, jak to by\u0142o, gdy nie istnia\u0142o Kristen. I nawet ci, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105 si\u0119 za lepszych, zgodz\u0105 si\u0119 pewnie z tym, \u017ce nowy album to wydarzenie.<\/p>\n

Prawda jest taka, \u017ce w tych partyzanckich warunkach ca\u0142e trio utrzyma\u0142o wysok\u0105 artystyczn\u0105 form\u0119 nie kr\u00f3cej ni\u017c taki Robert Brylewski (zn\u00f3w z atencj\u0105 dla Brylewskiego, kt\u00f3rego wp\u0142yw – jako osobowo\u015bci – wykracza po prostu poza muzyk\u0119). Co wi\u0119cej, „The Secret Map” jest najlepiej nagran\u0105 i najlepiej brzmi\u0105c\u0105 ich p\u0142yt\u0105 w og\u00f3le. Brzmieniowo s\u0105 niby ci\u0105gle z g\u0142ow\u0105 w czasach post-rocka, ale za to w dziedzinie p\u0142yt z elementami post-rocka nagrali najlepszy album od lat, w kategorii obejmuj\u0105cej te\u017c zagranic\u0119. Przy okazji demontuj\u0105c dawny gatunek z podobn\u0105 swad\u0105 co przed czterema laty na „Western Lands”, tylko lepiej. Bo takich „naj” jest wi\u0119cej – na p\u0142ycie zamkni\u0119tej klamr\u0105 dw\u00f3ch powalaj\u0105cych utwor\u00f3w instrumentalnych, ze \u015bwietnym wyczuciem czasu i budowania napi\u0119cia mamy te\u017c dwie najlepsze piosenki w dorobku zespo\u0142u. Bardzo przy okazji kontrastowe: funkuj\u0105ce „Music Will Soothe Me” i tytu\u0142owe „The Secret Map” – wyrafinowane, art-popowe, z odniesieniami do psychodelii, a nawet symfo-rocka, przy czym narastaj\u0105ce sprz\u0119\u017cenie gitarowe \u015bwietnie prze\u0142amuje rozmarzon\u0105 melodi\u0119 partii wokalnej. Symbolicznie to traktuj\u0105c: przesuwamy si\u0119 z okolic Sonic Youth w rejony bli\u017csze The Flaming Lips, przez moment s\u0142ysza\u0142em nawet w jednej z fraz tej piosenki mikrocytat z popowego „(I’ve Had) The Time of My Life”. Ale te trzy nuty to wszystko, co \u0142\u0105czy \u015bwiat warszawskiej (w tej chwili) grupy z rejonami list przeboj\u00f3w, zn\u00f3w nieosi\u0105galnymi, cho\u0107 nadaj\u0105ca si\u0119 na osobn\u0105 d\u0142ug\u0105 analiz\u0119 „The Secret Map” to jedna z najlepszych polskich piosenek, jakie w tym roku s\u0142ysza\u0142em. <\/p>\n

Dla Kristen od dawna nie ma miejsca w ideowo rozumianym undergroundzie, nie ma miejsca w\u015br\u00f3d debiutant\u00f3w, ani w\u015br\u00f3d modnych nowych nazw. Powinni pewnie zajmowa\u0107 bezpieczne pozycje w\u015br\u00f3d wielkich artyst\u00f3w scen polskich zbieraj\u0105cych ko\u0144c\u00f3wki z niedor\u0119czonych innym funduszy z tytu\u0142u op\u0142at zaiksowych. To do\u015b\u0107 idealistyczna, pi\u0119kna wizja \u015bwiata, w kt\u00f3rej jednak nie by\u0142oby pewnie miejsca na now\u0105, nagran\u0105 po latach p\u0142yt\u0119 zespo\u0142u, kt\u00f3ry ci\u0105gle musi si\u0119 dobija\u0107 o uwag\u0119, ci\u0105gle musi kombinowa\u0107 i doskonali\u0107. Wi\u0119c je\u015bli mia\u0142oby nie by\u0107 dzi\u015b „The Secret Map” w tak dopracowanej i doskona\u0142ej formie, tak b\u0142yskotliwej i satysfakcjonuj\u0105cej, to mo\u017ce chrzani\u0107 te idealne wizje? <\/p>\n

\"kristen_secret_map_endless_happines_2014\"<\/a>KRISTEN „The Secret Map”<\/strong>
\nEndless Happiness 2014
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Nawet kupi\u0107 trzeba. Ten zesp\u00f3\u0142 tyle ju\u017c polskiej publiczno\u015bci udowodni\u0142, \u017ce teraz to raczej my mamy co\u015b do udowodnienia. <\/p>\n