{"id":7067,"date":"2014-11-19T09:18:34","date_gmt":"2014-11-19T08:18:34","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=7067"},"modified":"2014-11-19T09:18:42","modified_gmt":"2014-11-19T08:18:42","slug":"tylko-lokalnie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2014\/11\/19\/tylko-lokalnie\/","title":{"rendered":"Tylko lokalnie"},"content":{"rendered":"

Nie ko\u0142nierzyk prezesa, tylko dziura w jezdni. I nie garsonka pani premier, tylko \u015bcie\u017cka rowerowa. Staram si\u0119 nie wchodzi\u0107 zanadto w polityk\u0119, ale rozczuli\u0142a mnie ostatnio naiwno\u015b\u0107 moich koleg\u00f3w po fachu, kt\u00f3rzy wybory samorz\u0105dowe od paru dni rozpatruj\u0105 w kategoriach og\u00f3lnokrajowej walki PO z PiS-em. Wygranej, przegranej itd. Bo gdyby obliczy\u0107, ilu symbolicznych dziur w jezdni nie za\u0142atano przez ci\u0105g\u0142e gaw\u0119dy o wojence PIS-u z PO, okaza\u0142oby si\u0119, \u017ce mieli\u015bmy wi\u0119cej dziur ni\u017c jezdni. Jakim\u015b cudem jednak ka\u017cd\u0105 dziur\u0119 i ka\u017cd\u0105 jezdni\u0119 zacz\u0119to odczytywa\u0107 przez przynale\u017cno\u015b\u0107 partyjn\u0105, a nawet przez pryzmat psychologicznych relacji mi\u0119dzy Kaczy\u0144skim a Tuskiem, co z pewno\u015bci\u0105 powstrzyma\u0142o przed wyborami przynajmniej cz\u0119\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa, dobrze zdiagnozowan\u0105 przez Marka Raczkowskiego<\/a>. Polityka partyjna jest tu tak potrzebna – m\u00f3g\u0142by powiedzie\u0107 Kaliber 44 – jak kotu buty. Za to gaw\u0119da jest, i owszem, potrzebna. Cho\u0107by dla uspokojenia. Dlatego okres wybor\u00f3w przetrwa\u0142em, s\u0142uchaj\u0105c Pablopavo<\/strong>.<\/p>\n

\u017be zdolny cz\u0142owiek, \u017cadne odkrycie. Nawet w tym roku mieli\u015bmy dow\u00f3d, za spraw\u0105 „Poloru” nagranego w wi\u0119kszym towarzystwie jako Pablopavo i Ludziki. Ale Pawe\u0142 So\u0142tys jeszcze nigdy nie wyst\u0105pi\u0142 tak wprost. Z gitar\u0105 i bez humoru. Na surowo, w opowie\u015bciach z ulicy pod\u0105\u017caj\u0105cych duchem za Markiem Nowakowskim (co ujawnia ju\u017c pierwszy tekst, tren o „ksi\u0119ciu, co si\u0119 w powidok wypisa\u0142”, ewidentna reakcja na Nowakowskiego \u015bmier\u0107), kt\u00f3rych bohaterami nie s\u0105 celebryci ani gwiazdy z telewizji, tylko pa\u0144stwo z autobusu 157 lub bardziej jeszcze 160 czy 166, albo nawet tych, kt\u00f3rych na autobus nie sta\u0107, albo nie zd\u0105\u017cyli, albo stracili prac\u0119 na zajezdni, albo wyl\u0105dowali na zajezdni, \u017ceby zajmowa\u0107 si\u0119 czym\u015b zupe\u0142nie innym. Pi\u0119kne s\u0105 te opowie\u015bci snute mi\u0119dzy papierosem a papierosem, mi\u0119dzy prawym i lewym brzegiem Wis\u0142y, w mie\u015bcie, kt\u00f3rego duchem zarz\u0105dza Genera\u0142 von Sukinsyn (to taki mocny wk\u0142ad Pablopavo w dyskusj\u0119 m\u0142odych literat\u00f3w o Warszawie, kt\u00f3r\u0105 relacjonowa\u0142a w „Polityce” ostatnio Justyna Sobolewska), w ramach okupacji si\u0142 bezlitosnego kapitalizmu. S\u0105 to opowie\u015bci ponadczasowe, kt\u00f3re „nie maj\u0105 \u017cadnych rad dla \u017cadnych pokole\u0144”. Czuj\u0119, \u017ce chcia\u0142 tak\u0105 postaw\u0119 ponad modami uzyska\u0107 Varga pisz\u0105c teksty dla Dr. Misia. Ale si\u0119 nie uda\u0142o. Za to Pablopavo wszed\u0142 i zrobi\u0142 z tego folk miejski w formule rasowej, a zarazem nowy, po do\u015bwiadczeniach reggae i ulicznego rapu. Johnny Cash na featuringu u Molesty. Molesta na \u0142amach „Expressu Wieczornego”. No, mo\u017ce z wi\u0119kszym wyrafinowaniem przekazu, bo widz\u0119, \u017ce czasem po jednokrotnej konfrontacji z YouTube’em ludzie si\u0119 od tego odbijaj\u0105. Tymczasem na i tak ju\u017c ciekawej \u015bcie\u017cce tego artysty to, kto wie, mo\u017ce nawet p\u0142yta najwybitniejsza. <\/p>\n