![\"IMG_20141223_131348_edit\"](\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/IMG_20141223_131348_edit.jpg\")
<\/a><\/p>\n1. Nie pami\u0119tam, kiedy by\u0142o tak blisko ze \u015bwiata sztuki wizualnych do \u015bwiata muzyki<\/strong>. To ju\u017c nie tylko albumy grupy Niwea czy sol\u00f3wki Wojciecha B\u0105kowskiego, cho\u0107 grupa Penerstwo wydaje si\u0119 kluczowa. Nie tylko BNNT, ale te\u017c galeryjne przedsi\u0119wzi\u0119cie Konrada Smole\u0144skiego<\/strong>, pokazywane w 2013 roku w Wenecji, a w roku 2014 – w Narodowej Galerii Sztuki „Zach\u0119ta”<\/a>. Z muzyczn\u0105 instalacj\u0105 Smole\u0144skiego „Everything Was Forever Until It Was No More” pr\u00f3bowali pogrywa\u0107 na r\u00f3\u017cne sposoby najr\u00f3\u017cniejsi improwizatorzy (m.in. Mats Gustafsson, Phil Minton), projekt doczeka\u0142 si\u0119 te\u017c wersji p\u0142ytowej wydanej przez Bocian Records. Przy okazji jednej z wystaw w Galerii Raster pojawi\u0142o si\u0119 te\u017c inne wydawnictwo pogranicza – p\u0142yta Mister D<\/strong>, czyli Doroty Mas\u0142owskiej. Wydana przez „Zach\u0119t\u0119” p\u0142yta „The Artists” i skojarzony z ni\u0105 przegl\u0105d muzyczny podsumowywa\u0142y zjawisko.<\/p>\n 2. Inne pie\u015bni<\/strong>, \u017ce tak p\u00f3jd\u0119 za tytu\u0142em ksi\u0105\u017cki Jacka Dukaja. Kiedy par\u0119 tygodni temu robili\u015bmy w Dw\u00f3jce Nokturn pod has\u0142em nowych piosenek, wysz\u0142y z tego w\u0142a\u015bnie pie\u015bni. Du\u017ce, pot\u0119\u017cne formy, niekoniecznie bardzo skomplikowane wewn\u0119trznie. Z jednej strony nowy Richard Dawson<\/strong> i wsp\u00f3lna p\u0142yta Scotta Walkera i Sunn O)))<\/strong>, z drugiej – przepot\u0119\u017cne pie\u015bni Fire! Orchestra<\/strong> na monstrualnych orkiestrowych groove’ach z coraz dzikszymi wokalami Mariam Wallentin, pokazuj\u0105ce \u017ar\u00f3d\u0142a tej formy piosenki Louis Moholo-Moholo Unit<\/strong>, a wreszcie wokalne (po latach) nagrania Earth <\/strong>na nowym albumie. W Polsce nowe formy pie\u015bni w tym roku proponowa\u0142a Joanna Halszka Soko\u0142owska<\/strong>. I miejmy nadziej\u0119, \u017ce ta tendencja znajdzie dalszy ci\u0105g w najbli\u017cszym roku. <\/p>\n 3. Lokalno\u015b\u0107 po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z retro<\/strong>. Dwa wa\u017cne pr\u0105dy ostatnich sezon\u00f3w razem, i to w polskiej muzyce, jak przysta\u0142o na lokalno\u015b\u0107. Warszawskie Combo Taneczne <\/strong>w doskona\u0142y spos\u00f3b odgrywa wytarte – wydawa\u0142oby si\u0119 – szlagiery z czas\u00f3w wojny i przedwojnia. Pablopavo <\/strong>w kapitalnej formie odbudowuje w tekstach literacki sznyt zmar\u0142ego Marka Nowakowskiego. Pod wzgl\u0119dem pomys\u0142u na granie kompletnie zaskakuje mnie krakowska Ha\u0144ba <\/strong>proponuj\u0105ca punk rock w realiach mi\u0119dzywojnia. Nic dziwnego, \u017ce pod koniec roku R.U.T.A. zabra\u0142a ich na wsp\u00f3ln\u0105 tras\u0119. <\/p>\n 4. Czy mo\u017cna ju\u017c m\u00f3wi\u0107 o odrodzeniu dziennikarstwa muzycznego w Polsce? <\/strong>Chcia\u0142bym bardzo, cho\u0107 do mo\u017cliwo\u015bci rozwoju tej profesji w naszych warunkach mam du\u017cy dystans. Pod koniec roku mo\u017cna by\u0142o sobie jednak u\u015bwiadomi\u0107 wag\u0119 papieru w czasach cyfry. Tradycyjne magazyny „M\/I” i „Noise Magazine” ju\u017c samym pojawieniem si\u0119 zrobi\u0142y du\u017co dla odbudowy my\u015blenia przez pryzmat zespo\u0142\u00f3w redakcyjnych. Jest zadanie, jest grupa autor\u00f3w, nowe \u015brodowisko, nowe osobowo\u015bci… Zbudowany na periodyczno\u015bci sieciowy PopUp od dawna utrzymuje wysoki poziom. Wcze\u015bniej Screenagers, teraz Porcys rzuca\u0142y si\u0119 na wielkie zbiorowe podsumowania dorobku polskiej muzyki rozrywkowej. Mamy oczywi\u015bcie pojedynczych autor\u00f3w, mamy ciekawych bloger\u00f3w, ale zesp\u00f3\u0142 ponad wszystko! <\/p>\n 5. Dalszy ci\u0105g drobnych dobrych wie\u015bci dla polskiej sceny.<\/strong> Znajomych nazw i nazwisk w podsumowaniu roku serwisu The Quietus by\u0142o wi\u0119cej ni\u017c si\u0119 mo\u017cna by\u0142o spodziewa\u0107. Behemoth na \u015bwiecie – wiadomo. Z kolei Kasper T. Toeplitz przyjecha\u0142 do Polski, by pisa\u0107 o tutejszej scenie, kt\u00f3ra fascynuje tak\u017ce innych przyjezdnych. Trwa dobry czas dla ma\u0142ych wytw\u00f3rni, kt\u00f3re wydaj\u0105 p\u0142yty mimo coraz liczniejszych problem\u00f3w (dyskutowali\u015bmy o tym w Dw\u00f3jce na pocz\u0105tku roku, potem parokrotnie do tematu wracali\u015bmy). Tyle \u017ce wydaj\u0105 je – przyznajmy – g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki w\u0142asnej woli przetrwania. Trwa te\u017c wysyp muzycznych biografii, zdarzaj\u0105 si\u0119 te\u017c pozycje po\u015bwi\u0119cone awangardzie („Awangarda muzyki ko\u0144ca XX wieku” Marcina Borchardta). Co mnie zaskoczy\u0142o? W tym roku emitowali\u015bmy w Dw\u00f3jce dwa fajne muzyczne s\u0142uchowiska: „Pasa\u017cer Luter” Darka B\u0142aszczyka i „Fortepian Chopina” tria Lenar\/Masecki\/Zra\u0142ek-Kossakowski. Wybitn\u0105 pozycj\u0105 z podobnego kr\u0119gu by\u0142 te\u017c zbi\u00f3r „Bia\u0142oszewski do s\u0142uchu”.<\/p>\n 6. Pewien kryzys prze\u017cywaj\u0105 festiwale muzyczne.<\/strong> Nie tylko ze wzgl\u0119du na narastaj\u0105c\u0105 konkurencj\u0119 i problemy finansowe. Zar\u00f3wno wielkie imprezy (Orange i Open’er), jak i te alternatywne (Avant Art i Unsound) zmagaj\u0105 si\u0119 w swoich grupach o podobn\u0105 publiczno\u015b\u0107. W tym roku walczy\u0142 o line-up FreeForm, przenosz\u0105c si\u0119 na jesie\u0144, Pozytywne Wibracje w og\u00f3le wypad\u0142y z gry po odwo\u0142aniu koncertu Pharrella Williamsa. Przede wszystkim jednak festiwale po wieloletniej hossie maj\u0105 problemy z redefinicj\u0105, nawet je\u015bli wci\u0105\u017c budz\u0105 podziw za granic\u0105, to wida\u0107, \u017ce wpad\u0142y w koleiny w\u0142asnego sukcesu. Os\u0142ab\u0142y po cz\u0119\u015bci tak\u017ce imprezy jazzowe, ale za to konkurencja w postaci klub\u00f3w – przynajmniej w Warszawie, gdzie do prawdziwej instytucji, czyli Pardon To Tu – z programem dobrego festiwalu w ka\u017cdym miesi\u0105cu – do\u0142\u0105czy\u0142a jeszcze filia klubu M\u00f3zg. Sam jak zwykle opu\u015bci\u0142em sporo koncert\u00f3w, ale Peter Evans – jego b\u0119d\u0119 pami\u0119ta\u0142.<\/p>\n 7. Pisa\u0142em te\u017c ju\u017c niema\u0142o o dw\u00f3ch du\u017cych tematach w muzyce<\/strong>: wojnie, kt\u00f3ra wraca\u0142a za spraw\u0105 wydawnictw Roll The Dice, Rongwrong czy Bena Frosta, a tak\u017ce tematyce SF, o kt\u00f3rej przypomina\u0142y ci\u0105gle dzia\u0142aj\u0105ce (!) Magma i Gong oraz wznowienie „Visions of Dune” Bernarda Szajnera, reaktywacja kariery Craiga Leona i wiele innych sygna\u0142\u00f3w, w\u0142\u0105cznie z wci\u0105\u017c trwaj\u0105c\u0105 mod\u0105 na New Age. A mo\u017ce tylko sam si\u0119 doszukiwa\u0142em takich tendencji w roku, kt\u00f3ry up\u0142yn\u0105\u0142 pod znakiem wojny na Ukrainie i snutych na nowo marzeniach o podboju kosmosu, z filmem Christophera Nolana „Interstellar” jako histori\u0105 nie\u017ale si\u0119 w ten klimat wpisuj\u0105c\u0105. Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie z tego jaki\u015b szerszy i nieco bardziej pozytywny temat dla ca\u0142ej kultury popularnej, bo \u017cerowanie na postapokalipsie od lat staje si\u0119 troch\u0119 przygn\u0119biaj\u0105ce. <\/p>\n 8. Rocznice?<\/strong> Przede wszystkim stulecie Sun Ra, coraz g\u0142o\u015bniejsze, im bli\u017cej do ko\u0144ca roku. Wiele du\u017cych sk\u0142ad\u00f3w z okolic jazzu w spos\u00f3b naturalny si\u0119 w ten rocznicowy trend wpisywa\u0142o. No i 100-lecie Williama S. Burroughsa, odnotowane kilkoma mocnymi akcentami w programie Unsoundu. Do tego 20-lecie superwa\u017cnego klubu M\u00f3zg (po\u015bwi\u0119cili\u015bmy temu wydarzeniu oddzieln\u0105 audycj\u0119 wsp\u00f3lnie z Jackiem Hawrylukiem). No i jeszcze wytw\u00f3rnie: do\u015b\u0107 mizerne 10-lecie Hyperdubu, \u015bwi\u0119towane w Krakowie (o dziwo) 25-lecie Warpa, wreszcie 10-lecie Lado ABC, z wakacyjn\u0105 seri\u0105 koncert\u00f3w i wyst\u0119pem dla TVP Kultury, nagrywanym dzi\u015b. Emisja 29 grudnia.<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n