{"id":7528,"date":"2015-03-04T14:21:42","date_gmt":"2015-03-04T13:21:42","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=7528"},"modified":"2015-03-04T16:40:22","modified_gmt":"2015-03-04T15:40:22","slug":"prawdziwy-patriota-glosuje-na-behemotha","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2015\/03\/04\/prawdziwy-patriota-glosuje-na-behemotha\/","title":{"rendered":"Prawdziwy patriota wybiera Behemotha"},"content":{"rendered":"

I zn\u00f3w nominacje do Fryderyk\u00f3w<\/a>. I zn\u00f3w b\u0119d\u0119 udowadnia\u0142, \u017ce nagrod\u0105 nale\u017cy si\u0119 opiekowa\u0107, \u017ce – poniewa\u017c zn\u00f3w nie ma \u017cadnej innej nagrody tego typu – jest statuetka zas\u0142uchanego Chopina honorem szczeg\u00f3lnej troski. Ale nie po to rok po roku odmawiam kandydowania do rady Akademii Fonograficznej, \u017ceby sobie odm\u00f3wi\u0107 komentowania wynik\u00f3w. Tym bardziej, \u017ce w tym roku swoje propozycje przys\u0142a\u0142o wi\u0119cej niezale\u017cnych. I jednocze\u015bnie pomimo tego, \u017ce tych niezale\u017cnych mocno przetrzebi\u0142y nominacje. Ci\u0105gle jeszcze jest na kogo g\u0142osowa\u0107. Jedno jest pewne: w tym roku trudniej b\u0119dzie o jedno wskazanie, jednego zwyci\u0119zc\u0119, jak ostatnio w wypadku Meli Koteluk i Dawida Podsiad\u0142o.<\/p>\n

Nie b\u0119dzie pojedynczego wskazania, bo zn\u00f3w dosz\u0142o do cudownego rozmno\u017cenia kategorii. Kategoria Album roku podzieli\u0142a si\u0119 na podzbiory: Rock (w tym hard, metal, punk), Hip hop, Elektronika\/indie\/alternatywa (czyli kategoria dla wi\u0119kszo\u015bci artyst\u00f3w opisywanych na Polifonii) oraz Muzyka korzeni (w tym blues, country, folk, reggae). S\u0105 ambicje poszczeg\u00f3lnych tw\u00f3rc\u00f3w, s\u0105 ambicje \u015brodowisk, wytw\u00f3rni – ok, troch\u0119 si\u0119 ta zabawa rozwodni, cho\u0107 nie jestem entuzjast\u0105 tego podzia\u0142u. Z wyj\u0105tkiem mo\u017ce kategorii hiphopowej – tyle \u017ce (tu prztyczek dla rapowego \u015brodowiska) skoro sam rynek hiphopowy doskonale radzi sobie w pewnej izolacji od reszty, to dlaczego dot\u0105d nikt nie wyszed\u0142 z sensown\u0105 inicjatyw\u0105 du\u017cych nagr\u00f3d hiphopowych ponad podzia\u0142ami?<\/p>\n

Album roku w podkategorii Pop<\/strong> dostanie zapewne Artur Rojek, cho\u0107 to troch\u0119 dziwna dla niego kategoria. Szanse ma jeszcze wzmiankowana Koteluk z p\u0142yt\u0105 „Migracje”. A kto dosta\u0107 powinien? W tej pi\u0105tce chyba jednak Gaba Kulka, cho\u0107 wyb\u00f3r do \u0142atwych nie nale\u017cy. W kategorii Rock <\/strong> moim zdaniem padnie na Behemotha, bo \u015brodowisko jednak zagraniczne sukcesy dostrzega, nawet je\u015bli prywatnie wola\u0142oby s\u0142ucha\u0107 Curly Heads, Luxtorpedy, Natalii Przybysz czy Organka. W niczym nikomu nie ujmuj\u0105c – dam si\u0119 ponie\u015b\u0107 \u015bwiatowym sukcesom i te\u017c b\u0119d\u0119 g\u0142osowa\u0107 na Behemotha. Bior\u0105c pod uwag\u0119 pewne analogie z zagranicznym pochodem „Idy”, wymy\u015bli\u0142em nawet nieco ironiczne i zadra\u017cniaj\u0105ce has\u0142o: Prawdziwy patriota g\u0142osuje na Behemotha.<\/p>\n

Kategoria Hip hop<\/strong> to \u015bwiat sam w sobie: O.S.T.R., Peja, Sok\u00f3\u0142 z Marysi\u0105 Starost\u0105, Tede i Ten Typ Mes. Niekt\u00f3rzy sprzedali wi\u0119cej p\u0142yt ni\u017c w innych kategoriach wszyscy nominowani razem. Tu najtrudniej odgadn\u0105\u0107 wybory Akademii, bo cz\u0119\u015b\u0107 jej cz\u0142onk\u00f3w b\u0119dzie g\u0142osowa\u0107 „za ca\u0142okszta\u0142t”, a cz\u0119\u015b\u0107 wymienionych statuetki nie ma na koncie. Na podstawie poprzednich wybor\u00f3w typuj\u0119 O.S.T.R.-a, zreszt\u0105 album „Kartagina” jest znakomity nawet jak na jego standardy, ale z r\u00f3\u017cnych wzgl\u0119d\u00f3w uwa\u017cam, \u017ce lepszym wyborem, kt\u00f3ry udowodni\u0142by sens powrotu po przerwie tej kategorii, by\u0142by jednak (najmniej w towarzystwie utytu\u0142owany) Ten Typ Mes. <\/p>\n

W potwornej kategorii Elektronika\/indie\/alternatywa<\/strong> rzecz powinna si\u0119 rozstrzygn\u0105\u0107 mi\u0119dzy Fiszem i Emade a Pustkami. Pojawienie si\u0119 w tej kategorii Macieja Male\u0144czuka z „T\u0119czow\u0105 swast\u0105” ka\u017ce mi si\u0119 jednak spodziewa\u0107 wszystkiego, tak samo jak wszystkiego nale\u017cy si\u0119 spodziewa\u0107 na warszawskim pl. Zbawiciela, gdy idzie 11 listopada. The Dumplings powinni si\u0119 za to zadowoli\u0107 nagrod\u0105 za Debiut roku<\/strong>. A w ostatniej albumowej przegr\u00f3dce Muzyka korzeni<\/strong> wygra zapewne grupa Voo Voo, kt\u00f3ra robi tu za najwi\u0119ksz\u0105 gwiazd\u0119, a je\u015bli tak, to odbierze zwyci\u0119stwo tym, kt\u00f3rzy zas\u0142u\u017cyli na nie w tej dziedzinie bardzo: Warszawskiemu Combo Tanecznemu i Gra\u017cynie Augu\u015bcik z orkiestr\u0105 („Inspired by Lutos\u0142awski”). Utw\u00f3r roku i Teledysk roku to ju\u017c pewnie zn\u00f3w Artur Rojek, a mnie si\u0119 jako\u015b w tych dw\u00f3ch kategoriach najmniej chce dyskutowa\u0107 o tym, co by by\u0142o bardziej sprawiedliwe. Powalczy\u0107 zn\u00f3w mog\u0105 Fisz Emade i Mela Koteluk. Wi\u0119cj gdyby ten jeden zwyci\u0119zca, kt\u00f3ry wszystkich pogodzi, mia\u0142 by\u0107, to mo\u017ce jednak Artur Rojek?<\/p>\n

Sekcj\u0119 Muzyka jazzowa<\/strong>, w kt\u00f3rej g\u0142osowaniach nie bior\u0119 udzia\u0142u, zn\u00f3w wpisa\u0142bym do kategorii wydarze\u0144 dziwnych. List\u0119 nominacji uda\u0142o si\u0119 tu zn\u00f3w uformowa\u0107 z pomini\u0119ciem nazwisk takich jak Zimpel, Masecki, Zemler, Trzaska czy Damasiewicz. Ja tam nie wiem, pewnie nie swinguj\u0105? W ka\u017cdym razie – jak znam \u017cycie – wygra pewnie bezpieczny Marcin Wasilewski, chocia\u017c gdyby mnie kto\u015b dopu\u015bci\u0142 do g\u0142osowania, to bym g\u0142os odda\u0142 raczej na Nikol\u0119 Ko\u0142odziejczyka. Cho\u0107 pewnie najsprawiedliwiej by by\u0142o nie przyznawa\u0107 albo przyzna\u0107 spo\u015br\u00f3d nieobecnych. O kategoriach powa\u017ckowych napisze zapewne Dorota Szwarcman i to jak zwykle du\u017co kompetentniej. <\/p>\n

Skorzystam z okazji, by opisa\u0107 kr\u00f3tko p\u0142yt\u0119, kt\u00f3ra nie zmie\u015bci\u0142aby si\u0119 do \u017cadnej kategorii. Duet Rafa\u0142a Gorzyckiego i Jonathana Dobie<\/strong> „Nothing” wydany w\u0142a\u015bnie przez Requiem Records. Trzeci z duet\u00f3w, jakie ostatnio nagra\u0142 polski perkusista (wspomina\u0142em o poprzednich), kt\u00f3re s\u0105 niez\u0142\u0105 pass\u0105 autorsk\u0105 i kt\u00f3re mo\u017cna by by\u0142o sprzedawa\u0107 w pakiecie. Na tej nieco si\u0119 przyczaja z nienagann\u0105 technicznie, p\u0142ynn\u0105 gr\u0105 z \u0142adnym przej\u015bciami na tomach, daj\u0105c si\u0119 wyszale\u0107 Brytyjczykowi, kt\u00f3ry – tu jako gitarzysta – z kolei co chwila zmienia konwencje. To ci\u0119\u017cko, mocno, akordowo, to delikatnie, to pojedynczymi sprz\u0119\u017ceniami, to bluesowo. To wreszcie eksperymentalnie, z zap\u0119tlan\u0105, mocno przetwarzan\u0105 gitar\u0105 w „Super Looper” – najlepszym utworze p\u0142yty. Tu jednak z kolei panowie zamieniaj\u0105 si\u0119 rolami. Dobie podaje rytmiczn\u0105 kanw\u0119, a Gorzycki wyszywa na niej \u015bwietne technicznie pasa\u017ce na swoich czy\u015bciutko nastrojonych b\u0119bnach. Obaj \u015bwietnie buduj\u0105 napi\u0119cie, nie wychodz\u0105c jednak z r\u00f3l. Ale ca\u0142o\u015b\u0107 momentami brzmi jak dok\u0142adnie przemy\u015blana kompozycja. <\/p>\n

Nie ma ten inteligentny improwizowany zestaw szans na odnalezienie si\u0119 w kategoriach jazzowych Fryderyk\u00f3w. Pomijano ju\u017c i wi\u0119ksze, i wa\u017cniejsze. Cho\u0107 Gorzycki pokaza\u0142 ca\u0142\u0105 trylogi\u0105, \u017ce jest muzykiem zarazem ukszta\u0142towanym, jak i otwartym, idealnym partnerem do takich duetowych eskapad. I w prawie ka\u017cdej sekundzie „Nothing” wydaje si\u0119, \u017ce za chwil\u0119 z Dobiem mogliby uderzy\u0107 w ten upragniony przez jazzowych akademik\u00f3w swing i te\u017c zebra\u0107 doskona\u0142e recenzje. Nie ma te\u017c szans w muzyce wsp\u00f3\u0142czesnej, nawet je\u015bli ambicje muzyka Sing Sing Penelope i Ecstasy Project si\u0119gaj\u0105 pogranicza tej\u017ce (to pokazywa\u0142a przede wszystkim p\u0142yta nagrana z Sebastianem Gruchotem). Pozostaje wi\u0119c kategoria Elektronika\/indie\/alternatywa, ale samo wej\u015bcie do konkurencji z Male\u0144czukiem i jego Psychodancingiem by\u0142oby obra\u017aliwe. Co pisz\u0119, u\u015bwiadamiaj\u0105c sobie, \u017ce jednak czasem za brakiem wa\u017cnych zg\u0142osze\u0144 w jakiej\u015b kategorii mo\u017ce sta\u0107 g\u0142\u0119bszy sens (a je\u015bli pami\u0119tacie to, co pisa\u0142em wcze\u015bniej, wiecie, \u017ce \u0142atwo mi taka konstatacja nie przychodzi). Takie sprawne r\u0119ce mia\u0142 niby ten Fryderyk, a takie dziurawe! Dlatego ponawiam apel o specjaln\u0105 trosk\u0119, wyczekuj\u0105c rozstrzygni\u0119\u0107 i licz\u0105c na to, \u017ce kto\u015b je potem skomentuje. Nie oczekuj\u0119, \u017ce przy okazji b\u0119dzie promowa\u0107 krajow\u0105 muzyk\u0119 improwizowan\u0105. Oczekiwania si\u0119 obni\u017cy\u0142y. Wystarczy, \u017ce zainteresuje si\u0119, \u017ce graj\u0105. Nie musi nawet wiedzie\u0107, w kt\u00f3rym ko\u015bciele.<\/p>\n

Moje oczekiwania w stosunku do samych nagr\u00f3d nie s\u0105 te\u017c wy\u015brubowane. Nawet je\u015bli nie odnalaz\u0142em wszystkich swoich typ\u00f3w, znalaz\u0142em te\u017c niewiele przypadkowych propozycji w nominacjach – a to ju\u017c du\u017co.<\/p>\n