{"id":782,"date":"2011-05-06T14:10:58","date_gmt":"2011-05-06T12:10:58","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=782"},"modified":"2011-05-06T14:10:58","modified_gmt":"2011-05-06T12:10:58","slug":"zaskoczenie-i-rozczarowanie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/05\/06\/zaskoczenie-i-rozczarowanie\/","title":{"rendered":"Zaskoczenie i rozczarowanie"},"content":{"rendered":"

Moment wieczoru? Wyraz twarzy teatralnej bileterki, kt\u00f3ra (ju\u017c po wykonaniu swojej pracy) wysz\u0142a na chwil\u0119 na drugi balkon i zobaczy\u0142a widowisko b\u0119d\u0105ce po\u0142\u0105czeniem filmu „Tron”, zjazdu hipis\u00f3w od Kena Keseya i „Czarnoksi\u0119\u017cnika z krainy Oz” (skojarzenia z The Flaming Lips obecne). Usi\u0142uj\u0105c czyta\u0107 jej w my\u015blach, doszed\u0142em do wniosku, \u017ce brzmia\u0142y one: „Bo\u017ce drogi, i co\u015b takiego w naszym Teatrze Polskim!”. Sam si\u0119 zastanawia\u0142em, jak mo\u017cna by\u0142o do tej pory nie wykorzysta\u0107 muzycznie poczciwego Polskiego znanego z telewizyjnych gal, ale pod tym wzgl\u0119dem zaniedbanego. Cho\u0107 jednocze\u015bnie zastanawia\u0142em si\u0119, czy ni\u017csza cena biletu w przedostatnim rz\u0119dzie na drugim balkonie rekompensuje mi fakt, \u017ce s\u0142ycha\u0107 tam jak na korytarzu przed sal\u0105 koncertow\u0105, a nie w samej sali (\u017ale rozstawione nag\u0142o\u015bnienie) oraz \u017ce widz\u0119 tylko p\u00f3\u0142 wizualizacji, a drugie p\u00f3\u0142 musz\u0119 sobie wyobrazi\u0107. Ale je\u015bli jeszcze tego nie s\u0142yszeli\u015bcie, to wyobra\u017canie sobie czego\u015b dobrze wp\u0142ywa na wyobra\u017ani\u0119.<\/p>\n

Je\u015bli kto\u015b nie s\u0142ysza\u0142 koncertu Sufjana Stevensa<\/strong> (bo to o nim mowa), to mo\u017ce przynajmniej przeczyta\u0107 i zobaczy\u0107<\/a> par\u0119 zatrzymanych w kadrze scen. A by\u0142o co ogl\u0105da\u0107. W wersji wizualnej „The Age of Adz” podoba mi si\u0119 bardziej – fascynacja pracami Royala Robertsona<\/a> brzmi jako\u015b bardziej przekonuj\u0105co, gdy autor p\u0142yty t\u0142umaczy j\u0105 punkt po punkcie samemu. Wa\u017cne jest te\u017c to, \u017ce SS pokazuje – co te\u017c wida\u0107 dopiero na scenie – spory dystans do ca\u0142ej tej (\u015bwiadomie, jak si\u0119 okazuje) przekombinowanej koncepcji materia\u0142u z p\u0142yty. No i fakt, \u017ce uczciwie rozpisa\u0142 te elektroniczne w du\u017cej mierze utwory na 11-osobowy zesp\u00f3\u0142 ze sob\u0105 w roli g\u0142\u00f3wnej. Do tego polecam wywiad z Sufjanem<\/a>.<\/p>\n

S\u0142ucham d\u0142ugo wyczekiwanego Pantha du Prince, a w\u0142a\u015bciwie remiks\u00f3w utwor\u00f3w z ostatniej p\u0142yty tego projektu – „XI Versions of Black Noise<\/em>„. Czeka\u0142em d\u0142ugo, bo najpierw sam nie mog\u0142em si\u0119 zdecydowa\u0107, czy wej\u015b\u0107 w CD, czy jednak w winyl. Za tym drugim przemawia\u0142y wzgl\u0119dy estetyczne, za pierwszym – ekonomiczne, bo tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce czarna p\u0142yta nosi w tym wypadku tytu\u0142 „V Versions of Black Noise<\/em>” i zawiera tylko 5 wybranych remiks\u00f3w. Poszed\u0142em na ilo\u015b\u0107 i \u015bci\u0105gn\u0105\u0142em sobie t\u0119 pierwsz\u0105. <\/p>\n

Oczywi\u015bcie materia\u0142 wyj\u015bciowy by\u0142 na tyle dobry, \u017ce ca\u0142kiem zepsu\u0107 co\u015b takiego nie spos\u00f3b. Ale efekt ko\u0144cowy w bolesnej formie przekonuje, \u017ce to Hendrik Weber jest na tle wsp\u00f3\u0142czesnej sceny minimalistycznego techno postaci\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 i bardzo charakterystyczn\u0105. Ci\u0119\u017cko wydrze\u0107 takiemu utw\u00f3r, przemiksowa\u0107 go z sukcesem i jeszcze doda\u0107 co\u015b swojego. Przekonuje o tym mniej wi\u0119cej po\u0142owa programu tej p\u0142yty. W szczeg\u00f3lno\u015bci nudny Carsten Jost, ci\u0119\u017ckostrawny Hierogliphic Being, pozbawiony jasnego pomys\u0142u Efdemin i jednak do\u015b\u0107 przewidywalny Moritz Von Oswald. Co\u015b od siebie dorzucili tu oczywi\u015bcie cz\u0142onkowie Animal Collective, ale przede wszystkim The Sight Below, kt\u00f3ry obok oryginalnego wyboru („A Nomad’s Retreat”) zdo\u0142a\u0142 jeszcze dokona\u0107 przefiltrowania PdP przez sito w\u0142asnych emocji, oraz Four Tet, kt\u00f3ry zagra\u0142 „Stick It To My Side” w stylu swojej ostatniej p\u0142yty „There Is Love In You” – ale to ju\u017c remiksowy pewniak. <\/p>\n

Do tego 13 czarnych stron w ksi\u0105\u017ceczce do\u0142\u0105czonej do p\u0142yty – gest pokazuj\u0105cy, \u017ce las\u00f3w w Niemczech wci\u0105\u017c du\u017co, a i farby drukarskiej w kryzysie dostatek. A mo\u017ce naiwna manifestacja zwi\u0105zana z tytu\u0142em oryginalnej p\u0142yty Pantha du Prince? Sam nie wiem, co wol\u0119. Wiem tylko, \u017ce spokojnie mog\u0142em obstawi\u0107 nie kompakt, tylko 5-utworow\u0105 wersj\u0119 winylow\u0105. Straci\u0142bym tylko remiks Four Tet, ale mo\u017cna go sobie dokupi\u0107 na 12″ singlu „Stick To My Side”.<\/p>\n

\"\"<\/a>PANTHA DU PRINCE „XI Versions of Black Noise”<\/strong>
\nRough Trade 2011
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „A Nomad’s Retreat” (wersja The Sight Below), „Stick To My Side” (wersja Four Tet).<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> Welt Am Draht \/\/ Pantha du Prince Remixes<\/a> by floorvsbed<\/a><\/span> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Moment wieczoru? Wyraz twarzy teatralnej bileterki, kt\u00f3ra (ju\u017c po wykonaniu swojej pracy) wysz\u0142a na chwil\u0119 na drugi balkon i zobaczy\u0142a widowisko b\u0119d\u0105ce po\u0142\u0105czeniem filmu „Tron”, zjazdu hipis\u00f3w od Kena Keseya i „Czarnoksi\u0119\u017cnika z krainy Oz” (skojarzenia z The Flaming Lips obecne). Usi\u0142uj\u0105c czyta\u0107 jej w my\u015blach, doszed\u0142em do wniosku, \u017ce brzmia\u0142y one: „Bo\u017ce drogi, i […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,120,1,7,435,106],"tags":[227,320],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/782"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=782"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/782\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":788,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/782\/revisions\/788"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=782"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=782"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=782"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}