
{"id":7863,"date":"2015-04-30T16:15:02","date_gmt":"2015-04-30T14:15:02","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=7863"},"modified":"2015-05-13T22:46:17","modified_gmt":"2015-05-13T20:46:17","slug":"jak-sobie-wyobrazaliscie-afryke","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2015\/04\/30\/jak-sobie-wyobrazaliscie-afryke\/","title":{"rendered":"Jak sobie wyobra\u017cali\u015bcie Afryk\u0119?"},"content":{"rendered":"<p>30 milion\u00f3w Polak\u00f3w posz\u0142o na krajowy film. Nie dzi\u015b. Wydarzy\u0142o si\u0119 to ponad 40 lat temu, a chodzi\u0142o o film &#8222;W pustyni i w puszczy&#8221;, ten pierwszy, w re\u017cyserii W\u0142adys\u0142awa \u015alesickiego. Rekordowy pod wzgl\u0119dem widowni &#8211; i pewnie ju\u017c nie do pobicia w tej dziedzinie. Dzi\u015b, po latach, wychodzi na p\u0142ycie muzyka z tego filmu &#8211; w kontrastowo skromnych 500 egzemplarzach limitowanej edycji. Cho\u0107 \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa Andrzeja Korzy\u0144skiego jest jednym z tych element\u00f3w filmu, kt\u00f3re do dzi\u015b broni\u0105 si\u0119 w nim najlepiej. I elementem, kt\u00f3ry mnie przez lata rozpala\u0142 wyobra\u017ani\u0119 i na sw\u00f3j spos\u00f3b zast\u0119powa\u0142 prawdziw\u0105 muzyk\u0119 z Afryki.<!--more--><\/p>\n<p>Ju\u017c &#8222;Czo\u0142\u00f3wka&#8221; kola\u017cowo sklejona z trzech cz\u0119\u015bci daje poj\u0119cie o tym, z jakich sk\u0142adnik\u00f3w buduje Korzy\u0144ski swoje filmowe opowie\u015bci. Mamy tu 40 sekund studia eksperymentalnego, nast\u0119pnie 40 kolejnych z g\u0119st\u0105 parti\u0105 afryka\u0144skich b\u0119bn\u00f3w i nisko dudni\u0105c\u0105 gitar\u0105 basow\u0105 &#8211; bardzo charakterystycznym instrumentem, za kt\u00f3rego brzmienie kiedy\u015b zapami\u0119ta\u0142em muzyk\u0119 Korzy\u0144skiego na lata (<a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2014\/05\/19\/a-gdyby-tak-polski-daft-punk\/\">pisa\u0142em ju\u017c o tym<\/a> wcze\u015bniej) &#8211; a wreszcie kolejnych 40 sekund orkiestrowe tematu o, mam wra\u017cenie, arabsko-afryka\u0144skim charakterze. Ten trzeci w\u0105tek w dalszej cz\u0119\u015bci ju\u017c dominuje, a arabskie, wr\u0119cz orientalne w\u0105tki t\u0142umaczy rzecz jasna fabu\u0142a filmu i powie\u015bci Sienkiewicza, z suda\u0144skim powstaniem Mahdiego w tle. Jak zwykle pieczo\u0142owicie przygotowane wydawnictwo GAD Records opowiada bardziej histori\u0119 ca\u0142o\u015bci ni\u017c analizuje kolejne elementy, ale mamy histori\u0119 chwytliwego i podchwyconego przez Amerykan\u00f3w tematu przewodniego &#8222;W pustyni&#8230;&#8221;, kt\u00f3ry przyw\u0142aszczy\u0142a sobie jedna z tamtejszych stacji telewizyjnych (o tym Korzy\u0144ski opowiada\u0142 tak\u017ce w <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1530061,1,krete-sciezki-ojca-franka-kimono.read\">rozmowie z &#8222;Polityk\u0105&#8221;<\/a>). <\/p>\n<p>Temat wraca w bardzo r\u00f3\u017cnych stylistycznie wersjach, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych najlepiej zapami\u0119ta\u0142em niegdy\u015b uj\u0119cie pi\u0105te (nagranie nr 23 na p\u0142ycie). Ca\u0142\u0105 suit\u0119 filmow\u0105 buduj\u0105 bardzo kr\u00f3tkie fragmenty &#8211; najd\u0142u\u017cszy z nich trwa niespe\u0142na 3 minuty. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ma oczywi\u015bcie charakter czysto ilustracyjny, brzmi\u0105 jednak dzi\u015b bardzo intryguj\u0105co, poza tym pokazuj\u0105 kszta\u0142tuj\u0105cy si\u0119 styl Korzy\u0144skiego &#8211; z d\u0142ugimi pasa\u017cami budowanymi na akordach pianina Rhodesa, w\u0142a\u015bnie owym g\u0142\u0119bokim, dudni\u0105cym basem, a do tego bardzo sprawnie \u0142\u0105cz\u0105cy brzmienie orkiestry z elementami stylistyki rockowej czy funkowej. Wa\u017cny, odnotowywany przez autor\u00f3w tego wydania, jest tu udzia\u0142 gitarzysty Winicjusza Chr\u00f3sta, kt\u00f3ry mia\u0142 si\u0119 pojawia\u0107 i na innych sesjach nagraniowych Korzy\u0144skiego. A w\u0105tek b\u0119bn\u00f3w, o kt\u00f3rym mowa na pocz\u0105tku, ma swoje przed\u0142u\u017cenie w pojawiaj\u0105cych si\u0119 w filmie fragmentach nagra\u0144 terenowych, kt\u00f3re <del datetime=\"2015-05-13T20:44:30+00:00\">Korzy\u0144ski realizowa\u0142 na miejscu, maj\u0105c mo\u017cliwo\u015b\u0107 pracy z ekip\u0105 &#8222;W pustyni i w puszczy&#8221; na planie w Afryce<\/del> <strong>zrealizowa\u0142 Andrzej Bohdanowicz, d\u017awi\u0119kowiec filmu<\/strong>. <\/p>\n<p>Niestety, tych ostatnich d\u017awi\u0119k\u00f3w tutaj nie dostajemy, wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich zosta\u0142a zreszt\u0105 wykorzystana w filmie osobno. P\u0142yta przynosi za to r\u00f3\u017cnorodne spektrum kompozycji Andrzeja Korzy\u0144skiego &#8211; pe\u0142en zestaw fragment\u00f3w muzycznych wykorzystanych w filmie, odrestaurowanych <del datetime=\"2015-05-13T20:44:30+00:00\">na podstawie transferu z ta\u015bm filmowych<\/del> <strong>z oryginalnych ta\u015bm audio<\/strong>. W polskich warunkach to zwykle jedyna mo\u017cliwo\u015b\u0107 &#8211; na podobnych zasadach przygotowano ostatnio cho\u0107by zestaw jazzowych soundtrack\u00f3w polskich wydanych przez wytw\u00f3rni\u0119 Jazz On Film, o kt\u00f3rych <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2015\/02\/20\/ida-do-radosci-czyli-efekt-wow\/\">pisa\u0142em dwa miesi\u0105ce temu<\/a>. Ca\u0142o\u015b\u0107 nagrano jednak w studiu S-1 w Polskim Radiu, przy udziale muzyk\u00f3w Polskiej Orkiestry Radiowej. <\/p>\n<p>W najbli\u017cszych dniach na Polifonii podsumowania kwietniowych premier, w tym r\u00f3wnie\u017c p\u0142yt z muzyk\u0105 afryka\u0144sk\u0105, ju\u017c wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, i prawdziw\u0105, a nie ilustruj\u0105c\u0105 wyobra\u017cenia o Afryce. Natomiast w nowym S-1, czyli Studiu im. Witolda Lutos\u0142awskiego, ju\u017c dzi\u015b koncert z okazji Mi\u0119dzynarodowego Dnia Jazzu &#8211; wyst\u0105pi dzia\u0142aj\u0105ca na nowo formacja Power of the Horns pod wodz\u0105 Piotra Damasiewicza. Zapraszam na ten koncert w imieniu swoim i Jacka Hawryluka &#8211; pocz\u0105tek o 20.00, zar\u00f3wno na miejscu, jak i na antenie radiowej Dw\u00f3jki.<\/p>\n<p><strong>ANDRZEJ KORZY\u0143SKI <em>W pustyni i w puszczy &#8211; muzyka filmowa<\/em><\/strong>, GAD Records 2015, <strong>8\/10<\/strong><br \/>\nCz\u0119\u015b\u0107 muzyki z filmu do ods\u0142uchania <a href=\"http:\/\/gadrecords.pl\/katalog\/andrzej-korzynski-w-pustyni-i-w-puszczy\">na stronie internetowej GAD Records<\/a>.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/cd_028_korzynski_w_pustyni.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/cd_028_korzynski_w_pustyni.jpg\" alt=\"cd_028_korzynski_w_pustyni\" width=\"500\" height=\"500\" class=\"aligncenter size-full wp-image-7864\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/cd_028_korzynski_w_pustyni.jpg 600w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/cd_028_korzynski_w_pustyni-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/cd_028_korzynski_w_pustyni-300x300.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 500px) 100vw, 500px\" \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>30 milion\u00f3w Polak\u00f3w posz\u0142o na krajowy film. Nie dzi\u015b. Wydarzy\u0142o si\u0119 to ponad 40 lat temu, a chodzi\u0142o o film &#8222;W pustyni i w puszczy&#8221;, ten pierwszy, w re\u017cyserii W\u0142adys\u0142awa \u015alesickiego. Rekordowy pod wzgl\u0119dem widowni &#8211; i pewnie ju\u017c nie do pobicia w tej dziedzinie. Dzi\u015b, po latach, wychodzi na p\u0142ycie muzyka z tego filmu [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7864,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,107,7,1923,634,1139],"tags":[1124,1769],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7863"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7863"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7863\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7910,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7863\/revisions\/7910"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7864"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7863"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7863"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7863"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}