{"id":7971,"date":"2015-05-28T16:28:07","date_gmt":"2015-05-28T14:28:07","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=7971"},"modified":"2015-05-28T16:30:09","modified_gmt":"2015-05-28T14:30:09","slug":"indie-zmieniaja-swiat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2015\/05\/28\/indie-zmieniaja-swiat\/","title":{"rendered":"Indie zmieniaj\u0105 \u015bwiat"},"content":{"rendered":"

Jak wiadomo nie lubi\u0119 terminu „indie”, ale powiedzmy, \u017ce w tym znaczeniu go akceptuj\u0119. Muzyczna kultura „zr\u00f3b to sam” podsun\u0119\u0142a metody dzia\u0142ania ca\u0142ej dzisiejszej kulturze i ekonomii, w\u0142\u0105cznie ze sfer\u0105 nowych technologii i start-up\u00f3w – taka tez\u0119 stawia Deborah Cohen w swoim tek\u015bcie „How Indie Rock Changed the World”<\/a>. Teza nie jest mo\u017ce nowa, ale zosta\u0142a ciekawie i do\u015b\u0107 wyczerpuj\u0105co przedstawiona na \u0142amach najnowszego wydania „The Atlantic”. Opowie\u015b\u0107 uk\u0142ada si\u0119 w histori\u0119 drugiej – po hipisowskiej rewolcie – fali rockowej energii, kt\u00f3ra zasili\u0142a now\u0105 fal\u0119 my\u015blenia o \u015bwiecie. Pierwsza (ta hipisowska) jak wiadomo sko\u0144czy\u0142a si\u0119 festiwalem hipokryzji, a jej uczestnicy deklarowali przywi\u0105zanie do warto\u015bci duchowych, a potem bili si\u0119 o rynek, cho\u0107by na czele wielkich koncern\u00f3w informatycznych. Drugiej uda\u0142o si\u0119 znacznie d\u0142u\u017cej zachowa\u0107 sp\u00f3jno\u015b\u0107 czyn\u00f3w i pogl\u0105d\u00f3w. Ciekawie jest pod\u0105\u017cy\u0107 za my\u015bl\u0105 Cohen, kt\u00f3ra podchodzi do tematu na \u015bwie\u017co, z warsztatem dziennikarki zajmuj\u0105cej si\u0119 na co dzie\u0144 histori\u0105, ale te\u017c \u015bwiadka wydarze\u0144 ameryka\u0144skiej sceny DIY. <\/p>\n

Sw\u00f3j wyw\u00f3d Cohen prowadzi przede wszystkim w oparciu o tre\u015b\u0107 dw\u00f3ch wydanych niedawno ksi\u0105\u017cek. „Your Band Sucks” Jona Fine’a (nie znam, ale zdaje si\u0119, \u017ce po\u015bwi\u0119cona jest wszystkim tym anonimowym bohaterom punka i nowej fali, kt\u00f3rym si\u0119 nie uda\u0142o) i „Girl in a Band” Kim Gordon (pisa\u0142em o ksi\u0105\u017cce obszernie w „Polityce”<\/a>). Autorka troch\u0119 za bardzo koncentruje si\u0119 w zwi\u0105zku z tym na opisywaniu obyczajowo\u015bci bohater\u00f3w sceny alternatywnej, co charakterystyczne – do\u015b\u0107 pow\u015bci\u0105gliwej w por\u00f3wnaniu z pokoleniem ich hipisowskich rodzic\u00f3w. Ale odnotowuje, \u017ce czasy spo\u0142eczno\u015bciowego internetu przynios\u0142y wreszcie nale\u017cn\u0105 uwag\u0119 wielu zapomnianym, ale konsekwentnym muzycznie i artystycznie warto\u015bciowym wykonawcom z lat 80. czy 90. Co do muzycznego rodowodu postawy geeka mo\u017cna by oczywi\u015bcie z Cohen polemizowa\u0107 (w polemik\u0119 weszliby reprezentanci \u015brodowisk SF i komiksowego), ale trudno dyskutowa\u0107 o takich spostrze\u017ceniach jak przemiana zin\u00f3w w blogi i prosta zale\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy tymi formami. Sam pisa\u0142em o tym, nie chwal\u0105c si\u0119, prac\u0119 magistersk\u0105, b\u0119d\u0119 wi\u0119c pod tym wzgl\u0119dem wp\u0142ywu kultury indie na dzisiejsz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 broni\u0107 jak lew. Fakt zmieniania rzeczywisto\u015bci – tak\u017ce gospodarczej – poprzez cha\u0142upnicze dzia\u0142ania we w\u0142asnych republikach gara\u017cowych wydaje mi si\u0119 ju\u017c tak oczywisty (i sp\u00f3jny z tym, co robi\u0142o pokolenie Gatesa, Jobsa i Wozniaka), \u017ce pewnie nie trzeba b\u0119dzie go w og\u00f3le broni\u0107. Nie s\u0105 to wi\u0119c, jak ju\u017c wspomnia\u0142em, spostrze\u017cenia wstrz\u0105saj\u0105ce, ale gdy kto\u015b przedstawia je nie w bran\u017cowej gazecie i nie przez pryzmat bran\u017cowego spojrzenia, a do tego zbiera argumenty z r\u00f3\u017cnych stron, warto na chwil\u0119 si\u0119 nad tym zatrzyma\u0107. <\/p>\n

Indie przenika do wszelkich sfer – od antysystemowej logiki w polityce (w po\u0142\u0105czeniu z nieufno\u015bci\u0105 do reszty \u015bwiata i swoi\u015bcie rozumianym DIY – ostatnio u Paw\u0142a Kukiza), po mod\u0119 na ma\u0142e browary. Rozmawiali\u015bmy sobie o tej ostatniej z pewnym polskim pracownikiem sektora nowych technologii, bardzo dobrze zorientowanym w temacie. To, co mi opowiedzia\u0142, z\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 w panoram\u0119 nie tylko ameryka\u0144skich browar\u00f3w, kt\u00f3re maj\u0105 rys niezale\u017cnych wytw\u00f3rni p\u0142ytowych, ale i polskich browar\u00f3w o nazwach znanych tylko najbardziej wtajemniczonym, ograniczonej ekspozycji w sklepach, no i produkuj\u0105cych piwo o przer\u00f3\u017cnych smakach i aromatach, wr\u0119cz demonstracyjnie r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119 od ca\u0142ej reszty. Cho\u0107 bazuj\u0105cych w wi\u0119kszo\u015bci na odkrywanym na nowo starym know-how. Zaraz, przecie\u017c nie inaczej jest z indie rockiem i indie popem! Na ko\u0144cu \u00f3w nowo poznany znajomy m\u00f3wi mi, czego s\u0142ucha: Django Django. Idealny przyk\u0142ad – popowy w istocie zesp\u00f3\u0142, ale z tej kasty, u kt\u00f3rej nie chodzi o sukces globalny, tylko pozostanie przy modnym, nieco jednak niszowym zjawisku. Has\u0142a indie pop nie lubi\u0119 jeszcze bardziej ni\u017c samego indie, ale jak\u017ce go tu nie zastosowa\u0107?<\/p>\n

Znajomy zna\u0142 now\u0105 p\u0142yt\u0119 Django Django szybciej ode mnie. Nic dziwnego. Po pierwsze, nale\u017cy do sfery nowych technologii, wi\u0119c muzyk\u0119 mia\u0142 w cyfrze na d\u0142ugo zanim do mnie zd\u0105\u017cy\u0142 dotrze\u0107 fizyczny egzemplarz. Po drugie, w\u015br\u00f3d wielu cech nowej kultury, jakie wprowadzi\u0142a scena alternatywna, poza zatarciem granicy na linii nadawca-odbiorca, jest r\u00f3wnie\u017c zatarcie granicy na linii dziennikarz muzyczny-s\u0142uchacz amator. To te\u017c cz\u0119\u015b\u0107 etosu DIY. <\/p>\n

No wi\u0119c jest nowa p\u0142yta Django Django<\/strong>, zespo\u0142u na tyle charakternego, \u017ceby go wrzuca\u0107 do koszyka z niezale\u017cnymi (nagrywa dla niewielkiej podparyskiej firmy Because) i jednocze\u015bnie tworz\u0105cego tak melodyjne piosenki, dopracowane w klasycznym rozumieniu tej sztuki, by \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce na listach przeboj\u00f3w zbyt cz\u0119sto nie go\u015bci. Ba, wydaje si\u0119, \u017ce ci\u0105\u017cy na nim kl\u0105twa The Beta Band (pisa\u0142em tu ju\u017c<\/a> o podobie\u0144stwie i bezpo\u015brednich zwi\u0105zkach tych dw\u00f3ch zespo\u0142\u00f3w), czyli \u017ce z etykietk\u0105 ulubionej popowej grupy krytyk\u00f3w muzycznych nie maj\u0105 wielkich szans u mas. \u015awiadcz\u0105 o tym umiarkowane wyniki sprzeda\u017cowe „Born under Saturn”, ich drugiej p\u0142yty, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 4 maja. Poza TBB par\u0119 punkt\u00f3w odniesienia jest – The Beatles rzecz jasna, te ja\u015bniejsze, bardziej piosenkowe momenty z Animal Collective (wokale), wreszcie rave’owa scena prze\u0142omu lat 80. i 90. Bo owszem, taneczne rytmy zesp\u00f3\u0142 z Londynu \u0142\u0105czy z lekk\u0105, piosenkow\u0105 konwencj\u0105 w spos\u00f3b bardzo naturalny. Co sprawia, \u017ce niekt\u00f3rzy doszukuj\u0105 si\u0119 tu jeszcze skojarze\u0144 z Klaxons. <\/p>\n

Tekst, kt\u00f3ry p\u0142ycie towarzyszy, zaczynaj\u0105cy si\u0119 s\u0142owami „Glow-sticks & rhinestones will breakdance on your bones” i kompletnie niezrozumia\u0142y, wydaje si\u0119 podsuwa\u0107 mo\u017cliwe powody takiego oci\u0105gania publiczno\u015bci: Django Django s\u0105 tak skorzy do \u017cart\u00f3w i zgrywy, po alternatywnemu zdystansowani do wszystkiego, \u017ce przy okazji dystansuj\u0105 od siebie potencjalnych fan\u00f3w. Poza tym ich piosenki s\u0105 stosunkowo ma\u0142o odporne na skipowanie. Singli da si\u0119 z „Born under Saturn” nawycina\u0107 ca\u0142e nar\u0119cze, ale przy tym wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich to piosenki tak zbudowane, \u017ce aby je doceni\u0107, trzeba przes\u0142ucha\u0107 od pocz\u0105tku do ko\u0144ca. Zobaczy\u0107 w nich transformacj\u0119 stylu, prze\u0142amanie harmoniczne, zappowski b\u0142ysk figlarstwa. \u017bart potrzebuje kontekstu. Nie jest to w \u017cadnym razie wybitna p\u0142yta – podobnie jak poprzedniczka – ale zn\u00f3w mamy album imponuj\u0105co pouk\u0142adany, mi\u0119sisty, pe\u0142en zaskocze\u0144 i zn\u00f3w (pierwsza p\u0142yta trafi\u0142a do mojej dziesi\u0105tki roku p\u0142yt lekkich, \u0142atwych i przyjemnych) bardzo mi\u0142y w s\u0142uchaniu.<\/p>\n

DJANGO DJANGO Born under Saturn<\/em><\/strong>, Because 2015, 7\/10 <\/strong> <\/p>\n