Dosta\u0142em od koncernu Sony wiadomo\u015b\u0107 prasow\u0105, wed\u0142ug kt\u00f3rej muzyka, tak jak pieprz i s\u00f3l, zmieni nam smak jedzenia. I nie w spos\u00f3b banalny, typu piosenka turystyczna – kie\u0142basa z rusztu, klasycy wiede\u0144scy – Apfelstrudel, a heavy metal – zupa z chmielu. Prof. Charles Spence z Oksfordu, kt\u00f3rego cytuj\u0105 (ostrzegam, \u017ce robi\u0105 to po to, aby sprzeda\u0107 technologi\u0119 multi-room, jakkolwiek karko\u0142omne si\u0119 to wydaje), twierdzi, \u017ce nawet drobne zmiany czynnik\u00f3w otoczenia, w tym muzyki, wp\u0142yn\u0105 na odbi\u00f3r smak\u00f3w. Ma to kilka praktycznych i ca\u0142kiem wystrza\u0142owych efekt\u00f3w, o kt\u00f3rych opowiem wam dalej, w dodatku nie pr\u00f3buj\u0105c wam niczego sprzeda\u0107 (w szczeg\u00f3lno\u015bci: technologii multi-room). Cho\u0107 b\u0119d\u0105 i p\u0142yty.<\/p>\n
Pierwsza sensacja to fakt, \u017ce zdaniem prof. Spence’a s\u0142uchanie muzyki klasycznej powoduje, \u017ce „wina i inne alkohole sprawiaj\u0105 wra\u017cenie trunk\u00f3w wy\u017cszej jako\u015bci”. Podoba mi si\u0119 to jako spos\u00f3b oddawania kulturze tego, pod wp\u0142ywem czego stajemy si\u0119 mniej kulturalni. Czyli pieni\u0105dze zaoszcz\u0119dzone na winie (Biedronka zamiast Kondrata itd.) mo\u017cna wyda\u0107 na komplet symfonii Johannesa Brahmsa – i wszystko si\u0119 b\u0119dzie zgadza\u0142o.<\/p>\n
Kolejne twierdzenia oskfordzkiego profesora to (w skr\u00f3cie): przy wolnej muzyce d\u0142u\u017cej odczuwamy smak (czyli chillout), im bardziej podoba nam si\u0119 muzyka, tym bardziej nam smakuje (co zmierza ku: „bo zgin\u0119\u0142a gdzie\u015b p\u0142yta Pink Floyd” zamiast „bo zupa by\u0142a za s\u0142ona”), a do tego dob\u00f3r instrumentu wzmacnia smaki. „D\u017awi\u0119k fortepianu dobrze pasuje do owoc\u00f3w takich jak je\u017cyny, brzoskwinie czy maliny”. Czyli pianistyk\u0119 lepiej traktowa\u0107 jako zjawisko sezonowe. Poza tym chrupanie lub podobne d\u017awi\u0119ki – odpowiednio wzmocnione (tu nie mam pomys\u0142u, jaki\u015b Pungent Stench mo\u017ce?) dobrze nam robi\u0105 przy gryzieniu np. chips\u00f3w czy \u015bwie\u017cych warzyw. To wszystko przypomina mi troch\u0119 stare opowie\u015bci audiofil\u00f3w o tym, \u017ce jedzenie kapusty \u017ale wp\u0142ywa na odbi\u00f3r niskich cz\u0119stotliwo\u015bci. Gdy moim zdaniem \u017ale wp\u0142ywa przede wszystkim na s\u0142uchanie czego\u015b w towarzystwie innych os\u00f3b.<\/p>\n
A propos kapusty. Przypomnijmy sobie niedawny roz\u0142am spo\u0142ecze\u0144stwa na zwolennik\u00f3w bigosu i budyniu. Dwie trudne do pogodzenia frakcje, kt\u00f3re podzieli\u0142y kraj prawie na p\u00f3\u0142. No wi\u0119c ta technologia multi-room (kt\u00f3rej dalej nie zamierzam nikomu reklamowa\u0107 – sam mam co\u015b do odtwarzania muzyki prawie w ka\u017cdym pomieszczeniu, ale bez centralnego sterowania) pogodzi\u0142aby zwolennik\u00f3w bigosu i budyniu – jedni jedliby pierwsze, drudzy drugie, i w dodatku bardzo by im smakowa\u0142o, bo puszczaliby sobie odpowiedni – i na pewno ca\u0142kiem inny – podk\u0142ad muzyczny. <\/p>\n
Dlatego dzisiejsze p\u0142yty dobra\u0142em, szukaj\u0105c du\u017cych r\u00f3\u017cnic i starcia o charakterze w\u0142a\u015bciwie pokoleniowym. Po jednej stronie w\u0105saty producent, kt\u00f3ry zrewolucjonizowa\u0142 scen\u0119 taneczn\u0105, cho\u0107 teraz wydaje si\u0119 dzia\u0142a\u0107 jakby mniej dynamicznie. Po drugiej go\u0142ow\u0105s, kt\u00f3ry obiecuje swoj\u0105 muzyk\u0105 rzeczy niemo\u017cliwe. Chce pozszywa\u0107 podzia\u0142y, prosz\u0119 pa\u0144stwa, pogodzi\u0107 fan\u00f3w niezale\u017cnego rocka z mi\u0142o\u015bnikami sceny klubowej. Jak si\u0119 popatrzy na dwie tak odmienne estetyki, mo\u017cna uwierzy\u0107 i w to, \u017ce pasuj\u0105 do innych zup, innych drugich i zupe\u0142nie innych deser\u00f3w. <\/p>\n