{"id":8184,"date":"2015-06-24T16:42:41","date_gmt":"2015-06-24T14:42:41","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=8184"},"modified":"2015-06-24T16:55:44","modified_gmt":"2015-06-24T14:55:44","slug":"warszawa-stracila-centrum-i-odnalazla-centrum","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2015\/06\/24\/warszawa-stracila-centrum-i-odnalazla-centrum\/","title":{"rendered":"Warszawa straci\u0142a Centrum i odnalaz\u0142a centrum"},"content":{"rendered":"

Mniej wi\u0119cej dekad\u0119 temu zdarzy\u0142o mi si\u0119 pracowa\u0107 (wsp\u00f3lnie z Ani\u0105 Sa\u0144czuk i Jackiem Skolimowskim) nad ksi\u0105\u017ck\u0105 Warszawa – w poszukiwaniu centrum<\/em>. Cyklem rozm\u00f3w o Warszawie, kt\u00f3re najpierw mia\u0142y by\u0107 rodzajem przewodnika po mie\u015bcie dla obcokrajowc\u00f3w, a potem ukaza\u0142y si\u0119 tak\u017ce w polskiej wersji. Nie znajdziecie ju\u017c tego w ksi\u0119garniach (cykl \u017cycia ksi\u0105\u017cki to u nas kilka lat), wi\u0119c kr\u00f3tko przypomn\u0119: rozmawiali\u015bmy z animatorami kultury w mie\u015bcie, restauratorami, architektami, muzykami, publicystami, pr\u00f3buj\u0105c jako\u015b zdefiniowa\u0107 star\u0105 i now\u0105 warszawsko\u015b\u0107, a przy okazji – zdiagnozowa\u0107 problem tego miasta po 1989 roku, gdy nie potrafi\u0142o odnale\u017a\u0107 sta\u0142ego nowego towarzyskiego i kulturalnego centrum. Cz\u0119\u015b\u0107 spo\u015br\u00f3d tez ksi\u0105\u017cki podchwytywali p\u00f3\u017aniej inni, cz\u0119\u015b\u0107 si\u0119 zdezaktualizowa\u0142a. U\u015bwiadomi\u0142em to sobie, sp\u0119dzaj\u0105c niedziel\u0119 na placu Defilad, w ogr\u00f3dku, centrum kulturalnym, klubowym i restauracyjnym – wszystkim po trochu. Wpadli\u015bmy tam na siebie zreszt\u0105 ze wsp\u00f3\u0142autork\u0105 ksi\u0105\u017cki. Jakie\u017c to by\u0142o symboliczne – Warszawa swoje centrum odnalaz\u0142a po latach w \u015bcis\u0142ym centrum. Straci\u0142a za to pewne Centrum…<\/p>\n

Rewolucje klubowe w mie\u015bcie, opisywane przez nas i naszych rozm\u00f3wc\u00f3w w ksi\u0105\u017cce, zestarza\u0142y si\u0119 najszybciej. Przepad\u0142a Piekarnia, zamieniona w imprezowni\u0119 disco polo i bohaterk\u0119 telenoweli. W centrum na mokotowskich fortach, kt\u00f3re na pocz\u0105tku wieku by\u0142o krzykiem mody, teraz si\u0119 raczej pracuje ni\u017c imprezuje (siedziby ma tam kilka znacz\u0105cych firm, m.in. od ca\u0142kiem dawna Platige Image). I jako\u015b tak wysz\u0142o, \u017ce w okolicach Pa\u0142acu Kultury i Nauki zn\u00f3w muzyki jest sporo (by\u0142 kto\u015b na tych koncertach Flying Lotusa, tak przy okazji, jak by\u0142o?). Ale po drodze, czego bardzo \u017ca\u0142uj\u0119, umar\u0142a bliska mi inicjatywa Centralnego Domu Qultury<\/strong>. Miejsca fajnego, kt\u00f3re jednak w tej fajno\u015bci nie sta\u0142o si\u0119 sezonow\u0105 mod\u0105 i nie zgubi\u0142o swego anarchistycznego sznytu oddolnej kultury alternatywnej. Cho\u0107 – jak na warszawskie warunki – klub w do\u015b\u0107 sp\u00f3jnym kszta\u0142cie przetrwa\u0142 ca\u0142kiem d\u0142ugo, kilkana\u015bcie lat.<\/p>\n

Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce o ile CDQ prowadzony przez Jarka Gu\u0142\u0119 (by\u0142 jednym z bohater\u00f3w wspomnianej ksi\u0105\u017cki) przepad\u0142, to jego archiwum promieniuje. Archiwum, czyli zbi\u00f3r nagra\u0144 koncert\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y tu rejestrowane regularnie. Wystarczy\u0142o powalczy\u0107 o prawa do ich wydania – a\u017c dziwne, \u017ce ta inicjatywa nie pojawi\u0142a si\u0119 wcze\u015bniej. Teraz jest – seria wydawnicza numerowanych, limitowanych album\u00f3w koncertowych Live at CDQ. Numerowanych podw\u00f3jnie, bo z jednej strony mamy numer w kolejno\u015bci serii, z drugiej – odr\u0119cznie wpisany numer egzemplarza. <\/p>\n

Pierwsze dwa numery seryjne – 01 i 02 – to odpowiednio Dub Syndicate <\/strong>i Transmisja<\/strong>. Oba albumy do\u015b\u0107 dobrze oddaj\u0105 charakter klubu, kt\u00f3ry zawsze by\u0142 blisko reggae\/dubu w r\u00f3\u017cnych postaciach i pozostawa\u0142 wierny prezentacjom sto\u0142ecznej sceny alternatywnej. Na tle tej ostatniej grochowska Transmisja by\u0142a zespo\u0142em wyj\u0105tkowym, \u0142\u0105cz\u0105cym r\u00f3\u017cne nurty (funk, reggae, w pewnym sensie pozostawali te\u017c dobrymi duchami dla warszawskiej sfery hiphopowej i towarzyszyli jej zwi\u0105zkom z ragga). I w\u0142a\u015bciwie wci\u0105\u017c jest, bo cho\u0107 zesp\u00f3\u0142 pozostaje w u\u015bpieniu, kolejne reaktywacje s\u0105 mo\u017cliwe. Koncert Transmisji jest zreszt\u0105 efektem jednej z takich reaktywacji – nagrany zosta\u0142 w 2012 roku (czyli po 18 latach od za\u0142o\u017cenia zespo\u0142u!). Momentami brakuje nieco ogrania, ale brzmieniowo wiele utwor\u00f3w wypad\u0142o lepiej ni\u017c w latach 90. Z perspektywy te\u017c \u0142atwiej doceni\u0107 wk\u0142ad grupy w to, co si\u0119 dzieje na scenie muzycznej dzi\u015b.<\/p>\n

Dub Syndicate to z kolei przyk\u0142ad jednej z tych kapel, kt\u00f3re do CDQ \u015bci\u0105ga\u0142y du\u017ce t\u0142umy – ciekawa formacja z rubie\u017cy reggae za\u0142o\u017cona przez s\u0142ynnego Adriana Sherwooda, a kierowana wiele lat przez nie\u017cyj\u0105cego ju\u017c perkusist\u0119 Lincolna Style’a Scotta. Wsp\u00f3\u0142pracowali z najwi\u0119kszymi postaciami dubu i dancehallu, a w CDQ zaprezentowali si\u0119 w roku 2001 w postaci sze\u015bcioosobowego zespo\u0142u prezentuj\u0105cego \u017cyw\u0105 i momentami bardziej tradycyjn\u0105 wersj\u0119 reggae, z wokalist\u0105 Fredem Locksem. Ten wyst\u0119p nie jest mo\u017ce tak dobrze nagrany jak koncert Transmisji, ale to niez\u0142y strza\u0142 na pocz\u0105tek serii – powinien zaktywizowa\u0107 dawn\u0105 publiczno\u015b\u0107 Domu Qultury i dotrze\u0107 poza granice Polski. Kolejne zapowiadane pozycje: The Toasters i Fun-Da-Mental. Szczeg\u00f3\u0142y tutaj<\/a>. Centralny Dom Qultury to dzi\u015b dom bardziej wirtualny, ale ma w swoim archiwum niema\u0142o pozycji, na kt\u00f3re sam czekam.<\/p>\n

DUB SYNDICATE Live at CDQ – No 01<\/em><\/strong>, Fundacja Kopania Z\u0142ota 2015, 7\/10<\/strong><\/p>\n