
{"id":828,"date":"2011-10-25T13:55:38","date_gmt":"2011-10-25T11:55:38","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=828"},"modified":"2011-10-25T15:54:06","modified_gmt":"2011-10-25T13:54:06","slug":"bo-premier-bylo-za-duzo-33-13","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/10\/25\/bo-premier-bylo-za-duzo-33-13\/","title":{"rendered":"Bo premier by\u0142o za du\u017co (33 1\/3)"},"content":{"rendered":"<p>Anna Maria Jopek jest jak Guns N&#8217;Roses. Albo Tom Waits. A nawet bardziej &#8211; wyda\u0142a nie dwie, ale trzy p\u0142yty za jednym zamachem. Pr\u0119dzej przeczytacie <a href=\"http:\/\/www.anna-maria-jopek.com\/jp\/index.html\">to<\/a> ni\u017c przes\u0142uchacie je za jednym zamachem. W ka\u017cdym razie utkn\u0105\u0142em gdzie\u015b w okolicach Lizbony i nie mog\u0119 wyda\u0107 opinii na temat rezultat\u00f3w tej rekordowej pracy tw\u00f3rczej. Mog\u0119 za to uzupe\u0142ni\u0107 luki w dyskografii ostatnich paru miesi\u0119cy poni\u017csz\u0105 szybk\u0105 relacj\u0105.  <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/james_blake_enough.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/james_blake_enough-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"james_blake_enough\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1745\" \/><\/a><strong>JAMES BLAKE &#8222;Enough Thunder&#8221;<\/strong><br \/>\nAtlas 2011<br \/>\n<strong>6\/10<\/strong><br \/>\nPo tej EP-ce la\u017cdy zostanie przy swojej opinii o Jamesie Blake&#8217;u, ale dla mnie duet z Justinem Vernonem, piosenka Joni Mitchell w nowym wykonaniu (tu JB bawi si\u0119 w Antony&#8217;ego) plus cztery inne, nawet je\u015bli nie wnosz\u0105 wiele do jego obrazu = 50 z\u0142 mniej w domowym bud\u017cecie.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Fall Creek Boys Choir&#8221;, kt\u00f3re r\u00f3wnie dobrze mog\u0142oby by\u0107 bonusem na ostatnim albumie Bon Iver.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/lona_webber_czteryipol.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/lona_webber_czteryipol-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"lona_webber_czteryipol\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1746\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/lona_webber_czteryipol-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/lona_webber_czteryipol-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/lona_webber_czteryipol.jpg 420w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>\u0141ONA I WEBBER &#8222;Cztery i p\u00f3\u0142&#8221;<\/strong><br \/>\nDobrze Wiesz\/Asfalt 2011<br \/>\n<strong>8\/10<\/strong><br \/>\n&#8222;Spytaj o muzyk\u0119, nie ma w niej dla nas zjawisk obcych, zapytaj nas o nowy trend, a ch\u0119tnie powiemy tobie o znacznie nowszych&#8221; &#8211; mistrz pozosta\u0142 mistrzem, w dodatku bawi si\u0119 w diagnoz\u0119 pokolenia.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Nowych beat\u00f3w Webbera, kt\u00f3re s\u0105 lepsze ni\u017c stare beaty Webbera.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/yann_tiersen_skyline.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/yann_tiersen_skyline-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"yann_tiersen_skyline\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1748\" \/><\/a><strong>YANN TIERSEN &#8222;Skyline&#8221;<\/strong><br \/>\nMute 2011<br \/>\n<strong>7\/10<\/strong><br \/>\nTo ju\u017c nie tylko Yann Tiersen, ale czasami Mogwai Tiersen, a chwilami tak\u017ce Animal Tiersen, wzgl\u0119dnie Sufjan Tiersen &#8211; i naprawd\u0119 warto pos\u0142ucha\u0107, bo Francuz przepuszcza te wszystkie inspiracje przez pryzmat swojej wra\u017cliwo\u015bci, poza tym dba\u0142o\u015bci o szczeg\u00f3\u0142y i o brzmienie nie straci\u0142.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Exit 25, Block 20&#8221;, poza tym &#8211; Tiersena na koncercie w Warszawie, ju\u017c 5.11.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/steve_reich_wtc.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/steve_reich_wtc-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"steve_reich_wtc\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1749\" \/><\/a><strong>STEVE REICH &#8222;WTC 9\/11&#8221;<\/strong><br \/>\nNonesuch 2011<br \/>\n<strong>7\/10<\/strong><br \/>\nReich si\u0119 powtarza, ale pi\u0119knie si\u0119 powtarza, a poza tym &#8211; kiedy, no, kiedy Reich si\u0119 nie powtarza\u0142?<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Narracji w utworze tytu\u0142owym, ma\u0142o kto w\u015br\u00f3d kompozytor\u00f3w potrafi tak wykorzystywa\u0107 materia\u0142y dokumentalne &#8211; pod tym wzgl\u0119dem rzecz kojarzy si\u0119 z oper\u0105 &#8222;Three Tales&#8221;.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/cut_hands_afro_noise.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/cut_hands_afro_noise-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"cut_hands_afro_noise\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1750\" \/><\/a><strong>CUT HANDS &#8222;Afro Noise I&#8221; <\/strong><br \/>\nVery Friendly 2011<br \/>\n<strong>7\/10<\/strong><br \/>\nIdealna \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa do apokalipsy zombie, z kt\u00f3rego to powodu najlepiej nie s\u0142ucha\u0107 tego w tramwaju.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Odpowiednio g\u0142o\u015bno, wtedy zdob\u0119dziemy 90 proc. do\u015bwiadczenia koncertowego (dla tych, kt\u00f3rzy nie widzieli Bennetta w Krakowie).<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/coldair_far_south.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/coldair_far_south-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"coldair_far_south\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1751\" \/><\/a><strong>COLDAIR &#8222;Far South&#8221;<\/strong><br \/>\nAntena Krzyku 2011<br \/>\n<strong>8\/10<\/strong><br \/>\nPisz\u0105c to, czuj\u0119 si\u0119, jakbym by\u0142 jakim\u015b drogim prowadz\u0105cym jaki\u015b tani show w telewizji (&#8222;zesp\u00f3\u0142 odpada, ale wokalista zostaje&#8221;), ale solowy Tobiasz Bili\u0144ski jest niespodziewanie lepszy ni\u017c Kyst i wchodzi &#8211; mimo mn\u00f3stwa odniesie\u0144 do ameryka\u0144skich wykonawc\u00f3w, od Sonic Youth po zespo\u0142y postrockowe, a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki nim &#8211; na list\u0119 moich ulubionych polskich p\u0142yt roku.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;I Wonder\/Outdated&#8221;.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/robedoor_too_down_to_die.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/robedoor_too_down_to_die-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"robedoor_too_down_to_die\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1752\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/robedoor_too_down_to_die-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/robedoor_too_down_to_die-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/robedoor_too_down_to_die.jpg 490w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>ROBEDOOR &#8222;Too Down to Die&#8221;<\/strong><br \/>\nNot Not Fun 2011<br \/>\n<strong>8\/10<\/strong><br \/>\nUtw\u00f3r tytu\u0142owy na 9\/10, reszta ledwie na 6\/10, ale czas trwania tytu\u0142owego rekompensuje t\u0119 dysproporcj\u0119 &#8211; jak dla mnie to jest ostatnio to, co najlepsze w NNF.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> A je\u015bli napisz\u0119, \u017ce utworu tytu\u0142owego?<br \/>\n.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/kamil_szuszkiewicz_prolegomena.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/kamil_szuszkiewicz_prolegomena-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"kamil_szuszkiewicz_prolegomena\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1753\" \/><\/a><strong>KAMIL SZUSZKIEWICZ &#8222;Prolegomena&#8221;<\/strong><br \/>\nSlowdown 2011<br \/>\n<strong>7\/10<\/strong><br \/>\nPan Kamil Szuszkiewicz &#8211; inaczej ju\u017c nie potrafi\u0119 o nim my\u015ble\u0107 &#8211; nagra\u0142 z doborowym sk\u0142adem muzyk\u00f3w album bli\u017cszy w stylistyce Pink Freud ni\u017c Profesjonalizmowi, rozwichrzony w partiach solowych, cho\u0107 silnie osadzony rytmicznie. Ale spokojnie mo\u017ce konkurowa\u0107 i z jednym, i z drugim. Czo\u0142\u00f3wka jazzowych p\u0142yt roku w Polsce, a rok mamy wybitny.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Skit&#8221;, &#8222;Pawana&#8221;.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/djshadow_the_less.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/djshadow_the_less-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"djshadow_the_less\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1754\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/djshadow_the_less-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/djshadow_the_less.jpg 290w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>DJ SHADOW \u201eThe Less You Know, the Better\u201d<\/strong><br \/>\nIsland 2011<br \/>\n<strong>4\/10<br \/>\n<\/strong>Skoro ju\u017c jeste\u015bmy w kr\u0119gu przys\u0142\u00f3w, proponuj\u0119 nowe: cieniutka jest granica mi\u0119dzy cieniem a cieniasem -bo ten zestaw mocnych akord\u00f3w gitarowych, floydowskich flanger\u00f3w, funkowych beat\u00f3w i sprawnych raper\u00f3w\/wokalist\u00f3w (Posdnuos, Talib Kweli, Tom Vek) to stanowczo za ma\u0142o jak na Shadowa.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> \u201eI&#8217;ve Been Trying\u201d &#8211; \u017cadna wym\u00f3wka, ale utw\u00f3r si\u0119 wyr\u00f3\u017cnia. Wielbiciele rockowej estetyki powinni oznaczy\u0107 sobie jeszcze \u201eWarning Call&#8221;.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/ania_rusowicz_moj_big-bit.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/ania_rusowicz_moj_big-bit-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"ania_rusowicz_moj_big-bit\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-1755\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/ania_rusowicz_moj_big-bit-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2011\/10\/ania_rusowicz_moj_big-bit.jpg 224w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>ANIA RUSOWICZ &#8222;M\u00f3j big-bit&#8221;<\/strong><br \/>\nUniversal 2011<br \/>\n<strong>4\/10<\/strong><br \/>\nMieszanka starych kompozycji z epoki Ady Rusowicz i nowych utwor\u00f3w pisanych przez jej c\u00f3rk\u0119 &#8211; stylizacj\u0119 w aran\u017cacjach to ja rozumiem, ale na\u015bladowanie sposobu \u015bpiewania matki budzi we mnie mocno mieszane uczucia.<br \/>\n<strong>Trzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>&#8222;Nie pukaj do moich drzwi&#8221; Niemena. <\/p>\n<p>A festiwal Unsound ci\u0105gle <a href=\"http:\/\/blissout.blogspot.com\/2011\/10\/blog-post_4955.html\">trwa<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Anna Maria Jopek jest jak Guns N&#8217;Roses. Albo Tom Waits. A nawet bardziej &#8211; wyda\u0142a nie dwie, ale trzy p\u0142yty za jednym zamachem. Pr\u0119dzej przeczytacie to ni\u017c przes\u0142uchacie je za jednym zamachem. W ka\u017cdym razie utkn\u0105\u0142em gdzie\u015b w okolicach Lizbony i nie mog\u0119 wyda\u0107 opinii na temat rezultat\u00f3w tej rekordowej pracy tw\u00f3rczej. Mog\u0119 za to [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[29,48,18,12,582,3,312,120,7,435,557],"tags":[785,789,792,787,427,786,788,17,791,793,790],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/828"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=828"}],"version-history":[{"count":28,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/828\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1758,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/828\/revisions\/1758"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=828"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=828"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=828"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}