{"id":836,"date":"2011-05-24T15:52:07","date_gmt":"2011-05-24T13:52:07","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=836"},"modified":"2011-05-24T15:52:07","modified_gmt":"2011-05-24T13:52:07","slug":"gaga-jest-naga","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/05\/24\/gaga-jest-naga\/","title":{"rendered":"Gaga jest naga"},"content":{"rendered":"

Nigdy nie przepada\u0142em za Lady Gag\u0105<\/strong>, a „Born This Way”, niestety, podsuwa mi mn\u00f3stwo argument\u00f3w. O ile ca\u0142o\u015bciowy pomys\u0142 na jej karier\u0119 – oparty na maksymalnym spi\u0119trzeniu tre\u015bci wizualnych o mo\u017cliwie najbardziej szokuj\u0105cym\/poci\u0105gaj\u0105cym \u0142adunku, do kt\u00f3rych zostaje dograna muzyka – nawet momentami mi imponuje, to muzycznie Gaga jest dla mnie rozdmuchanym mitem popu rzekomo nowoczesnego i niby to oddaj\u0105cego ducha czas\u00f3w. Wyni\u00f3s\u0142 j\u0105 p\u00f3\u017any przyp\u0142yw mody na electroclash (w sferze wygl\u0105du g\u0142\u00f3wnie) do \u015bwiata popu. Teraz – gdy ewidentnie sko\u0144czy\u0142y si\u0119 jej pomys\u0142y wizualno-image’owe (s\u0105dz\u0105c cho\u0107by po nowej ok\u0142adce) – zmiata Gag\u0119 p\u0142ytko\u015b\u0107 tego, co mia\u0142a muzycznie do zaproponowania<\/p>\n

Refreny na „Born This Way” wpadaj\u0105 cz\u0119sto w do\u015b\u0107 chamsk\u0105 kolein\u0119, kt\u00f3ra kojarzy si\u0119 z piosenkami Roxette – nic dziwnego, bo u Gagi, jak w plastikowym popie ko\u0144ca lat 90., d\u017awi\u0119czy szwedzka szko\u0142a piosenki. „Born This Way”, „Hair” i „The Edge of Glory” przekraczaj\u0105 w tej dziedzinie granic\u0119 kiczu. Kilka innych moment\u00f3w to pozbawione wokalnej charyzmy i syntezatorowego uroku Eurythmics. Owszem, syntezator\u00f3w jest na tej p\u0142ycie sporo, ale ich brzmienia zniszczone zosta\u0142y produkcj\u0105 p\u0142yty, zmia\u017cd\u017conej kompresj\u0105. To odstrzeliwuje por\u00f3wnania z Daft Punk, gdyby si\u0119 komu\u015b takowe narzuca\u0142y – ci panuj\u0105 nad ka\u017cdym elektronicznym brzmieniem na p\u0142ycie, ka\u017cde jest al dente<\/em> – u Gagi natomiast, by zosta\u0107 w tym samym kr\u0119gu por\u00f3wna\u0144, rozgotowane.<\/p>\n

Kompresja powoduje, \u017ce nie ma tu te\u017c miejsca na oddech. Co gorsza tak\u017ce w kompozycjach go nie zaplanowano, przez co utwory z nowej p\u0142yty Gagi pozbawione s\u0105 dramaturgii – w przeciwie\u0144stwie do nawet tych najstarszych, najbardziej naiwnych hit\u00f3w Madonny, wiecznego obiektu por\u00f3wna\u0144 fan\u00f3w obu wokalistek. Najgorsze jest jednak to, \u017ce piosenki LG ko\u0144cz\u0105 si\u0119 w praktyce po pierwszej minucie. S\u0105 atrakcyjne przy skanowaniu p\u0142yty i niezno\u015bne przy s\u0142uchaniu w ca\u0142o\u015bci, pozbawione pomys\u0142u na rozwini\u0119cie i zrealizowane na r\u00f3wnym poziomie krzyku. Za jedyny formalnie wzbogacaj\u0105cy element s\u0142u\u017c\u0105 delikatne zwolnienia z perkusj\u0105 i zap\u0119tlon\u0105 parti\u0105 wokaln\u0105 przepuszczon\u0105 przez delay albo jaka\u015b pseudosol\u00f3wka gitarowa.<\/p>\n

Do tego dochodzi komputer na wokalach, zreszt\u0105 niepotrzebny Gadze – pod warunkiem, \u017ce \u015bpiewa\u0142aby swoim naturalnym, do\u015b\u0107 niskim, rockowym tembrem g\u0142osu, a nie rzuca\u0142a na karko\u0142omnie wysokie refreny. „Fashion Of His Love” i tytu\u0142owy „Born This Way” to wr\u0119cz wyk\u0142ady z Auto-Tune’a. Przy czym rzadko efekt ten u\u017cywany jest tutaj demonstracyjnie, dla „sztuki” („Heavy Metal Lover”), zwykle jako narz\u0119dzie do przesadnego polerowania g\u0142osu (w jutrzejszej papierowej „Polityce” pozwalam sobie odnie\u015b\u0107 si\u0119 do tego).<\/p>\n

W momencie, gdy powinna si\u0119 stanowczo od niej odcina\u0107, bo bardziej jej to ci\u0105\u017cy ni\u017c promuje, Gaga – cho\u0107by w „Black Jesus + Amen Fashion” i „Fashion Of His Love” (ale te\u017c w „Electric Chapel” i tytu\u0142owym) – bardzo wprost nawi\u0105zuje do Madonny („Fashion…” jeszcze – w do\u015b\u0107 \u015bmieszny spos\u00f3b – do Whitney Houston). W ciekawym – jednym z najlepszych na albumie – utworze „Government Hooker” poszerza granice popu o jak\u0105\u015b stylistyk\u0119 z okolic Nine Inch Nails. Ale pisuje si\u0119 w jej wypadku tak\u017ce o nawi\u0105zaniach do New Order, a jedyne, kt\u00f3re znalaz\u0142em, to linia basu w „Bad Kids”. R\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 – oto przekle\u0144stwo tej p\u0142yty. Gaga zmienia si\u0119 nie tylko z piosenki na piosenk\u0119. Czasem w jednym utworze potrafi upakowa\u0107 Britney, rzeczonych Roxette, elementy Springsteena (sic!) i electro („Hair”). Ten eklektyzm utrzymany jest w wyj\u0105tkowo z\u0142ym gu\u015bcie. Tym, co broni\u0142o na przyk\u0142ad nagrania Kylie, nawet te najgorsze (nie m\u00f3wi\u0119 tu o „I Can’t Get You Out Of My Head”, kt\u00f3re w swym wyestetyzowanym dyskotekowym minimalizmie zmiata ca\u0142y repertuar Gagi), by\u0142o konsekwentne trzymanie klarownej linii stylistycznej. Gaga tak d\u0142ugo grzeba\u0142a i miesza\u0142a w muzycznym pop-arcie, a\u017c w ko\u0144cu zrobi\u0142a z niego kompletny bigos.<\/p>\n

Przede wszystkim jednak album ten (odnosz\u0119 si\u0119 do wersji rozszerzonej – s\u0105 tu 3 dodatkowe nagrania) to 74 minuty potwornej nudy. \u015amiem twierdzi\u0107, \u017ce ci, kt\u00f3rzy chwal\u0105 t\u0119 p\u0142yt\u0119, oceniaj\u0105 j\u0105 pewnie z perspektywy kilku pierwszych nagra\u0144, kt\u00f3re jeszcze trzymaj\u0105 jako-tak\u0105 dyscyplin\u0119 jako\u015bciow\u0105, a do kiczowatego „Yo\u00fc\u00a0and I” i eskowego fina\u0142u w autotune’owanym „The Edge of Glory” (cho\u0107 Cher by to mog\u0142a za\u015bpiewa\u0107 bez zgrzytania z\u0119bami) z parti\u0105 saksfonu, kt\u00f3ra brzmi jakby ca\u0142o\u015b\u0107 mia\u0142a by\u0107 okrutn\u0105 parodi\u0105, by\u0107 mo\u017ce nigdy nie dobrn\u0119li. C\u00f3\u017c, mo\u017ce przynajmniej doczytali ten tekst do ko\u0144ca i dowiedzieli si\u0119, \u017ce tytu\u0142owe has\u0142o nie odnosi si\u0119 do fizycznej golizny.<\/p>\n

\"\"<\/a>LADY GAGA „Born This Way”<\/strong>
\nInterscope
\n3\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Government Hooker”. I auto-recycling w „Judas”, na otarcie \u0142ez dla fan\u00f3w poprzednich nagra\u0144 Gagi, reszta nie ma tu czego szuka\u0107.<\/p>\n

<\/embed><\/object> Lady Gaga – JUDAS<\/a> by igapromotion<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nigdy nie przepada\u0142em za Lady Gag\u0105, a „Born This Way”, niestety, podsuwa mi mn\u00f3stwo argument\u00f3w. O ile ca\u0142o\u015bciowy pomys\u0142 na jej karier\u0119 – oparty na maksymalnym spi\u0119trzeniu tre\u015bci wizualnych o mo\u017cliwie najbardziej szokuj\u0105cym\/poci\u0105gaj\u0105cym \u0142adunku, do kt\u00f3rych zostaje dograna muzyka – nawet momentami mi imponuje, to muzycznie Gaga jest dla mnie rozdmuchanym mitem popu rzekomo nowoczesnego […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[97,3,120,132,7,131],"tags":[591],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/836"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=836"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/836\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":840,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/836\/revisions\/840"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=836"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=836"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=836"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}