{"id":856,"date":"2011-05-27T18:18:45","date_gmt":"2011-05-27T16:18:45","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=856"},"modified":"2011-05-27T20:52:36","modified_gmt":"2011-05-27T18:52:36","slug":"muzyka-jako-lekarstwo-na-alzheimera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/05\/27\/muzyka-jako-lekarstwo-na-alzheimera\/","title":{"rendered":"Muzyka jako lekarstwo na Alzheimera"},"content":{"rendered":"

Od razu chc\u0119 zgasi\u0107 entuzjazm tych wszystkich, kt\u00f3rzy po tytule spodziewaj\u0105 si\u0119 nowych wynik\u00f3w bada\u0144 medycznych. Owszem, badania s\u0105, ale o nich pewnie poczytacie w innych miejscach. Mnie interesuje raczej prze\u0142o\u017cenie ich na muzyk\u0119 przez Brytyjczyka (mieszkaj\u0105cego aktualnie w Berlinie) Jamesa Leylanda Kirby’ego, o kt\u00f3rego rosn\u0105cej aktywno\u015bci mia\u0142em niedawno okazj\u0119 pisa\u0107 na blogu numer dwa<\/a>, a wcze\u015bniej obsadzi\u0142em go w roli jednego z bohater\u00f3w roku 2009<\/a>. <\/p>\n

Ot\u00f3\u017c Kirby od lat tworzy muzyk\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z procesami pami\u0119ci pod szyldem The Caretaker<\/strong>, wzi\u0119tym od nawiedzonej sali balowej z filmu „L\u015bnienie” i jego bohatera<\/a>, nazywaj\u0105cego si\u0119 „caretakerem” (dozorc\u0105). Muzyka Kirby’ego jako Dozorcy z\u0142o\u017cona jest g\u0142\u00f3wnie z lekko przetwarzanych starych p\u0142yt z orkiestrow\u0105 muzyk\u0105 taneczn\u0105, fortepianowych ragtime’\u00f3w itd. – tu melodie, ca\u0142e partie instrument\u00f3w wzi\u0119te s\u0105 1:1 z archaicznych materia\u0142\u00f3w d\u017awi\u0119kowych i wpuszczone w pog\u0142os sali balowej, oddalone, odrealnione, wpuszczone (je\u015bli kto\u015b ma ci\u0105gle w pami\u0119ci „L\u015bnienie” Kubricka, z \u0142atwo\u015bci\u0105 w to uwierzy) w \u00f3w filmowy kontekst. Nowy album to jedna z najbardziej atrakcyjnych – je\u015bli mo\u017cna tu u\u017cy\u0107 tego s\u0142owa – rzeczy, jakie zrobi\u0142 Kirby. Ale punkt wyj\u015bcia jest podobny – zap\u0119tlone fragmenty wspomnie\u0144 muzycznych odnosz\u0105 si\u0119 wr\u0119cz bezpo\u015brednio w\u0142a\u015bnie do odkry\u0107<\/a> zwi\u0105zanych z Alzheimerem, wed\u0142ug kt\u00f3rych u pacjent\u00f3w w zaawansowanym stadium choroby muzyka pozwala – na zasadzie skojarze\u0144 – przypomnie\u0107 sobie zapomniane osoby i wydarzenia z ich \u017cycia. W tym sensie rzeczywi\u015bcie mog\u0142aby by\u0107 eliksirem pami\u0119ci. Niby to wszystko proste, niby do pami\u0119ci odnosz\u0105 si\u0119 te\u017c inni tw\u00f3rcy (William Basinski), ale nie us\u0142yszycie na \u015bwiecie drugiego Kirby’ego. <\/p>\n

\"\"<\/a>THE CARETAKER „An Empty Bliss Beyond This World”<\/strong>
\nHistory Always Favours The Winners 2011
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Od pocz\u0105tku. Wi\u0119cej informacji tutaj<\/a>. Poni\u017cej nagranie spoza p\u0142yty, ale ta jest tak \u015bwie\u017ca, \u017ce kompozycje z niej trudno znale\u017a\u0107 na SD czy YT. <\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> THE CARETAKER – unmasking alzhiemer’s<\/a> by leylandkirby<\/a><\/span> <\/p>\n

PS Jeszcze wa\u017cna informacja dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w AMONA TOBINA – artysta zagra sw\u00f3j nowy program na festiwalu Tauron Nowa Muzyka<\/a> w Katowicach!!!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od razu chc\u0119 zgasi\u0107 entuzjazm tych wszystkich, kt\u00f3rzy po tytule spodziewaj\u0105 si\u0119 nowych wynik\u00f3w bada\u0144 medycznych. Owszem, badania s\u0105, ale o nich pewnie poczytacie w innych miejscach. Mnie interesuje raczej prze\u0142o\u017cenie ich na muzyk\u0119 przez Brytyjczyka (mieszkaj\u0105cego aktualnie w Berlinie) Jamesa Leylanda Kirby’ego, o kt\u00f3rego rosn\u0105cej aktywno\u015bci mia\u0142em niedawno okazj\u0119 pisa\u0107 na blogu numer dwa, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,298,120,7,435,106],"tags":[550,594],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/856"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=856"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/856\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":860,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/856\/revisions\/860"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=856"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=856"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=856"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}