{"id":8739,"date":"2015-09-15T11:07:16","date_gmt":"2015-09-15T09:07:16","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=8739"},"modified":"2015-09-15T11:13:39","modified_gmt":"2015-09-15T09:13:39","slug":"krotko-o-krotkich","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2015\/09\/15\/krotko-o-krotkich\/","title":{"rendered":"Kr\u00f3tko o kr\u00f3tkich"},"content":{"rendered":"

Sezon rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 na dobre, tak\u017ce w Polsce, gdzie bardzo du\u017co p\u0142yt na pocz\u0105tku wrze\u015bnia wydali szczeg\u00f3lnie niezale\u017cni. Cz\u0119\u015b\u0107 premier opisywa\u0142em ostatnio tylko na \u0142amach POLITYKI: Karolina Cicha & Sp\u00f3\u0142ka<\/a>, Public Image Ltd.<\/a>, Dr. Dre<\/a>, box Pere Ubu<\/a>. Dzi\u015b ekspresowo o czterech wartych uwagi polskich epkach. Za\u0142\u0105cznikiem do tego zestawienia niech b\u0119dzie kr\u00f3tsza p\u0142yta Roberta Piotrowicza<\/strong> Stara szko\u0142a ze z\u0142ota<\/em> wydana niedawno na winylu i opisana przeze mnie na blogu Trzaski<\/a>.<\/p>\n

DREKOTY Nowe konstelacje<\/em><\/strong>, Thin Man 2015, 6\/10<\/strong>
\nPo Ciechowskim zosta\u0142 zbi\u00f3r klasycznych piosenek i jeszcze konkurs dla m\u0142odych wykonawc\u00f3w oraz rocznicowy koncert, z kt\u00f3rego pochodz\u0105 (cz\u0119\u015bciowo przynajmniej) te nagrania cover\u00f3w Republiki i jej lidera, a do tego jedna kompozycja Oli Rzepki. Pozosta\u0142 te\u017c po Ciechowskim problem wykona\u0144: orygina\u0142y by\u0142y zagrane z pe\u0142n\u0105 dyscyplin\u0105 i za\u015bpiewane z charakterystyczn\u0105 dla wokalisty nadekspresj\u0105. S\u0105 mocno wyeksploatowane, a nowe wersje rzadko zbli\u017caj\u0105 si\u0119 do klasy orygina\u0142\u00f3w. Tu wyb\u00f3r jest sprytny, szczeg\u00f3lnie je\u015bli wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 bardzo charakterystyczny, a stosunkowo ma\u0142o znany Udajesz, \u017ce nie \u017cyjesz<\/em> z filmu Zero \u017cycia<\/em>. To wysz\u0142o rewelacyjnie. I dla tego nagrania oraz autorskiego Spokoju <\/em> sympatycy Drekot\u00f3w materia\u0142 powinni zdoby\u0107. Przyda\u0142oby si\u0119 jednak co\u015b, co poka\u017ce zesp\u00f3\u0142 w dzisiejszej formie, no i oczywi\u015bcie jaki autorski materia\u0142 jest w stanie nagra\u0107 w nowym sk\u0142adzie, m.in. z wyst\u0119puj\u0105c\u0105 ju\u017c na Nowych konstelacjach<\/em> Natali\u0105 Piku\u0142\u0105. <\/p>\n

ENCHANTED HUNTERS Little Crushes EP<\/em><\/strong>, DIY\/Bandcamp 2014, 7\/10<\/strong>
\nNie mylicie si\u0119 co do daty. Dost\u0119pne na Bandcampie<\/a> wydawnictwo Enchanted Hunters omin\u0119\u0142o mnie jednak w swoim czasie i nadrabia\u0142em dzi\u0119ki temu, \u017ce znajomy mi zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 (dzi\u0119ki!). Filmu Ma\u0142e st\u0142uczki <\/em> te\u017c dot\u0105d nie widzia\u0142em, a to na jego \u015bcie\u017cce d\u017awi\u0119kowej znalaz\u0142y si\u0119 utwory gda\u0144skiej grupy – podobnie jak na Peorii<\/em> retropopowe, s\u0142odkie i marzycielskie piosenki. Bardzo dobrze si\u0119 tego s\u0142ucha jako przed\u0142u\u017cenia pewnej tr\u00f3jmiejskiej tradycji popu rodem ze sceny niezale\u017cnej, cho\u0107 \u017ceby doceni\u0107 elementy tej muzyki – delikatne arpeggiowe gitarowe akordy, obok flet i harmonie wokalne, z kt\u00f3rymi idzie triu lepiej ni\u017c na debiutanckiej p\u0142ycie – nie trzeba \u017cadnego przygotowania. <\/p>\n

\"galus\"<\/a><\/p>\n

GALUS Flowers Eat Animals<\/em><\/strong>, U Know Me 2015, 8\/10<\/strong>
\nJe\u015bli producent z okolic sceny klubowej\/hiphopowej zaczyna od partii basu jak z Clutching At Straws<\/em> (wiadomo kogo), to mo\u017cna poczu\u0107 zdziwienie. Ale tych par\u0119 sekund to jedyne proste skojarzenie, jakie mo\u017cna mie\u0107 podczas s\u0142uchania Flowers… Ju\u017c na Futurze <\/em>Rafa\u0142 Ga\u0142aszewski b\u0142yszcza\u0142 oryginalno\u015bci\u0105. Nie inaczej jest tutaj. Ani to nu jazz, ani abstract hip-hop, ani rock alternatywny. A ju\u017c najwi\u0119kszym zaskoczeniem jest niemal zupe\u0142ny brak my\u015blenia p\u0119tl\u0105 (poza mo\u017ce Forthose<\/em>) – cztery zebrane tu utwory to impresje niby wykorzystuj\u0105ce elementy wspomnianych gatunk\u00f3w, instrumentalne (nagrane z udzia\u0142em Wojciecha Sobury na perkusji, harfistki El\u017cbiety Baklarz, keyboardzisty Marka P\u0119dziwiatra, basisty Marcela Mrozowskiego i Dominika Ga\u0142\u0105zki na saksofonie), ale rozwijaj\u0105ce si\u0119 w spos\u00f3b swobodny, daj\u0105ce posmakowa\u0107 wsp\u00f3\u0142brzmie\u0144 poszczeg\u00f3lnych instrument\u00f3w i wci\u0105\u017c intryguj\u0105ce po wielu ods\u0142uchach. Chcia\u0142oby si\u0119 przy okazji tego pi\u0119knie wydanego winylowego wydawnictwa (patrz wy\u017cej – p\u0142yta nie ucierpia\u0142a, cho\u0107 nie \u015bwieci tak sama z siebie) u\u017cy\u0107 funkcji repeat. Galus jest w tej chwili w podobnym miejscu co Noon (nota bene odpowiedzialny za mastering p\u0142yty) – mo\u017ce i\u015b\u0107 w ka\u017cd\u0105 stron\u0119, pe\u0142na wolno\u015b\u0107. No i nowa muzyka obu producent\u00f3w sp\u0142ywa niestety powoli, w ilo\u015bciach homeopatycznych. <\/p>\n