Sko\u0144czy\u0142y mi si\u0119 wcze\u015bniej przygotowane – wzorem Adama S\u0142odowego – recenzje. St\u0105d dzi\u015b nieco chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej ni\u017c ostatnio dorzucam trzy dodatkowe p\u0142yty z pa\u017adziernika 2015 (powiedzmy, \u017ce jedna z ko\u0144ca wrze\u015bnia). Muzyka kaszubska na ostro, du\u0144ski DJ Shadow w dw\u00f3ch osobach i przedpremierowa recenzja nowej Adele. Nie, nie, \u017cartowa\u0142em – \u017cadnej Adele nie b\u0119dzie. A trzecia pozycja w programie na dzi\u015b to postpunkowy kwartet z Kanady, kt\u00f3ry – zgodnie z nazw\u0105 – po prostu powinni\u015bcie pozna\u0107. <\/p>\n
DOMINIK STRYCHARSKI CORE 6 Cz\u00f4czk\u00f2<\/em><\/strong>, ForTune 2015, 8\/10<\/strong>
\nTak si\u0119 jako\u015b sk\u0142ada, \u017ce najciekawsze ostatnio propozycje wydawnictwa ForTune (kt\u00f3re ci\u0105gle atakuje ca\u0142ymi wysypami nowo\u015bci i w sferze numer\u00f3w katalogowych szybko zbli\u017ca si\u0119 do setki) pojawiaj\u0105 si\u0119 w serii „zielonej”. Teoretycznie – etnicznej. Teoretycznie, bo wychodz\u0105 tu, podobnie jak w pierwotnej czerwonej serii, znakomite albumy z jazzem i muzyk\u0105 improwizowan\u0105. Takie jak ten – zespo\u0142u Core 6<\/strong> kierowanego przez Dominika Strycharskiego<\/strong>. Ten flecista ma \u015bwietny rok (czytelnicy tego bloga mog\u0105 pami\u0119ta\u0107 opisywany tu entuzjastycznie<\/a> duet z Rafa\u0142em Mazurem), pracuje w tempie do\u015b\u0107 szale\u0144czym – sam nie mog\u0119 nad\u0105\u017cy\u0107 za jego muzycznym dziennikiem, kt\u00f3ry prowadzi w do\u015b\u0107 wyj\u0105tkowej formule w serwisie Soundcloud<\/a>. A mo\u017ce to ci\u0105gle zbieranie owoc\u00f3w pracy z zesz\u0142ego roku, bo Cz\u00f4czk\u00f2<\/em> zarejestrowane zosta\u0142o przecie\u017c jeszcze w pa\u017adzierniku 2014. Pomys\u0142, \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 do regionalnych pie\u015bni nie jest mo\u017ce bardzo oryginalny, ale kaszubski repertuar w tej wersji wypada znakomicie. Strycharski za partnera w ogrywaniu tradycyjnych melodii wzi\u0105\u0142 sobie klarnecist\u0119 Wac\u0142awa Zimpla, a wi\u0119kszo\u015b\u0107 motyw\u00f3w wzmacnia wspaniale pracuj\u0105ca podwojona sekcja rytmiczna (Kozera, W\u00f3jci\u0144ski – kontrabasy i Szma\u0144da, Zemler – perkusje). Daje to wr\u0119cz przesadzon\u0105 intensywno\u015b\u0107, przerysowuje natychmiast ca\u0142\u0105 konwencj\u0119, kre\u015bli ludowy krajobraz grub\u0105, Aylerowsk\u0105 kresk\u0105, co wydaje mi si\u0119 samo w sobie bardzo atrakcyjnym zabiegiem. A ile\u017c jest w tym jeszcze przyjemnego szczeg\u00f3\u0142u, czy dobrze dozowanej krzykliwo\u015bci, zadziorno\u015bci rodem rzeczywi\u015bcie – tak jak to sobie zamierzyli autorzy – z innych muzycznych \u015bwiat\u00f3w (koniecznie trzeba pod tym wzgl\u0119dem dos\u0142ucha\u0107 do ko\u0144cowych takt\u00f3w fina\u0142owego Antracytu<\/em>).
\nChcia\u0142bym to jako\u015b m\u00f3c zaprezentowa\u0107 we fragmencie muzyki z SC, klipie z YT lub chocia\u017c szybkiego linku do BC, ale wydawca nie proponuje, co jest DB. Du\u017cym b\u0142\u0119dem.<\/em> <\/p>\n