{"id":9105,"date":"2015-11-18T16:06:56","date_gmt":"2015-11-18T15:06:56","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=9105"},"modified":"2015-11-18T16:13:00","modified_gmt":"2015-11-18T15:13:00","slug":"byly-dobre-intencje-ale-koniec-zalosny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2015\/11\/18\/byly-dobre-intencje-ale-koniec-zalosny\/","title":{"rendered":"By\u0142y dobre intencje, ale koniec \u017ca\u0142osny"},"content":{"rendered":"

O filmie Bretta Morgena Montage of Heck<\/em> o Kurcie Cobainie<\/strong> troch\u0119 ju\u017c pisa\u0142em<\/a> na \u0142amach „Polityki”. I to raczej dobrze. Wci\u0105gn\u0105\u0142 mnie ten dokument, cho\u0107 zarazem mocno przygn\u0119bi\u0142. Czeka\u0142em z niecierpliwo\u015bci\u0105 na efekty grzebania po szufladach g\u0142\u00f3wnego bohatera, kt\u00f3re re\u017cyser zapowiada\u0142, r\u00f3wnie\u017c u nas<\/a>. P\u0142yta w\u0142a\u015bnie wysz\u0142a i musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce jest to rzadki moment, gdy archeologia muzyczna zamiast odkopywa\u0107 genialnego autora, mo\u017ce spowodowa\u0107, \u017ce tylko mocniej si\u0119 on zapadnie pod ziemi\u0119.<\/p>\n

Do\u015b\u0107 powszechnie wiadomo o tym, \u017ce dobre intencje cz\u0119sto przynosz\u0105 przykre skutki (co dzi\u015b mo\u017ce by\u0107 mottem nie tylko dla wydawc\u00f3w Cobaina). Sp\u00f3jrzmy na dyskografi\u0119 Kurta Cobaina. Jednego z najzdolniejszych autor\u00f3w swojego pokolenia i pewnie w og\u00f3le ko\u0144c\u00f3wki XX wieku, przynajmniej w muzyce rockowej. Jeszcze tydzie\u0144 temu w rubryce „albumy solowe” by\u0142a ta dyskografia pusta. Dzi\u015b ju\u017c nie jest. P\u0142yta Montage of Heck: The Home Recordings<\/em>, wydana w dw\u00f3ch wersjach – jedno- i dwup\u0142ytowej – przynosi te zapowiadane szkice, domowe nagrania, kilka nagra\u0144 m\u00f3wionych w stylu Burroughsa (i z pewno\u015bci\u0105 nim inspirowanych), par\u0119 zal\u0105\u017ckowych wersji demo p\u00f3\u017aniejszych nagra\u0144 Nirvany, cover Beatles\u00f3w, a do tego kola\u017ce d\u017awi\u0119kowe. Nagrane s\u0105 s\u0142abo, co szczeg\u00f3lnie nie dziwi. Cobainowi zmar\u0142o si\u0119 przed skokiem technologicznym w domowych nagraniach. Zreszt\u0105 charakter niekt\u00f3rych nagra\u0144 wskazuje na to, \u017ce podczas rejestracji by\u0142 w stanie szczeg\u00f3lnego pobudzenia i pewnie nie bardzo zwa\u017ca\u0142 na technikalia.<\/p>\n

S\u0142uchanie tego materia\u0142u to nawet nie tyle jak wizyta w kuchni dobrej restauracji, co jak szperanie na zapleczu w kub\u0142ach z odpadkami. Ta\u0144sza wersja p\u0142yty (13 utwor\u00f3w, na wersji deluxe jest ich 31) wzbudza podobne emocje jak obserwowanie Cobaina w najtrudniejszych chwilach filmu Bretta Morgena – mieszanin\u0119 ciekawo\u015bci i za\u017cenowania. Dziko\u015b\u0107 Desire <\/em>mo\u017ce tu jeszcze uj\u015b\u0107 jako na sw\u00f3j spos\u00f3b fascynuj\u0105ca, ale ju\u017c And I Love Her<\/em> Beatles\u00f3w jest po prostu niezno\u015bne. Nie to, \u017ce amatorskie, ale bez grane bez pomys\u0142u. A ju\u017c na pewno bez pomys\u0142u przysz\u0142ego wydania na p\u0142ycie. Czeka\u0142em wi\u0119c na archiwum Cobaina, lecz przes\u0142uchuj\u0105c je, zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 tego materia\u0142u w og\u00f3le nie powinna ujrze\u0107 \u015bwiat\u0142a dziennego. <\/p>\n

Montage of Heck<\/em> to zestaw dla fan\u00f3w i archiwist\u00f3w, ale i ci powinni jednop\u0142ytowe wydanie zignorowa\u0107 i kupi\u0107 od razu wspomnian\u0105 poszerzon\u0105 wersj\u0119, bo tam znajd\u0105 najlepsze tu brudne, radykalne, punkowe Rehash<\/em>, opowie\u015b\u0107 o trudnym \u017cyciu, s\u0142abym seksie i marihuanie Aberdeen<\/em> (sk\u0105din\u0105d trudno si\u0119 oprze\u0107 wra\u017ceniu, \u017ce narkotyki by\u0142y t\u0142em dla du\u017cej cz\u0119\u015bci tych domowych nagra\u0144) oraz seri\u0119 intryguj\u0105cych kola\u017cy. Intryguj\u0105cych – prosz\u0119 to dobrze zrozumie\u0107. Bo je\u015bli domowe nagranie Montage of Kurt<\/em> z lat 80. pozostaje s\u0142abym echem np. utworu na ta\u015bm\u0119 Watersa z czas\u00f3w Ummagummy<\/em>, a ju\u017c tamto nie by\u0142o szczytem awangardy, to has\u0142a „muzyka eksperymentalna” w og\u00f3le bym tu nie u\u017cywa\u0142. Poza tym kola\u017ce s\u0105 fragmentami cz\u0119sto wyrwanymi z kontekstu, a wiemy, \u017ce prawdopodobnie Cobain budowa\u0142 z nich na kasetach d\u0142u\u017csze formy<\/a>. Zreszt\u0105 nawet zagorza\u0142ych fan\u00f3w s\u0142uchanie tego albumu mo\u017ce przyprawi\u0107 o frustracj\u0119. No bo zajrzyjmy do tej albumowej dyskografii genialnego autora teraz. Sk\u0142ada si\u0119 z jednej pozycji, w kt\u00f3rej w\u0142a\u015bciwie nic wybitno\u015bci nie sugeruje. Gdyby to by\u0142a dwudziesta pozycja w tej solowej dyskografii, mo\u017cna by by\u0142o zapyta\u0107, czy jeszcze jest sens co\u015b wydawa\u0107. Teraz nale\u017ca\u0142oby raczej zapyta\u0107, czy da si\u0119 jeszcze co\u015b, do cholery, wykopa\u0107, \u017ceby to z\u0142e wra\u017cenie zatrze\u0107?<\/p>\n

KURT COBAIN Montage of Heck: The Home Recordings<\/em><\/strong>, Universal 2015, 4\/10<\/strong><\/p>\n