Spieszmy si\u0119 przegl\u0105da\u0107 zestawienia najlepszych p\u0142yt roku – tak szybko ulatuj\u0105, przechodz\u0105c do historii. Pierwsze zestawienia prasowe p\u0142yt roku 2015 jak zwykle przysz\u0142y jeszcze przed ko\u0144cem listopada. Przekonuj\u0105, \u017ce rok w muzyce by\u0142 \u015bwietny – oczywi\u015bcie samo w sobie \u017cadne przeg\u0142osowane w redakcji zestawienie tego nie udowodni, ale wida\u0107 to zwykle po powtarzaj\u0105cych si\u0119 tytu\u0142ach w czo\u0142\u00f3wce. A te pierwsze listy brytyjskich magazyn\u00f3w „Mojo”, „Q” i „Uncut” m\u00f3wi\u0105 wyj\u0105tkowo wr\u0119cz jednog\u0142o\u015bnie, \u017ce najlepsi byli…<\/p>\n
P\u0142yty roku 2015 wg MOJO:<\/strong><\/p>\n 1. Julia Holter<\/strong> – Have You In My Wilderness P\u0142yty roku 2015 wg Q:<\/strong><\/p>\n 1. Tame Impala<\/strong> – Currents P\u0142yty roku wg UNCUT:<\/strong><\/p>\n 1. Julia Holter<\/strong> – Have You In My Wilderness Jest oczywi\u015bcie jeszcze jedna metoda sprawdzenia, \u017ce to by\u0142 znakomity rok: przyjrze\u0107 si\u0119 powy\u017cszym zestawieniom kolorowej prasy brytyjskiej pod k\u0105tem tego, czego w nich brakuje. Wtedy oka\u017ce si\u0119, \u017ce mieli\u015bmy jeszcze mn\u00f3stwo innych p\u0142yt zas\u0142uguj\u0105cych na szersz\u0105 uwag\u0119, mo\u017ce nawet ca\u0142y alternatywny zestaw. Postaram si\u0119 samemu odnotowywa\u0107 to w najbli\u017cszych tygodniach, uzupe\u0142niaj\u0105c pewne zaleg\u0142o\u015bci na blogu. Jak zwykle zreszt\u0105. Dzi\u015b w Nokturnie (Dw\u00f3jka, 23.35) uzupe\u0142nia\u0107 b\u0119dziemy z kolei informacje o innym fonograficznym wydarzeniu roku – ukazaniu si\u0119 boksu Complete Works <\/em> niemieckiej grupy Harmonia<\/strong>. Wydawnictwo na zdj\u0119ciach wygl\u0105da pi\u0119knie<\/a>. Nie ma go chyba jeszcze fizycznie w Polsce (nie ma na przyk\u0142ad w nowootwartym stacjonarnym sklepie z p\u0142ytami AsfaltShop<\/a> w Warszawie – cho\u0107 poza tym wyb\u00f3r jest tam imponuj\u0105cy, a by\u0142em wczoraj, widzia\u0142em i zrobi\u0142em pierwsze zakupy!), poza tym jest piekielnie drogi, a du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zawarto\u015bci ju\u017c mam na r\u00f3\u017cnych no\u015bnikach. Kupi\u0142em sobie jednak wydane osobno na winylu i kasecie Documents 1975<\/em>, czyli pi\u0105t\u0105 p\u0142yt\u0119 zestawu – same bonusy. Wczesne studyjne wersje dw\u00f3ch nagra\u0144 Harmonii z okresu Deluxe<\/em> oraz dwa \u015bwietne utwory koncertowe. <\/p>\n Pami\u0119tam jak Michael Rother – zdaje si\u0119 na \u0142amach „The Wire” – m\u00f3wi\u0142 kiedy\u015b, \u017ce te p\u00f3\u017ane nagrania koncertowe (zesp\u00f3\u0142 dzia\u0142a\u0142 oryginalnie w latach 1973-1976) by\u0142y najlepszymi, jakie Harmonia po sobie pozostawi\u0142a. Ale og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c trio – z nim oraz muzykami elektronicznego, eksperymentalnego duetu Cluster: Hansem-Joachimem Roedeliusem i zmar\u0142ym w lipcu br. Dieterem Moebiusem – by\u0142o formacj\u0105 o bardzo skondensowanym, ciekawym dorobku i intensywnym \u017cyciorysie. Do\u015b\u0107 powiedzie\u0107, \u017ce cho\u0107 w psychodelicznej motoryce bliscy Neu!, \u0142\u0105czyli ten w\u0105tek ze \u015bwietnym syntezatorowym know-how Moebiusa i Roedeliusa, a w ko\u0144cowym okresie – tak\u017ce z wk\u0142adem poch\u0142oni\u0119tego w\u00f3wczas ide\u0105 ambientu Briana Eno. Bo dla tego ostatniego Harmonia by\u0142a punktem l\u0105dowania w okresie fascynacji scen\u0105 niemieck\u0105, co wi\u0119cej – inspiracj\u0105 do wsp\u00f3lnych dzia\u0142a\u0144 z Davidem Bowiem. Formu\u0142a rockowa Harmonii by\u0142a nieco bardziej swobodna ni\u017c matematyka nagra\u0144 Neu!, a zarazem odnosi\u0142a si\u0119 do nurtu, kt\u00f3ry w latach 70. da\u0142oby si\u0119 zidentyfikowa\u0107 jako kontynentalna europejska psychodelia. Bo gdyby szuka\u0107 nagra\u0144 bliskich duchem do koncertowej cz\u0119\u015bci Documents 1973<\/em>, to nale\u017ca\u0142oby si\u0119 rozgl\u0105da\u0107 w okolicach francuskiego Gongu z jego angielskim liderem Steve’em Hillage’em. Szczeg\u00f3lnie s\u0142ycha\u0107 to w ko\u0144cz\u0105cym zestaw utworze z hamburskiego klubu Fabrik (towarzyszy tu grupie Mani Neumaier z Guru Guru na perkusji). Ca\u0142o\u015b\u0107, je\u015bli jest troch\u0119 niesatysfakcjonuj\u0105ca, to dlatego, \u017ce miesza w\u0105tki sceniczne i studyjne – przyda\u0142oby si\u0119 szersze archiwum zar\u00f3wno odrzut\u00f3w z sesji nagraniowych, jak i nagra\u0144 z wyst\u0119p\u00f3w. Ale by\u0107 mo\u017ce wytw\u00f3rnia Groenland szykuje je na jaki\u015b kolejny jubileusz lub inn\u0105 okazj\u0119. <\/p>\n HARMONIA Documents 1975<\/em><\/strong> (dost\u0119pna tak\u017ce w boksie Complete Works<\/em>), Groenland 2015, 8\/10<\/strong><\/p>\n
\n2. Kendrick Lamar<\/strong> – To Pimp a Butterfly
\n3. New Order<\/strong> – Music Complete
\n4. Tame Impala<\/strong> – Currents
\n5. Jim O’Rourke <\/strong>– Simple Songs
\n6. Bill Ryder-Jones<\/strong> – West Kirby Country Primary
\n7. Songhoy Blues<\/strong> – Music In Exile
\n8. Mbongwana Star<\/strong> – From Kinshasa
\n9. Sleaford Mods<\/strong> – Key Markets
\n10. Sufjan Stevens<\/strong> – Carrie & Lowell<\/p>\n
\n2. Julia Holter<\/strong> – Have You In My Wilderness
\n3. Jamie XX<\/strong> – In Colour
\n4. Blur<\/strong> – The Magic Whip
\n5. New Order<\/strong> – Music Complete
\n6. Courtney Barnett <\/strong>– Sometimes I Sit and Think and Sometimes I Just Sit
\n7. Kurt Vile<\/strong> – B’lieve I’m Goin\u2019 Down
\n8. Laura Marling<\/strong> – Short Movie
\n9. Kendrick Lamar<\/strong> – To Pimp a Butterfly
\n10. Florence + The Machine<\/strong> – How Big, How Blue, How Beautiful<\/p>\n
\n2. Kendrick Lamar<\/strong> – To Pimp a Butterfly
\n3. Sufjan Stevens<\/strong> – Carrie & Lowell
\n4. Ryley Walker<\/strong> – Primrose Garden
\n5. Father John Misty<\/strong> – I Love You, Honeybear
\n6. Tame Impala<\/strong> – Currents
\n7. Courtney Barnett <\/strong>– Sometimes I Sit and Think and Sometimes I Just Sit
\n8. Natalie Prass <\/strong>– Natalie Prass
\n9. Sleaford Mods<\/strong> – Key Markets
\n10. New Order<\/strong> – Music Complete<\/p>\n
\nZach\u0119cam – te\u017c jak zwykle – do lektury nowych numer\u00f3w wymienionych wy\u017cej gazet, bo prasa papierowa to dobra rzecz. I mam nadziej\u0119, \u017ce doczekamy si\u0119 ciekawego podsumowania polskiej sceny muzycznej w roku 2015 (sceny po raz kolejny niewiele mniej ciekawej ni\u017c brytyjska czy ameryka\u0144ska) w periodyku, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie zbiera pieni\u0105dze poprzez serwisu Polak Potrafi, czyli w „Gazecie Magnetofonowej”<\/strong><\/a>.<\/p>\n