{"id":9278,"date":"2015-12-21T11:52:40","date_gmt":"2015-12-21T10:52:40","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=9278"},"modified":"2015-12-21T15:53:23","modified_gmt":"2015-12-21T14:53:23","slug":"nagrobki-dziedzictwem-kultury-narodowej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2015\/12\/21\/nagrobki-dziedzictwem-kultury-narodowej\/","title":{"rendered":"Nagrobki dziedzictwem kultury narodowej"},"content":{"rendered":"

Wystarczy\u0142oby mi by\u0107 takim zwyczajnym patriot\u0105, ale jak spogl\u0105dam na nasze narodowe przewagi, to a\u017c staj\u0119 si\u0119 patriot\u0105 prawdziwszym. Sp\u00f3jrzcie razem ze mn\u0105. Najpierw to wspomniane ju\u017c<\/a> zestawienie serwisu The Quietus, w kt\u00f3rym a\u017c cztery bia\u0142o-czerwone p\u0142yty: Stara Rzeka (na miejscu drugim), WIDT, RSS B0YS i Ksi\u0119\u017cyc. A na towarzysz\u0105cym zestawieniu obrazku jak\u017ce polskie grzyby<\/a>. Potem przysz\u0142o te\u017c ju\u017c sygnalizowane<\/a> podsumowanie roku The Wire z albumem Raphaela Rogi\u0144skiego w czo\u0142\u00f3wce. Przedwczoraj przysz\u0142a sensacyjna wie\u015b\u0107 o czo\u0142\u00f3wce roku wg Sashy Frere-Jonesa<\/a>, kt\u00f3ra obj\u0119\u0142a Rogi\u0144skiego, album grupy Trupa Trupa oraz p\u0142yt\u0119 Mirta (dobrze oceniane na niniejszym blogu). A wczoraj jak zwykle zagl\u0105dam do rocznego zestawienia serwisu Rate Your Music<\/a> (wp\u0142acili\u015bcie ju\u017c na ich spo\u0142eczn\u0105 zbi\u00f3rk\u0119<\/a>?) i widz\u0119 a\u017c cztery polskie albumy w setce (zanotowa\u0142em to 20.12.2016). Mg\u0142a i Riverside to nic dziwnego. Stara Rzeka te\u017c ju\u017c by\u0142a wysoko. Ale Zbigniew Wodecki w towarzystwie Mitch & Mitch? Ile jeszcze kraj\u00f3w poza obszarem anglosaskim mo\u017ce si\u0119 czym\u015b takim pochwali\u0107 w tym roku? Zanim jednak pobiegn\u0119 po race, pozwol\u0119 sobie tych kadz\u0105cych nam zagranicznych krytyk\u00f3w u\u015bwiadomi\u0107 w sprawie Nagrobk\u00f3w<\/strong>.<\/p>\n

Zesp\u00f3\u0142 Nagrobki – bazowo duet w sk\u0142adzie Maciej Salamon i Adam Witkowski – sam przygotowa\u0142 sobie recenzje: entuzjastyczn\u0105, neutraln\u0105 i negatywn\u0105 do wyboru. S\u0105 zamieszczone we wk\u0142adce (a w\u0142a\u015bciwie gazetce) do\u0142\u0105czonej do albumu Stan prac<\/em>. Nie skorzystam z \u017cadnej. Najlepsza jest neutralna, ale emocje, jakie wzbudzi w s\u0142uchaczach p\u0142yta, b\u0119d\u0105 raczej z gatunku tych bardziej skrajnych. Filozofi\u0119 zesp\u00f3\u0142 te\u017c wy\u0142o\u017cy\u0142 we wk\u0142adce, a w\u0142a\u015bciwie w zamieszczonym w niej wywiadzie: „Ty m\u00f3wisz jakie\u015b s\u0142owo, my odpowiadamy – \u015amier\u0107”. Rzeczywi\u015bcie, odpowied\u017a na wszystko maj\u0105 jedn\u0105, ponadczasow\u0105 i uniwersaln\u0105. Troch\u0119 czarnego humoru, troch\u0119 nihilizmu, troch\u0119 zakrzykiwania rzeczywisto\u015bci absurdem. Ka\u017cda konwencja i ka\u017cdy schemat przerobione na nagrobek. Muzycznie – punkowe utwory, kt\u00f3re tu i \u00f3wdzie unosi sekcja d\u0119ta, jak to bywa w polskiej tradycji, o niez\u0142ym sk\u0142adzie (Bunio, Trzaska, Zi\u0119tek) i nieco ostrym, awangardowym zaci\u0119ciu. Na bas\u00f3wce ponownie (by\u0142 ju\u017c na Pa\u0144skich wersetach<\/em>) Olo Walicki.<\/p>\n

A propos tej tradycji od razu: Tak gra\u0142yby zespo\u0142y jaroci\u0144skie w latach 80., gdyby chcia\u0142y mnie zainteresowa\u0107 teraz. I gdyby mia\u0142y porz\u0105dnych basist\u00f3w (i porz\u0105dne sekcje d\u0119te). Nagrobki wydaj\u0105 si\u0119 czarn\u0105 parodi\u0105 kilku \u00f3wczesnych formacji, a je\u015bli chodzi o skojarzenia bardziej wprost, ju\u017c nie prze\u015bmiewcze, to przychodzi mi do g\u0142owy Dezerter. Nagrobki maj\u0105 w tekstach co\u015b uroczo lotnego i bezczelnie prostackiego zarazem, co kojarzy mi si\u0119 z t\u0105 formacj\u0105. Gdy na przyk\u0142ad trawestuj\u0105 Grechut\u0119 w Dla Grzesia <\/em>do wt\u00f3ru \u015bwietnej partii tr\u0105bki Tomka Zi\u0119tka. Albo gdy w Jeste\u015bmy martwi<\/em> \u015bpiewaj\u0105: Jeste\u015bmy umarli, nic nas nie powstrzyma \/ \u017badna policja ani \u017cadna g\u0142upia si\u0142a<\/em>. To taki polski punk w wersji zombie. 29-minutowa p\u0142yta g\u0119sta jest od takich moment\u00f3w, z bardzo dobrymi pr\u00f3bami podj\u0119cia temat\u00f3w Samorz\u0105dowc\u00f3w i Thee Oh Sees (rewelacyjna Zaraza<\/em> inspirowana jest utworem tego zespo\u0142u). O ile wsp\u00f3\u0142tworzony wcze\u015bniej przez Salamona i Witkowskiego zesp\u00f3\u0142 G\u00f3wno by\u0142 dla mnie zawsze fajniejszy jako prowokacja ni\u017c jako czysto muzyczna propozycja, to Nagrobki zachowuj\u0105 pod tym wzgl\u0119dem balans. Jest to przy tym balans specyficznie polski, kt\u00f3rego \u017caden „Quietus” ani \u017caden Sasha Frere-Jones nie pojm\u0105. Musieliby bowiem nie tylko przyj\u015b\u0107 na \u015bwiat z polskiego \u0142ona, ale i przez lata je\u017adzi\u0107 pomi\u0119dzy czarnymi punktami, je\u015b\u0107 bigos, pi\u0107 w\u00f3dk\u0119 i pali\u0107 znicze. Pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem mamy wi\u0119c do czynienia z kulturalnym dziedzictwem o charakterze zdecydowanie polskim, kt\u00f3re polska publiczno\u015b\u0107 powinna doceni\u0107, a polski minister kultury – wyceni\u0107.<\/p>\n

Aha, w tej samej wk\u0142adce-gazetce, we wzmiankowanej ju\u017c rozmowie programowej pojawia si\u0119 cytat Fajnie by\u0142oby, \u017ceby Jacek Hawryluk i Bartek Chaci\u0144ski grali nasze piosenki w „Nokturnie”<\/em>. Ot\u00f3\u017c w radiu ju\u017c Nagrobki grali\u015bmy. Nie da si\u0119 ukry\u0107. Trudno mi wi\u0119c b\u0119dzie udowodni\u0107, \u017ce nie czyta\u0142em tego wcze\u015bniej, \u017ce nie finansuje mnie przemys\u0142 p\u0142ytowy o specjalizacji kamieniarskiej, \u017ce nie jeste\u015bmy w jakiej\u015b zmowie. Ale to zmowa dla dobra Polski. A taka zmowa to nagrobek dla wroga, wi\u0119c z kamienn\u0105 twarz\u0105 mog\u0119 odpowiedzie\u0107 na wszelkie insynuacje: taka zmowa to nie zmowa. <\/p>\n

NAGROBKI Stan prac<\/em><\/strong>, BDTA 2015, 8\/10<\/strong><\/p>\n