{"id":9378,"date":"2016-01-12T09:50:50","date_gmt":"2016-01-12T08:50:50","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=9378"},"modified":"2016-01-12T10:32:29","modified_gmt":"2016-01-12T09:32:29","slug":"ostatnia-plyta-roku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/01\/12\/ostatnia-plyta-roku\/","title":{"rendered":"Ostatnia p\u0142yta roku"},"content":{"rendered":"

Uwaga, b\u0119d\u0119 chwali\u0142. Sprawc\u0119 zamieszania mia\u0142em okazj\u0119 pozna\u0107 dawno temu w sytuacji bardziej dziennikarskiej ni\u017c artystycznej. Muzycznie mam jednak du\u017ce zaleg\u0142o\u015bci. Do p\u0142yty FASRAT Compilation #1<\/em> podchodzi\u0142em na spokojnie, mo\u017ce dlatego, \u017ce wpad\u0142a mi w r\u0119ce w ostatnich tygodniach roku. Poza tym faktyczna data wydania przypad\u0142a – jak mi si\u0119 zdaje – ju\u017c na okres mi\u0119dzy\u015bwi\u0105teczny, wi\u0119c w mediach troch\u0119 przepad\u0142a – bardzo nies\u0142usznie. Zd\u0105\u017cy\u0142em doceni\u0107 w ostatnich miesi\u0105cach pe\u0142nowymiarowy debiut duetu Ptaki, a powinienem dawno ju\u017c zwr\u00f3ci\u0107 na Polifonii uwag\u0119 na to, co w tym samym czasie robi\u0142 – na nie gorszym poziomie – Maciek Sienkiewicz<\/strong>, prowadz\u0105c przez ostatni rok wytw\u00f3rni\u0119 Father And Son Records And Tapes<\/a>, czyli w\u0142a\u015bnie FASRAT<\/strong>.<\/p>\n

\u015awiat muzyczny lubi zbiegi okoliczno\u015bci. Wi\u0119c je\u015bli pos\u0142uchacie sobie ponownie pierwszej winylowej EP-ki z serii The Very Polish Cut-Outs<\/em>, tej przypominaj\u0105cej w nowych i nowoczesnych wariacjach krajowe brzmienia z lat 70. czy 80., to przecie\u017c mieli\u015bmy na niej z jednej strony Ptaki (utwory Krystyna <\/em>i Marek<\/em>), a z drugiej – w\u0142a\u015bnie Sienkiewicza. Jego strona – nieco inna – kojarzy mi si\u0119 dzi\u015b r\u00f3wnie mi\u0142o. Przede wszystkim za spraw\u0105 \u015bwietnej Syntetycznej Kobiety Lux<\/em> – nienachalnymi rejonami muzyki syntezatorowej przywodz\u0105cymi na my\u015bl Pye Corner Audio, w kt\u00f3re wyprowadzi\u0142 Sienkiewicza szlagier Jacka Skubikowskiego. No i dzi\u0119ki harfowej wariacji na temat polskiego spiritual jazzu<\/em> wyj\u0119tej z Song for Mohindar<\/em> Niemena i Kulpowicza. Z bajecznymi pocz\u0105tkiem i troch\u0119 s\u0142abszym fina\u0142em, kt\u00f3ry jednak mimo wszystko pozostawi\u0142 mnie w dobrym nastroju<\/p>\n

To by\u0142a \u015bwietny spos\u00f3b, by sobie przypomnie\u0107 o Ma\u0107ku Sienkiewiczu, jakiego w czasach naszego pierwszego kontaktu (prawie 20 lat temu) zna\u0107 nie mog\u0142em, bo te\u017c w jego muzycznym \u017cyciorysie du\u017co si\u0119 pozmienia\u0142o. FASRAT sta\u0142 si\u0119 dla niego w ostatnich miesi\u0105cach platform\u0105 – jak to si\u0119 niezgrabnie m\u00f3wi – do pokazywania \u015bwiatu muzyki w\u0142a\u015bnie z tej drugiej strony zarysowanych wy\u017cej rejon\u00f3w, w tym swoich w\u0142asnych nagra\u0144. Mamy wi\u0119c w pewnym sensie label siostrzany dla Transatlantyka i \u015bwiadectwo rozwoju sceny. Wydan\u0105 w\u0142a\u015bnie Compilation #1<\/em> – czyli sk\u0142adankowy wgl\u0105d w \u015bwiat FASRAT – opublikowa\u0142a Requiem Records w nowej serii o nazwie przypominaj\u0105cej, \u017ce parkiet niekoniecznie si\u0119 dzi\u015b \u0142\u0105czy z beztrosk\u0105 i hedonizmem: Requiem For Disco. Zestaw obejmuje 12 utwor\u00f3w (w tym 10 premierowych) wydanych na CD umieszczonym w tekturowym opakowaniu przypominaj\u0105cym 7-calowy singiel. Lubi\u0119 ten format, wi\u0119c szybko si\u0119 oswoi\u0142em. Z muzyk\u0105 zosta\u0142em na d\u0142u\u017cej i dzi\u015b trafia do mnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 utwor\u00f3w z kompilacji.<\/p>\n

Ca\u0142y zestaw cz\u0119\u015bciowo przypomina pewne nadzieje zwi\u0105zane ju\u017c wcze\u015bniej z FASRAT-em, cz\u0119\u015bciowo odkrywa nowe terytoria, ale \u0142\u0105cznie jest elektroniczn\u0105 kompilacj\u0105 taneczn\u0105 o kreatywnej sile, jakiej dawno w Polsce nie s\u0142ysza\u0142em. Tempa mamy tu raczej wolne, a pole eksploracji po cz\u0119\u015bci zaz\u0119bia si\u0119 z tym, kt\u00f3re znamy z wydawnictw The Very Polish Cut-Outs<\/em>. Jazxing<\/strong> z Gda\u0144ska (tu wi\u0119cej muzyki<\/a>) znam z jednej remiksu na TVPCO, a w umieszczonym na kompilacji Sienkiewicza You Rock Me<\/em> buduj\u0105 kapitalny groove na charakterystycznym ejtisowym basie w stylu Tkaczyka i z motywem melodycznym z przesamplowanej (?) sekcji d\u0119tej. W nieco podobnych rejonach porusza si\u0119 Selvy<\/strong> (tu wi\u0119cej nagra\u0144<\/a>), szczeg\u00f3lnie w utworze Toucan<\/em>. <\/p>\n

W nagraniu Naphty<\/strong> – utalentowanego wroc\u0142awianina (wi\u0119cej tutaj<\/a>) pod mrocznym house’owym beatem s\u0142ycha\u0107 afryka\u0144sk\u0105 polirytmi\u0119, z jakimi\u015b odniesieniami do tamtejszych wsp\u00f3\u0142czesnych nurt\u00f3w w rodzaju cho\u0107by kuduro. Das Komplex<\/strong> z Koszalina (tutaj wi\u0119cej<\/a>) typowany jako du\u017ca nadzieja FASRAT (wydane wcze\u015bniej Kacze\u0144ce<\/em>) w Hairbrush <\/em>w bardzo atrakcyjny spos\u00f3b nawi\u0105zuje do deep house’u, dubu i stylistyki bliskiej Toro y Moi. A sam Maciek Sienkiewicz<\/strong> (tu wi\u0119cej<\/a>) b\u0142yszczy przede wszystkim w The White Sheik<\/em> – neodyskotekowym utworze odwo\u0142uj\u0105cym si\u0119 do krajowych tradycji elektronicznych, z mocnym basowym ostinato i \u0142adn\u0105 modulacj\u0105 w syntezatorowym refrenie. A to jeszcze nie wszystko – tracklist\u0119 kompilacji uzupe\u0142niaj\u0105 bardziej r\u00f3\u017cnorodne wycieczki w stron\u0119 techno i acid house’u (DJ Sajko<\/strong>, czyli Pawe\u0142 Bartnik) czy nowej fali (cho\u0107 muzycy grupy Niemoc<\/a> – tu w remiksie Sajko <\/strong>i Filipa Kalinowskiego<\/strong> – szufladkuj\u0105 si\u0119 jako post-wave). W sumie Compilation #1<\/em> jest wi\u0119c mo\u017ce ostatni\u0105 p\u0142yt\u0105 zako\u0144czonego niedawno roku, ale na pewno nie najgorsz\u0105. Przeciwnie. Jedn\u0105 z lepiej rokuj\u0105cych na przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY FASRAT Compilation #1<\/em><\/strong>, Requiem for Disco 2015, 8\/10<\/strong><\/p>\n