{"id":941,"date":"2011-06-10T17:49:32","date_gmt":"2011-06-10T15:49:32","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=941"},"modified":"2011-06-10T18:17:04","modified_gmt":"2011-06-10T16:17:04","slug":"nawet-nie-zauwazycie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/06\/10\/nawet-nie-zauwazycie\/","title":{"rendered":"Nawet nie zauwa\u017cycie"},"content":{"rendered":"

Wyczyta\u0142em, \u017ce Lublin zamierza zorganizowa\u0107 obchody roku Johna Cage’a (w 2012 jest setna rocznica urodzin kompozytora), co jest inicjatyw\u0105 cenn\u0105 i \u015bci\u0105gnie do naszego skromnego kraju mas\u0119 znanych osobisto\u015bci (o kt\u00f3rych wi\u0119cej poczytacie tutaj<\/a>). Lubi\u0119 wi\u0119c Lublin jeszcze bardziej, ale – z drugiej strony – podpadli mi troch\u0119 organizatorzy imprezy, bo w ten spos\u00f3b nie b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 zorganizowa\u0107 w\u0142asnych obchod\u00f3w roku Cage’a. Te mia\u0142y polega\u0107 na tym, by – jak przysta\u0142o na uczczenie pami\u0119ci filozofa muzyki, kt\u00f3ry najlepiej zademonstrowa\u0142 nieistnienie jej definicji i granic – nie robi\u0107 przez rok absolutnie nic. Nie og\u0142asza\u0107, nie pisa\u0107 i bro\u0144 Bo\u017ce nikogo nie zaprasza\u0107. Kompletnie zignorowa\u0107 i da\u0107 wydarzeniom toczy\u0107 si\u0119 po swojemu. <\/p>\n

Oczywi\u015bcie, mo\u017cna by rok wykorzysta\u0107 jako instrument muzyczny i korzystaj\u0105c z podzia\u0142u na 365 interwa\u0142\u00f3w wykona\u0107 jaki\u015b kr\u00f3tki (no bo to nie tak znowu du\u017co mo\u017cliwo\u015bci daje) utw\u00f3r w ho\u0142dzie dla kompozytora. Albo puszcza\u0107 z wielkich g\u0142o\u015bnik\u00f3w wywieszonych w lubelskim ratuszu bia\u0142y szum. Czy w inny spos\u00f3b da\u0107 \u015bwiadectwo wszechobecno\u015bci muzyki, w zgodzie z duchem Cage’a. Ale zignorowanie – w kontra\u015bcie do krzykliwych lat Chopina i Mi\u0142osza – by\u0142oby moim zdaniem najwspanialsz\u0105 form\u0105 obej\u015bcia. Pomy\u015blcie sobie: jak umrze kto\u015b znany, to czcz\u0105 go minut\u0105 ciszy. W tym kontek\u015bcie ROK CISZY by\u0142by dla Cage’a wr\u0119cz kosmicznym ho\u0142dem!<\/p>\n

Przebijam si\u0119 ci\u0105gle przez zaleg\u0142e nowe p\u0142yty – dzi\u015b z zamiarem wy\u0142uskania jakiej\u015b przyjemnej muzyki na weekend. Gdyby nie to, \u017ce no\u015bnik jeszcze nie dotar\u0142, napisa\u0142bym s\u0142\u00f3w par\u0119 o Bon Iver – a tak polec\u0119 tylko „Beth\/Rest”, kt\u00f3re moim zdaniem rozwala wszystko, co do tej pory powiedziano w dziedzinie chillwave’u. Bo Vernon dotyka gdzie\u015b najjaskrawszej istoty rzeczy, robi\u0105c co\u015b rodem z balansuj\u0105cego na kraw\u0119dzi kiczu, ale jednak urokliwego soft rocka lat 80. Bruce Hornsby – tak, to jest chillwave na temat Bruce’a Hornsby’ego – pami\u0119tacie „The Way It Is”??<\/p>\n

Ale to nie jest jeszcze recenzja Bon Iver, b\u0119dzie o innym albumie – kompletnie niepotrzebnym i bardzo przyjemnym. Nowym Junior Boys<\/strong>, kt\u00f3re oficjalnie ukazuje si\u0119 w poniedzia\u0142ek. Pisali materia\u0142 w Ontario (rodzinna Kanada), ale te\u017c w Berlinie (st\u0105d pewnie bardzo minimalistyczna chwilami pulsacja – vide „Kick the Can”) i Szanghaju (st\u0105d pewnie te egzotyczne motywy w „Itchy Fingers”). Jak zwykle pi\u0119kne, z niezwyk\u0142ym wyczuciem nagrywane barwy syntezator\u00f3w, jak zwykle ciep\u0142e, do mgie\u0142ki sprowadzone wokale, dyskretne bity perkusyjne. Retro, jak wszystko (co wiemy od Reynoldsa – patrz poprzedni wpis). Po kompletnie rozczarowuj\u0105cym snuju w postaci drugiego na p\u0142ycie „Playtime” album rozwija si\u0119 w bardzo dobrym kierunku w „You’ll Improve Me”. Jednocze\u015bnie jednak jest to wszystko za \u0142adne, za g\u0142adkie, za mi\u0142e, zbyt przyjemne. Nie zauwa\u017cycie tego, a je\u015bli zauwa\u017cycie, to zapomnicie do kolejnego weekendu, co nie zmienia faktu, \u017ce dzi\u0119ki \u0142atwej przyswajalno\u015bci i brzmieniowej atrakcyjno\u015bci tej muzyki pewnie i tak b\u0119dziecie chcieli jeszcze. To te\u017c jaki\u015b fenomen.<\/p>\n

Ja oczywi\u015bcie – jak mo\u017cecie si\u0119 spodziewa\u0107 – b\u0119d\u0119 w ten weekend s\u0142ucha\u0142 dw\u00f3ch innych kompozytor\u00f3w. Johna Cage’a i Bruce’a Hornsby’ego.<\/p>\n

\"\"<\/a>JUNIOR BOYS „It’s All True”<\/strong>
\nDomino 2011
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„You’ll Improve Me” – bezczelny hit czerpi\u0105cy w r\u00f3wnej mierze z produkcji Vince’a Clarke’a i Michaela Jacksona. „A Truly Happy Ending” te\u017c ma troch\u0119 milutkiego R&B w sobie. W sieci znalaz\u0142em jednak „ep” – i to wklejam poni\u017cej:<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object>Junior Boys – ep<\/a> by ObscureSound<\/a><\/span><\/p>\n

PS Koniecznie sprawd\u017acie pierwsze gwiazdy<\/a> festiwalu Unsound, kt\u00f3re dzi\u015b zosta\u0142y og\u0142oszone!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wyczyta\u0142em, \u017ce Lublin zamierza zorganizowa\u0107 obchody roku Johna Cage’a (w 2012 jest setna rocznica urodzin kompozytora), co jest inicjatyw\u0105 cenn\u0105 i \u015bci\u0105gnie do naszego skromnego kraju mas\u0119 znanych osobisto\u015bci (o kt\u00f3rych wi\u0119cej poczytacie tutaj). Lubi\u0119 wi\u0119c Lublin jeszcze bardziej, ale – z drugiej strony – podpadli mi troch\u0119 organizatorzy imprezy, bo w ten spos\u00f3b nie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,120,526,7,435,106],"tags":[370,610,609],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/941"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=941"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/941\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":947,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/941\/revisions\/947"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=941"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=941"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=941"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}