{"id":9545,"date":"2016-02-15T11:15:00","date_gmt":"2016-02-15T10:15:00","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=9545"},"modified":"2016-02-15T11:44:39","modified_gmt":"2016-02-15T10:44:39","slug":"brak-mi-starego-kanyego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/02\/15\/brak-mi-starego-kanyego\/","title":{"rendered":"Brak mi starego Kanyego"},"content":{"rendered":"

Podoba mi si\u0119 fragment, gdy Kanye West <\/strong>na nowej p\u0142ycie dystansuje si\u0119 do siebie i w\u0142asnego (u\u015bwiadomionego) kultu samego siebie. Nosi to tytu\u0142 I Love Kanye<\/em> (pierwotnie mia\u0142o si\u0119 nazywa\u0107 I Miss the Old Kanye<\/em>). Przez 44 sekundy s\u0142ycha\u0107 tylko g\u0142os Kanyego i jest to najlepiej brzmi\u0105cy utw\u00f3r na ca\u0142ej nowej p\u0142ycie, zatytu\u0142owanej The Life of Pablo<\/em> – cho\u0107 pierwotnie mia\u0142a si\u0119 nazywa\u0107 Waves<\/em>, Swish<\/em>, a jeszcze wcze\u015bniej – So Help Me God<\/em>. Ten album zasadniczo najlepiej spe\u0142nia jedn\u0105 funkcj\u0119: przyci\u0105ga tysi\u0105ce, a mo\u017ce i miliony os\u00f3b do streamingowej us\u0142ugi serwisu Tidal, w kt\u00f3rej jest dost\u0119pny na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107. Przy okazji skorzysta\u0142em wi\u0119c z serwisu Tidal, \u017ceby go pos\u0142ucha\u0107, od razu w wersji Tidal Hi-Fi. I us\u0142ysza\u0142em co\u015b, co raczej by mnie do tego serwisu zrazi\u0142o. Oto wi\u0119c wyczerpuj\u0105ca recenzja na miar\u0119 wyczerpuj\u0105cej p\u0142yty.<\/p>\n

Kr\u00f3tkie wprowadzenie dla tych, kt\u00f3rzy w zesz\u0142ym tygodniu byli jeszcze na feriach: Kanye zapowiedzia\u0142 premier\u0119 nowej p\u0142yty w Madison Square Garden, sk\u0105d transmitowano widowisko do 23 kraj\u00f3w (Polski nie uwzgl\u0119dni\u0142 w grupie docelowej) na biletowanych seansach kinowych. Wygl\u0105da\u0142o to troch\u0119 jak uliczna block party z Bronksu z lat 70. przeniesiona do najbardziej presti\u017cowej sali koncertowej Nowego Jorku – na \u015brodku autor p\u0142yty podryguj\u0105cy przy laptopie, z kt\u00f3rego odtwarza\u0142 kolejne kawa\u0142ki, dooko\u0142a najbli\u017csza \u015bwita, na trybunach publiczno\u015b\u0107, z klanem Kardashian\u00f3w w bieli, a jako atrakcja wizualna – performance w\u0142oskiej artystki Vanessy Beecroft, w ramach kt\u00f3rego t\u0142um \u0142adnych, g\u0142\u00f3wnie czarnosk\u00f3rych modelek i modeli w niby codziennych, ale do\u015b\u0107 futurystycznych strojach, sta\u0142, reaguj\u0105c stopniowo coraz mocniej na puszczan\u0105 muzyk\u0119. Og\u00f3lnie nic wstrz\u0105saj\u0105cego, cho\u0107 za pierwszym razem muzyka z nowej p\u0142yty (cz\u0119\u015bciowo znana – cz\u0119\u015b\u0107 utwor\u00f3w Kanye udost\u0119pnia\u0142 wcze\u015bniej, niekt\u00f3re powstawa\u0142y ju\u017c w okresie pracy nad p\u0142yt\u0105 My Beautiful Dark Twisted Fantasy<\/em>) brzmia\u0142a intryguj\u0105co. <\/p>\n

Weekendowe ods\u0142uchy w Tidalu sk\u0142oni\u0142y mnie do lekkiej zmiany opinii. Nie chodzi nawet o to, \u017ce przerywane by\u0142y okazjonalnymi \u015bcinkami, a potem wymuszonym zej\u015bciem z jako\u015bci hi-fi, przy kt\u00f3rej serwis zacz\u0105\u0142 si\u0119 zawiesza\u0107 i wy\u015bwietla\u0107 komunikaty: „Tego utworu nie mo\u017cna jeszcze odtwarza\u0107 – spr\u00f3buj ponownie p\u00f3\u017aniej”. Chocia\u017c musicie przyzna\u0107: odtwarzacz CD takie niespodzianki oferuje do\u015b\u0107 rzadko. Mo\u017ce to wszystko ze wzgl\u0119du na to, \u017ce w weekend Kim Kardashian poleci\u0142a swoim fanom, \u017ceby sprawdzili album Kanyego na Tidalu, a sam Tidal zosta\u0142 najlepiej sprzedaj\u0105c\u0105 si\u0119 apk\u0105 weekendu?<\/p>\n

Nie wiadomo, kim dok\u0142adnie ma by\u0107 tytu\u0142owy Pablo. Bo cho\u0107 rodzina Pabla Picassa pospiesznie udzieli\u0142a Kanyemu oficjalnego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa<\/a>, to r\u00f3wnie dobrze mo\u017ce chodzi\u0107 np. o Pabla Escobara. Je\u015bli Kanye ogl\u0105da\u0142 niedawny (\u015bwietny) serial o Escobarze zrealizowany przez sie\u0107 Netflix, m\u00f3g\u0142 si\u0119 pewnie odnale\u017a\u0107 w \u017cyciorysie narkotykowego self-made mana, te\u017c maj\u0105cego k\u0142opoty z ego ju\u017c na wczesnym etapie kariery. W ca\u0142o\u015bci The Life of Pablo<\/em> to p\u00f3\u0142 kroku wstecz od zaskakuj\u0105cego, prowokacyjnego, ha\u0142a\u015bliwego Yeezusa <\/em>w stron\u0119 My Beautiful…<\/em> Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 utwor\u00f3w brzmi jednak jak wprawki, szkice, dostajemy zestaw nagra\u0144 w wi\u0119kszo\u015bci do\u015b\u0107 kr\u00f3tkich, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych nietrudno wybra\u0107 kilka wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 form\u0105, kt\u00f3re mog\u0142yby si\u0119 sprawdzi\u0107 na albumach tego „starego Kanyego”. <\/p>\n

W streamingu z MSG wra\u017cenie zrobi\u0142 na mnie otwieraj\u0105cy p\u0142yt\u0119 Ultra Light Beams<\/em> – to niesamowite wej\u015bcie gospelowych ch\u00f3r\u00f3w, podnios\u0142a inwokacja z odwo\u0142aniem do Boga. Niestety, ods\u0142uch z Tidala ujawni\u0142 to, co jest bol\u0105czk\u0105 produkcji Westa od lat: klasyczny przyk\u0142ad masteringu na g\u0142o\u015bniczki w komputerze. Ch\u00f3ry s\u0105 tu koszmarnie skompresowane, warto sprawdzi\u0107 szczeg\u00f3lnie ko\u0144cowy fragment a cappella, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by si\u0119 sta\u0107 modelowym przyk\u0142adem clippingu, czyli zniekszta\u0142cenia wynikaj\u0105cego z b\u0142\u0119du warto\u015bci cyfrowo przesterowanego nagrania. Cho\u0107 oczywi\u015bcie po Yeezusie<\/em> ka\u017cdy taki zabieg u KW uzna\u0107 mo\u017cna tez za celowy. Je\u015bli to jednak ocenia\u0107 przez pryzmat sensowno\u015bci: zwyk\u0142y b\u0142\u0105d. Zreszt\u0105 sami sprawd\u017acie.<\/p>\n

Podobny clipping w ch\u00f3rkach wita nas w Father Stretch My Hands, Pt 1<\/em> – tu ju\u017c mamy nowoczesne R&B z charakterystycznym autotune’em (niegdy\u015b tzw. efekt Cher) w wokalach, to b\u0119dzie zreszt\u0105 stylistycznie wracaj\u0105cy motyw na tym albumie. Cz\u0119\u015b\u0107 druga tego samego nagrania to podej\u015bcie jeszcze nowocze\u015bniejsze i bardziej agresywne. Lirycznie oba utwory stanowi\u0105 kr\u00f3tkie streszczenie r\u00f3\u017cnych w\u0105tk\u00f3w osobistych, o kt\u00f3rych wcze\u015bniej rapowa\u0142 Kanye, m.in. wypadku i zdrutowanej szcz\u0119ce, a potem \u015bmierci matki. <\/p>\n

Famous<\/em> to ten utw\u00f3r z uk\u0142adaj\u0105cym wszystko (od pocz\u0105tku kariery West bardzo zr\u0119cznie wykorzystuje d\u0142ugie sample, cz\u0119sto z bardzo znanych nagra\u0144) cytatem z klasycznej – alfabet reggae – pie\u015bni Bam Bam<\/em> wykonywanej przez Sister Nancy. I jeszcze (po wielkopa\u0144sku) z fragmentem piosenki Niny Simone na ko\u0144cu. A\u017c zapomnia\u0142em o Rihannie. Tu dostajemy te\u017c najg\u0142o\u015bniejszy jak na razie cytat z tej p\u0142yty: pysza\u0142kowate i mizoginiczne „I made that bitch famous” – to o Taylor Swift, kt\u00f3ra oczywi\u015bcie oficjalnie obrazi\u0142a si\u0119 na Westa za cytat. A to oznacza tylko plus do fejmu dla obojga. Dynamika produkcji dalej minimalna, g\u0142\u0119bia produkcji bliska zeru. Jeszcze gorzej w wypadku Feedback<\/em>, kt\u00f3ry jest jednym z tych moment\u00f3w, gdy najbardziej pobrz\u0119kuje Yeezus <\/em>– i kt\u00f3ry ch\u0119tnie omija\u0142em przy kolejnych ods\u0142uchach. Wa\u017cny jest o tyle, \u017ce Pablo, o kt\u00f3rym West tu rapuje, to zdecydowanie bli\u017cej Escobara ni\u017c Picassa. <\/p>\n

Po niemal niezauwa\u017calnym, pe\u0142ni\u0105cym rol\u0119 przerywnika Low Lights<\/em> dostajemy Highlights<\/em> – z kaskadowym przelotem przez d\u017awi\u0119ki w Auto-Tune (kt\u00f3ry nieodmiennie kojarzy mi si\u0119 z Nyan Catem<\/a> – domy\u015blcie si\u0119, dlaczego, kojarzy\u0107 nale\u017cy czynno\u015bci fizjologiczne i t\u0119cz\u0119). Z jednej strony fajny refren, troch\u0119 w stylu Michaela Jacksona, z drugiej – brzmieniowo zn\u00f3w si\u0119 to wszystko dusi. W tek\u015bcie kolejne w karierze Kanyego odniesienia do \u015bwiat\u0142a (jedno z jego ulubionych s\u0142\u00f3w w przeno\u015bniach), ale to tym razem ma ono opisywa\u0107 efekt aury seksualnej Kanyego. Podmiot liryczny chcia\u0142by mianowicie nagrywa\u0107 w\u0142asne filmy dokumentuj\u0105ce seksualne zbli\u017cenia, no i poderwa\u0107 wszystkie dziewczyny z si\u0142owni. Takie poetyckie. <\/p>\n

Ostatecznie Highlights <\/em>to jeden z najlepszych moment\u00f3w, cho\u0107 s\u0142ucha\u0107 trudno (a Tidal si\u0119 tnie – por\u00f3wnywa\u0142em komputery w domu i w pracy, \u0142\u0105cze naprawd\u0119 szybkie). Nast\u0119puj\u0105cy po tym Freestyle 4<\/em> m\u00f3g\u0142by – na zasadzie kontrastu – robi\u0107 za muzyk\u0119 z horroru (te bliskie wokale, cho\u0107 w\u0142a\u015bciwie wszystko jest tu na pierwszym planie przy tym poziomie kompresji). Tu nast\u0119puje ten zabawny I Miss the Old Kanye<\/em>, w kt\u00f3rym artysta nabija si\u0119 po cz\u0119\u015bci z siebie, po trosze z oczekiwa\u0144 widowni. <\/p>\n

Waves<\/em> z udzia\u0142em Chrisa Browna to kolejne z tych lepiej rozwini\u0119tych nagra\u0144, kt\u00f3re \u015bci\u0105gn\u0105\u0142bym sobie w pierwszej kolejno\u015bci, gdybym potrzebowa\u0142 nowoczesnego po\u015bcielowego R&B. Muzycznie momentami ciekawe (sekcja rytmiczna, dla odmiany troch\u0119 bardziej naturalna w brzmieniu, cho\u0107 Auto-Tune dalej trudny do zniesienia) jest te\u017c FML<\/em> z udzia\u0142em The Weeknd, czyli dostarczyciela muzycznej seks-tapety do 50 twarzy Greya<\/em>. Co ciekawe, Kanye rapuje tu bardziej o antydepresentach ni\u017c o seksie. Potem przychodzi znane ju\u017c Real Friends<\/em> – znany ju\u017c kawa\u0142ek na stosunkowo prostym beacie o tym, jak Kanye musia\u0142 zmienia\u0107 telefon i jak mu ukradli laptopa. Takie wzruszaj\u0105ce.<\/p>\n

Mam s\u0142abo\u015b\u0107 do Wolves<\/em> – jednego z nielicznych tu utwor\u00f3w, o kt\u00f3rych spokojnie mo\u017cna powiedzie\u0107: piosenka. \u0141adna wokaliza Caroline Shaw i (oryginalne na tle go\u015bcinnych wyst\u0119p\u00f3w mn\u00f3stwa MC, kt\u00f3rych tu z braku miejsca nie wymieniam) outro Franka Oceana> Boj\u0119 si\u0119 jednak, \u017ce przy tych warunkach brzmieniowych i masteringowych – bo zn\u00f3w wszystko na granicy cyfrowego przesteru – r\u00f3wnie dobrze mog\u0142oby zosta\u0107 za\u015bpiewane przez syntezator mowy i mie\u0107 outro Popka rapuj\u0105cego do miednicy. A Kanye zn\u00f3w \u015bpiewa w trybie Nyan Cata. W tek\u015bcie odnalezienie Kim Kardashian jako spos\u00f3b na wyzwolenie si\u0119 z \u017cyciowych problem\u00f3w (z biblijn\u0105 metafor\u0105 obojga w roli Marii i J\u00f3zefa w stajence) – c\u00f3\u017c, ka\u017cdy jaki\u015b spos\u00f3b ma. Na sw\u00f3j spos\u00f3b wzruszaj\u0105ce.<\/p>\n

Silver Surfer Intermission<\/em> niewiele wnosi, poza tym, \u017ce to (ju\u017c naprawd\u0119) najmniej skompresowany utw\u00f3r na ca\u0142ej p\u0142ycie, pe\u0142ni wi\u0119c rol\u0119 minutowego odpoczynku dla uszu. 30 Hours<\/em> na samplu z Arthura Russella i fajnym groovie sekcji rytmicznej trudno zepsu\u0107, cho\u0107 frustruj\u0105ce jest to, \u017ce utw\u00f3r ma ponad 5 minut, a pomys\u0142y ko\u0144cz\u0105 si\u0119 po pierwszej minucie (ale mo\u017ce takie wra\u017cenie ma by\u0107 – vide tekst, chocia\u017c z\u0142o\u015bliwa fraza o by\u0142ej dziewczynie si\u0119 tu Kanyemu uda\u0142a). No Parties in L.A.<\/em> jest po to, \u017ceby mie\u0107 Kendricka Lamara i produkcj\u0119 Madliba, co si\u0119 chwali (pierwsze wra\u017cenie: co to za fajny MC si\u0119 pojawi\u0142?), dodatkowo jest w d\u0142ugiej melodii tego kawa\u0142ka co\u015b chwytliwego i utrzymuj\u0105cego uwag\u0119 na d\u0142u\u017cej – w ca\u0142o\u015bci to chyba jeden z najlepszych na albumie. W\u0142a\u015bciwie to nawet po prostu \u015bwietny. Mam wyci\u0105ga\u0107 wnioski z tego, \u017ce to jeden z tych, kt\u00f3re zosta\u0142y Kanyemu z okresu My Beautiful…<\/em>?<\/p>\n

W Facts<\/em> Kanye rapuje o tym, \u017ce nie pozwoli, by praca innych dla Nike (sam pracuje dla Adidasa) spowodowa\u0142a koniec przyja\u017ani. Po dwakro\u0107 wzruszaj\u0105ce. Na koniec Fade<\/em> na tanecznym samplu z nagrania Mr. Fingers, kt\u00f3ry robi spraw\u0119 – \u0142\u0105cznie zreszt\u0105 tych wa\u017cnych sampli robi\u0105cych utwory jest tu kilkana\u015bcie. Ale – jak to m\u00f3wi\u0105 – kto bogatemu zabroni? Gorzej, \u017ce – s\u0105dz\u0105c po partiach wokalnych – KW nie zawsze mia\u0142 pomys\u0142 na wiele wi\u0119cej. Zrobi\u0142bym z tego 40 minut, wyrzuci\u0142 po\u0142ow\u0119 go\u015bci, zwolni\u0142 masteringowca, a Kanyemu kaza\u0142bym wykasowa\u0107 ustawienia Auto-Tune’a, pracowa\u0107 w normalnych warunkach ods\u0142uchowych i dla Kardashianki wprowadzi\u0142bym zakaz publicznych wypowiedzi na temat p\u0142yty zdolnego m\u0119\u017ca, bo to si\u0119 wszystko kiedy\u015b sko\u0144czy jak\u0105\u015b wielk\u0105 katastrof\u0105. Aha, i jeszcze nie rapowa\u0142bym o montowaniu sobie kamery GoPro na penisie. Ale co ja si\u0119 tam znam. Ka\u017cdy ma swojego. Swojego Kanyego, rzecz jasna.<\/p>\n

KANYE WEST The Life of Pablo<\/em><\/strong>, Def Jam 2016, 6\/10<\/strong><\/p>\n