{"id":9601,"date":"2016-02-26T17:02:34","date_gmt":"2016-02-26T16:02:34","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=9601"},"modified":"2016-02-26T11:11:47","modified_gmt":"2016-02-26T10:11:47","slug":"facet-ktory-olal-the-rolling-stones","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/02\/26\/facet-ktory-olal-the-rolling-stones\/","title":{"rendered":"Facet, kt\u00f3ry ola\u0142 The Rolling Stones"},"content":{"rendered":"<p>Trzeba by\u0142o Wojciecha Kilara, \u017ceby stworzy\u0107 najs\u0142ynniejszy chyba <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=KqS02KOx9QQ\">gitarowy motyw polskiego kina<\/a>, temat z filmu <em>Rejs<\/em>. Leniwe d\u017awi\u0119ki grane technik\u0105 slide ilustruj\u0105 podr\u00f3\u017c statkiem po Wi\u015ble. <strong>Mike Cooper<\/strong> od lat na starej <a href=\"http:\/\/www.nationalguitars.com\/home.html\">rezofonicznej gitarze hawajskiej<\/a> &#8211; z charakterystyczn\u0105 metalow\u0105 membran\u0105 rezonansow\u0105, kt\u00f3ra pozwala\u0142a gra\u0107 g\u0142o\u015bniej i z innym brzmieniem ni\u017c przy tradycyjnym pudle &#8211; nagrywa p\u0142yty o wyspach Pacyfiku. I je\u015bli do tej pory nie znacie jego historii, to stanowi \u015bwietny materia\u0142 na weekend.<!--more--><\/p>\n<p>Nie mia\u0142em tu okazji pisa\u0107 szerzej o tym brytyjskim gitarzy\u015bcie, cho\u0107 jedn\u0105 z reedycji jego p\u0142yt umie\u015bci\u0142em niedawno <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2014\/12\/27\/2x14-plyt-roku-2014-archiwalia-kompilacje-reedycje\/\">w rankingu najlepszych wznowie\u0144<\/a>. To niegdy\u015b \u015bwietny muzyk bluesowo-folkowy, bieg\u0142y improwizator, kt\u00f3rego historia muzyki pop pami\u0119ta g\u0142\u00f3wnie jako tego, kt\u00f3ry odm\u00f3wi\u0142 (jeszcze na pocz\u0105tku lat 60.) przy\u0142\u0105czenia si\u0119 do The Rolling Stones. Jagger i Richards znali go z prowadzonego przeze\u0144 klubu bluesowego i &#8211; jako pasjonaci bluesa &#8211; widzieli w swoim zespole, pr\u00f3buj\u0105c nam\u00f3wi\u0107, by zagra\u0142 z nimi koncert. Kiedy odm\u00f3wi\u0142, zatrudnili Briana Jonesa. By\u0107 mo\u017ce spory kawa\u0142ek historii muzyki rozrywkowej zmieni\u0142by Cooper jedn\u0105 decyzj\u0105, gdyby tylko nie uwa\u017ca\u0142 tego, co uwa\u017ca (cytat p\u00f3\u017aniejszy): <em>Najgorsza rzecz, jaka mo\u017ce ci\u0119 przydarzy\u0107, to s\u0142awa, bo od raz zdobytej nie mo\u017cna si\u0119 uwolni\u0107<\/em>.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"365\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/cRYBy8siAoY\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Mo\u017cna kontakt z Cooperem zacz\u0105\u0107 wi\u0119c od p\u0142yt, kt\u00f3re zna\u0107 wypada: <em>Trout Steel<\/em> i <em>Places I Know<\/em>, niedawno wznowionych przez firm\u0119 Paradise of Bachelors. Woda ju\u017c wtedy si\u0119 u niego pojawia\u0142a jako temat (tytu\u0142 pierwszej z wymienionych p\u0142yt inspirowany by\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0105 <em>Trout Fishing in America<\/em>) &#8211; by\u0142 zapalonym w\u0119dkarzem i w pewnym momencie wyprowadzi\u0142 si\u0119 z Anglii na kontynent, do Hiszpanii, podobno zajmuj\u0105c si\u0119 w\u0142a\u015bnie w\u0119dkarstwem. Podr\u00f3\u017cowa\u0142 po Europie, grywaj\u0105c z r\u00f3\u017cnymi muzykami, coraz rzadziej folk i bluesa, coraz cz\u0119\u015bciej muzyk\u0119 improwizowan\u0105, inspiruj\u0105c m.in. tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Petera Brotzmanna (pami\u0119tacie, \u017ce wkr\u00f3tce 75. urodziny <a href=\"http:\/\/pardontotu.pl\/?event=5-nights-with-peter-brotzmann-75th-birthday-anniversary&#038;event_date=2016-03-06\">\u015bwi\u0119tuje w Pardon To Tu?<\/a>).<em> W latach 70. pozostawi\u0142em za sob\u0105 bezpieczne brzegi melodii i konwencjonalnej harmonii i wyp\u0142yn\u0105\u0142em na ocean brzmienia<\/em> &#8211; t\u0142umaczy\u0142 p\u00f3\u017aniej Cooper. W ko\u0144cu osiad\u0142 na sta\u0142e w Rzymie, gdzie mieszka do dzi\u015b. Koncerty, kt\u00f3re grywa od czasu do czasu, nie pozostawiaj\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci co do tej \u015bcie\u017cki:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/6eKkHDtAqL0\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Muzyk\u0119 hawajsk\u0105 pozna\u0142 wiele lat temu, dzi\u0119ki BBC, a tak\u017ce w\u0142asnym poszukiwaniom, trafiaj\u0105c na jedne z pierwszych nagra\u0144 rejestrowanych na cylindrach, a w\u015br\u00f3d nich &#8211; jego zdaniem <a href=\"http:\/\/cylinders.library.ucsb.edu\/search.php?queryType=@attr%201=21&#038;query=hawaii%2A&#038;num=1&#038;start=1&#038;sortBy=&#038;sortOrder=id\">potwierdzenie hawajskich \u017ar\u00f3de\u0142 bluesa<\/a>. A przynajmniej \u017ar\u00f3de\u0142 techniki slide\/bottleneck, kt\u00f3ra jest zdaje si\u0119 wa\u017cnym elementem mitu za\u0142o\u017cycielskiego muzyki bluesowej. Od po\u0142owy lat 90. podr\u00f3\u017cuje w rejony Hawaj\u00f3w i Polinezji, a z inspiracji miejscow\u0105 muzyk\u0105, z nagra\u0144 terenowych, p\u0119tli rejestrowanych na ta\u015bmach i w\u0142asnych partii gitarowych zacz\u0105\u0142 sk\u0142ada\u0107 co\u015b, co nazywa egzotycznymi pejza\u017cami d\u017awi\u0119kowymi. Odnosi si\u0119 w ten spos\u00f3b do modnego w USA po wojnie nurtu exotica, ale te\u017c do wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki, kt\u00f3ra lubi wykorzystywa\u0107 jako sk\u0142adnik zamorskie, cz\u0119sto tanie, tandetne elementy. Zreszt\u0105 formu\u0142a jego p\u0142yt wydawanych w ramach &#8222;egzotycznej&#8221; serii jest bardzo kola\u017cowa, przypomina zjawiska z kr\u0119gu sztuk wizualnych, a tymi Cooper interesuje si\u0119 w ostatnich latach coraz mocniej. Nie dajcie si\u0119 wi\u0119c zwie\u015b\u0107 niemodnej &#8222;styl\u00f3wie&#8221; opartej na hawajskich koszulach. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/playlists\/165952440&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe>    <\/p>\n<p>Zbieram wznawiane ostatnio przez wi\u0119ksze firmy p\u0142yty, kt\u00f3re pod koniec lat 90. i na pocz\u0105tku XXI wieku Cooper wydawa\u0142 w formie CD-r\u00f3w pod prywatnym szyldem Hipshot. Prezentowana wy\u017cej <em>White Shadows in the South Seas<\/em> (Room40 2013\/Sacred Summit 2015, 8\/10) to bardzo wdzi\u0119czny przyk\u0142ad tych dzia\u0142a\u0144, dobry na pocz\u0105tek i m\u00f3j ulubiony. S\u0142ycha\u0107 tu sporo charakterystycznych dla tego cyklu p\u0142ytowego zabieg\u00f3w &#8211; s\u0105 elementy muzyki tradycyjnej, s\u0105 d\u017awi\u0119ki natury, czasem przechodz\u0105ce p\u0142ynnie w preparowane odg\u0142osy &#8211; nie wiadomo, czy to jeszcze mewy, czy ju\u017c brzmienia elektroniczne (Cooper eksperymentaln\u0105 muzyk\u0105 elektroniczn\u0105 te\u017c si\u0119 interesowa\u0142). Dw\u00f3m liniom gitary w <em>What Cares Paradise<\/em> towarzyszy \u015bwiergot ptak\u00f3w. Z rzadka pojawia si\u0119 mocniejsza taneczna pulsacja rumby (<em>Dr. Derelict<\/em>), ale transowe b\u0119bny z nowocze\u015bniejszymi, hiphopowymi akcentami prowadz\u0105 utw\u00f3r <em>White Shadows<\/em>. Poszczeg\u00f3lne fragmenty s\u0105 do\u015b\u0107 statyczne pod wzgl\u0119dem formy, ale nienarzucaj\u0105ce si\u0119 i urokliwe. Pi\u0119kny <em>Jalam Sam Heng<\/em> na koniec albumu m\u00f3g\u0142by sygnalizowa\u0107 bardziej zwyczajn\u0105 p\u0142yt\u0119 gitarow\u0105, kt\u00f3rej jednak niedosz\u0142y muzyk Rolling Stones w tym cyklu nie nagra\u0142. <\/p>\n<p>S\u0105 za to albumy jeszcze bardziej udziwnione. <em>Fratello mare<\/em> (Room40 2015, 7\/10) z seri\u0105 kr\u00f3tszych impresji, \u0142\u0105cz\u0105cych &#8211; troch\u0119 bardziej na spos\u00f3b muzyki konkretnej &#8211; zn\u00f3w d\u017awi\u0119ki rozbuchanej przyrody z motywami o gamelanowym charakterze (rejon Indonezji Cooper te\u017c zna). Z ostrymi ci\u0119ciami pomi\u0119dzy utworami, jak gdyby w ca\u0142o\u015bci Cooper traktowa\u0142 je jako fragmenty ta\u015bmy, prefabrykaty. I wydan\u0105 niedawno na winylu <em>New Kiribati<\/em> (Discrepant 2016, 6\/10) &#8211; ci\u0105gle egzotyczn\u0105, ale najmocniej odnosz\u0105c\u0105 si\u0119 muzyki eksperymentalnej i psychodelii, chyba najtrudniejsz\u0105 w odbiorze z ca\u0142ej serii, cho\u0107 obowi\u0105zuje tu teoretycznie ta sama zasada, co przy pozosta\u0142ych &#8211; mamy, niczym klasycznej muzyki ambient, m\u00f3c tego s\u0142ucha\u0107 przy \u015bciszonym wzmacniaczu, daj\u0105c d\u017awi\u0119kom muzyki miesza\u0107 si\u0119 z odg\u0142osami otaczaj\u0105cego nas \u015bwiata. Cooper sam zreszt\u0105 wprowadza pomi\u0119dzy odg\u0142osy z Polinezji jakie\u015b zarejestrowane w Europie sample.<\/p>\n<p>Zak\u0142adam, \u017ce w tym momencie zamiast czyta\u0107 dalej ten tekst s\u0142uchacie ju\u017c r\u00f3\u017cnych nagra\u0144 Mike&#8217;a Coopera, ale je\u015bli nie, to dodam tylko, \u017ce mimo zaawansowanego wieku gitarzysta nie przestaje wydawa\u0107 p\u0142yt poza cyklem &#8211; zalicza si\u0119 do nich improwizowana sesja dla liba\u0144skiego radia na albumie <em>Light on the Wall<\/em> (Backwards 2015, 7\/10) wydana przez w\u0142osk\u0105 oficyn\u0119 Backwards i zawieraj\u0105ca m.in. autorskie opracowanie <em>Masters of War<\/em> Boba Dylana. <em>I to jest nowa strategia syntezy. I to jest nowa koncepcja sztuki <\/em>&#8211; chcia\u0142oby si\u0119 zacytowa\u0107. Ale mo\u017ce po prostu: <em>Aloha!<\/em><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/190073801&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Trzeba by\u0142o Wojciecha Kilara, \u017ceby stworzy\u0107 najs\u0142ynniejszy chyba gitarowy motyw polskiego kina, temat z filmu Rejs. Leniwe d\u017awi\u0119ki grane technik\u0105 slide ilustruj\u0105 podr\u00f3\u017c statkiem po Wi\u015ble. Mike Cooper od lat na starej rezofonicznej gitarze hawajskiej &#8211; z charakterystyczn\u0105 metalow\u0105 membran\u0105 rezonansow\u0105, kt\u00f3ra pozwala\u0142a gra\u0107 g\u0142o\u015bniej i z innym brzmieniem ni\u017c przy tradycyjnym pudle &#8211; nagrywa [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":9621,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,1,558,7,367,1228,1923,2249,4,1249],"tags":[2288],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9601"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9601"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9601\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9622,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9601\/revisions\/9622"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9621"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9601"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9601"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9601"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}