{"id":9684,"date":"2016-03-07T08:45:29","date_gmt":"2016-03-07T07:45:29","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=9684"},"modified":"2016-03-08T09:37:37","modified_gmt":"2016-03-08T08:37:37","slug":"najwieksze-przeboje-lutego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/03\/07\/najwieksze-przeboje-lutego\/","title":{"rendered":"Najwi\u0119ksze przeboje lutego"},"content":{"rendered":"<p>Przegra\u0142em w\u0142a\u015bnie eurowizyjn\u0105 ruletk\u0119: typowa\u0142em drewnian\u0105, ale solidn\u0105, skandynawsk\u0105 piosenk\u0119 Margaret, a tymczasem wygra\u0142a tapeciarska pie\u015b\u0144 Micha\u0142a Szpaka, z kt\u00f3rej zapami\u0119ta\u0142em <em>O-o-oooo-o!<\/em> i w\u0105s.    Pomys\u0142 sztabu Edyty G\u00f3rniak (naszej najwi\u0119kszej eurowizyjnej gwiazdy), \u017ceby przedwcze\u015bnie domkn\u0105\u0107 jej karier\u0119 ju\u017c dzi\u015b symboliczn\u0105 pora\u017ck\u0105 w eliminacjach krajowych uwa\u017cam za przesadnie okrutny. Za to na Twitterze postulowa\u0142em potrzeb\u0119 zast\u0105pienia zakazu publicznych wykona\u0144 <em>Modlitwy <\/em>Gintrowskiego zakazem kolejnych wykona\u0144 <em>Missing <\/em>Gintrowskiej. Tyle mam do powiedzenia na temat sobotnich eliminacji do konkursu piosenki Eurowizji, ale polecam <a href=\"http:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1653322,1,michal-szpak-leci-na-eurowizje.read\">komentarz, kt\u00f3ry napisa\u0142 kolega<\/a>. Dzi\u015b proponuj\u0119 prawdziw\u0105 list\u0119 przeboj\u00f3w niewykonanych na E, kt\u00f3re jednak przewy\u017cszaj\u0105 moim zdaniem wszystko, co na E si\u0119 dzieje. A przy okazji zwr\u00f3c\u0119 uwag\u0119 na p\u0142yty, z kt\u00f3rych pochodz\u0105. Czyli do hit\u00f3w-niehit\u00f3w lutego 2016.<!--more--><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/227312884&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>1. Joanna Szumacher &#038; Pawe\u0142 Cie\u015blak<\/strong> <em>Pierwsza pie\u015b\u0144 konia<\/em> z p\u0142yty <em>Kopyta z\u0142a<\/em><br \/>\n&#8222;Z\u0142o &#8211; sprawd\u017a to!&#8221; &#8211; ko\u0144czy si\u0119 to nagranie. Ale prosz\u0119 si\u0119 nie obawia\u0107 otwartego satanizmu, ani w\u0105tk\u00f3w politycznych. Cho\u0107 s\u0142uchowiskowa, kola\u017cowa, pe\u0142na przeciekawych preparacji wokalnych p\u0142yta Szumacher (m.in. oficyna Super) i Cie\u015blaka (m.in. 11 i Almost Dead Celebrities) trafia z tematem w sam \u015brodek debat na temat polskich stadnin, nie odnosi si\u0119 do nich. W\u0142a\u015bciwie to odnosi si\u0119 wprost do debiutanckiego opowiadania Edgara Allana Poe <em>Metzengerstein<\/em>, kt\u00f3re w oryginale ju\u017c by\u0142o rodzajem parodii gatunkowej, a tu jest kolorow\u0105 parodi\u0105 musicalu, zrealizowan\u0105 z wykorzystaniem \u015brodk\u00f3w dost\u0119pnych w czasach <em>My Little Pony<\/em>. Pie\u015bni konia pe\u0142ni\u0105 tu rol\u0119 powracaj\u0105cego motywu. Ta pierwsza to bezb\u0142\u0119dna parodia tanecznego popu, rozbrajaj\u0105ca, zabawna i w\u0142a\u015bciwie ca\u0142kowicie czytelna poza kontekstem tej opowie\u015bci. Powiem wi\u0119cej: ten odpowiednio kr\u00f3tki i melodyjny fragment w odpowiedniej oprawie scenicznej, kt\u00f3r\u0105 autorzy albumu na pewno potrafiliby wymy\u015bli\u0107, mia\u0142by realne szanse na wspomnianej Eurowizji. Polskie eliminacje przeszed\u0142by galopem. Pozosta\u0142e nawi\u0105zania do techno, kt\u00f3re si\u0119 na tym albumie pojawiaj\u0105, s\u0105 ju\u017c parodi\u0105 czyteln\u0105 dla bardziej wtajemniczonych.<br \/>\nFantastyczna krajowa scena s\u0142uchowiskowa &#8211; bo chyba tak nale\u017ca\u0142oby ju\u017c o niej m\u00f3wi\u0107 &#8211; doczeka\u0142a si\u0119 kolejnego interesuj\u0105cego wydawnictwa. Je\u015bli chodzi o wyrafinowanie pracy z wokalami, <em>Kopyta z\u0142a<\/em> doganiaj\u0105 <em>Robota Czarka<\/em> Kamila Szuszkiewicza, a je\u015bli chodzi o realizacj\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105, s\u0105 jednym z lepszych tego typu utwor\u00f3w na polskim rynku.<br \/>\n<strong>JOANNA SZUMACHER &#038; PAWE\u0141 CIE\u015aLAK <em>Kopyta z\u0142a<\/em><\/strong>, Requiem 2016, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3_8qX3hJjM8\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>2. Mass Gothic<\/strong> <em>Every Night You&#8217;ve Got To Save Me<\/em> z p\u0142yty <em>Mass Gothic<\/em><br \/>\nTu musia\u0142em parokrotnie sprawdza\u0107, \u017ce piosenka jest rzeczywi\u015bcie autorstwa m\u0142odego nowojorczyka Noela Heroux, kt\u00f3rego najwi\u0119kszym dokonaniem by\u0142y wcze\u015bniej wyst\u0119py w ch\u00f3rkach na albumie Twin Shadow. By\u0142em przekonany, \u017ce to jaki\u015b cover kt\u00f3rego\u015b z zespo\u0142\u00f3w brytyjskich ze z\u0142otych lat 80. I jak to, nie ma tego na tr\u00f3jkowym topie wszech czas\u00f3w?? Udanych od strony kompozycji i aran\u017cacji moment\u00f3w na p\u0142ycie Mass Gothic jest wi\u0119cej: mroczny <em>Mind Is Probably<\/em> na pocz\u0105tku kojarz\u0105cy si\u0119 ze stylem Deerhuntera, wpadaj\u0105cy w stylistyk\u0119 Steely Dan <em>Money Counter<\/em>, czy wreszcie hitowy &#8211; zn\u00f3w &#8211; <em>Pier Pressure<\/em>. Problem z ca\u0142\u0105 p\u0142yt\u0105 polega na tym, \u017ce jest ca\u0142kowicie zniszczona brzmieniowo. W poszukiwaniu d\u017awi\u0119ku z okolic Dave&#8217;a Fridmanna (najwyra\u017aniej) tw\u00f3rcy albumu Mass Gothic odebrali muzyce oddech, a wprowadzaj\u0105c zniekszta\u0142cenia, pozbawili j\u0105 dynamiki. Nie mam poj\u0119cia, co w ten spos\u00f3b chcia\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0107 Heroux, ale tak do\u015bwiadczona wytw\u00f3rnia powinna mu tego zabroni\u0107.<br \/>\n<strong>MASS GOTHIC <em>Mass Gothic<\/em><\/strong>, Sub Pop 2016, <strong>6\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"450\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/244476243&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;visual=true\"><\/iframe><\/p>\n<p><strong>3. Heron Oblivion<\/strong> <em>Your Hollows<\/em> z p\u0142yty <em>Heron Oblivion<\/em><br \/>\nTen g\u0142os Meg Baird w czwartej minucie przechodz\u0105cy w jaki\u015b d\u0142ugo wybrzmiewaj\u0105cy sprz\u0119g to zbyt wiele na konkurs piosenki. Ale musz\u0119 dorzuci\u0107 tu ten utw\u00f3r, bo dawno p\u0142yta z Sub Popu w ca\u0142o\u015bci tak mnie nie wci\u0105gn\u0119\u0142a, jak debiutancki album tego psychodeliczno-rockowego kwartetu. Meg Baird, poza tym, \u017ce \u015bpiewa, gra tu na perkusji. Mamy wi\u0119c supergrup\u0119, co\u015b pomi\u0119dzy jej Espers a Comets On Fire, w kt\u00f3rym grali Noel Von Harmonson i Ethan Miller, kolejni cz\u0142onkowie Heron Oblivion. Z przelotem w okolicach Joni Mitchell (wokale Baird) i Neila Younga (gitary Harmonsona i czwartego muzyka Charliego Saufleya), do kt\u00f3rego nagra\u0144 ewidentnie odnosi si\u0119 w\u0142a\u015bnie ko\u0144cz\u0105cy p\u0142yt\u0119<em> Your Hollows<\/em>. Znalaz\u0142oby si\u0119 tutaj i troch\u0119 z Besnard Lakes z najlepszych moment\u00f3w. Trzeba te\u017c pos\u0142ucha\u0107 10-minutowego utworu <em>Rama<\/em>.<br \/>\n<strong>HERON OBLIVION <em>Heron Oblivion<\/em><\/strong>, Sub Pop 2016,<strong> 8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"365\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/vbIDf7vrTVM\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>4. Jean-Claude<\/strong> <em>Mademoiselle <\/em>z p\u0142yty <em>Soul Sok Sega: S\u00e9ga Sounds From Mauritius 1973-1979<\/em><br \/>\nS\u00e9ga to styl muzyki i ta\u0144ca popularny na wyspie Mauritius. A w\u0142a\u015bciwie rodzima tradycja perkusyjna, kt\u00f3ra transformowa\u0142a si\u0119 &#8211; wraz z europejskim instrumentarium i kolonialnymi nalecia\u0142o\u015bciami &#8211; a\u017c do postaci gatunku uznanego za &#8222;bluesa Oceanu Indyjskiego&#8221;, cho\u0107 moim zdaniem jest to raczej funk, albo i reggae Oceanu Indyjskiego (jednym z gatunk\u00f3w, w kt\u00f3ry wyewoluowa\u0142, jest zreszt\u0105 tzw. seggae). Strut prezentuje popularn\u0105 w latach 50., 60. i 70 . scen\u0119 na postawie przyk\u0142ad\u00f3w nagraniowych pochodz\u0105cych z ostatniej z tych dekad, w tym w\u0142a\u015bnie tej piosenki Jean-Claude by\u0142 jednym z najbardziej rozchwytywanych gitarzyst\u00f3w nurtu, kt\u00f3ry w pewnym momencie zacz\u0105\u0142 solow\u0105 karier\u0119. <em>Mademoiselle <\/em>&#8211; delikatna pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem (<em>Panienko, czy mog\u0119 prosi\u0107 o pozwolenie? <\/em>&#8211; \u015bpiewa autor) piosenka pokazuje lekko\u015b\u0107 i zarazem moc rytmiczn\u0105 tego stylu. Cho\u0107 na ca\u0142ym dwup\u0142ytowym albumie mamy kilka utwor\u00f3w z jeszcze lepszymi groove&#8217;ami i o bardziej zdecydowanym, tanecznymi charakterze, cho\u0107by Georgiego Joe czy Coulouce, a przede wszystkim <em>Bhai Aboo<\/em> Claudio, kt\u00f3ry ewidentnie <a href=\"https:\/\/youtu.be\/QT1n4U2uK2Y?t=22s\">\u015bpiewa co\u015b na temat jakiego\u015b Jaros\u0142awa<\/a>. Mocna strona takich przegl\u0105d\u00f3w egzotycznych \u015brodowisk muzycznych jest taka, \u017ce w istocie s\u0105 tu same hity.<br \/>\n<strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Soul Sok Sega: Sega Sounds From Mauritius 1973-1979<\/em><\/strong>, Strut 2016, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/O7noiaV3k0I\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p><strong>5. Mystery Jets<\/strong> <em>Taken by the Tide <\/em>z albumu <em>Curve of the Earth<\/em><br \/>\nZgadli\u015bcie &#8211; trzeba by\u0142o jako\u015b dojecha\u0107 do pi\u0119ciu przeboj\u00f3w, bo cztery to s\u0142aba liczba na zestawienie. Si\u0119gn\u0105\u0142em wi\u0119c po \u015bredniej klasy album brytyjskiej grupy <strong>Mystery Jets<\/strong>, kt\u00f3ry bardziej z kolei przypomina albumy Amerykan\u00f3w. A w tym jednym momencie kojarzy si\u0119 zdecydowanie z przebojem <em>The Funeral<\/em> grupy Band Of Horses. Tego ostatniego mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=cMFWFhTFohk\">tutaj<\/a>. W sumie to niez\u0142a puenta do opowiastki o szukaniu hit\u00f3w w dzisiejszych czasach, kt\u00f3r\u0105 zacz\u0105\u0142em od koni.<br \/>\n<strong>MYSTERY JETS <em>Curve of the Earth<\/em><\/strong>, Caroline 2016, <strong>5\/10  <\/strong> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przegra\u0142em w\u0142a\u015bnie eurowizyjn\u0105 ruletk\u0119: typowa\u0142em drewnian\u0105, ale solidn\u0105, skandynawsk\u0105 piosenk\u0119 Margaret, a tymczasem wygra\u0142a tapeciarska pie\u015b\u0144 Micha\u0142a Szpaka, z kt\u00f3rej zapami\u0119ta\u0142em O-o-oooo-o! i w\u0105s. Pomys\u0142 sztabu Edyty G\u00f3rniak (naszej najwi\u0119kszej eurowizyjnej gwiazdy), \u017ceby przedwcze\u015bnie domkn\u0105\u0107 jej karier\u0119 ju\u017c dzi\u015b symboliczn\u0105 pora\u017ck\u0105 w eliminacjach krajowych uwa\u017cam za przesadnie okrutny. Za to na Twitterze postulowa\u0142em potrzeb\u0119 zast\u0105pienia [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":9688,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,18,12,3,312,120,558,7,2249,1249,106],"tags":[2303,2307,2299,2304,2305,2300,2306,2302,2301,2308],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9684"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9684"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9684\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9700,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9684\/revisions\/9700"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9688"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9684"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9684"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9684"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}