{"id":9806,"date":"2016-03-21T19:30:58","date_gmt":"2016-03-21T18:30:58","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=9806"},"modified":"2016-03-21T20:20:38","modified_gmt":"2016-03-21T19:20:38","slug":"niejeden-folk-niejeden-fuhrer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/03\/21\/niejeden-folk-niejeden-fuhrer\/","title":{"rendered":"Niejeden folk, niejeden f\u00fchrer"},"content":{"rendered":"

Zacznijmy od jednego f\u00fchrera folku: Devendra Banhart<\/strong> pojawi si\u0119 na tegorocznym Off Festivalu<\/strong>, a 10 lat, kt\u00f3re up\u0142yn\u0119\u0142y od czasu jego wyst\u0119pu na pozna\u0144skiej Malcie (prosz\u0119 sobie przypomnie\u0107 koncert Americana na Malcie – z Antonym, CocoRosie i grup\u0105 Animal Collective), to dobra okazja do podsumowa\u0144. Banhart by\u0142 t\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra kreowa\u0142a otoczk\u0119 ruchu freak folkowc\u00f3w – by\u0142 te\u017c autorem wa\u017cnej kompilacji The Golden Apples of the Sun<\/em> – chocia\u017c ju\u017c dekad\u0119 temu si\u0119 od tej etykietki mocno odcina\u0142. Niebawem Joanna Newsom przestanie by\u0107 kojarzona z freak folkiem <\/em>– m\u00f3wi\u0142 dok\u0142adnie 10 lat temu w magazynie „Mojo”. – Tak jak ludzie pokroju Joni Mitchell nie nale\u017c\u0105 ani do \u015bwiata rocka, ani folku, s\u0105 po prostu sob\u0105<\/em>. Te s\u0142owa zapami\u0119ta\u0142em jako co\u015b, co warto b\u0119dzie sprawdzi\u0107 za jaki\u015b czas. I prosz\u0119: ani jednego z czw\u00f3rki wyst\u0119puj\u0105cych wtedy na Malcie zespo\u0142\u00f3w\/wykonawc\u00f3w nie uzna\u0142bym dzi\u015b za cz\u0119\u015b\u0107 nowej sceny folkowej. A je\u015bli ju\u017c, to paradoksalnie samego Banharta. <\/p>\n

Ale nawet Banhart za wszelk\u0105 cen\u0119 pr\u00f3buje udowodni\u0107, \u017ce jest bardziej freak ni\u017c folk. Cho\u0107by na ostatniej p\u0142ycie Mala<\/em>, kt\u00f3r\u0105 tu opisywa\u0142em<\/a>. By\u0142a w ca\u0142o\u015bci taka sobie, cho\u0107 z mi\u0142ymi momentami. Nowa – zaskakuj\u0105ca, mam nadziej\u0119 – uka\u017ce si\u0119 jeszcze przed sierpniowym wyst\u0119pem w Katowicach. Jednocze\u015bnie z informacjami o Banharcie przychodz\u0105 og\u0142oszenia wyst\u0119p\u00f3w na Off Festivalu polskiej Kanadyjki Basi Bulat (to, przynajmniej w teorii, rejony zbli\u017cone do DB) i polskich Polek ze sk\u0142adu Rosa Vertov. Kilka dni wcze\u015bniej organizatorzy og\u0142osili przyjazd duetu Syny i Zomby’ego. Oczywi\u015bcie ca\u0142y line-up mo\u017cna sprawdzi\u0107 na festiwalowej stronie<\/a>.<\/p>\n

Podobnie do Banharta do folku odnosi\u0142 si\u0119 ju\u017c lata temu Gram Parsons, kt\u00f3rego s\u0142owa (To grupa soul z Po\u0142udnia graj\u0105ca country i muzyk\u0119 gospel z wykorzystaniem gitary hawajskiej<\/em>) widniej\u0105 na ok\u0142adce nowej p\u0142yty ze \u015bwietnej wytw\u00f3rni Numero: Wayfaring Strangers. Cosmic American Music<\/em>. Tytu\u0142owa Ameryka\u0144ska Muzyka Kosmiczna<\/strong> to r\u00f3wnie\u017c wymys\u0142 Parsonsa, kt\u00f3rego uwa\u017ca si\u0119 przy okazji za praojca obecnego nurtu Americana, a w praktyce r\u00f3wnie\u017c alt-country. Sk\u0142adanka Numero pokazuje jednak nieco inny kierunek – to zbi\u00f3r rzadko wznawianych (albo nieprzypominanych w og\u00f3le) nagra\u0144 czerpi\u0105cych w r\u00f3wnej mierze z country, rocka i rhythm’n’bluesa. Znajdziemy tu nazwiska takich zapomnianych prowincjonalnych artyst\u00f3w jak Jimmy Carter (ok, nazwisko znane, ale to nie ten s\u0142ynny Carter), Dan Pavlides, Jeff Cowell czy Bill Madison. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich nigdy nie opublikowa\u0142a \u017cadnej p\u0142yty w oficjalnym obiegu. Dzi\u015b jednak r\u00f3\u017cne wytw\u00f3rnie nadgryzaj\u0105 temat, ostatnio cho\u0107by Paradise of Bachelors, tyle \u017ce Numero robi to w spos\u00f3b jak zwykle ciekawy i do\u015b\u0107 uporz\u0105dkowany. <\/p>\n