{"id":995,"date":"2011-06-24T14:29:54","date_gmt":"2011-06-24T12:29:54","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=995"},"modified":"2011-06-24T14:34:07","modified_gmt":"2011-06-24T12:34:07","slug":"hit-kit-i-dwa-trupy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2011\/06\/24\/hit-kit-i-dwa-trupy\/","title":{"rendered":"Hit, kit i dwa trupy (33 1\/3)"},"content":{"rendered":"

Jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce nie napisa\u0142em dot\u0105d o Jurku Prze\u017adzieckim<\/strong>? Dosta\u0142em t\u0119 p\u0142yt\u0119 dawno temu i ka\u017cdy dzie\u0144 zw\u0142oki to co\u015b, do czego g\u0142upio si\u0119 przyzna\u0107. Po pierwsze, artysta wydawany przez dobre \u015bwiatowe marki (Cocoon, Recognition), ale jednak ma\u0142o wci\u0105\u017c znany w Polsce – przypad\u0142o\u015b\u0107 sta\u0142a dla producent\u00f3w techno\/house. Po drugie, nazwisko, kt\u00f3re ma\u0142o kto skojarzy z tym nurtem. Zreszt\u0105 jaki problem? Inni arty\u015bci dawno by si\u0119 opakowali w pseudonim – szacunek dla Prze\u017adzieckiego, \u017ce tego nie zrobi\u0142, a mimo to przebija si\u0119. A m\u00f3j wielki b\u0142\u0105d w ka\u017cdym razie (Pawe\u0142 Gzyl w Nowej Muzyce nie zaspa\u0142<\/a>). Albo raczej zaniedbanie – bo gdy s\u0142ucha\u0142em tego materia\u0142u w maju, spodoba\u0142 mi si\u0119 natychmiast.
\nOk\u0142adka sugeruje vintage’owy charakter muzyki, a ods\u0142uch to potwierdza – tyle \u017ce mamy tu przesz\u0142o\u015b\u0107 w przysz\u0142o\u015bci, bo brzmienia starych maszyn (lub przynajmniej dobrze stylizowane na lata 80. czy p\u00f3\u017ane 70.) to jest to, co p\u0142yta „Biscuit Symphony” \u015bwietnie eksponuje, ale zarazem rytmika pozostaje futurystyczna. Prze\u017adziecki nagra\u0142 album ciep\u0142y, pokazuj\u0105cy urok syntezator\u00f3w analogowych. Podbity po house’owemu funkuj\u0105cym rytmem, ale najciekawszy na planie minimalistycznych melodii, kt\u00f3re zdradzaj\u0105 zainteresowanie JP czym\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko kultur\u0105 rave’\u00f3w. Czasem si\u0119 te\u017c rozwijaj\u0105, pozostawiaj\u0105c mocne, bardzo oryginalne wra\u017cenie („The Fifth Piece Of Me”). Reprezentowa\u0142 nasz kraj na nowojorskiej edycji Unsoundu i mam nadziej\u0119, \u017ce wr\u00f3ci w pa\u017adzierniku na polskiej – tym bardziej, \u017ce „Biscuit…” pokazuje te\u017c jego bardziej radykaln\u0105, skrajnie minimalistyczn\u0105 twarz („Vera Vitalia”).<\/p>\n

\"\"<\/a>JUREK PRZEZDZIECKI „Biscuit Symphony”<\/strong>
\nDefinition Records 2011
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Keys United”, „Slope Arabesca”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> 09-Slope Arabesca Prev<\/a> by jprzezdziecki<\/a><\/span> <\/p>\n

W nowej p\u0142ycie Trupa Trupa<\/strong> ba\u0142em si\u0119 ju\u017c samej nazwy. Nie ze wzgl\u0119du na horror, tylko lekk\u0105 licealno\u015b\u0107 tej zbitki (wiem co\u015b o tym, bo kiedy zak\u0142ada\u0142em grup\u0119 w liceum, co miesi\u0105c wymy\u015blali\u015bmy now\u0105 nazw\u0119 w takiej lekko ironicznej stylistyce). Ale \u0142adnie wydana p\u0142yta zrobi\u0142a wra\u017cenie na paru recenzentach, w tym moim koledze z „Newsweeka”, wi\u0119c w\u0142\u0105czy\u0142em. Us\u0142ysza\u0142em muzyk\u0119 zgrabnie stylizowan\u0105 na psychodeli\u0119 lat 60., z nie\u017ale wykorzystanymi organami, wp\u0142ywami The Doors, czasem te\u017c The Velvet Underground, przes\u0105czaj\u0105cymi si\u0119 zewsz\u0105d – i tylko zimnofalowy, pos\u0119pny charakter kompozycji wprowadza tu jakie\u015b zak\u0142\u00f3cenie. Trup\u0119 Trupa por\u00f3wnywali ju\u017c gdzie\u015b ze \u015aciank\u0105, pewnie dlatego, \u017ce obie kapele wywodz\u0105 si\u0119 z Tr\u00f3jmiasta. Ja bym si\u0119 z tym nie zagalopowywa\u0142. Ju\u017c bardziej pachnie mi to polsk\u0105 fal\u0105 neobigbitow\u0105 – tyle \u017ce po zesz\u0142orocznej EP-ce TT porzucili \u015bpiewanie po polsku.
\nWarto jeszcze da\u0107 TT spokojnie si\u0119 rozwin\u0105\u0107. Najbardziej brakuje mi bowiem u nich doci\u015bni\u0119cia peda\u0142\u00f3w (tych gitarowych) i doj\u015bcia do poziomu, gdy przestajemy obcowa\u0107 ze stylizacj\u0105 na lata 60., a zaczynamy s\u0142ysze\u0107, \u017ce po drodze Spacemen 3 i inni przesun\u0119li granice takiego grania, a ka\u017cda kolejna znacz\u0105ca kapela pr\u00f3bowa\u0142a doda\u0107 co\u015b bardzo wyrazistego od siebie. I tak r\u00f3wnie\u017c \u015acianka patrzy\u0142a na lata 60. z masakrycznym dystansem, kt\u00f3rego tutaj mi brakuje. Ocena troch\u0119 na zach\u0119t\u0119, bo brakuje mi polskich zespo\u0142\u00f3w graj\u0105cych psychodeli\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/a>TRUPA TRUPA „LP”<\/strong>
\nWydawnictwo Niezale\u017cne 2011
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Revolution”, „Take My Hand”.<\/p>\n

Tak dla por\u00f3wnania „Revolution” Trupy Trupa (na \u017cywo troch\u0119 \u017cywsze)…<\/p>\n