{"id":1179,"date":"2018-02-02T09:41:52","date_gmt":"2018-02-02T08:41:52","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=1179"},"modified":"2018-02-02T10:00:29","modified_gmt":"2018-02-02T09:00:29","slug":"lublin-festiwale-bez-festiwalozy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2018\/02\/02\/lublin-festiwale-bez-festiwalozy\/","title":{"rendered":"Lublin. Festiwale bez festiwalozy"},"content":{"rendered":"
\"\"

Fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Festiwale, festiwalizacja, festiwaloza – trzy stopnie wa\u017cnego wymiaru kultury polskich miast.
\n
\nChyba wszystkie staraj\u0105 si\u0119 go\u015bci\u0107 mniejszy lub wi\u0119kszy festiwal, czy raczej ca\u0142\u0105 ich kolekcj\u0119. Nie wszystkim jednak udaje si\u0119 rzeczywi\u015bcie dzi\u0119ki festiwalom poprawi\u0107 jako\u015b\u0107 kultury w mie\u015bcie i miejskiego \u017cycia.<\/p>\n

https:\/\/soundcloud.com\/e-bendyk\/tomasz-szlendak-lublin<\/p>\n

Lublin, \u017ceby nie gdyba\u0107, postanowi\u0142 si\u0119 zbada\u0107. W efekcie du\u017cych bada\u0144 o charakterze ilo\u015bciowym i jako\u015bciowym powsta\u0142 obszerny, bardzo ciekawy raport<\/a>.<\/p>\n

Przedstawia on efekt czterech wiod\u0105cych lubelskich festiwali (Noc Kultury, Wsch\u00f3d Kultury – Inne Brzmienia, Carnaval Sztukmistrz\u00f3w, Jarmark Jagiello\u0144ski), organizowanych przez Warsztaty Kultury (miejska instytucja kultury) na \u017cycie miasta. Przebadano najr\u00f3\u017cniejsze aspekty: uczestnik\u00f3w, ich zadowolenie i ile zostawiaj\u0105 pieni\u0119dzy.<\/p>\n

Efekt biznesowy? Prosz\u0119 bardzo:<\/p>\n

75 mln z\u0142otych to wydatki uczestnik\u00f3w wszystkich festiwali niemieszkaj\u0105cych w Lublinie w zwi\u0105zku z ca\u0142o\u015bci\u0105 pobytu w mie\u015bcie. Pieni\u0105dze te przeznaczane s\u0105 przede wszystkim na jedzenie, kupowane zar\u00f3wno w restauracjach i pubach, jak i punktach handlowych.<\/strong><\/p>\n

Wnioski te potwierdzaj\u0105 sami przedsi\u0119biorcy ze Starego Miasta. 90 proc. przebadanych os\u00f3b przyznaje, \u017ce festiwale pozwalaj\u0105 zwi\u0119kszy\u0107 obroty w ich firmach, i to nawet o 63 proc. w por\u00f3wnaniu do zwyk\u0142ych dni.<\/p><\/blockquote>\n

Uczestnicy:<\/p>\n

Dzi\u0119ki badaniom poznali\u015bmy te\u017c lepiej samych uczestnik\u00f3w. Wyniki pokazuj\u0105, \u017ce publiczno\u015bci\u0105 czterech flagowych lubelskich festiwali s\u0105 przede wszystkim osoby z pokolenia Y (w wieku 20\u201336 lat), a nast\u0119pnie z pokolenia X (w wieku 37\u201352 lata). Uczestnicy festiwali najcz\u0119\u015bciej maj\u0105 wykszta\u0142cenie wy\u017csze oraz oceniaj\u0105 swoj\u0105 sytuacj\u0119 finansow\u0105 jako dobr\u0105 i bardzo dobr\u0105. Mo\u017cna zatem powiedzie\u0107, \u017ce publiczno\u015bci festiwalowe to przede wszystkim osoby w m\u0142odym i \u015brednim wieku, dobrze sytuowane, po studiach wy\u017cszych.<\/p><\/blockquote>\n

Powy\u017csze cytaty pochodz\u0105 z om\u00f3wienia raportu, nie b\u0119d\u0119 go streszcza\u0142 bo mo\u017cna go przeczyta\u0107, natomiast warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na dyskusj\u0119 podczas konferencji, podczas kt\u00f3rej autorzy badania, dr Aleksandra Ko\u0142tun i prof. Marcin Lipowski, przedstawili wyniki swej pracy.<\/p>\n

Dyskusja podzieli\u0142a si\u0119 na dwie frakcje (w uproszczeniu): marketingow\u0105 i spo\u0142eczn\u0105. Przedstawiciele frakcji marketingowej podkre\u015blali konieczno\u015b\u0107 rozwoju festiwali jako produkt\u00f3w i marek, ich komercjalizacj\u0119, nowoczesny marketing, by zbudowa\u0107 wok\u00f3\u0142 jak najbardziej lojaln\u0105 i „jako\u015bciow\u0105” publiczno\u015b\u0107. Do tego dochodzi\u0142 w\u0105tek w\u0142\u0105czenia festiwali do my\u015blenia o rozwoju przemys\u0142\u00f3w kreatywnych i sektora kreatywnego w mie\u015bcie.<\/p>\n

Frakcja spo\u0142eczna, do kt\u00f3rej zalicz\u0119 siebie, prof. Tomasza Szlendaka, Agat\u0119 Etmanowicz, wychodzi\u0142a od wiedzy spo\u0142ecznej, jak\u0105 badanie ujawnia. A m\u00f3wi on, \u017ce festiwale – znakomite przedsi\u0119wzi\u0119cia pod wzgl\u0119dem jako\u015bci oferty, jej wykonania i odbioru – mimo \u017ce maj\u0105 w pe\u0142ni otwarty charakter: s\u0105 bezp\u0142atne (w wi\u0119kszo\u015bci wymiar\u00f3w) i odbywaj\u0105 w otwartej przestrzeni publicznej, to jednak zamiast w\u0142\u0105cza\u0107, przyczyniaj\u0105 si\u0119 do segregacji spo\u0142eczno\u015bci Lublina. Z oferty korzystaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie przedstawiciele klasy \u015bredniej, i to wy\u017cszych jej rejestr\u00f3w. Dlaczego?<\/p>\n

Odpowiedzi jest wiele, ciekawe obserwacje do\u0142o\u017cy\u0142 Tomasz Szlendak, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 swoimi badaniami nad kultur\u0105 m.in. Warszawy.<\/p>\n

\u017bycie kulturalne w polskich miastach ma g\u0142\u00f3wnie charakter towarzyski – uczestniczymy wtedy, gdy kto\u015b nas wyci\u0105gnie: partner\/partnerka, znajomy, dzieci\/rodzice. Tymczasem coraz wi\u0119kszym wyzwaniem jest rosn\u0105ca izolacja, zw\u0142aszcza os\u00f3b starszych. Kto ma ich „wyci\u0105ga\u0107”? Problem b\u0119dzie narasta\u0142, dobrze pokazuje to najnowsza Wroc\u0142awska Diagnoza Spo\u0142eczna.<\/p>\n

To tylko jedna z obserwacji, bo przecie\u017c na „nieuczestniczenie” wp\u0142yw ma wiele kwestii. Cho\u0107by to, \u017ce dzi\u015b g\u0142\u00f3wnym kana\u0142em informowania o kulturze sta\u0142 si\u0119 Facebook, kt\u00f3ry wbrew temu, co my\u015bl\u0105 korzystaj\u0105cy z tego serwisu, nie jest medium powszechnym. Zw\u0142aszcza w\u015br\u00f3d starszych. Dochodz\u0105 bariery kompetencji, statusu. W ka\u017cdym razie otwarte festiwale staj\u0105 si\u0119, wbrew intencjom ich tw\u00f3rc\u00f3w, instrumentami dystynkcji i s\u0142u\u017c\u0105 w stabilizowaniu podzia\u0142\u00f3w klasowych. Je\u015bli teraz dalsza ich ewolucja b\u0119dzie polega\u0142a, jak sugeruj\u0105 przedstawiciele frakcji marketingowej, na „uproduktowieniu”, to proces tylko si\u0119 wzmocni.<\/p>\n

Miasto musi wi\u0119c odpowiedzie\u0107 sobie, jak\u0105 rzeczywi\u015bcie funkcj\u0119 maj\u0105 te wydarzenia pe\u0142ni\u0107. By\u0107 elementem polityki promocyjnej? Polityki kulturalnej? Spo\u0142ecznej? Czy wpisa\u0107 je w strategi\u0119 rozwoju gospodarczego? Szukaj\u0105c odpowiedzi, warto jednak zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce coraz wyra\u017aniej wida\u0107, \u017ce traktowana do niedawna „neutralna” polityka kulturalna polegaj\u0105ca na rozwoju infrastruktury kultury (filharmonie, muzea) i wydarze\u0144 mia\u0142a w istocie charakter klasowy. <\/p>\n

Jak zauwa\u017caj\u0105 autorzy Wroc\u0142awskiej Diagnozy Spo\u0142ecznej, miasto staje si\u0119 jednak w coraz wi\u0119kszym stopniu przestrzeni\u0105 walki r\u00f3\u017cnych, r\u00f3wnie\u017c uwarunkowanych klasowo wizji dobrego \u017cycia i dobra wsp\u00f3lnego.<\/p>\n

Walka ta mo\u017ce przebiega\u0107 z wykorzystaniem r\u00f3\u017cnych instrument\u00f3w: decyzji politycznych w\u0142adz miasta decyduj\u0105cych o finansowaniu przedsi\u0119wzi\u0119\u0107; dyskursu w sferze publicznej, na kt\u00f3ry najwi\u0119kszy wp\u0142yw maj\u0105 elity; decyzji konsumenckich; w ko\u0144cu nie mo\u017cna wykluczy\u0107 przemocy, do jakiej ucieka\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 ci, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 lub nie umiej\u0105 zabra\u0107 g\u0142osu w debacie politycznej i publicznej, nie maj\u0105 do\u015b\u0107 pieni\u0119dzy na bycie konsumentami, a odkrywaj\u0105 potrzeb\u0119 obecno\u015bci. Jak wi\u0119c wida\u0107, sprawa festiwali i wiedza, jakie daj\u0105 badania nad nimi, maj\u0105 wymiar nie tylko kulturalny, ale i polityczny.<\/p>\n

W Lublinie jest du\u017ca \u015bwiadomo\u015b\u0107 ca\u0142ej tej z\u0142o\u017cono\u015bci, czego najlepszym wyrazem by\u0142 ubieg\u0142oroczny Lubelski Kongres Kultury. Kwestia rzeczywistego w\u0142\u0105czenia by\u0142a jednym z wa\u017cnych temat\u00f3w, podobnie jak kwestia festiwali. Najlepiej zreszt\u0105 poziom zaawansowania lubelskiej debaty oceniaj\u0105 eksperci spoza Lublina, Tomasz Szlendak i Agata Etmanowicz.<\/p>\n

https:\/\/soundcloud.com\/e-bendyk\/agata-etmanowicz-o-lubelskich-festiwalach<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Festiwale, festiwalizacja, festiwaloza – trzy stopnie wa\u017cnego wymiaru kultury polskich miast.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[43,82,18],"tags":[143,139,144],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1179"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1179"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1179\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1185,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1179\/revisions\/1185"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1179"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1179"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1179"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}