
{"id":1379,"date":"2018-03-21T17:41:26","date_gmt":"2018-03-21T16:41:26","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=1379"},"modified":"2018-03-22T13:34:08","modified_gmt":"2018-03-22T12:34:08","slug":"lublin-miasta-2050","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2018\/03\/21\/lublin-miasta-2050\/","title":{"rendered":"Lublin. Miasta 2050"},"content":{"rendered":"<div id=\"attachment_1380\" style=\"width: 3671px\" class=\"wp-caption aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-1380\" class=\"wp-image-1380 size-full\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/20180320_092437.jpg\" alt=\"\" width=\"3661\" height=\"2171\" srcset=\"\/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/20180320_092437.jpg 3661w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/20180320_092437-300x178.jpg 300w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/20180320_092437-768x455.jpg 768w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/20180320_092437-1024x607.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 3661px) 100vw, 3661px\" \/><p id=\"caption-attachment-1380\" class=\"wp-caption-text\">Fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n<p>Znamy wyniki <a href=\"https:\/\/indd.adobe.com\/view\/6df5a05b-807c-43af-9763-1ff0c71708a1\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">projektu Foresight Lublin 2050<\/a>. Sko\u0144czy\u0142 si\u0119 czas \u0142atwych rozwi\u0105za\u0144 i prostych strategii.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nPrzysz\u0142o\u015bci nie spos\u00f3b przewidzie\u0107, zw\u0142aszcza w perspektywie po\u0142owy stulecia. Nie taka jest te\u017c funkcja foresightu lub &#8211; jak mawiaj\u0105 Francuzi &#8211; prospektywy. Cel zasadniczy to uporz\u0105dkowana, oparta na wiedzy, ustrukturyzowana, ale pos\u0142uguj\u0105ca si\u0119 jak naj\u017cywsz\u0105 wyobra\u017ani\u0105 rozmowa o przysz\u0142o\u015bci. Jej zadaniem jest wy\u0142owienie kluczowych czynnik\u00f3w, jakie b\u0119d\u0105 mia\u0142y wp\u0142yw na rozw\u00f3j np. miasta: trend\u00f3w, zasob\u00f3w, wyzwa\u0144 i ich w\u0142a\u015bciwa interpretacja. Kt\u00f3re z trend\u00f3w s\u0105 niezale\u017cne, a kt\u00f3re mo\u017cna modyfikowa\u0107 na poziomie lokalnym? Kt\u00f3re b\u0119d\u0105 czynnikami niepewno\u015bci, tzn. wiadome jest ich znaczenie, lecz nie spos\u00f3b oceni\u0107 kierunku oddzia\u0142ywania.<\/p>\n<p>Foresight miejski to tak\u017ce forma dialogu spo\u0142ecznego, do kt\u00f3rego warto zaanga\u017cowa\u0107 jak najwi\u0119cej mieszka\u0144c\u00f3w. Tak by\u0142o w Lublinie, gdzie organizatorzy procesu, Justyna Kr\u00f3l z Pracowni\u0105 Miejsk\u0105 z Konina, dotarli do tysi\u0119cy uczestnik\u00f3w: uczni\u00f3w, student\u00f3w, senior\u00f3w, przedsi\u0119biorc\u00f3w, pytaj\u0105c o wyobra\u017cenia przysz\u0142o\u015bci, marzenia i niepokoje. Tak pozyskane tre\u015bci by\u0142y oczywi\u015bcie tylko jednym z zasob\u00f3w, jaki pos\u0142u\u017cy\u0142 do przygotowania scenariuszy i ostatecznego raportu. Niemniej wa\u017cne by\u0142y analizy statystyczne, symulacje komputerowe i warsztaty z panelem ekspert\u00f3w. W sumie rok pracy.<\/p>\n<p>Co z niej wynika? Lublinianie ocenili, \u017ce najwi\u0119kszy wp\u0142yw na ich przysz\u0142o\u015b\u0107 b\u0119dzie mia\u0142 spos\u00f3b, w jaki poradz\u0105 sobie z dwiema niewiadomymi: zdolno\u015bci\u0105 do wykorzystania i rozwoju nowych technologii potrzebnych, by radzi\u0107 sobie z wyzwaniami niesionymi przez obiektywne trendy, jak zmiany klimatyczne i starzenie si\u0119 mieszka\u0144c\u00f3w, oraz przep\u0142ywami ludno\u015bci, czyli migracjami w skali lokalnej, regionalnej i globalnej. Demografia jest bowiem nieub\u0142agana i wiadomo, \u017ce Lublin, podobnie jak wszystkie polskie miasta, wkracza w czas konkurencji o ludzi i talenty, wynikaj\u0105cej z wyludnienia Polski i wspomnianego ju\u017c starzenia si\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\n<p>Najwi\u0119ksze szanse daje otwarcie si\u0119 na potencja\u0142 innowacji technologicznych i imigracj\u0119 w po\u0142\u0105czeniu z wykorzystaniem istniej\u0105cych wewn\u0119trznych zasob\u00f3w kultury, wiedzy, przedsi\u0119biorczo\u015bci i kompetencji spo\u0142ecznych. Przez wiele lat lublinianie traktowani jako mieszka\u0144cy Polski B, do kt\u00f3rych trudno si\u0119 dosta\u0107. Ze wzgl\u0119du na s\u0142ab\u0105 infrastruktur\u0119 komunikacyjn\u0105 omijani byli przez wielkie inwestycje. Musieli wi\u0119c nauczy\u0107 si\u0119 programowa\u0107 rozw\u00f3j, opieraj\u0105c si\u0119 w wi\u0119kszym stopniu ni\u017c inne polskie metropolie na wewn\u0119trznych zasobach. W rezultacie do\u015b\u0107 bezbarwne i zapomniane jeszcze na pocz\u0105tku tego tysi\u0105clecia miasto wypracowa\u0142o oryginalny charakter, zar\u00f3wno w wymiarze kultury, jak i gospodarki.<\/p>\n<p>Dalej jednak b\u0119dzie coraz trudniej, wszystkie proste zasoby zosta\u0142y ju\u017c poruszone, teraz nadszed\u0142 czas, by ruszy\u0107 zas\u00f3b najwa\u017cniejszy, kreatywny i innowacyjny potencja\u0142 mieszka\u0144c\u00f3w, by &#8222;robi\u0107 wi\u0119cej za mniej&#8221;, czyli do tego, by poprzez innowacje organizacyjne, spo\u0142eczne, technologiczne, kulturowe zwi\u0119ksza\u0107 efektywno\u015b\u0107 zaspokajania zmieniaj\u0105cych si\u0119 i coraz bardziej z\u0142o\u017conych potrzeb miasta i mieszka\u0144c\u00f3w. By tak si\u0119 sta\u0142o, nie wystarczy organizowa\u0107 konferencje o smart city, mie\u015bcie kreatywnym lub na ludzk\u0105 skal\u0119. Mieszka\u0144cy musz\u0105 w\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenia miastem, a w\u0142adze miasta musz\u0105 na t\u0119 energi\u0119 si\u0119 otworzy\u0107.<\/p>\n<p>Prostych recept nie ma, bo nie ma recept na innowacje. Rutyn\u0119 musi zast\u0105pi\u0107 otwarto\u015b\u0107 na eksperyment i ryzyko. Wiele o tym m\u00f3wili uczestnicy <a href=\"https:\/\/miasta2050.lublin.eu\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">mi\u0119dzynarodowej konferencji Miasta 2050<\/a>, podsumowuj\u0105cej lubelski foresight. Go\u015bcie z Wielkiej Brytanii, Holandii, Macedonii i Gruzji m\u00f3wili zgodnym g\u0142osem, \u017ce dotychczasowy technokratyczny model zarz\u0105dzania miastami si\u0119 wyczerpa\u0142. I szczerze dzielili si\u0119 do\u015bwiadczeniami z pr\u00f3b wdra\u017cania nowych modeli, opartych na innowacjach i spo\u0142ecznym zaanga\u017cowaniu. Jak skwitowa\u0142 dyskusj\u0119 Mariusz Sagan, dyrektor Departamentu Strategii w lubelskim ratuszu, obecna strategia Lublin 2020, cho\u0107 skuteczna, by\u0142a bardzo prosta. Kolejna, jaka powstanie w odpowiedzi na wyniki foresightu, strategia Lublin 2030, musi by\u0107 bardziej z\u0142o\u017cona i o wiele bardziej z\u0142o\u017cone b\u0119dzie jej przygotowanie.<\/p>\n<p>Nagranie wideo znacznych cz\u0119\u015bci sesji konferencji mo\u017cna obejrze\u0107 na <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/pracowniamiejska\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">fanpejd\u017cu Pracowni Miejskiej<\/a>.\u00a0Poni\u017cej Justyna Kr\u00f3l komentuje Foresight Lublin 2050:<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Foresight Lublin 2050\" width=\"620\" height=\"349\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/KQluoLZUNfU?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Znamy wyniki projektu Foresight Lublin 2050. Sko\u0144czy\u0142 si\u0119 czas \u0142atwych rozwi\u0105za\u0144 i prostych strategii.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1381,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,125,82,127,126],"tags":[156],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1379"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1379"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1379\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1387,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1379\/revisions\/1387"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1381"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1379"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1379"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1379"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}