{"id":1608,"date":"2018-09-08T11:27:08","date_gmt":"2018-09-08T09:27:08","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=1608"},"modified":"2018-09-08T14:28:10","modified_gmt":"2018-09-08T12:28:10","slug":"municypalizm-i-feminizacja-nowe-wymiary-polityk-miejskich","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2018\/09\/08\/municypalizm-i-feminizacja-nowe-wymiary-polityk-miejskich\/","title":{"rendered":"Municypalizm i feminizacja – nowe wymiary polityk miejskich"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Niedawno pyta\u0142em, jak wygl\u0105da\u0142yby miasta<\/a>, gdyby zmieni\u0142y si\u0119 na korzy\u015b\u0107 kobiet proporcje w strukturach decyduj\u0105cych o ich \u017cyciu. Temat podj\u0119\u0142a tak\u017ce „Gazeta Wyborcza”, publikuj\u0105c ranking miast przyjaznych kobietom. Wygra\u0142a Warszawa.
\n<\/p>\n

Miasta dla kobiet<\/h2>\n

Ranking „Wyborczej” uwzgl\u0119dni\u0142 podobne czynniki, z jakich korzystali\u015bmy w rankingu jako\u015bci \u017cycia, kt\u00f3ry POLITYKA przygotowa\u0142a z Akademi\u0105 G\u00f3rniczo-Hutnicz\u0105 (wyniki og\u0142osimy w \u015brod\u0119 12 wrze\u015bnia): parytet, dost\u0119pno\u015b\u0107 opieki nad najm\u0142odszymi dzie\u0107mi, uzupe\u0142niaj\u0105c je o bardziej subtelne miary „feminizacji” miasta, jak np. miejsca dla matek karmi\u0105cych, przewijaki, udzia\u0142 kobiet w nazwach ulic, programy zdrowotne dla kobiet. Wyniki s\u0105 ciekawe, jeszcze ciekawsza dyskusja w por\u00f3wnywanych miastach animowana przez lokalne oddzia\u0142y „Wyborczej”.<\/p>\n

Wida\u0107, \u017ce zmieni\u0142o si\u0119 na lepsze wiele i wiele jeszcze jest do zrobienia. Ci\u0105gle aktualne pozostaje pytanie z mojego poprzedniego wpisu, czyli jak zmieni\u0142aby si\u0119 miejska polityka i szerzej, polityka, gdyby wzr\u00f3s\u0142 udzia\u0142 kobiet w strukturach decyzyjnych, a mo\u017ce nawet proporcje odwr\u00f3ci\u0142yby si\u0119 i kobiety zyska\u0142yby wi\u0119kszo\u015b\u0107. Na fejsbuku pytanie to wywo\u0142a\u0142o dyskusj\u0119, w kt\u00f3rej kilku prominentnych komentator\u00f3w p\u0142ci m\u0119skiej przekonywa\u0142o, \u017ce zmian by nie by\u0142o, bo o mie\u015bcie decyduje nie p\u0142e\u0107, tylko kapitalizm (to jeden argument) albo demokratyczna gra interes\u00f3w. Miasto jest, jakie jest, bo takie jest.<\/p>\n

Municypalizm<\/h2>\n

\u017beby nie wchodzi\u0107\u00a0w ja\u0142ow\u0105 dyskusj\u0119 na mniemanie, jak jest i b\u0119dzie, przywo\u0142am kilka ciekawych g\u0142os\u00f3w z miejsc, kt\u00f3re powy\u017cszym tezom przecz\u0105, oraz wyniki bada\u0144, kt\u00f3re tak\u017ce pokazuj\u0105, \u017ce wraz ze wzrostem udzia\u0142u kobiet w strukturach w\u0142adzy zmienia si\u0119 styl polityki i jej priorytety.<\/p>\n

Po pierwsze, warto przyjrze\u0107 si\u0119 rozwojowi praktyki municypalizmu, kt\u00f3rej sztandarowym wyrazem jest Barcelona pod rz\u0105dami Ady Colau. Wa\u017cnym aspektem municypalizmu jest feminizacja polityki, kt\u00f3rej zasady wyja\u015bniaj\u0105 Laura Roth i Kate Shea Baird w artykule „Municipalism and the Feminization of Politics”,<\/a>\u00a0dost\u0119pnym tak\u017ce po polsku dzi\u0119ki t\u0142umaczeniu Angeliny Kussy („Miasta kobiet: municypalizm a feminizacja polityki”<\/a>):<\/p>\n

Municypalizm, o kt\u00f3rym mowa, spo\u015br\u00f3d tradycyjnych polityk wyr\u00f3\u017cnia kilka kwestii. Po pierwsze, stworzenie wyra\u017anie odr\u00f3\u017cniaj\u0105cej si\u0119 organizacji politycznej, kt\u00f3ra odzwierciedla r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 lokalnego krajobrazu politycznego, zakorzeniona jest w lokalnych warunkach i odpowiada na lokalne potrzeby. Po drugie, otwarte, oddolne i partycypacyjne procesy podejmowania decyzji, kt\u00f3re uruchamiaj\u0105 mechanizmy inteligencji kolektywnej wsp\u00f3lnoty. Po trzecie, relatywnie horyzontalna (na przyk\u0142ad, bazuj\u0105ca na zgromadzeniach s\u0105siedzkich) struktura organizacyjna, kt\u00f3ra wyznacza tory polityk realizowanych przez wybranych reprezentant\u00f3w. Po czwarte, stworzenie kreatywnego napi\u0119cia pomi\u0119dzy tymi na zewn\u0105trz i wewn\u0105trz lokalnych instytucji: municypalistki i municypali\u015bci wierz\u0105, \u017ce mo\u017cliwo\u015bci instytucji zale\u017c\u0105 od silnych i zorganizowanych ruch\u00f3w spo\u0142ecznych na ulicach, kt\u00f3re wywieraj\u0105 presj\u0119 na reprezentant\u00f3w. Dlatego te\u017c platformy municypalistyczne, kt\u00f3re wygra\u0142y wybory, popieraj\u0105 zar\u00f3wno t\u0119 \u201ezewn\u0119trzn\u0105\u201d presj\u0119, jak i tworz\u0105 demokratyczne mechanizmy podejmowania decyzji w obr\u0119bie instytucji. Wreszcie, municypalizm k\u0142adzie nacisk na inn\u0105 rol\u0119 rz\u0105d\u00f3w lokalnych ni\u017c ta sprowadzaj\u0105ce je do bycia ostatnim szczeblem administracji pa\u0144stwowej: widzi je jako mechanizm samorz\u0105dno\u015bci. W ten spos\u00f3b rozumiany municypalizm nie jest zatem zjawiskiem dotycz\u0105cym jedynie wielkich miast, ale ruchem, kt\u00f3ry mo\u017ce odgrywa\u0107 istotn\u0105 rol\u0119 w niewielkich miasteczkach, dzielnicach i na wsiach.<\/p><\/blockquote>\n

Feminizacja polityki<\/h2>\n

Tak zdefiniowany i praktykowany (bo autorki podkre\u015blaj\u0105, \u017ce municypalizm w mniejszym stopniu jest ideologi\u0105, bardziej polega na praktykach, kt\u00f3rych istot\u0105 jest pr\u00f3bowanie i ci\u0105g\u0142e uczenie si\u0119 na b\u0142\u0119dach) jest w pe\u0142ni zgodny z ide\u0105 feminizacji polityki, kt\u00f3r\u0105 z kolei autorki rozwijaj\u0105 w innym tek\u015bcie, „Left-wing populism and the feminization of politics”<\/a>.<\/p>\n

As we understand it, feminizing politics means three things. First, gender equality in institutional representation and public participation. Second, a commitment to public policies that challenge gender roles and seek to break down patriarchy. Third, a different way of doing politics, based on values and practices that put an emphasis on everyday life, relationships, the role of the community and the common good.<\/p><\/blockquote>\n

Municypalizm w r\u00f3\u017cnych swych odmianach w Hiszpanii i poza ni\u0105 mo\u017cna uzna\u0107 za wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 odmian\u0119 anarchosyndykalizmu (nic dziwnego, \u017ce tak dobrze rozwin\u0105\u0142 si\u0119 w Barcelonie nasyconej anarchistyczn\u0105 tradycj\u0105) i kooperatywizmu. Co najwa\u017cniejsze, dzia\u0142a i pokazuje, \u017ce struktura genderowa ma wp\u0142yw na kszta\u0142towanie si\u0119 praktykowania w\u0142adzy, definiowanie tego, co wsp\u00f3lne, i zarz\u0105dzania.<\/p>\n

Badania<\/h2>\n

W\u0105tpi\u0105cym w to, \u017ce p\u0142e\u0107 nie ma znaczenia dla wynik\u00f3w procesu politycznego (tym razem w wymiarze krajowym), polecam tak\u017ce artyku\u0142 „The research is clear: electing more women changes how government works”<\/a>\u00a0w popularny spos\u00f3b podsumowuj\u0105cy wyniki r\u00f3\u017cnych bada\u0144 nad udzia\u0142em kobiet w polityce ameryka\u0144skiej. A poni\u017cej raport ONZ dotycz\u0105cy z kolei do\u015bwiadcze\u0144 z kraj\u00f3w Globalnego Po\u0142udnia: „Impact of women\u2019s participation and leadership on outcomes”<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Widmo feminizacji kr\u0105\u017cy nad miejsk\u0105 (i nie tylko) polityk\u0105. Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1610,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[171,170,121],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1608"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1608"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1608\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1616,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1608\/revisions\/1616"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1610"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}