{"id":1774,"date":"2019-01-15T09:36:25","date_gmt":"2019-01-15T08:36:25","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=1774"},"modified":"2019-01-15T13:55:06","modified_gmt":"2019-01-15T12:55:06","slug":"testament-pawla-adamowicza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2019\/01\/15\/testament-pawla-adamowicza\/","title":{"rendered":"Testament Paw\u0142a Adamowicza"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Pawe\u0142 Adamowicz mia\u0142 zaledwie 53 lata, a za sob\u0105 a\u017c 28 lat s\u0142u\u017cby publicznej Gda\u0144skowi. 20 lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezydenta, w\u0142a\u015bnie rozpoczyna\u0142 kolejn\u0105 kadencj\u0119 po spektakularnym zwyci\u0119stwie wyborczym. Zupe\u0142nie nieoczekiwanie Jego program sta\u0142 si\u0119 testamentem. Dzi\u015b lektura obowi\u0105zkowa.
\n
\nPawe\u0142 Adamowicz wspiera\u0142 w kampanii wyborczej ksi\u0105\u017ck\u0105 „Gda\u0144sk jako wsp\u00f3lnota”. To solidny bilans dw\u00f3ch dekad na stanowisku prezydenta, kiedy bud\u017cet miasta z 800 mln z\u0142 powi\u0119kszy\u0142 si\u0119 ponad czterokrotnie do ponad 3,5 mld, a Gda\u0144sk z o\u015brodka przemys\u0142owego przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w nowoczesn\u0105 metropoli\u0119. Gda\u0144skowi towarzyszy\u0142y zreszt\u0105 w tej drodze Sopot i Gdynia kierowane tak\u017ce przez charyzmatycznych lider\u00f3w: Jacka Karnowskiego i Wojciecha Szczurka.\"\"<\/a>Pawe\u0142 Adamowicz, jak celnie napisa\u0142 we wspomnieniu Artur Celi\u0144ski, r\u00f3s\u0142 wraz ze swoim miastem, kt\u00f3re przecie\u017c jak wszystkie polskie miasta w okresie ostatnich dw\u00f3ch dekad do\u015bwiadczy\u0142o zmian, kt\u00f3rych \u017ar\u00f3d\u0142em by\u0142y przemiany polityczne, spo\u0142eczne, technologiczne. Polska wst\u0105pi\u0142a do Unii Europejskiej, udzia\u0142 w mistrzostwach Euro 2012, udzia\u0142 w konkursie o tytu\u0142 Europejskiej Stolicy Kultury, inwestycje na poziomie 10 mld z\u0142, przemiana struktury spo\u0142ecznej miasta, kt\u00f3re jeszcze na pocz\u0105tku lat 90. XX w. mia\u0142o charakter robotniczy…<\/p>\n

Podsumowaniem – osobistym, ale przygotowanym z zaci\u0119ciem skrupulatnego sprawozdawcy – jest wspomniana ksi\u0105\u017cka „Gda\u0144sk jako wsp\u00f3lnota”, wype\u0142niona bezcennymi detalami. Pawe\u0142 Adamowicz wzmacnia w\u0142asn\u0105 pami\u0119\u0107 konkretnych wydarze\u0144, decyzji i proces\u00f3w liczbami: kwotami przeznaczonymi na inwestycje, statystykami zaanga\u017cowania mieszka\u0144c\u00f3w w kolejne wybory. Gdy Adamowicz dowodzi s\u0142uszno\u015bci zaanga\u017cowania w euro, jako jeden z argument\u00f3w podaje rozw\u00f3j miasta, kt\u00f3rego wska\u017anikiem jest czterokrotny wzrost liczby lokali gastronomicznych.<\/p>\n

To jednak nie ta miejska, sk\u0105din\u0105d fascynuj\u0105ca buchalteria decyduje o warto\u015bci ksi\u0105\u017cki. Adamowicz wyra\u017ca te\u017c w niej swoje polityczne credo i aksjologi\u0119, kt\u00f3re nakazywa\u0142y mu jako prezydentowi Gda\u0144ska, miasta wolno\u015bci i solidarno\u015bci, anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w sprawy Polski. To w\u015br\u00f3d samorz\u0105dowc\u00f3w, z kt\u00f3rych wielu ma mocne i jasno skrystalizowane pogl\u0105dy, rzadka postawa. Adamowicz mia\u0142 przekonanie, \u017ce samorz\u0105d miejski to nie tylko administrowanie miastem, ale polityka par excellence, a miasto to podstawowa struktura demokratycznej organizacji \u017cycia spo\u0142ecznego.<\/p>\n

Z tego te\u017c wzgl\u0119du Pawe\u0142 Adamowicz uwa\u017ca\u0142 i g\u0142o\u015bno o tym m\u00f3wi\u0142 po 2015 r., gdy rz\u0105dy Prawa i Sprawiedliwo\u015bci rozpocz\u0119\u0142y proces destrukcji systemu liberalnej demokracji w Polsce, \u017ce obrona zagro\u017conych warto\u015bci jest obowi\u0105zkiem miejskich wsp\u00f3lnot i ich lider\u00f3w. Wi\u0119cej, prezydent Gda\u0144ska nie tylko o tym m\u00f3wi\u0142, lecz tak\u017ce dzia\u0142a\u0142. I nie chodzi o zaanga\u017cowanie w walki symboliczne, jak obrona s\u0105d\u00f3w, ale o poszukiwanie praktycznych i politycznych rozwi\u0105za\u0144 dla problem\u00f3w, kt\u00f3re pa\u0144stwo kierowane swoist\u0105 ideologi\u0105 odes\u0142a\u0142o na margines.<\/p>\n

Gda\u0144sk wi\u0119c wdro\u017cy\u0142 wzorcowy program polityki imigracyjnej, wdra\u017ca Model na rzecz R\u00f3wnego Traktowania, jako pierwsze miasto w Polsce zastosowa\u0142 panel obywatelski jako instrument rozwijania miejskiej demokracji. Wierny liberalno-konserwatywnym pogl\u0105dom, w maju 2017 r. do\u0142\u0105czy\u0142 do gda\u0144skiego Marszu R\u00f3wno\u015bci.<\/p>\n

Motywowa\u0142a mnie ch\u0119\u0107 okazania, \u017ce jako prezydent Gda\u0144ska winien jestem szacunek i wsparcie ka\u017cdej gda\u0144szczance i ka\u017cdemu gda\u0144szczaninowi, wszystkim tym nieheteroseksualnym wsp\u00f3\u0142obywatelom, kt\u00f3rzy musz\u0105 si\u0119 mierzy\u0107 z mow\u0105 nienawi\u015bci i r\u00f3\u017cnymi upokorzeniami.<\/p><\/blockquote>\n

Rozpoczynaj\u0105ca si\u0119 i brutalnie przerwana kadencja b\u0119dzie bardzo wa\u017cna, bo „dobrze ju\u017c by\u0142o” – Adamowicz, podobnie zreszt\u0105 jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 samorz\u0105dowc\u00f3w, mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nadchodzi czas zarz\u0105dzania, kiedy potrzeby b\u0119d\u0105 ros\u0142y, a zasoby si\u0119 kurczy\u0142y, co wymaga w\u0142\u0105czenia w sprawy lokalnej wsp\u00f3lnoty wszystkich jej mieszka\u0144c\u00f3w:<\/p>\n

Wyzwaniem najbli\u017cszej dekady b\u0119dzie zwi\u0119kszenie dost\u0119pu do us\u0142ug publicznych, podniesienie ich jako\u015bci, sprofilowanie pod k\u0105tem konkretnych potrzeb. Dzisiaj wiemy, \u017ce trzeba b\u0119dzie nasili\u0107 dzia\u0142ania zwi\u0105zane ze starzeniem mieszka\u0144c\u00f3w, nisk\u0105, mimo wielu pozytywnych zmian, aktywno\u015bci\u0105 senior\u00f3w, zjawiskiem d\u0142ugotrwa\u0142ego bezrobocia i bierno\u015bci zawodowej, wykluczeniem mieszkaniowym i bezdomno\u015bci\u0105, a tak\u017ce rosn\u0105cymi wska\u017anikami zaburze\u0144 psychicznych i samob\u00f3jstw. Nowym wyzwaniem jest proces integracji imigrant\u00f3w mieszkaj\u0105cych w Gda\u0144sku.<\/p><\/blockquote>\n

To wszystko zadania, kt\u00f3rymi w coraz wi\u0119kszym stopniu musi zajmowa\u0107 si\u0119 samorz\u0105d, bo w\u0142adza centralna albo nie potrafi, albo celowo wycofuje si\u0119 z wielu zada\u0144, a nierzadko aktywnie samorz\u0105dom przeszkadza. Dlatego wa\u017cnym przes\u0142aniem testamentu Paw\u0142a Adamowicza jest obrona demokracji:<\/p>\n

Samorz\u0105dy powinny \u2013 w\u00a0wi\u0119kszym stopniu ni\u017c dotychczas \u2013 wzi\u0105\u0107 na siebie rol\u0119 akuszera dobrych praktyk demokratycznych, opartych na nieklientelistycznej wsp\u00f3\u0142pracy z\u00a0organizacjami spo\u0142ecznymi. Trzeba o\u017cywienia obywatelskiej kultury politycznej, opartej na wys\u0142uchaniu racji konkurenta politycznego, gotowo\u015bci do kompromisu, brania pod uwag\u0119 g\u0142osu mniejszo\u015bci. Czy samorz\u0105dowe \u017cycie publiczne mo\u017ce uchroni\u0107 to, co zosta\u0142o niemal zupe\u0142nie zniszczone przez PiS na poziomie kraju, w\u00a0Sejmie i\u00a0w Senacie?<\/p><\/blockquote>\n

Pytanie ko\u0144cz\u0105ce powy\u017cszy cytat jest zadaniem nie tylko dla samorz\u0105dowc\u00f3w, kole\u017canek i koleg\u00f3w Paw\u0142a Adamowicza. To zadanie dla wszystkich cz\u0142onk\u00f3w lokalnych wsp\u00f3lnot przekonanych, \u017ce demokracja to nie tylko technika wy\u0142aniania w\u0142adzy, ale spos\u00f3b my\u015blenia i \u017cycia. Nie zmarnujmy tej tragicznej ofiary i podejmijmy wyzwanie. Powietrze miejskie czyni wolnym – lubi\u0142 przypomina\u0107 Pawe\u0142 Adamowicz.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pawe\u0142 Adamowicz mia\u0142 zaledwie 53 lata, a za sob\u0105 ju\u017c 28 lat s\u0142u\u017cby publicznej Gda\u0144skowi. Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1776,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,148,40,18,163,137],"tags":[179,180],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1774"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1774"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1774\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1784,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1774\/revisions\/1784"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1776"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1774"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1774"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1774"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}