
{"id":1823,"date":"2019-02-01T08:08:54","date_gmt":"2019-02-01T07:08:54","guid":{"rendered":"http:\/\/portretymiast.blog.polityka.pl\/?p=1823"},"modified":"2019-02-01T12:22:09","modified_gmt":"2019-02-01T11:22:09","slug":"senat-obywatelski-scheda-po-pawle-adamowiczu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2019\/02\/01\/senat-obywatelski-scheda-po-pawle-adamowiczu\/","title":{"rendered":"Senat obywatelski &#8211; scheda po Pawle Adamowiczu"},"content":{"rendered":"<div id=\"attachment_1825\" style=\"width: 630px\" class=\"wp-caption aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-1825\" class=\"wp-image-1825 size-large\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/20170916_104711-1-1024x705.jpg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"427\" srcset=\"\/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/20170916_104711-1-1024x705.jpg 1024w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/20170916_104711-1-300x207.jpg 300w, \/portretymiast\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/20170916_104711-1-768x529.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><p id=\"caption-attachment-1825\" class=\"wp-caption-text\">Pawe\u0142 Adamowicz inauguruje III Panel Obywatelski, Gda\u0144sk 2017 r., fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n<p>Senat obywatelski to jeden z niedoko\u0144czonych przez Paw\u0142a Adamowicza pomys\u0142\u00f3w na gda\u0144sk\u0105 demokracj\u0119. Miasto jako pierwsze na \u015bwiecie rozpocz\u0119\u0142o prac\u0119 nad powo\u0142aniem obywatelskiej instytucji rozliczaj\u0105cej prezydenta i w\u0142adze z realizacji zobowi\u0105za\u0144.<!--more--><\/p>\n<p>Gda\u0144sk jako pierwszy w Polsce wprowadzi\u0142 instytucj\u0119 panelu obywatelskiego i przeprowadzi\u0142 trzy jego edycje. Propagatorem i or\u0119downikiem tego rozwi\u0105zania by\u0142 <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/mojemiasto\/1762796,1,dr-marcin-gerwin-jak-oddac-decyzje-obywatelom.read\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">Marcin Gerwin z Sopockiej Inicjatywy Rozwojowej<\/a>, kt\u00f3ry wcze\u015bniej przekona\u0142 Sopot jako pierwsze miasto w Polsce do wprowadzenia bud\u017cetu partycypacyjnego.<\/p>\n<h2>Panel obywatelski<\/h2>\n<p>Panel obywatelski jest instrumentem bardziej z\u0142o\u017conym, powo\u0142uje si\u0119 go drog\u0105 losowania spo\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w miasta w taki spos\u00f3b, by uzyska\u0107 zr\u00f3wnowa\u017con\u0105 reprezentacj\u0119 pod wzgl\u0119dem wieku, p\u0142ci i miejsca zamieszkania. Panel ma konkretne zadanie do wykonania &#8211; zajmuje si\u0119 np. wypracowaniem rekomendacji, jak miasto powinno radzi\u0107 sobie z problemem podtopie\u0144 albo zanieczyszczenia powietrza.<\/p>\n<p>Wydawa\u0107 by si\u0119 mog\u0142o, \u017ce s\u0105 to tematy specjalistyczne i powinni zaj\u0105\u0107 si\u0119 nimi eksperci. I oczywi\u015bcie jest miejsce dla ekspert\u00f3w podczas panelu &#8211; ich zadaniem jest dostarczy\u0107 panelistom &#8211; zwyk\u0142ym mieszka\u0144com &#8211; wiedzy, kt\u00f3r\u0105 oni skonfrontuj\u0105 ze swoim do\u015bwiadczeniem i podczas dyskusji zaproponuj\u0105 rekomendacje dla w\u0142adz. Dob\u00f3r metod\u0105 losowania powoduje, \u017ce niewielkie jest prawdopodobie\u0144stwo przej\u0119cia procesu przez grup\u0119 interesu, jak bywa podczas rutynowych konsultacji.<\/p>\n<h2>Teoria i praktyka<\/h2>\n<p>Panel obywatelski to jedynie instrument, kt\u00f3ry sprawdza si\u0119 tylko w\u00f3wczas, kiedy wszystkie strony traktuj\u0105 powa\u017cnie zar\u00f3wno sam proces, jak i jego wyniki. Z realizacj\u0105 rekomendacji jest zawsze najtrudniej, nawet je\u015bli nie brakuje szczerej woli politycznej prezydenta miasta. Bo realizacja spoczywa na administracyjnym aparacie miejskim, kt\u00f3ry cz\u0119sto potrafi znale\u017a\u0107 powody na &#8222;niedasi\u0119&#8221;.<\/p>\n<p>Gda\u0144szczanie wpadli wi\u0119c na pomys\u0142, \u017ceby nie spoczywa\u0107 na laurach po pierwszych do\u015bwiadczeniach z panelem obywatelskim, kt\u00f3rego wspomniane trzy edycje wypracowa\u0142y liczne rekomendacje, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 czeka jeszcze na realizacj\u0119. Zamiast czeka\u0107, postanowili utworzy\u0107 Senat obywatelski, cia\u0142o wybierane drog\u0105 losow\u0105 z uczestnik\u00f3w dotychczasowych paneli.<\/p>\n<h2>Senat dla ludzi<\/h2>\n<p>W projekcie opisuj\u0105cym za\u0142o\u017cenia pracy Senatu czytamy, \u017ce jego rol\u0105 ma by\u0107:<\/p>\n<blockquote>\n<ul>\n<li>weryfikowanie realizacji programu wyborczego prezydenta miasta (na podstawie corocznej deklaracji prezydenta o planowanych na dany rok dzia\u0142aniach \u2013 do 30 najwa\u017cniejszych punkt\u00f3w)<\/li>\n<li>weryfikowanie cel\u00f3w planowanych do zrealizowania w danym roku \u2013 zgodno\u015bci z oczekiwaniami i potrzebami mieszka\u0144c\u00f3w<\/li>\n<li>monitorowanie wdra\u017cania rekomendacji paneli obywatelskich<\/li>\n<li>wyb\u00f3r temat\u00f3w na 2 panele obywatelskie na nadchodz\u0105cy rok<\/li>\n<li>zatwierdzanie istotnych zmian w procedurze organizowania paneli<\/li>\n<li>opiniowanie wyboru koordynator\u00f3w paneli.<\/li>\n<\/ul>\n<\/blockquote>\n<p>Zgodnie z wypracowanym jeszcze z udzia\u0142em Paw\u0142a Adamowicza projektem gda\u0144ski Senat mia\u0142by sk\u0142ada\u0107 si\u0119 z 60 senator\u00f3w i senatorek, kt\u00f3rych sk\u0142ad w jednej trzeciej wymienia\u0142by si\u0119 co p\u00f3\u0142 roku, czyli kadencja jednej osoby trwa\u0142aby p\u00f3\u0142tora roku. Prac\u0119 Senatu ma wspiera\u0107 o\u015bmioosobowy zesp\u00f3\u0142 ekspercki sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z os\u00f3b specjalizuj\u0105cych w takich tematach jak edukacja, ochrona przyrody lub \u015brodowiska, planowanie przestrzenne, gospodarka, us\u0142ugi spo\u0142eczne, kultura.<\/p>\n<p>Z dokumentu wynika, \u017ce Senat mia\u0142by umocni\u0107 mechanizmy demokracji deliberatywnej w Gda\u0144sku, m.in. przez stabilizacj\u0119 panelu obywatelskiego jako sta\u0142ego elementu wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenia, powo\u0142ywanego dwa razy w roku, oraz instytucjonalizacj\u0119 kontroli spo\u0142ecznej nad realizacj\u0105 zobowi\u0105za\u0144 w\u0142adzy oraz obywatelskich rekomendacji.<\/p>\n<h2>Historia bez ko\u0144ca<\/h2>\n<p>To jednak nie koniec, bo dokument te\u017c wspomina kolejne planowane rozwi\u0105zanie &#8211; gda\u0144skie centrum dialogu. Pawe\u0142 Adamowicz nie zd\u0105\u017cy\u0142 zrealizowa\u0107 projektu. Miasto na razie jest w trakcie procesu sukcesji w\u0142adzy, poczeka\u0107 wi\u0119c nale\u017cy, a\u017c nast\u0119pczyni &#8211; bo wszystko wskazuje, \u017ce Gda\u0144skiem kierowa\u0107 b\u0119dzie po marcowych przedterminowych wyborach Aleksandra Dulkiewicz, wiceprezydentka i obecnie komisarz miasta &#8211; ustali swoje priorytety i pomys\u0142 na miasto.<\/p>\n<p>Projekt Senatu jest gotowy i wygl\u0105da bardzo obiecuj\u0105co. Po co jednak dysponuj\u0105cy silnym mandatem prezydent ma \u015bci\u0105ga\u0107 sobie na g\u0142ow\u0119 dodatkowy k\u0142opot w postaci rozliczaj\u0105cych go mieszka\u0144c\u00f3w? Rozwi\u0105zania takie jak gda\u0144ski senat s\u0105 klasycznymi instrumentami wzmacniani w\u0142adzy przez jej wsp\u00f3\u0142dzielenie.\u00a0Owszem, dochodzi dodatkowy recenzent, kt\u00f3rego praca mo\u017ce by\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142em dodatkowej sta\u0142ej legitymizacji dzia\u0142a\u0144 ratusza zar\u00f3wno wobec krytyki ze strony rady miasta, jak i zorganizowanych grup interesu.<\/p>\n<p>Kibicuj\u0119 Gda\u0144skowi z nadziej\u0105, \u017ce jego mieszka\u0144cy i mieszkanki wsp\u00f3lnie z wybranymi przez siebie w\u0142adzami b\u0119d\u0105 dalej eksperymentowa\u0107 z miejsk\u0105 demokracj\u0105, pokazuj\u0105c, \u017ce nie musi by\u0107 pustym rytua\u0142em.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Senat obywatelski to jeden z niedoko\u0144czonych przez Paw\u0142a Adamowicza pomys\u0142\u00f3w na gda\u0144sk\u0105 demokracj\u0119. <a href=\"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/2019\/02\/01\/senat-obywatelski-scheda-po-pawle-adamowiczu\/\">Czytaj dalej <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1826,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,40,163],"tags":[183,158,184,185],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1823"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1823"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1823\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1833,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1823\/revisions\/1833"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1826"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1823"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1823"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/portretymiast\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1823"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}